Emo rollercoaster

[Badeend]

Nieuw onderwerp, en ik hoop dat ik niet de enige ben die hier last van heeft: het gevoel van de emotionele rollercoaster!
Tijdens de behandelingsperiode van de IVF poging ondervond ik quasi geen last van emo schommelingen, nu dat alles (na negatief resultaat) achter de rug is slaan mijn hormonen weer op hol! Iets waar ik zowiezo al last van had voor de hele hormoonkuur en nu alles is uitgewerkt en ik terug op mijn normale ritmeke zit, wordt dit precies elke keer erger!!! Op den duur vraag ik me af of ik het allemaal wel normaal is. De ene moment gaat alles gewoon en heb ik er rust mee genomen, een moment later zou ik zo beginnen huilen om wat dan ook. Het gekke is dat ik tijdens de periode suprefacten en menopur me precies nog nooit zo rustig en gelukkig heb gevoeld, totaal geen last van de schommelingen.
Heeft er iemand tips om hiermee om te gaan???

[Mona Lisa]

heel herkenbaar ! heb er net zoals jij last van. Heb nog geen oplossing gevonden behalve toe te geven aan de emoties. Eens goed wenen wanneer ik het nodig vind, eens goed lachen wanneer ik het nodig vind, ...
Ik zoek ook niet verder naar een oplossing. zolang de slechte periodes niet te lang duren en er nog steeds veel goede periodes zijn, leg ik me erbij neer. Het is wel heel uitputtend en vermoeidend, maar weet geen andere remedie.

Misschien anderen?

Het is blijkbaar heel normaal dat je je beter voelt met menupur en pregnyl. Zo heeft mijn arts me toch al eens gezegd. Die hormonen doen onze emotionele toestand enzo goed. Ik voel me er ook beter mee.

[Noa09]

Hoi badeend,

Ik heb daar ook last van.
Als ik het zo bekijk, voelde ik me tijdens de IVF-poging eigenlijk veel beter dan nu, na een mislukte verse poging en aansluitende cryopoging.
Zelf voel ik me beter zolang ik het gevoel heb iets te kunnen 'doen', bv. snuiven, spuitjes zetten, ...
In de periodes dat ik moet wachten, zoals nu, voel ik me enorm machteloos en gefrustreerd en zie ik het niet goed zitten.
Je kan niks anders doen dan die gevoelens over je heen te laten komen denk ik.
Afleiding helpt soms, maar ik ben bij momenten enorm graag alleen omdat ik me dan niet anders hoef voor te doen dan ik me voel.
Het is inderdaad een uitputtingsslag...
Je bent niet de enige!

Liefs,

Noa09