De Verdwaalde Ooievaar

Hey,

Donderdag gaan we dus voor ons intakegesprek naar Gent. Heeft iemand een idee hoe lang het duurt vooraleer je kan starten met de behandeling? Of hangt dit af van je cyclus?
Zware dag gehad. Vandaag cadeautje met zwangerschapstest gekregen van mijn nicht, eerste keer prijs.
Toch zwaar hoor als het dan van jezelf niet lukt...

Vele groetjes,
Inge

HOi inge, welkom zou ik zeggen maar we hadden je hier allemaal natuurlijk heel graag een ander parcours zien volgen hoor.
Maar weet dat je hier wel veel steun en begrip en info zal vinden.
Ikzelf ben ook in uz gent in behandeling. Ik kreeg in augustus mijn intake gesprek en de cyclus daarop zijn we kunnen starten. Maar het hangt natuurlijk wel af van welke onderzoeken er al gebeurd zijn natuurlijk en ook een beetje van je leeftijd.
Ik heb zo de indruk dat het bij mij behoorlijk vlot gaat maar met mijn 38 lentes hebben we dan ook geen tijd meer te verliezen vrees ik.

Dat geschenkje van je nicht is inderdaad heel heel pijnlijk voor mensen gelijk ons. Helaas zal je ze waarschijnlijk nog moeten horen. En geloof me ze worden iedere keer lastiger om te verwerken.
Ik ben zover dat ik geen babyborrels enzo meer bijwoon.
Al wensen we jullie natuurlijk wel een heel kort parcours toe.
Maak je in ieder geval geen zorgen over de spuiten en de puncties enzo. Die vallen allemaal nog wel mee. Het lastigste aan gans het gebeuren is het emotionele.
Waarschijnlijk heb je al wat iui's achter de rug. Die zijn ook niet te onderschatten maar de wachtweken wanneer je een echt embryo teruggeplaatst kreeg zijn voor mij toch nog niet iets lastiger en de teleurstellingen zijn toch niet iets groter.

Maar kan maar één ding zeggen, volhouden meisje. Ik weet niet of je al een kindje hebt of niet. Ik heb er eentje die ondertussen 4 is (natuurlijke manier gekomen) en kan alleen maar zeggen dat het al de moeite en teleurstellingen waard is.
Veel succes !

Hey flien,

Bedankt voor je reactie.
Nee, we hebben nog geen kindje (ben 31) en we hebben ook nog geen IUI's achter de rug. Wel al twee spermaonderzoeken en genetisch onderzoek. Is echt niet ok bij mijn vriend. Vandaar dat mijn gynaecologe onmiddellijk ivf aanraadde.

Hopelijk kunnen we snel starten.
Ja het emotionele is heel zwaar. Vandaag weer iemand zwanger na één keer proberen. 't Is precies babyboom hier

Groetjes,
Inge

Oja, ik heb me ook al op het lijstje bij het ivfclubje gezet. x

Hoi iedereen,

Ik weet niet goed waar te beginnen...en waar te schrijven. Het is de eerste maal dat ik iets op het forum plaats maar heb al heel veel gehad aan de moedige getuigenissen die hier gedeeld worden. Ik heb me vaak alleen gevoeld maar spijtig genoeg zijn we hier met velen die hard moeten werken/incasseren om onze dromen te kunnen realiseren.Hopelijk kunnen jullie me wat verder op weg helpen hier.

Ons verhaal:
Het is 2 jaar geleden dat ik met de pil ben gestopt. Een half jaar terug raadde de gyn aan om enkele testen te doen. Ik heb een doorgankelijkheidstest van de eileiders gehad. Daaruit bleek dat alles ok was. Daarna is het allemaal begonnen. Nog nooit werden we met z'n zware emoties geconfronteerd. We werden doorverwezen naar de uroloog en die zei ons dat we niet op natuurlijke manier konden zwanger worden gezien het sperma van mijn man onvoldoende is. We moesten contact opnemen met een fertiliteitscentrum. Dit kon toch geen waar zijn...

Op die manier zijn we in het UZ Gent terecht gekomen. Begin september mochten we voor een eerste gesprek. Er werd van ons beiden bloed genomen en er werd een inwendige echo genomen bij mij. We moesten ook binnen de week (opnieuw) een spermastaal bezorgen aan het labo. Dit is ondertussen een bijna onmogelijke opdracht geworden voor mijn man. Hij kreeg medicatie voorgeschreven zodat dit beter zou lukken want ons 'intiem' leven ligt echt volledig stil. De dokter belde zelf om de resultaten te bespreken. Ze bevestigde nogmaals wat we reeds wisten...geen inseminaties mogelijk, geen ivf maar icsi zal het worden (terwijl ik een half jaar terug met moeite begreep wat dit betekende)

Morgen (woensdag 30/10/12) moeten we voor de 2e maal terug naar UZ Gent. Ik weet niet echt wat er nu precies zal volgen maar ik veronderstel dat we zullen te horen krijgen wanneer er zou kunnen gestart worden met de behandeling. Misschien bijkomende testen? Momenteel ondergaan we serieuze angsten voor het 'onbekende' maar tegelijk heb ik nog nooit zo hard willen vechten....

Bedankt voor jullie luisterend oor en ik wens iedereen hier enorm veel sterkte en vooral veel gelukt toe!!

Liesje1005