Topembryo en niet zwanger!!!

[avangomp]

Pff zie het even allemaal niet meer zitten. Gisteren te horen gekregen dat de 2de verse IVF poging ook op niets is uitgedraaid.
We hadden maar 1 topembryo maar de hoop was groot. Nu had ik totaal geen hcg waarde??? Vorige keer met gewoon goede embryo met wat fragmentatie wel. Vrees als het nu al niet lukt met topembryo dat het voor ons niet is weg gelegd.

Ik ben al 39 jaar oud, maak weinig follikels aan dus ook telkens weinig eicellen. Ik had verwacht dat het zwaar ging zijn maar zo zwaar???

[lis]

Hey avangomp

Wij hebben nu ook een embryo van uitstekende kwaliteit aan boord en idd dan hoop en verwacht je toch net dat ietsje meer. Wij zullen pas maandag het verdict te horen krijgen maar ik begin er ook al van uit te gaan dat het niet zal gelukt zijn aangezien ik het ene puistje na het andere krijg en dit heb ik altijd een week tot een paar dagen voor m'n regels moeten komen.

De natuur zit raar in elkaar. Op de innesteling heb je niet veel vat je kan alleen maar hopen en wachten. De hele mallemolen is idd zwaar en soms iseen bezoekje bij een psycholoog nog niet zo slecht om eens al je gevoelens los te laten, op een rijtje te zetten,...
Hopelijk 3de keer goeie keer!

Dikke knuffel
Lis

[flien]

Dikke knuffel meisjes.
Heb zelf ook meerdere keren top-embryo's teruggekregen maar die bleven nooit hangen.
En iedere teleurstelling wordt moeilijker en moeilijker. En dan de leeftijdsdruk die er nog eens extra bijkomt. Die kan je niet achteruitdraaien hee.
Ikzelf ben 38. En de stimulaties liepen ook altijd traag en het resultaat mocht van mij ook altijd beter en meer zijn.
En ook ik had de impact van dergelijke behandelingen onderschat.
In het begin hoop je dat het de eerste keer direct raak gaat zijn, dan de tweede keer, dan denk je derde keer goeie keer.
Maar probeer de moed niet op te geven en door te bijten hee. Bij mij was het 10e embryotje (een cryotje van maar een matige kwaliteit) het goeie.
Allee voorlopig toch. We hebben nog 22.5 weken te gaan.
Ook ik ben naar een psycholoog gestapt na een miskraam deze zomer. Maar dat was niet echt mijn ding. Hier op de fora kon ik nog best ventileren en wat begrip vinden.
Ik hoop voor iedereen hier dat de weg die nog afgelegd moet worden zo kort mogelijk is.

[avangomp]

Hey avangomp

Wij hebben nu ook een embryo van uitstekende kwaliteit aan boord en idd dan hoop en verwacht je toch net dat ietsje meer. Wij zullen pas maandag het verdict te horen krijgen maar ik begin er ook al van uit te gaan dat het niet zal gelukt zijn aangezien ik het ene puistje na het andere krijg en dit heb ik altijd een week tot een paar dagen voor m'n regels moeten komen.

De natuur zit raar in elkaar. Op de innesteling heb je niet veel vat je kan alleen maar hopen en wachten. De hele mallemolen is idd zwaar en soms iseen bezoekje bij een psycholoog nog niet zo slecht om eens al je gevoelens los te laten, op een rijtje te zetten,...
Hopelijk 3de keer goeie keer!

Dikke knuffel
Lis

Hey Lis,

Mercie voor je reactie. Idd de natuur zit raar in elkaar. Ik dacht van mezelf dat ik heel het IVF gebeuren beter zou verwerken maar wordt zwaarder en zwaarder bij elke mislukking. Ik kan nu volkomen begrijpen dat sommige een rust periode inlassen maar helaas is dat voor ons geen optie aangezien mijn leeftijd.

