De Verdwaalde Ooievaar

Hallo

8 jaar geleden wilden mijn vriend en ik de stap zetten om aan kindjes te beginnen. Na bijna 2 jaar op natuurlijke wijze te proberen, hebben we hulp gezocht in een fertiliteitscentrum life in leuven. Na onderzoeken werd al snel endometriose vastgesteld. Na een kijkoperatie bleek ik volgens 'hun' endometriose vrij te zijn. We kregen 6 maand lang de kans om het op natuurlijke wijze te proberen.

6 maand later nog steeds geen zwangerschap, dus opnieuw contact opgenomen. Stelde ze ons voor om direct met ivf te starten. Ik was niet overtuigd dat ze ons konden helpen, en had steeds de indruk dat ze vooral tevreden waren met de 50 € visite. Ik voelde mij meer een nr dan een patiënt. Daarom besloten we contact op te nemen met het uz in leuven. Daar vroegen ze mijn dossier op en deden opnieuw onderzoeken. Mijn endometriose was helemaal niet weg. En zat nog in mijn baarmoeder, urinewegen en darmen. Hun conclusie was dat dit eerst allemaal verwijderd moest worden voor alleer er terug een kans op zwangerschap zou zijn. Ik heb me dan ook door hun specialisten laten opereren. Er werd een stuk van mijn dikke darm weggenomen en alles werd 'eindelijk' endometriosevrij gemaakt. Ondertussen waren we dan ook al 5 jaar verder.

Ik werd goed opgevolg door hun en zij stelden ons voor aangezien onze nog vrij jonge leeftijd om eerst met kunstmatige inseminatie te starten. Dit hebben we 3 maal doorstaan en toen wilde ik echt wel overschakelen naar ivf. Ze waren hier direct mee akkoord aangezien we al zo lang bezig waren en onze grote kinderwens.

Onze eerste ivf poging ging echter niet goed, dus hebben we toch nog een extra kunstmatige inseminatie gedaan. Natuurlijk ook weer zonder positief einde.

Eind 2013 dan eindelijk een eerste succesvolle ivf poging, 1 eitje teruggeplaatst van middelmatige kwaliteit. 15 dagen na tp geen positief resultaat.

Nu waren we dit jaar opnieuw vol goede moed begonnen aan onze 2de poging. 19 april terugplaatsing gehad van 2 bevruchte eitjes van veel betere kwaliteit. en nog 2 ingevroren.

Op 02 mei dan eindelijk de eerste bloedname, en jawel in de namiddag een positief telefoontje. Zo blij dat we waren dat we eindelijk mama en papa gingen worden. We zweefden op onze roze wolk en ik had typische kwaaltjes. Last van de borsten, moe en rommelige darmen. Als standaard werd er de week nadien weer een bloedname ingepland die gisteren plaats vond.
Gisterennamiddag dan weer een telefoontje na lang wachten, deze keer minder positief. De hcg waarde was gezakt. Van 64 naar 62.8. Nu moet ik volgende week terug bloed laten nemen. Maar zeiden ze me aan de telefoon dat ik me moet voorbereiden op mijn maandstonden.

Ik heb helemaal het gevoel nog niet dat mijn maandstonden gaan doorbreken, aangezien ik hier anders wel al last van ondervind. Ik heb zelf op die paar weken al een mooi buikje gekregen, dus zie het op het moment helemaal niet meer zitten.

Is hier nog iemand die zoiets meegemaakt heeft? Stiekem blijven we hopen dat onze tijd er nu echt wel aankomt... in onze vriendenkring zijn er ook heel wat baby's op komst, wat de pijn alleen maar erger maakt, ookal gun je hun het plezier. Maar vraag ik me af waaraan we al deze miserie verdiend hebben!

Ik hoop dat ik hier wat steun en wat meer informatie kan vinden. Alvast bedankt voor jullie reactie!

Dorien

Het Dorien, ik zie dat nog niemand gereageerd heeft. Ik ben ook niet graag een slecht nieuws brenger maar ik voel je onzekerheid en angst tot hier samen met een sprankeltje hoop.

Maar hoe erg ik dat ook vind voor jou, hcg moet om de 48 uur verdubbelen. Dus jouw hcg had na een week toch op iets van een 500 moeten staan. Ik denk dus ook dat je je moet voorbereiden op een miskraam sorry...

