Rustpauze
Geplaatst: 25 juni 2010, 17:47
Vandaag langsgeweest voor bloedname en zwangerschapstest. HOewel ik het resultaat daarvan al wist. Gisteren kreeg ik na al een week lang krampen mijn regels er weer eens door. Het was mijn eerste IVF.
Ik had er zoveel hoop op ingesteld dat het nu echt wel ging lukken.
Ik geloofde niet echt in de kunstmatige inseminaties. Daarvoor ging ik naar St Trudo maar die eicel werd nogal slecht opgevolgd. (Toen had ik geen vergelijkingspunt en wist ik echter niet dat het veel beter kon). Rond dag 10 moesten we dan telkens gaan en op basis van de grootte van de follikel schatten ze dan in wanneer ik de Pregnyl moest laten zetten. Hoe dan ook, was de eicel rijp, was er überhaupt een eicel in de follikel en gebeurde er een bevruchting? In totaal heb ik er 4 of 5 gehad. Maar meestal voelde ik de terugloop al na 5 min.
Dus keek ik echt wel uit naar IVF. Alle testen waren eigenlijk positief. Ik heb maar 1 werkende eileider, maar voor de rest hebben ze bij mij niets kunnen vinden. Bij mijn man ook niet, hoewel de kwaliteit nogal schommelde van keer tot keer.
MIjn baarmoederslijmvlies bouwde telkens mooi op en was héél dik.
Voor IVF zijn we naar Leuven gegaan. Daar moest ik om 2d en daarna elke dag langsgaan voor de opvolging, mede omdat ik een overstimulatie had.
Maar opnieuw, het baarmoederslijmvlies was weer zo mooi. Ik had zoveel bevruchtte eicellen, maar liefst 8 zijn er mooie embryo's geworden. En ze zeiden dat een embry zot was op al die hormonen. Dus wat kon er fout gaan? Ik zag de bevruchting altijd als een opstakel, maar dat was genomen...
En toch, na een week krijg ik pijnlijke krampen en ja hoor, vanaf gisteren hangt de rode vlag uit. Pijnlijker en feller dan ik ooit heb meegemaakt.
Het ergste van al is dat ik nu een cyclus moet wachten.
Dat had ik niet verwacht. Aangezien ik niet direct alles opnieuw moest doen, had ik gehoopt dat er 2 cryo's in de normale cyclus konden teruggeplaatst worden.
Zo graag ik nooit zwanger. Als ik telkens moet wachten vooraleer ik een nieuwe poging kan doen, dan word ik zot. Nu al wordt iedereen rondom mij zwanger. En ik ben al twee jaar aan het proberen en wachten en uitkijken, ... Het is verdomme niet fair.
Ik had er zoveel hoop op ingesteld dat het nu echt wel ging lukken.
Ik geloofde niet echt in de kunstmatige inseminaties. Daarvoor ging ik naar St Trudo maar die eicel werd nogal slecht opgevolgd. (Toen had ik geen vergelijkingspunt en wist ik echter niet dat het veel beter kon). Rond dag 10 moesten we dan telkens gaan en op basis van de grootte van de follikel schatten ze dan in wanneer ik de Pregnyl moest laten zetten. Hoe dan ook, was de eicel rijp, was er überhaupt een eicel in de follikel en gebeurde er een bevruchting? In totaal heb ik er 4 of 5 gehad. Maar meestal voelde ik de terugloop al na 5 min.
Dus keek ik echt wel uit naar IVF. Alle testen waren eigenlijk positief. Ik heb maar 1 werkende eileider, maar voor de rest hebben ze bij mij niets kunnen vinden. Bij mijn man ook niet, hoewel de kwaliteit nogal schommelde van keer tot keer.
MIjn baarmoederslijmvlies bouwde telkens mooi op en was héél dik.
Voor IVF zijn we naar Leuven gegaan. Daar moest ik om 2d en daarna elke dag langsgaan voor de opvolging, mede omdat ik een overstimulatie had.
Maar opnieuw, het baarmoederslijmvlies was weer zo mooi. Ik had zoveel bevruchtte eicellen, maar liefst 8 zijn er mooie embryo's geworden. En ze zeiden dat een embry zot was op al die hormonen. Dus wat kon er fout gaan? Ik zag de bevruchting altijd als een opstakel, maar dat was genomen...
En toch, na een week krijg ik pijnlijke krampen en ja hoor, vanaf gisteren hangt de rode vlag uit. Pijnlijker en feller dan ik ooit heb meegemaakt.
Het ergste van al is dat ik nu een cyclus moet wachten.
Dat had ik niet verwacht. Aangezien ik niet direct alles opnieuw moest doen, had ik gehoopt dat er 2 cryo's in de normale cyclus konden teruggeplaatst worden.
Zo graag ik nooit zwanger. Als ik telkens moet wachten vooraleer ik een nieuwe poging kan doen, dan word ik zot. Nu al wordt iedereen rondom mij zwanger. En ik ben al twee jaar aan het proberen en wachten en uitkijken, ... Het is verdomme niet fair.