Hoop echt voor jullie dat het lukt met dit topembryo-ke al had ik achteraf gezien liever gehad dat ze dat niet hadden gezegd zodat de teleurstelling niet zo hard zou aankomen.

Hoe lang zijn jullie al bezig en hoeveelste poging?

Laat zeker maar iets horen maandag wat ben wel benieuwd en als ke af en toe een positief verhaal hoort krijg je toch weer wat meer hoop.

Veel succes!!!
Ann

[avangomp]

Dikke knuffel meisjes.
Heb zelf ook meerdere keren top-embryo's teruggekregen maar die bleven nooit hangen.
En iedere teleurstelling wordt moeilijker en moeilijker. En dan de leeftijdsdruk die er nog eens extra bijkomt. Die kan je niet achteruitdraaien hee.
Ikzelf ben 38. En de stimulaties liepen ook altijd traag en het resultaat mocht van mij ook altijd beter en meer zijn.
En ook ik had de impact van dergelijke behandelingen onderschat.
In het begin hoop je dat het de eerste keer direct raak gaat zijn, dan de tweede keer, dan denk je derde keer goeie keer.
Maar probeer de moed niet op te geven en door te bijten hee. Bij mij was het 10e embryotje (een cryotje van maar een matige kwaliteit) het goeie.
Allee voorlopig toch. We hebben nog 22.5 weken te gaan.
Ook ik ben naar een psycholoog gestapt na een miskraam deze zomer. Maar dat was niet echt mijn ding. Hier op de fora kon ik nog best ventileren en wat begrip vinden.
Ik hoop voor iedereen hier dat de weg die nog afgelegd moet worden zo kort mogelijk is.

Hey Flien,

Mercie voor je reactie. Dikke proficiat trouwens met je zwangerschap! Fijn om te lezen en geeft zeker hoop aangezien je ook 38 jaar bent. Ik voel me geen 39 jaar maar voor kindjes krijgen en dergelijke heb ik het gevoel dat ik al gepensioneerd ben. Mijne man is ook 6 jaar jonger en voel me tegenover hem serieus schuldig al zie hij dat veel anders. Al gelukkig want het legt toch een bepaalde druk op je relatie.

Aangezien dat de tegenslag nog maar recent is ga ik even bekomen tot we terug mogen starten en gaan we er weer met volle moed er tegen aan. Maar ga toch eens vragen dat we bepaalde dingen niet anders kunnen/moeten. Je leest ook dikwijls als ze een embryo van 5 dagen terugplaatsen ipv eentje van 3 dagen je meer kans hebt. Ik weet nu al dat ik volgende keer met 6 ampules menopur mag starten omdat het resultaat deze keer echt laag was.

Ik hoop voor jou dat alles goed verloopt en dat je binnenkort zo'n klein prutske in je armen kan houden. Geniet er van!

Groetjes
Ann

[lis]

We zijn momenteel al 4j en half aan het proberen.
Eerst kijkoperatie gekregen alles was goed bij mij, geen endo, geen verstoppingen dus dan moesten we het nog een half jaar proberen (zonder resultaat natuurlijk)
Dan 5 IUI's gedaan sinds vorig jaar van dokter veranderd want we hadden het gevoel niet vooruit te gaan in het ziekenhuis waar we gingen ( zo is mijn vriend nooit grondig onderzocht, enkel eens een spermastaal moeten afgeven en dan keken ze enkel maar naar de hoeveelheid en niet echt naar de kwaliteit)
Dus ja in januari 2012 naar het uz Gent geweest en daar hebben ze m'n vriend meteen naar de androloog doorverwezen waar ze dan gezien hebben dat hij al hele tijd met een ontsteking op de prostaat zat (waar hij dus geen last van had) dus eerst moest dat probleem van de baan want door die ontsteking is ook je DNA van het sperma beschadigd aangezien dat daar moet passeren en zo waren we weer 6 weken verder eer we terug bij de prof mochten gaan om te kijken wat we zouden doen. In juni hebben we dan onze eerste ICSI gekregen (zonder enig cryo te hebben) deze is mislukt, bij de stimulatie voor de 2de poging heb ik dit gedaan in combinatie met acupunctuur en dat had als resultaat dat de hele boel niet kon doorgaan doordat ze allemaal te verschillend van grote waren de Rescue IUI heeft ook niets opgeleverd.
In oktober is er door een miscommunicatie op het secretariaat ook weer een cyclus verloren gegaan omdat ze mij een te late afspraak hadden gegeven nog maar eens gewoon IUI gedaan, maar mijn geloof in IUI zit echt mijlen ver onder de grond
Toen ik op m'n verjaardag te horen kreeg dat dit dus ook weer eens mislukt was heb ik een zeer grote dip gehad en had ik er echt ff m'n buik van vol. Dus de feestdagen hormoonvrij doorgekomen en nu sinds deze maand toch nog maar eens proberen.
Gelukkig hebben we nu wel 2 schatties nog in de diepvries zitten want 6 pogingen zijn anders echt zo snel voorbij...

