Een aantal vrienden van ons weten ondertussen dat we al even (en naar ons gevoel veel te lang) in de mmm zitten. Mijn schoonouders daarintegen weten van niets.
Voor mij betekenen ze zoveel, meer dan mijn eigen ouders. We wilden hen niet vertellen dat we aan een kindje begonnen omdat we het als een 'suprise' wilden houden voor als het zo ver is.
Maar nu... Ik spreek geregeld af met mijn schoonmoeder, zie haar vaker dan dat ze mijn vrouw ziet
Maar het is zo moeilijk om daar met al je verdriet (en soms ook hoop) te zitten en er helemaal niks over te kunnen vertellen omdat ze er gewoon niks van weet.
Ze heeft vroeger zelf heel veel moeite gehad om zwanger te geraken,waardoor ik denk dat ze soms wel een extra steun kan zijn.
Mijn madam wil het op zich ook wel zeggen tegen hun, maar ze is bang dat mijn schoonouders het dan zo erg gaan vinden dat we hier al lang mee lopen en er nog niks over gezegd hebben tegen hen, en dat ze er daardoor niet konden zijn voor ons.
Ik snap dat wel, maar weet niet of ik dat nog lang vol houd...
We hebben deze week (na de negatieve uitslag) dan maar beslist om het hen te vertellen als het volgende keer nog niet prijs is.
Maar hoe begin je daaraan?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Of hoe zouden jullie dit vertellen?
Liefs,
Elfie
