Pagina 1 van 2
Lieve Zus...
Geplaatst: 26 april 2012, 22:38
door Lunabeertje
't is met mij... aan de lijn!
Lieve lieve zus,
Mijn kleine zusje, mijn meisje, mijn alles...
Al zolang probeer je mama te worden, ik ben de gelukkige om meter te mogen zijn! SUPER, ik kijk er zo naar uit!
Maar het lukt niet zo goed, alles wat mis kan gaan gaat mis, alles wat zou moeten lukken lukt niet...
Ik ben er voor je, al weet ik niet altijd goed wat ik moet zeggen of doen.
Na weer een negatief telefoontje of een radeloos sms'je weet ik het soms niet meer... Ik wou dat ik een toverstokje had en alles goed kon maken!
Want net als jij kijk ik uit, verlang ik ontzettend naar dat kleine mormeltje, meer dan je kunt denken...
Maar iedere keer is de pijn dubbel zo hard, de teleurstelling weer even groot, maar de pijn om jou zo triest te zien raakt me het meest...
Ik hoop dat ik het goed doe zus, dat ik er ben zoals het moet zijn!
Zus, er zal geen betere mama zijn als jij, maar geen betere zus ook niet!
Nolleke, ik hou van je!
Sjus x x x
Re: Lieve Zus...
Geplaatst: 27 april 2012, 8:25
door flien
Amai zo een lieve zus die gij zijt !!!
Ik wou dat ik zo een zus had. Ik heb er eentje en daar hou ik zeker van maar zo begrijpend en zo steunend is ze nu helaas ook niet.
Mag ik je een tip geven, zorg dat je voor je zusje er bent. Elke dag en zeker na alweer een teleurstelling.
Of tijdens de wachtweken. Dagelijks bellen en eens vragen is voor iemand die de behandelingen ondergaat geen last maar een steun. Weten dat iemand zich interesseert in hoe zij zich voelt, wat ze denkt, wat ze vreest, wat ze hoopt.
Emotioneel zijn die behandelingen enorm zwaar om dragen. Ik ben zeker dat je zus jou nodig heeft. Om te luisteren, om bij uit te huilen of gewoon om er te zijn.
Alleen is dit zo lastig om dragen en toch onderschat de omgeving de impact van dergelijke behandelingen. Fysieke kwaaltjes daar spreken we zelfs niet over. Maar de meesten in de omgeving, durven niet frequent vragen hoe het is. En dat is kwetsender dan eens lekker te kunnen bleiten bij iemand die ernaar vroeg.
Mensen denken dat zwijgen de wonden niet openhaald maar die wonde groeit gewoon nooit dicht.
Kan maar 1 ding zeggen, draag goe zorg voor je zusje, ze zal je eeuwig dankbaar zijn.
En wens haar succes in de volgende behandelingen. Veel lotgenoten vinden hier op deze site steun bij elkaar ! Ze is zeker niet alleen...
Geplaatst: 29 april 2012, 12:02
door sterre83
was me dat even schrikken, toen ik de nickname las, wist ik direkt dat het voor mij was! nu zit ik hier weeral te bleiten

, kvind zo ontzettend lief van je! je bent een sjus uit de duizend!!
kweet dat het voor jou ook moeilijk is, hoe erg je uitkijkt naar een klein wondertje. vaak durf je zelf je verdriet niet te tonen, weet je niet goed wat zeggen,... maar gewoon weten dat je er bent is voor mij genoeg,...
ik hou zo enorm veel van jou, je bent niet alleen mijn grote sjus, maar ook mijn mama, mijn beste vriendin,...
@flien: ook voor jou heel veel succes bij alles wat je doet in dit proces, tis idd heel erg zwaar. maar we moeten sterk zijn!
liefs sterre
Geplaatst: 3 mei 2012, 10:42
door flien
@sterre83 : ja veel keure van kiezen hebben we niet hee. Go with the flow.
Maar get een super zus zo te lezen waar ge veel steun aan hebt zo te zien.
En hopelijk kunnen we allemaal deze moeilijke periode ooit eens met een gelukkig hart en een beebje afsluiten.
Geplaatst: 3 mei 2012, 12:04
door cimoca
verdorie, jullie hebben me ect aan 't huilen gebracht
mijn zus raakt ook maar niet zwanger. Ik ben gezegend met 3 schatten en ik vind het elke keer zwaarder en zwaarder om haar weer op te monteren want uiteindelijk heb ik makkelijk spreken hé
cinne
Geplaatst: 3 mei 2012, 13:22
door flien
@cimoca : blijven vragen naar hoe het is met je zus. Je moet daarom niet proberen op te monteren hoor. Da helpt toch nie altijd. Maar gewoon dagelijks, wekelijks vragen hoe het is. Of ze al iets meer weet en wat de volgende stappen zijn.
En er zijn als ze een schouder nodig heeft.
Die pep-talk helpt op sommige momenten helaas nie. Maar iemand die er is en die interesse toont in de behandeling en de bijwerkingen. En die brede schouders heeft om op te huilen om om ne keer hoe op uit te kafferen...
Meer kan je echt niet doen voor je zus maar het is echt broodnodig !
Geplaatst: 3 mei 2012, 21:17
door sterre83
goed gezegd flien, kzou het zelf niet beter kunnen uitleggen