Voilà dat is zo wat ons verloop.
Ik laat maandag of dinsdag zeker het verdict weten.
Waar zijn jullie in behandeling?

Groetjes Lis

[avangomp]

We zijn momenteel al 4j en half aan het proberen.
Eerst kijkoperatie gekregen alles was goed bij mij, geen endo, geen verstoppingen dus dan moesten we het nog een half jaar proberen (zonder resultaat natuurlijk)
Dan 5 IUI's gedaan sinds vorig jaar van dokter veranderd want we hadden het gevoel niet vooruit te gaan in het ziekenhuis waar we gingen ( zo is mijn vriend nooit grondig onderzocht, enkel eens een spermastaal moeten afgeven en dan keken ze enkel maar naar de hoeveelheid en niet echt naar de kwaliteit)
Dus ja in januari 2012 naar het uz Gent geweest en daar hebben ze m'n vriend meteen naar de androloog doorverwezen waar ze dan gezien hebben dat hij al hele tijd met een ontsteking op de prostaat zat (waar hij dus geen last van had) dus eerst moest dat probleem van de baan want door die ontsteking is ook je DNA van het sperma beschadigd aangezien dat daar moet passeren en zo waren we weer 6 weken verder eer we terug bij de prof mochten gaan om te kijken wat we zouden doen. In juni hebben we dan onze eerste ICSI gekregen (zonder enig cryo te hebben) deze is mislukt, bij de stimulatie voor de 2de poging heb ik dit gedaan in combinatie met acupunctuur en dat had als resultaat dat de hele boel niet kon doorgaan doordat ze allemaal te verschillend van grote waren de Rescue IUI heeft ook niets opgeleverd.
In oktober is er door een miscommunicatie op het secretariaat ook weer een cyclus verloren gegaan omdat ze mij een te late afspraak hadden gegeven nog maar eens gewoon IUI gedaan, maar mijn geloof in IUI zit echt mijlen ver onder de grond
Toen ik op m'n verjaardag te horen kreeg dat dit dus ook weer eens mislukt was heb ik een zeer grote dip gehad en had ik er echt ff m'n buik van vol. Dus de feestdagen hormoonvrij doorgekomen en nu sinds deze maand toch nog maar eens proberen.
Gelukkig hebben we nu wel 2 schatties nog in de diepvries zitten want 6 pogingen zijn anders echt zo snel voorbij...

Voilà dat is zo wat ons verloop.
Ik laat maandag of dinsdag zeker het verdict weten.
Waar zijn jullie in behandeling?

Groetjes Lis

Amai jullie hebben dus ook al veel meegemaakt! Het is zo oneerlijk hè maar dat begrijpen alleen de mensen die er midden in zitten! Wij zijn momenteel voor pu en terugplaatsing in uza in Antwerpen. Opvolging ervoor en erna ga ik hier in Herentals. We geven het hier nog 1 kans en dan zijn we van plan om toch eens ergens anders te gaan want zoals je zegt uw 6 pogingen zijn idd vlug op als je nooit reserve hebt en bij ons is dit tot nu zo...

