De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,

6 jaar geleden besliste ik, nu mag alles.
Na 2 jaar en 2 de IUI hadden we geluk. Toen was het ook allemaal geforceerd ( het vrijen), maar het ging nog.
Nu zijn we weer 4 jaar verder. Na 4 IUI's, 2 IVF's en 1 Cryo, is mijn zin helemaal weg.
Rond de dag van mijn eisprong die ik nu met de vinger kan aanwijzen voel is me verplicht om toch iets te forceren want anders is dat weer een kans gemist.
Maar de rest van de maand komt er geen zin meer.

Vrijen is proberen zwanger te worden, zo ver is het gekomen dat ik na 8 jaar huwelijk moet zeggen, mijn zin is weg.

Hebben jullie hier soms ook last mee.

Groetjes, en succes aan allen.

Dag Benedicte,

moedig van je om dit onderwerp ook op tafel te gooien... Is dit niet een beetje normaal ; naast alle stress van werk, huis- tuin - en keukenproblemen, krijgen wij er ook nog de stress bij van niet zwanger te geraken. Je zou voor minder... Vrijen wordt dan meer een middel (om zwanger te geraken) en niet een doel op zich. Dus ; nee, jouw gevoelens zijn niet abnormaal.
Dit neemt natuurlijk niet weg dat dit voor extra wrijvingen in je relatie kan zorgen. Daarom is het denk ik belangrijk dat je hierover met je partner praat. Anders gaat die zich op den duur in de steek gelaten voelen.
Ik heb het soms ook moeilijk om alle los te laten en gewoon te kunnen genieten, maar ik moet toegeven dat ik er af en toe extra moeite voor doe om toch eens alles los te laten. Mijn man weet dit en houdt er rekening mee.
Maar als dit toch een moelijk punt blijft tussen jullie, kan je misschien naar een psy/sexuologe stappen, alleen of met z'n 2. Daar kan je tercht voor een goede babbel, maar ook voor objectieve raad en zelfs handige weetjes .
Ik wens je het beste
Tiny

hallo,

wij zijn nog niet aan ivf toe maar na 3 jaar is ons seksleven toch ook al grondig overhoop gegooid. Moeilijk....

Vreemd genoeg heb ik vooral tijdens mijn vruchtbare dagen - die ik heel duidelijk voel - minder zin omdat ik zo'n druk voel, het moét NU-NU-NU, vreselijk vind ik dat.
De rest van de maand ben ik meer ontspannen en mijn man ook.

Vroeger vrijden wij ook niet zo supervaak (ong 1 keer per week ofzo, soms minder - maar dat vonden wij allebei ok, waren wij allebei tevreden mee. Nu 'moet' je opeens op die dagen ook om de 2 dagen vrijen...

Mijn man heeft er ook last van, zijn zin is ook weg...
Het enige goeie is dat wij er vrij goed kunnen over praten en - wat volgens mij héél belangrijk is - we verwijten elkaar niks. Ik zeg hem ook regelmatig dat ik echt nog graag met hem vrij, wat ook zo is, maar dat de stress echt teveel is.

Af en toe zeg ik hem ook gewoon "ik heb zin om nog eens lekker met jou te vrijen" los van alles, en als het er nog eens van komt is het dan ook echt genieten.

Ik denk dat er geen pasklaar antwoord is, behalve eerlijk zijn tov elkaar en af en toe er eens openhartig over praten.

hou je goed!

Hier ook zo'n coole meid. Een keer per week is voor mij meer dan genoeg. Omdat we vroeger aan natuurlijke geboortebeperking deden, met temperaturen, heb ik al lang door dat ik meer goesting heb als mijn ei eraan komt. Is altijd zo geweest. Moeder natuur denk ik...

Het ventje wil vaker. Soms geef ik daaraan toe, soms niet (hij mag op internet dan van mij ), soms zet ik er iets tegenover (hij mag in ruil voor een massage, ontbijt op bed, ...). Tot daar heeft het nog niks met de kinderwens te maken vind ik.

Als mijn ei eraan komt, krijg ik vanzelf wel goesting. Het ventje vindt dat soms lastig natuurlijk, omdat hij de indruk krijgt dat ik alleen wil vrijen om zwanger te worden, terwijl dat gewoon de periode is waarin ik meer zin heb. Meestal kan hij het goed relativeren, en krijgt hij ook zin als ik eens fluister "mijn ei is daar".

Soms krijg ik wel eens een verwijt dat ik alleen wil om zwanger te worden, ik probeer er dan op te letten dat we buiten de vruchtbare periode ook vrijen, al is dat idd soms geforceerd.

We zijn al samen van '95, das een hele lange tijd, ik heb nog periodes gekend waarin het moeilijk ging, en dan moet je idd een extra inspanning doen voor je sexleven. Een spannend spelletje, eens iets nieuws, ook al heb je daar op dat moment geen zin in. Ik denk nog altijd dat de beste manier om zin te krijgen is er gewoon aan beginnen.

Lukt dat niet of kom je er niet uit, idd waarom eens geen sexuologe. Heb ik ook ooit gedaan. Die kunnen oefeningen geven bijvoorbeeld. En jullie helpen samen erover te praten. Een oefening kan zijn bijvoorbeeld elkaar een week niet aanraken, dan een week alleen strelen, en zo opbouwen. Maar ja, niet altijd te combineren met perioden waarin het dan "moet".