Geplaatst: 4 mei 2012, 9:06
door flien
kdenk dat iedereen die in deze medische malle molen zit wel te kampen heeft met dezelfde frustraties, vrezen, hopen, angsten, moeilijke momenten, kwade gevoelens, ed...
kan maar 1 ding zeggen, tis nie gemakkelijk en het overheerst je leven.
Geplaatst: 4 mei 2012, 11:22
door sterre83
das waar, soms heb ik het gevoel dat mijn leven enkel nog daarrond draait, voor het ogenblik leef ik van afspraak naar afspraak, van prik naar prik,... maja, wat moet een mens een doen,...
Geplaatst: 4 mei 2012, 11:47
door flien
ja heb da gevoel ook heel hard zu.
tis nie eerlijk hee maar we kunnen er zelf niets aan veranderen behalve onze knop verstand en gevoel op een zo laag mogelijk pitje te draaien.
Weet dat ge niet alleen zijt hee ! En blijf erin geloven, al is dat niet altijd evident.
@iedereen
Geplaatst: 4 mei 2012, 13:08
door Lunabeertje
Tja... ik heb dan ook een schat van een zus hé!
En ik ben 12 jaar ouder dus een beetje haar mamaatje..
Maar soms weet ik het niet goed...
Stuur ik eergisteren een sms'je om haar op te peppen, is ze direkt bezorgd dat ik niet te enthousiast mag zijn en dan niet teleurgesteld zou zijn
Het zullen haar hormoontjes zijn

Geplaatst: 6 mei 2012, 20:52
door Amaliya
Dit raakt me enorm... Had ik maar zo'N band met m'n zus dat ik haar mijn leed kon toevertrouwen, koester elkaar dit is echt nietvanzelfsprekend..
Geplaatst: 7 mei 2012, 8:44
door flien
ja die hormonen doen rare dingen zu... tis alsof alle emoties onder een vergrootglas komen te liggen en dat de filter 'relativeren' uitgeschakeld wordt.
En dan heb je soms eens iemand nodig die je kan uitkafferen en die het niet kwalijk gaat nemen. Maak je zusje maar duidelijk dat je ook zonder kindje haar even graag zult zien en dat jij enkel verdrietig bent omdat zij iedere keer maar weer teleurgesteld wordt.
Ik ondervind gewoon dat het steunt als er inderdaad iemand is die geregeld eens polst naar hoe ik me voel en wat de stappen zijn die gaan volgen.
Ik heb ook een oudere zus maar helaas beseft zij niet hoe belangrijk dit is en is zij gewoon bezig met haar eigen leven... Gelukkig heb ik een mega buurvrouw-vriendin waar ik wel de steun vind die ik nodig heb. Want zonder zo nen buffer doe je het niet hoor.
Geplaatst: 9 mei 2012, 9:42
door Lunabeertje
Spannende dagen voor ons amai! Nog het meest voor mijn zusje en schoonbroer maar je leeft er zodanig mee in dat het geen minuut uit je gedachten verdwijnt
Straks weten we meer hé sjusje, je had 10 eitjes, duimen dat de visjes goed hun werk gedaan hebben!
En ik ben zooo blij dat je het zo positief ervaart bij Dr. Decleer, je klonk helemaal anders gisteren.
Dikke dikke muffel, kaarsje brandt!
Geplaatst: 9 mei 2012, 11:23
door flien
@ sterre83: toy toy hee. 10 eikes is beter dan geen hee ! Nu hopen dat er veel embryokes zijn en dat ze er een ook veel kunnen invriezen, die je dan natuulijk hopelijk niet nodig zult hebben of pas nodig zal hebben over een jaartje of 2...
Laat eens weten hoe je het gesteld hebt hee !