Ons verhaal is wel wat korter:

Mijne man eigenlijk te laat leren kennen en wij zijn nu ongeveer 2,5 à 3 jaar bezig. Ik ben 2 maal spontaan zwanger geworden maar deze zijn op een miskraam en BBZ uit gedraaid na BBZ wou het echt niet meer lukken en na een operatie hebben ze opgemerkt dat mijne eileider niet toegankelijk was. Heb 1% kans om nog natuurlijk zwanger te worden. De andere eileider hebben ze moeten verwijderen bij BBZ.
Dus wij zijn direct met IVF moeten starten. 1ste IVF 10 follikels waarvan 5 eicellen zijn uitgekomen waarvan 2 bevrucht. Die hebben ze dan terug geplaatst. Hcg waarde was 26 na wachtdagen dus veel te laag en vervolgens mislukt. Nu de 2de keer maar 4 follikels waaruit 2 eicellen kwamen. 1 bevrucht en een toppertje maar nu zelfs geen waarde in bloed te bespeuren. Klap kwam deze keer hard aan....

Hoop echt voor jullie dat het deze keer raak is want deze ellende wens je niemand toe! Laat zeker iets weten...
Ik ga een kaarsje laten branden voor jullie. Ik duim mee x

[anie]

Heey... om je even wat hoop te geven.

Ik ben zelf 24jaar, ik heb telkens topembryo's teruggekregen maar pas bij terugplaatsing 8 van embryo 10 en 11 was het raak. Veel vrouwen zijn snel zwanger, staar niet op dat resultaat. Er zijn helaas een heleboel vrouwen die veel meer pogingen nodig hebben. Uiteindelijk lukt het wel...
In het dagelijkse leven is het ook zo, het ene koppel is vier weken na pilstop zwanger, andere koppels zijn na 1,5 jaar natuurlijk proberen pas zwanger.
Ik wens je erg veel succes!

[avangomp]

Heey... om je even wat hoop te geven.

Ik ben zelf 24jaar, ik heb telkens topembryo's teruggekregen maar pas bij terugplaatsing 8 van embryo 10 en 11 was het raak. Veel vrouwen zijn snel zwanger, staar niet op dat resultaat. Er zijn helaas een heleboel vrouwen die veel meer pogingen nodig hebben. Uiteindelijk lukt het wel...
In het dagelijkse leven is het ook zo, het ene koppel is vier weken na pilstop zwanger, andere koppels zijn na 1,5 jaar natuurlijk proberen pas zwanger.
Ik wens je erg veel succes!

Hey anie, mercie voor je reactie. Idd spijtig genoeg is dat zo maar je wilt zo snel mogelijk resultaat hè.. Ik geef idd de moed niet op en hoop van harte dat voor iedereen hier op de site ooit lukt. Het is een gerustelling als je hier de reacties leest niet alleen bent al wens ik niemand deze problemen toe.
Nu ff bekomen en dan weer met volle moed tegenaan!

Groetjes
Ann

[flien]

