2de pick-up in januari
Geplaatst: 14 december 2010, 21:58
Beste iedereen
Even kort mijn verhaal...
Ik ben Nele, 28 jaar en trotse mama van Lieke die 14 maanden is. Lieke kwam ter wereld 2,5 jaar nadat we in mei 2007 gestopt waren met de pil. We deden begin 2008 eerst 3 inseminaties, maar werden niet zwanger. In juli 2008 hadden we onze eerste pick-up, met een super-resultaat: 20 eicellen, waarvan 12 bevrucht werden en uiteindelijk 8 overbleven. We lieten toen 1 kleintje terugplaatsen, werden zwanger, maar ik kreeg een vroeg miskraam. We startten direct terug, want hadden nog 7 cryo's! Bij onze allerlaatste kans in januari 2009 (we lieten telkens 2 cryo's terugplaatsen), werden we zwanger van ons wondertje! Lieke werd geboren op 2 oktober 2009. Een lief, klein meisje en kerngezond!
Ik gaf borstvoeding tem december 2009 en werd spontaan zwanger op 20 januari 2010! (we weten dat heel juist, omdat dat mijn ventjes verjaardag is en we zijn verjaardag na ons etentje heerlijk afsloten) Na de eerste paniek, kwam de vreugd! Joepie, geen behandelingen meer! Maar ... Elize was op elke echo kleiner! Op 6 juli 2010 stortte onze wereld in! Ik was toen 26 weken zwanger. Op de echo zagen we dat Elize gestorven was in mijn buik! Op 8 juli werd ons meisje geboren. Eind juli kregen we het autopsieverslag: Elize was gestorven omdat er een natuurlijke fout gebeurd was, de aanleg van mijn moederkoek was verkeerd, waardoor de moederkoek te klein was en ons meisje niet genoeg voeding kreeg. De moederkoek had teveel moeten werken en deed daardoor een infarct. We denken nog elke dag aan haar! En we missen haar enorm...
Mijn ventje wil absoluut niet meer spontaan proberen zwanger te worden. Niet dat het daarmee te maken had dat Elize gestorven is, maar dan is hij zekerder! Na de geboorte van Elize beslisten we om geen anticonceptie meer te nemen. We wilden toch nog een kleintje, dus waarom alles hormonaal plat leggen om dan terug in actie te trekken?
Zondag zaten we samen in bad, tegenwoordig de enige plaats waar we nog rustig kunnen praten met elkaar! We zijn aan het verbouwen en wonen bij mijn ouders, in de kerstvakantie verhuizen we. Zondag hebben we beslist om terug de IVF-molen op gang te trekken. Maandag heb ik gebeld naar de gynae om te vragen wanneer we precies konden starten. Moesten we terug een goedkeuring krijgen? Moesten we terug een intake doen vooraleer we konden beginnen? Het was haar voice mail, ik sprak een berichtje in. Maandagnamiddag kreeg ik al nieuws van CRG. Ik mag komende cyclus al mijn dag 1 doorbellen! (en dat is volgende week woensdag al!!) 21 dagen later moet ik dan starten met Suprefact. (12 januari) Ondertussen moet ik nog langs gaan om mijn medicijnen op te halen en om nogmaals een staaltje sperma binnen te doen, want vorige keer deden ze 10 IVF- en 10 ICSI-bevruchtingen, nu willen ze weten wat ze moeten doen. 't Probleem bij mijn ventje is dat de zaadjes kopafwijkingen hebben. Slechts 5% van de zaadjes hebben een hoedje om binnen te dringen in mijn eitje.
Het worden spannende tijden! Verhuizen en terug starten met IVF! Maar we zien het heel goed zitten...
Ik wil dit samen met jullie delen, omdat jullie weten wat ik doormaak. Hoe goed Wouter en ik elkaar ook verstaan, toch beleeft een vrouw dit proces anders dan een man.
