De Verdwaalde Ooievaar

Goedenavond,

dagen geleden hebben we slecht nieuws gehad, we hebben een brief gekregen van uza edegem dat we geweigerd zijn, zu'n hebben dus beslist dat wij geen kindje mogen hebben.

Dit op een oneerlijke manier, we hebben geen eerlijke kans gekregen.
Er was tegen ons met geen woord gerept over goedkeuring krijgen, we moesten op gesprek naar de psycholoog, wij dachten voor gewoon alles is door te spreken, niets was minder waar.

Geloof me, als je zo'n bom totaal onverwacht krijgt, dan zeg of doe je dingen wat je niet had gedaan als je dit op voorhand wist. Dan waren we erop voorbereid.

Ten 2de hebben ze geoordeeld op een onvolledig dossier, na 2 gesprekken bij de psycholoog, heeft zij ons doorgestuurd naar de sociaal verpleegkundige. Dus wij afspraak gemaakt, woensdag 29 januari, maar ze hebben de vrijdag 24 januari al beslist dus met de info van de sociaal verpleegkundige hebben ze geen rekening gehouden, alles was al beslist.

Dit is heel hard aangekomen te meer omdat wij echt geen redenen kunnen vinden waarom we dit niet zouden mogen.
Wij hebben een eigen woonst, helemaal afbetaald dus geen lening lopen, auto, vriend heeft werk, ik studeer binnen paar maanden af en maandag heb ik sollicitatiegesprek op mijn stageplaats voor een vast contract.
IK ben van opleiding kinderverzorgster, nu bijna opvoedster, mijn vriend heeft in een vorige relatie bijna 5 jaar voor een kind gezorgd van zijn ex vrouw.
Wij hebben alle 2 een goede vriendenkring, familie,...

Mijn vriend heeft wel epilepsie, maar is niet erfelijk, heeft al 15 jaar geen aanvallen meer en neemt trouw zijn medicijnen.

Dat kan een reden zijn, maar had de indruk dat de psycholoog redenen aan het zoeken was, als we heteen ontkracht hadden, dan begon ze weer over iets anders.

K zit echt in de put, nog niet omdat we nu niet direct kunnen beginnen, maar wel om het feit dat ze vinden dat ik geen goede moeder zou zijn, terwijl elke vezel in mijn dit wel is. Mijn omgeving snapt dit ook allemaal niet.

Amai, wat een verhaal! Dat heb ik nu nog nooit gehoord... Wij zijn nooit bij een psycholoog moeten langsgaan en wij woonden nog niet eens echt samen toen we begonnen zijn...

Kan je geen tweede opinie zoeken ergens in een ander ziekenhuis? Of is dat nu overal zo?

In welk ziekenhuis zijn jullie gegaan, jullie woonden toen zelfs nog niet samen? Want dat is bij ons denk ik één van de redenen, wij nonen wel samen ( al een hele tijd), maar nog niet officieel, allé, het is gissen aangezien ze geen specifieke reden gegeven buiten gewetensclausule, artikel 5 en dat omvat vanalles en nog wat.

Wij gaan zeker nog naar ander ziekenhuis, we voelen ons echt genaaid.
K weet niet of we werk gaan maken bij uza een klacht indienen ofzo bij de ombudsdienst, weet niet of ik daar energie in wil steken.

bedankt allesinds voor je bericht

Wij zitten in ghb leuven en wij zijn feitelijk samenwonend, dus zonder eendert welke officiële verbintenis en daar heeft nog nooit iemand naar gevraagd.
Wij hebben drie icsi's gedaan voor onze zoon en starten nu icsi 5 voor een tweede.

Zou me toch verbazen dat men daar over struikelt.

ja, overal valt iedereen uit de lucht, hebben ze nog nergens ondervonden.
We gaan het hier dan ook niet bij laten.

Die psychologische gesprekken kosten dan nog een 75 euro per consultatie, de 2de keer hebben we er welgeteld 15 min bij gezeten, 75 euro voor 15 minuten, is wat overdreven vind ik en nu dubbel pijnlijk om te betalen.

tgoh wat een verhaal!!!
maar je studeert pas af, misschien vinden ze je te jong...
las onlangs in de krant dat ze strenger zullen zijn om met ivf te mogen starten... wegens de kosten voor 'de staat'...
maar ja, wij betalen ook genoeg he voor andere mensen...

probeer gewoon een ander ziekenhuis zou ik zeggen, niet opgeven, maar je naam is 'doorzetter' dus gewoon doorzetten he!

waarom wil je eigenlijk met ivf starten? al lang aan het proberen? zijn er problemen? meestal is er eerste en kijkoperatie of toch met IUI starten?

