Vanmiddag heb ik terugplaatsing van een tweede ivf-poging. Tot hiertoe liep alles redelijk vlot: de neusspray, de spuitjes, de consultaties, de pick-up. Oké, dat laatste heb ik wel last van, maar met de nodige rust.
Maar sinds gisterenavond zou ik alles wat in mijn handen komt, kunnen stukgooien (of zoals met de optrekgordijn gebeurde... stuktrekken). Ik vraag mij af of jullie ook zo van die driftbuien hebben?
Ja, 't was leuk om gisteren in de tuinstoel van het zonnetje te genieten of de dagen ervoor in de zetel tv/film te kijken. Maar als dan de overvolle wasmand zie of de onopgeruimde keuken, de vuile vloer... dan word ik zo verdrietig, kwaad.
Vaak denk ik dat ik het alleen aankan, maar op zo'n momenten zou ik graag hulp inroepen. En toch, dan voel ik me zo slap, zo'n mislukkeling
Bedankt, voor jullie reacties