@ avangomp: ik had ook gedacht dat de behandelingen makkelijker gingen zijn. Fysisch zijn ze goed te doen maar psychisch heb ik ze ook onderschat hoor. En dat van die druk op de relatie, das echt wel hoor.
Zelfs nu ik zwanger ben is mijn relatie toch wat 'beschadigd' door die jaren behandelen.
Een man gaat zo anders om met alles en staat daar toch zo veel meer buiten. Mijn man is altijd geduldig en begripvol geweest hoor. Maar ik verwachtte zonder woorden meer steun van hem. Meer eens kunnen uithuilen toen ik negatieve resultaten te horen kreeg. Maarja vragen achter een knuffel is voor mij geen knuffel meer waard dan.
En ook mijn miskraam heb ik naar mijn gevoel alleen moeten verwerken. Maar tijd stompt alle scherpe kantjes van verdriet en pijn wel af hoor.
Wat voor mij het lastigste was, was die tijdsdruk er nog eens bij. De luxe om eens een paar maanden een pauze in te lassen gunde ik me niet. De ene behandeling volgde direct op de andere. Gelukkig had ik iedere keer een paar cryotjes dus kreeg ik indirect een rustmaand hee, maar toch.
Probeer de moed niet op te geven en je verdriet van een mislukte poging niet alleen te verwerken. Die lasten helemaal alleen dragen is dubbel zo zwaar. Hier vond ik echt wel veel steun en begrip want bij familie vond ik dat helaas niet.
En ik hoop echt van harte dat jou nog af te leggen weg zo kort mogelijk zal zijn !

[avangomp]

@ avangomp: ik had ook gedacht dat de behandelingen makkelijker gingen zijn. Fysisch zijn ze goed te doen maar psychisch heb ik ze ook onderschat hoor. En dat van die druk op de relatie, das echt wel hoor.
Zelfs nu ik zwanger ben is mijn relatie toch wat 'beschadigd' door die jaren behandelen.
Een man gaat zo anders om met alles en staat daar toch zo veel meer buiten. Mijn man is altijd geduldig en begripvol geweest hoor. Maar ik verwachtte zonder woorden meer steun van hem. Meer eens kunnen uithuilen toen ik negatieve resultaten te horen kreeg. Maarja vragen achter een knuffel is voor mij geen knuffel meer waard dan.
En ook mijn miskraam heb ik naar mijn gevoel alleen moeten verwerken. Maar tijd stompt alle scherpe kantjes van verdriet en pijn wel af hoor.
Wat voor mij het lastigste was, was die tijdsdruk er nog eens bij. De luxe om eens een paar maanden een pauze in te lassen gunde ik me niet. De ene behandeling volgde direct op de andere. Gelukkig had ik iedere keer een paar cryotjes dus kreeg ik indirect een rustmaand hee, maar toch.
Probeer de moed niet op te geven en je verdriet van een mislukte poging niet alleen te verwerken. Die lasten helemaal alleen dragen is dubbel zo zwaar. Hier vond ik echt wel veel steun en begrip want bij familie vond ik dat helaas niet.
En ik hoop echt van harte dat jou nog af te leggen weg zo kort mogelijk zal zijn !

Hey Flien ik verschiet nog altijd steeds maar kan je volledig terug vinden in je verhaal. Ne man gaat daar volledig anders mee om als wij vrouwen.
Ik hoop idd dat we binnenkort toch eens goed nieuws krijgen!

[avangomp]

We zijn momenteel al 4j en half aan het proberen.
Eerst kijkoperatie gekregen alles was goed bij mij, geen endo, geen verstoppingen dus dan moesten we het nog een half jaar proberen (zonder resultaat natuurlijk)
Dan 5 IUI's gedaan sinds vorig jaar van dokter veranderd want we hadden het gevoel niet vooruit te gaan in het ziekenhuis waar we gingen ( zo is mijn vriend nooit grondig onderzocht, enkel eens een spermastaal moeten afgeven en dan keken ze enkel maar naar de hoeveelheid en niet echt naar de kwaliteit)
Dus ja in januari 2012 naar het uz Gent geweest en daar hebben ze m'n vriend meteen naar de androloog doorverwezen waar ze dan gezien hebben dat hij al hele tijd met een ontsteking op de prostaat zat (waar hij dus geen last van had) dus eerst moest dat probleem van de baan want door die ontsteking is ook je DNA van het sperma beschadigd aangezien dat daar moet passeren en zo waren we weer 6 weken verder eer we terug bij de prof mochten gaan om te kijken wat we zouden doen. In juni hebben we dan onze eerste ICSI gekregen (zonder enig cryo te hebben) deze is mislukt, bij de stimulatie voor de 2de poging heb ik dit gedaan in combinatie met acupunctuur en dat had als resultaat dat de hele boel niet kon doorgaan doordat ze allemaal te verschillend van grote waren de Rescue IUI heeft ook niets opgeleverd.
In oktober is er door een miscommunicatie op het secretariaat ook weer een cyclus verloren gegaan omdat ze mij een te late afspraak hadden gegeven nog maar eens gewoon IUI gedaan, maar mijn geloof in IUI zit echt mijlen ver onder de grond
Toen ik op m'n verjaardag te horen kreeg dat dit dus ook weer eens mislukt was heb ik een zeer grote dip gehad en had ik er echt ff m'n buik van vol. Dus de feestdagen hormoonvrij doorgekomen en nu sinds deze maand toch nog maar eens proberen.
Gelukkig hebben we nu wel 2 schatties nog in de diepvries zitten want 6 pogingen zijn anders echt zo snel voorbij...