Hey Dorien,

Hier ook iemand met slechte HCG waarden en helaas geen goed nieuws. Drie keer op rij een hcg dat zakte, drie keer een miskraam. Het moet in theorie om de 48u verdubbelen, gelukkig kan het ook anders uitwijzen (bij mijn vierde zwangerschap steeg de hcg niet zoals het eigenlijk zou moeten, verdubbeling slechts om de 72u, en uiteindelijk wel bevallen van een gezonde dochter), maar een zakkend hcg gaat vrees ik slecht nieuws betekenen...

Hoi Dorien,

Eerst en vooral pik ik er eens een stukje uit die mij verontwaardigd:
‘We kregen 6 maand lang de kans om het op natuurlijke wijze te proberen. ‘
Dus na 2jaar op natuurlijke wijze proberen om zwanger te worden, doen ze jullie na een boel onderzoeken terug 6 maanden op natuurlijke wijze zwanger worden??
Ik zou hier al niet mee akkoord zijn.. de dokters zouden nu toch wel al moeten beseffen dat het niet zomaar zal lukken toch?
Nuja je bent nu alweer zoveel jaren verder.. maar ik wou het toch even aanhalen..
Als ik nu een beetje verder lees, dan laten ze jou ( door jullie jonge leeftijd) eerst een x aantal pogingen kunstmatige inseminatie doen, huplaaa.. weer geld en tijdverlies (en ontgoochelingen!!!)
“Onze eerste ivf poging ging echter niet goed, dus hebben we toch nog een extra kunstmatige inseminatie gedaan. Natuurlijk ook weer zonder positief einde. “
Waarom terug een kunstmatige inseminatie?? Als IVF niet lukt, dan zal een 4de poging K.I al zeker niet lukken.. wat dit jullie keuze? Of de keuze van het ziekenhuis?
Dan nog verder zie ik staan dat jullie 2de poging beter ging en 2 bevruchte embryo’s zijn teruggeplaatst? 2de poging en al direct 2 ingeplaatst? Komt dit door je verleden met K.I?
(dit is gewoon een vraagje ter info )
Nu het feit, dat je HCG waarden gezakt zijn ipv verdubbeld en meer, is helaas een minder goed teken, dus denk wel dat ze het in ziekenhuis helaas gelijk zullen hebben..
Je kan zelf je waardes opvolgen via een tabel op internet, en daar zie je dan ook dat je waarden moeten verdubbelen :s

Hoe voel je je zelf ondertussen?
Het is verschrikkelijk eerst zo’n weg te hebben ondernomen om dan terug op nul uit te komen..

Vele knuffels xxx Liefs Anneleen

Hallo Anneleen

Voor we die kans kregen om 6 maand op natuurlijke wijze te proberen heb ik eerst 3 maanden kuur met injecties gehad. Ik was endometriose vrij volgens 'hun' en mijn lichaam had 3 maand in rust geweest. Volgens hun kon dit, zij zijn het fertiliteitscentrum dus vertrouw je op hun info. Ook heb ik fel afgezien van die operatie en wou ik eerst mijn lichaam laten bekomen om opnieuw met hormonen te beginnen. Het was geen pretje geweest niet voor mij en ook niet voor mijn man.

Die kunstmatige inseminaties was in samenspraak met mijn nieuwe dokter, we hadden dit nog langer kunnen doen maar ik had er na 3 keer genoeg van. De 4de keer kwam er omdat ik de eerste keer niet goed reageerde op de hormonen en niet voldoende eitjes aanmaakte. Ik mocht van hun ivf proberen, maar ze raden het af. Ik ben ook blij dat ik hun raad gevolgd heb, ik had zo toch een kans. En geen ivf poging verspeelt.
Het terugplaatsen van 2 eitjes zijn we overeengekomen met de arts.

Hoe ik mij voel? Ik heb ondertussen mijn maandstonden en een gans weekend met een massa zakdoeken in de zetel gelegen! Dus ik heb mij al beter gevoeld. Nu zijn we weer bij af!

pfffffff wat rot voor je!
ik zat al heel de week met spanning deze topic op te volgen.. en dan toch.. het slechte nieuws :'(
ben er zelf ook niet goed van precies!
ik kan me perfect in je plaats voelen, daar ik vorig jaar ook een miskraam heb gehad.. maar daar heb jij natuurlijk niets aan.. ik hoop dat je snel je moed terug bijeen raapt en een volgende poging onderneemt met je ventje!


dikke knuffel alvast en hou ons hier beetje op de hoogte.. ik volg je in ieder geval verder op in de hoop je ooit een dikke welgemeende proficiat te kunnen wensen!

liefs xx Anneleen