Hoe verloopt een pick-up?
Geplaatst: 18 november 2012, 11:25
Voor al diegenen die nog geen pick-up gehad hebben en niet weten wat hen te wachten staat, geef ik jullie hier even mee hoe het voor mij gegaan is.
Vrijdag (9/11) ben ik dus eerst naar mijn kamer moeten gaan. Daar hebben ze me een operatiehemdje toegestopt en ik mocht mijn beha en slip aanhouden. Toen kwamen ze me halen en hebben ze me naar de PU-room gebracht. Vooraleer ik naar binnen moest, hebben ze mijn vriend zich laten omkleden in een blauwe overall, een haarkapje, een mondmasker en blauwe klompen (was wel grappig zicht eigenlijk ). Ondertussen heb ik al mijn documenten afgegeven aan de verpleegster: contracten, documenten van het ziekenfonds en een briefje van het werk dat moest ingevuld worden. Daarna slipje uit en dan was het tijd voor een injectie in de bil. De eerste prik was wat ambetant en dan hebben ze er nog eens naast geprikt om zeker te zijn dat het voldoende verdoofd zou zijn. Ik voelde gewoon mijn lichaam verdoven, naar boven toe. Dan hebben ze ook een baxter voorzien (wat wel behoorlijk pijn deed, die verpleegster was nogal hardhandig). Na een kleine 10 min voel je je suf worden en heb je gewoon zin om te slapen. Dan is het moment om naar die stoel te lopen in de PU-room.
**TIP: als ze voorstellen om nog eens naar toilet te gaan, doen, want als je in die stoel ligt, dan lig je zo dat er druk komt op je blaas.**
Eenmaal in de stoel (lenigheid helpt wel want je moet je benen hoger optrekken dan gewoonlijk) heb ik mij geconcentreerd op de verdoving. Dat hielp mij ontspannen. Ze ontsmetten je (koud) en dan komt het. De gynae brengt een speculum in en geeft een prikje links en rechts, boven in de vagina, bijkomende verdoving. Echt pijn deed dat niet bij mij, gewoon even geschrokken van die druk. Vervolgens wordt er een buisje ingebracht dat door de vaginawand gedrukt wordt (ook even schrikken) en zo halen ze dan de follikels leeg. Je krijgt ook direct te horen hoeveel eicellen ze daaruit hebben kunnen halen. Dan gaat alles er weer uit en word je begeleid terwijl je naar je bed schuifelt.
Daar ligt dan al zo'n doek extra op je lakens en een maandverbandje.
**TIP: als het even kan, probeer dat zo vlug mogelijk op een discrete manier tussen je benen te drukken en wacht zo lang mogelijk om je slipje weer aan te doen. Je weet nooit dat je een 'ongelukje' hebt**
Dan ben ik in dat bed gaan liggen en hebben ze me terug naar de kamer gebracht.
Hopelijk helpt dit wat voor de ongeruste mensen onder ons die niet goed weten waar ze zich aan kunnen verwachten. Sla me ook niet dood als blijkt dat het bij jullie iets anders verloopt. Ik ga namelijk naar Brugge.
Veel succes!
Vrijdag (9/11) ben ik dus eerst naar mijn kamer moeten gaan. Daar hebben ze me een operatiehemdje toegestopt en ik mocht mijn beha en slip aanhouden. Toen kwamen ze me halen en hebben ze me naar de PU-room gebracht. Vooraleer ik naar binnen moest, hebben ze mijn vriend zich laten omkleden in een blauwe overall, een haarkapje, een mondmasker en blauwe klompen (was wel grappig zicht eigenlijk ). Ondertussen heb ik al mijn documenten afgegeven aan de verpleegster: contracten, documenten van het ziekenfonds en een briefje van het werk dat moest ingevuld worden. Daarna slipje uit en dan was het tijd voor een injectie in de bil. De eerste prik was wat ambetant en dan hebben ze er nog eens naast geprikt om zeker te zijn dat het voldoende verdoofd zou zijn. Ik voelde gewoon mijn lichaam verdoven, naar boven toe. Dan hebben ze ook een baxter voorzien (wat wel behoorlijk pijn deed, die verpleegster was nogal hardhandig). Na een kleine 10 min voel je je suf worden en heb je gewoon zin om te slapen. Dan is het moment om naar die stoel te lopen in de PU-room.
**TIP: als ze voorstellen om nog eens naar toilet te gaan, doen, want als je in die stoel ligt, dan lig je zo dat er druk komt op je blaas.**
Eenmaal in de stoel (lenigheid helpt wel want je moet je benen hoger optrekken dan gewoonlijk) heb ik mij geconcentreerd op de verdoving. Dat hielp mij ontspannen. Ze ontsmetten je (koud) en dan komt het. De gynae brengt een speculum in en geeft een prikje links en rechts, boven in de vagina, bijkomende verdoving. Echt pijn deed dat niet bij mij, gewoon even geschrokken van die druk. Vervolgens wordt er een buisje ingebracht dat door de vaginawand gedrukt wordt (ook even schrikken) en zo halen ze dan de follikels leeg. Je krijgt ook direct te horen hoeveel eicellen ze daaruit hebben kunnen halen. Dan gaat alles er weer uit en word je begeleid terwijl je naar je bed schuifelt.
Daar ligt dan al zo'n doek extra op je lakens en een maandverbandje.
**TIP: als het even kan, probeer dat zo vlug mogelijk op een discrete manier tussen je benen te drukken en wacht zo lang mogelijk om je slipje weer aan te doen. Je weet nooit dat je een 'ongelukje' hebt**
Dan ben ik in dat bed gaan liggen en hebben ze me terug naar de kamer gebracht.
Hopelijk helpt dit wat voor de ongeruste mensen onder ons die niet goed weten waar ze zich aan kunnen verwachten. Sla me ook niet dood als blijkt dat het bij jullie iets anders verloopt. Ik ga namelijk naar Brugge.
Veel succes!
