De Verdwaalde Ooievaar

Hallo iedereen,

Ik zit nu in de wachtweken van een cryoterugplaatsing van mijn 2de IVF poging. Hebben jullie dit ook als je met IVF bezig bent, dat al jullie energie daar naartoe gaat (geestelijk) en dat je geen motivatie en interesse meer kan opbrengen voor je werk?
Ik had vandaag zo echt het gevoel van, wat zit ik hier eigenlijk te doen. Vergeleken met het verlangen naar een kind, heeft dat werk zo weinig te betekenen. En vandaag ben ik dan nog juist teweten gekomen dat ik vanaf morgen naar een nieuwe klant moet gaan in Brussel (ik werk als consultant). Normaal zou ik dat supertof vinden, maar nu heb ik er totaal geen zin in. Dat wordt weer vanalles leren, nieuw bedrijf, nieuwe mensen. Ik heb hier gewoon de energie niet voor op dit moment. Liefst zou ik gewoon stoppen met werken, tot ik zwanger ben.

Wie herkent er dit gevoel nog ?

nog geen ivf bezig, maar ik ken dit helemaal!
ik moet s avonds vaak denken van, wat heb ik vandaag allemaal gedaan buiten met babywens bezig te zijn en dan betrap ik mezelf er vaak op dat ik niet zoveel kan opnoemen...
ik ben er ook zoooo mee bezig he... morgen NOD en zucht se... hoewel ik goed genoeg weet dat die er morgen ook zullen zijn.

dus ja meid, ik ken t helemaal!

Ken ik ook wel, met al die controles naar de gyn krijg ik iedere keer een doktersbriefje, als ze op het werk daar een probleem mee krijgen moeten ze me maar buiten zwieren, nog een kindje krijgen is belangrijker voor mij. Ik denk er ook veel aan en nieuwe projecten op het werk zeggen mij ook niet veel. Het is ook zo dat ik eigenlijk van job wil veranderen,maar door heel dat IVF gedoe het geen goed moment. Op een nieuwe job kan je zomaar niet zeggen dat je morgen niet komt omdat je controle hebt. Aangezien ik er dag en nacht aan denk is het ook geen moment om te solliciteren. Het zegt mij niets momenteel. Dus je bent zeker geen uitzondering

dit is voor mij zeer herkenbaar
ik kon op de duur enkel nog met de kinderwens bezig zijn, en had totaal nergens geen fut meer in
(het helpt ook niet dat ik vrij kan internetten op t werk)
van werken kwam vaak niet veel in huis, met alle gevolgen vandien (fouten maken, deadlines niet halen, stress daarvan, stress voor de behandelingen...)
en jammer genoeg is t er niet op verbeterd na mijn zwangerschappen en na mijn terugkeer.
't ligt ook voor een deel aan m'n werk en persoonlijke motivatie hoor. maar de behandelingen en nu de kinderen op zich gaan met zo veel energie lopen dat werken min of meer 'bijzaak' is

Dag dames,

Ik ben stilaan doodmoe aan het geraken. Constant van Antwerpen naar Leuven pendelen, de gemiste werkuren inhalen, al de nodige pijn er dan nog eens bij ... pppfff

Als ze mij zouden zeggen dat ik nog 10x moest proberen vooralleer zwanger te geraken dan zou ik dat meteen doen maar daar heeft helaas niemand geen zicht of antwoord op, da zou toch pas handig zijn.

Iedereen moet zelf voor zichzelf uitmaken hoever je wilt gaan. Mijn kinderwens is ook enorm maar ik heb mijn grenzen vastgelegd. Ik heb nu nog 4 eitjes die kunnen teruggeplaatst worden en daarna stop ik ermee.

Ik heb 5 operaties achter de rug tgv endometriose en 3 PU's, voor mij stopt het hierna. De pijn bij elke maandstonden wordt ook alsmaar erger en feller. De endometriose is niet weg te krijgen en dat maakt het alsmaar moeilijker.

Ik wens jullie allemaal heel veel succes en sterkte en hopelijk voor iedereen een baby'tje in 2012

xxx