Groetjes en veel succes aan iedereen
Nele
Even kort mijn verhaal...
Ik ben Nele, 28 jaar en trotse mama van Lieke die 14 maanden is. Lieke kwam ter wereld 2,5 jaar nadat we in mei 2007 gestopt waren met de pil. We deden begin 2008 eerst 3 inseminaties, maar werden niet zwanger. In juli 2008 hadden we onze eerste pick-up, met een super-resultaat: 20 eicellen, waarvan 12 bevrucht werden en uiteindelijk 8 overbleven. We lieten toen 1 kleintje terugplaatsen, werden zwanger, maar ik kreeg een vroeg miskraam. We startten direct terug, want hadden nog 7 cryo's! Bij onze allerlaatste kans in januari 2009 (we lieten telkens 2 cryo's terugplaatsen), werden we zwanger van ons wondertje! Lieke werd geboren op 2 oktober 2009. Een lief, klein meisje en kerngezond!
Ik gaf borstvoeding tem december 2009 en werd spontaan zwanger op 20 januari 2010! (we weten dat heel juist, omdat dat mijn ventjes verjaardag is en we zijn verjaardag na ons etentje heerlijk afsloten) Na de eerste paniek, kwam de vreugd! Joepie, geen behandelingen meer! Maar ... Elize was op elke echo kleiner! Op 6 juli 2010 stortte onze wereld in! Ik was toen 26 weken zwanger. Op de echo zagen we dat Elize gestorven was in mijn buik! Op 8 juli werd ons meisje geboren. Eind juli kregen we het autopsieverslag: Elize was gestorven omdat er een natuurlijke fout gebeurd was, de aanleg van mijn moederkoek was verkeerd, waardoor de moederkoek te klein was en ons meisje niet genoeg voeding kreeg. De moederkoek had teveel moeten werken en deed daardoor een infarct. We denken nog elke dag aan haar! En we missen haar enorm...
Mijn ventje wil absoluut niet meer spontaan proberen zwanger te worden. Niet dat het daarmee te maken had dat Elize gestorven is, maar dan is hij zekerder! Na de geboorte van Elize beslisten we om geen anticonceptie meer te nemen. We wilden toch nog een kleintje, dus waarom alles hormonaal plat leggen om dan terug in actie te trekken?
Zondag zaten we samen in bad, tegenwoordig de enige plaats waar we nog rustig kunnen praten met elkaar! We zijn aan het verbouwen en wonen bij mijn ouders, in de kerstvakantie verhuizen we. Zondag hebben we beslist om terug de IVF-molen op gang te trekken. Maandag heb ik gebeld naar de gynae om te vragen wanneer we precies konden starten. Moesten we terug een goedkeuring krijgen? Moesten we terug een intake doen vooraleer we konden beginnen? Het was haar voice mail, ik sprak een berichtje in. Maandagnamiddag kreeg ik al nieuws van CRG. Ik mag komende cyclus al mijn dag 1 doorbellen! (en dat is volgende week woensdag al!!) 21 dagen later moet ik dan starten met Suprefact. (12 januari) Ondertussen moet ik nog langs gaan om mijn medicijnen op te halen en om nogmaals een staaltje sperma binnen te doen, want vorige keer deden ze 10 IVF- en 10 ICSI-bevruchtingen, nu willen ze weten wat ze moeten doen. 't Probleem bij mijn ventje is dat de zaadjes kopafwijkingen hebben. Slechts 5% van de zaadjes hebben een hoedje om binnen te dringen in mijn eitje.
Het worden spannende tijden! Verhuizen en terug starten met IVF! Maar we zien het heel goed zitten...
Ik wil dit samen met jullie delen, omdat jullie weten wat ik doormaak. Hoe goed Wouter en ik elkaar ook verstaan, toch beleeft een vrouw dit proces anders dan een man.
Groetjes en veel succes aan iedereen
Nele