De Verdwaalde Ooievaar

Hey,

Een aantal vrienden van ons weten ondertussen dat we al even (en naar ons gevoel veel te lang) in de mmm zitten. Mijn schoonouders daarintegen weten van niets.
Voor mij betekenen ze zoveel, meer dan mijn eigen ouders. We wilden hen niet vertellen dat we aan een kindje begonnen omdat we het als een 'suprise' wilden houden voor als het zo ver is.
Maar nu... Ik spreek geregeld af met mijn schoonmoeder, zie haar vaker dan dat ze mijn vrouw ziet
Maar het is zo moeilijk om daar met al je verdriet (en soms ook hoop) te zitten en er helemaal niks over te kunnen vertellen omdat ze er gewoon niks van weet.
Ze heeft vroeger zelf heel veel moeite gehad om zwanger te geraken,waardoor ik denk dat ze soms wel een extra steun kan zijn.
Mijn madam wil het op zich ook wel zeggen tegen hun, maar ze is bang dat mijn schoonouders het dan zo erg gaan vinden dat we hier al lang mee lopen en er nog niks over gezegd hebben tegen hen, en dat ze er daardoor niet konden zijn voor ons.
Ik snap dat wel, maar weet niet of ik dat nog lang vol houd...
We hebben deze week (na de negatieve uitslag) dan maar beslist om het hen te vertellen als het volgende keer nog niet prijs is.
Maar hoe begin je daaraan?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Of hoe zouden jullie dit vertellen?
Liefs,
Elfie

Hey elfie,

ik zit wat met hetzelfde probleem als jou!
ik zou het ook graag vertellen aan mijn schoonouders maar ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen.
ze weten wel dat we bezig zijn voor een kindje maar weten niet dat dit via ivf gebeurd en weten ook niet dat we al 6 iui's achter de rug hebben.
en elke keer we op bezoek gaan vraagt mijn schoonvader en hoe zit het hé, ik wil graag peter worden ze en ik denk dan je moest eens weten!
bij hun was het telkens van de 1e keer prijs!
mijn vriend zegt van het niet te vertellen omdat zijn mama er teveel mee zou bezig zijn en tis nu al zo'n emotionele... Ik denk dat ik gewoon zwijg en eens ik zwanger ben het hun zou vertellen.

groetjes

@elfie, wij hebben het elk apart eens op een rustig moment aan de eigen ouders verteld. Gewoon het verhaal verteld van in het begin. Op die manier was het geen te zwaar, emotioneel moment. Ik ben voor openheid naar je directe omgeving toe, dan kan je op steun rekenen en krijg je geen vervelende opmerkingen meer.