Ik studeer inderdaad binnen een paar maanden af, maar ik ben terug gaan studeren. Ben bijna 31 jaar, heb hiervoor al jaren als kinderverzorgster gewerkt.

Wij gaan nooit zwanger kunnen worden als we geen hulp krijgen.

Dat ze strenger gaan worden gaat nu nog niet in, waarschijnlijk pas na de verkiezingen, is nu een voorstel.

Dan is er toch geen enkele reden om je te weigeren? (anders eigenlijk ook niet... ) Iedereen heeft recht op een kind toch. Komaan zeg. Of je nu een lening hebt of 2 of 3...
Gewoon veranderen van ziekenhuis en snel!! Heb dit nog nergens gehoord!

Ik vind dat toch ook een heel raar situatie... Ik heb ook nog nooit van zo'n praktijken gehoord en zou idd ook een tweede opinie gaan vragen, zonder in dat nieuwe ziekenhuis alles te gaan vertellen.

Ja dat gaan we ook doen.
Enkel twijfelen we of we het medisch dossier gaan opvragen of niet.
Langs de ene kant hebben we al testen laten doen, die niet goedkoop waren en die niet terugbetaald worden, en we zouden het onnozel vinden dat die terug opnieuw gedaan moeten worden.
Langs de andere kant weet ik niet of dat dossier enkel de resultaten van de testen bevat of ook de redenen van weigering.
Want ik wil ook weer niet dat een ander ziekenhuis ook weer moeilijk gaat doen. Ook al zijn de redenen van weigering niet gegrond.

Nee, je zou ze kunnen op ideeën brengen zo... Moeilijke situatie. Kan je zo'n dossier opvragen, zonder dat ze dat meteen doorsturen naar hete volgende ziekenhuis? Want als je het dossier zelf in handen hebt, kan je natturlijk zelf filteren wat je al dan net wilt doorgeven.

zou ze gewoon opnieuw laten doen eerlijk gezegd... zal simpelste zijn, hebben wij ook gedaan
dan ben je ervan af... anders wie weet doen ze moeilijk en gaan ze communiceren en al
succes he en laat je niet doen

Doorzetter, het is inderdaad een rare situatie! We hebben een jaar zelf geprobeerd en dan naar gynaecoloog gebeld die in het ziekenhuis zit. We kwamen daar toe en we zeiden dat we al een jaar gestopt waren met de pil en dat er geen resultaat was. Ze heeft direct voorgesteld om te helpen, opvolging van cyclus bij mij, zaadtest bij hem en bloedtest van ons beide. Daarna heeft ze direct IUI voorgesteld. Zonder vragen of we samenwonen enz...
Vind het raar dat je bij een psycholoog moet gaan en die moet beslissen.

Ik zou gewoon naar een ander ziekenhuis gaan.
Ze gaan strenger zijn om met IVF te beginnen maar dat wil niet zeggen dat ze zomaar mensen direct kunnen weigeren zonder hulp.

Factuur te laat betalen zou ik doen, laat ze maar wachten op hun geld.

Hier ook in behandeling
En buiten de pco onverklaarbaar onvruchtbaar.
Na een dik jaar in klina zelf overgestapt naart uza.
Buiten ne vragenlijst en bn geen psychologenof dergelijke aan te pas gekomen .
En nu gestart met ivf.
Kzou toch eens vragen om een uitleg. Want ze sluiten zo maar niemand uit. Mag trouwens in belgië niet dacht ik.
X

In de brief staat letterlijk ze een volledige beslissingsvrijheid hebben, zonder noodzaak om te motiveren zelfs.

Gisteren is er een mail naar de ombudsdienst gegaan, we wachten af wat hier uit voort gaat komen, al ben ik niet hoopvol.

Iedereen die dit hoort valt uit de lucht, zelfs een sociaal verpleegkundige van een ander ziekenhuis snapt niet dat ze zoiets kunnen en raad ons ook aan om verdere stappen te ondernemen.