ziekenhuis wil geen 3e IVFpoging doen!!!
Geplaatst: 12 maart 2014, 21:40
Nog niet helemaal aan de orde, want zit nu in de wachtweken met 2 bevruchte embryo's in mijn buik, een vervelend gesprek met de gynaecoloog gehad. (Dit had ik alvast gepland om ervoor te zorgen dat ik niet pas een evaluatiegesprek kreeg nadat ik weet dat ik niet zwanger ben, dan natuurlijk net weer ongesteld zou zijn en weer een maand zou moeten overslaan.)
Het kwam erop neer dat hij vindt dat het medisch gezien en vanuit macroniveau bekeken geen zin heeft (en duur is voor de verzekering) om een derde poging te doen, dus zou OLVG/AMC (Nederland) willen besluiten geen 3e poging te doen (en geen 4e waarop ik wel recht heb vanwege onderzoek van AMC). Ik ben met 39 jaar te oud, eicelvoorraad is te laag en ik reageer nauwelijks op extreme stimulatie. Het bewijs is de eerste 2 pogingen met weinig voorraad eicellen, weinig groeiende follikels en resp. 3 en 2 eicellen geoogst. Het feit dat er wel steeds 100% bevruchting is en de embryo's er mooi uitzien zegt niks. Deze leeftijd betekent dat naast de hoeveelheid ook de kwaliteit van de eitjes per definitie slecht is, genetisch gezien (zelfs bij 35-jarigen is vaak de helft van het maandelijkse cohort van follikels dat klaar gaat liggen en waaruit een dominante follikel moet komen, al genetisch afwijkend, dus is zeker bij bijna 40-jarigen een beperkt aantal uit het cohort geschikt).
Als ik toch zwanger word is de kans dat het in het eerste trimester fout gaat groot. Sowieso moet er prenatale diagnostiek gedaan worden i.v.m. afwijkingen.
Opereren om de eileiders te herstellen heeft geen zin.
Ik kan beter nu accepteren dat het niet lukt. En een Ivf-behandeling kan ook heel gevaarlijk zijn; je kan dood gaan door infecties! Ik zei dat de kans dat dat gebeurde mij kleiner leek dan dat ik zwanger zou worden.... In ieder geval deed hij erg negatief.
Ik heb flink moeten praten om zijn toestemming te krijgen voor een 3e poging, maar dan wel met heel lage stimulatie: 150IE Menopur. Mijn argumenten: psychisch is het beter voor mij de overige 2 pogingen waar ik recht op heb nog te benutten. Stel dat ik uit de komende 2 pogingen maar 2 bevruchte eitjes heb, is toch weer 2 kansen! Zal wellicht statistisch gezien op macroniveau geen grote kans zijn maar voor ons op microniveau natuurlijk wel. En dan beter te accepteren, misschien nog na een eigen betaalde poging, wetende dat we er alles aan gedaan hebben.
Wat vinden jullie hier nou van? Ik ben er nogal boos om eigenlijk! Ik ga nu op zoek naar een ander ziekenhuis, Belgie of Duitsland schijnt toch veel beter te zijn dan NL. Met welk ziekenhuis hebben jullie goede ervaringen?
Het kwam erop neer dat hij vindt dat het medisch gezien en vanuit macroniveau bekeken geen zin heeft (en duur is voor de verzekering) om een derde poging te doen, dus zou OLVG/AMC (Nederland) willen besluiten geen 3e poging te doen (en geen 4e waarop ik wel recht heb vanwege onderzoek van AMC). Ik ben met 39 jaar te oud, eicelvoorraad is te laag en ik reageer nauwelijks op extreme stimulatie. Het bewijs is de eerste 2 pogingen met weinig voorraad eicellen, weinig groeiende follikels en resp. 3 en 2 eicellen geoogst. Het feit dat er wel steeds 100% bevruchting is en de embryo's er mooi uitzien zegt niks. Deze leeftijd betekent dat naast de hoeveelheid ook de kwaliteit van de eitjes per definitie slecht is, genetisch gezien (zelfs bij 35-jarigen is vaak de helft van het maandelijkse cohort van follikels dat klaar gaat liggen en waaruit een dominante follikel moet komen, al genetisch afwijkend, dus is zeker bij bijna 40-jarigen een beperkt aantal uit het cohort geschikt).
Als ik toch zwanger word is de kans dat het in het eerste trimester fout gaat groot. Sowieso moet er prenatale diagnostiek gedaan worden i.v.m. afwijkingen.
Opereren om de eileiders te herstellen heeft geen zin.
Ik kan beter nu accepteren dat het niet lukt. En een Ivf-behandeling kan ook heel gevaarlijk zijn; je kan dood gaan door infecties! Ik zei dat de kans dat dat gebeurde mij kleiner leek dan dat ik zwanger zou worden.... In ieder geval deed hij erg negatief.
Ik heb flink moeten praten om zijn toestemming te krijgen voor een 3e poging, maar dan wel met heel lage stimulatie: 150IE Menopur. Mijn argumenten: psychisch is het beter voor mij de overige 2 pogingen waar ik recht op heb nog te benutten. Stel dat ik uit de komende 2 pogingen maar 2 bevruchte eitjes heb, is toch weer 2 kansen! Zal wellicht statistisch gezien op macroniveau geen grote kans zijn maar voor ons op microniveau natuurlijk wel. En dan beter te accepteren, misschien nog na een eigen betaalde poging, wetende dat we er alles aan gedaan hebben.
Wat vinden jullie hier nou van? Ik ben er nogal boos om eigenlijk! Ik ga nu op zoek naar een ander ziekenhuis, Belgie of Duitsland schijnt toch veel beter te zijn dan NL. Met welk ziekenhuis hebben jullie goede ervaringen?