Ik ben nieuw hier, maar lees hier al een tijdje.
Na 9 insiminaties bij mijn gyné, zij deed dat zelf en via het labo... zijn we gestopt. Het heeft nog niet mogen zijn.
Ik werd er moedeloos van. 2 van mijn vriendinnen kwamen mij vertellen dat ze zwanger waren.
En ook al gun je het hen van harte, ik ben toen echt ingestort. We zijn al van mei 2009 aan het proberen om zwanger te worden.
Nu heb ik al sinds mei een pauze ingelast voor mezelf en een poging gedaan om af te vallen, maar dat is niet echt gelukt...
Maar de pauze heeft mij wel goed gedaan! Alles van mij kunnen afzetten en zelfs veel tijd met mijn zwangere vriendinnen doorgebracht en daaraan zag ik dat die pauze mij echt goed deed.
Ik kon het allemaal wat beter plaatsen.
En voelde mij steeds beter in mezelf.
Volgende stap is waarschijnlijk ivf, maar ik ben tegelijk ook een beetje bang.
Bang voor de onderzoeken en zo.
Ik wil graag nog wat kilo's afvallen, want weeg momenteel 115kg. En ben bang dat ze ivf niet zullen opstarten als ik zo zwaar blijf.
Ik hoop dat ze daar goed zijn, heb er nog geen ervaring mee. Dus ik hoop mensen te vinden die daar ook in behandeling zijn of in behandeling zijn geweest...
Alvast bedankt om mijn verhaal te lezen...