Voilà dat is zo wat ons verloop.
Ik laat maandag of dinsdag zeker het verdict weten.
Waar zijn jullie in behandeling?

Groetjes Lis

Amai jullie hebben dus ook al veel meegemaakt! Het is zo oneerlijk hè maar dat begrijpen alleen de mensen die er midden in zitten! Wij zijn momenteel voor pu en terugplaatsing in uza in Antwerpen. Opvolging ervoor en erna ga ik hier in Herentals. We geven het hier nog 1 kans en dan zijn we van plan om toch eens ergens anders te gaan want zoals je zegt uw 6 pogingen zijn idd vlug op als je nooit reserve hebt en bij ons is dit tot nu zo...

Ons verhaal is wel wat korter:

Mijne man eigenlijk te laat leren kennen en wij zijn nu ongeveer 2,5 à 3 jaar bezig. Ik ben 2 maal spontaan zwanger geworden maar deze zijn op een miskraam en BBZ uit gedraaid na BBZ wou het echt niet meer lukken en na een operatie hebben ze opgemerkt dat mijne eileider niet toegankelijk was. Heb 1% kans om nog natuurlijk zwanger te worden. De andere eileider hebben ze moeten verwijderen bij BBZ.
Dus wij zijn direct met IVF moeten starten. 1ste IVF 10 follikels waarvan 5 eicellen zijn uitgekomen waarvan 2 bevrucht. Die hebben ze dan terug geplaatst. Hcg waarde was 26 na wachtdagen dus veel te laag en vervolgens mislukt. Nu de 2de keer maar 4 follikels waaruit 2 eicellen kwamen. 1 bevrucht en een toppertje maar nu zelfs geen waarde in bloed te bespeuren. Klap kwam deze keer hard aan....

Hoop echt voor jullie dat het deze keer raak is want deze ellende wens je niemand toe! Laat zeker iets weten...
Ik ga een kaarsje laten branden voor jullie. Ik duim mee x

Hey Lis,

Alles nog in orde? Hoop het echt! Heb al veel aan je moeten denken. Ik duim mee!

Grtjs
Ann

[lis]

Avangomp: jep hier nog alles in orde is heel lief van je dat je zo aan me denkt. Nog 3x slapen
wanneer mogen jullie weer van start?

[avangomp]

Avangomp: jep hier nog alles in orde is heel lief van je dat je zo aan me denkt. Nog 3x slapen
wanneer mogen jullie weer van start?

Ik heb nu mijn maanstonden en daarna mijn volgende maanstonden afwachten. Dan een 3 weken de pil terug nemen. Dan de volgende maanstonden kunnen we terug starten dus normaal gezien april! Duurt een eeuwigheid maar niets aan te doen. Moet jij ook telkens de pil nemen?

[lis]

April... Dat lijkt nog zo ver weg pfff
Jep ook hier moet steeds de pil genomen worden. Dat is blijkbaar om cystes te voorkomen.