PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)

[Elmi]

Lieke85 Wat een vreselijke verhalen.. Ik begrijp heel goed dat je na drie pogingen rust nam. Hopelijk heeft de pauze deugd gedaan, en heb je terug hoop. Moeder natuur is WREED, en ONEERLIJK.... Bij sommigen lukt het allemaal zo vanzelf. Ik word daar nog steeds zo jaloers van.. Houd je ons op de hoogte hoe het met je gaat?
Ik ben nu aan de pil. Afgelopen weekend was ik op weekend in Gent en had mijn pil thuis vergeten. Ik heb de pil van een vriendin genomen.. Wat moest ik anders doen?? Denk je dat dat enigszins kwaad kan? Gisteren gewoon terug mijn eigen pil genomen.

Katrijn Heel erg jammer van je miskraam vorige week.. Wat een ellende toch.. Ik weet uit ondervinding dat dokters niet altijd de juiste beslissing nemen. Bij mij zei de dokter: (zelfs na vier miskramen!) 'ooh jammer! Volgende keer meer geluk!!' Ik kon op dat moment zijn nek omwringen, dat kan ik je garanderen! Dat was ook het moment dat we naar Leuven zijn gegaan.. Andere dokter, second opinion etc. We zijn nu alvast in betere handen.
4 april duurt nog eventjes, maar éénmaal je op de PGD-trein zit, kan het snel gaan!

Anna Merci voor je opbeurende mail. Ik denk inderdaad altijd: dat goed nieuws overkomt altijd die andere, en nooit mezelf. Maar heb afgelopen weekend, als een soort mantra, voor mezelf vaak herhaald: NIET OPGEVEN!!

Morgen verjaar ik. 37 worden, en nog steeds geen kind, en sombere vooruitzichten.. Ik ga met mijn man een paar dagen naar nergens.. Eventjes er tussen uit. Het liefst laat ik het gewoon zo snel mogelijk passeren en kraait er geen haan naar. Wat een verschil met vroeger, toen ik altijd een groot feest gaf!

Dikke knuf dames. Ik wens jullie allemaal een opbeurende week!

[bibi1974]

Nog eventjes en ik mag ook beginnen aan mijn 1e poging! Eindelijk! Het duurde 11maanden voor onze test klaar was. Ik werd doorverwezen naar Jette om PGD te doen. De professor heeft me al duidelijk gemaakt dat ik de eerste poging moet aanzien als een oefenbeurt. Om te zien hoe je lichaam reageert op alle medicamenten. Ik heb hier ook al verschillende mensen hun ervaringen gelezen en iedereen moet zoveel pogingen ondernemen voor het lukt. Langs de ene kant is dat wel goed dat ik dat kan lezen, dan weet ik dat ik realistisch moet zijn en het niet van de eerste keer zal lukken. Mijn directe omgeving gaven al opmerkingen van : ja maar jij start niet met ivf omdat je problemen hebt om zwanger te geraken, akkoord,ik werd 2x onmiddellijk zwanger. Maar men beseft niet dat pgd een echte afvalrace is... Maar stillekes hoop je vaneigens dat het van de eerste keer prijs is.... Ik duim voor iedereen dat het vlot verloopt!

[Lieke85]

Zoveel herkenbare verhalen... Ik heb na drie pogingen kort na elkaar een rustpauze van een half jaar genomen... Sinds januari begint het wel op mijn zenuwen te werken... Ik was mentaal en fysiek volledig op, maar ben er nu helemaal klaar voor. Het kan er niet vlug genoeg zijn, nog een tweetal weken... Laat ons hopen dat we allemaal eens geluk hebben, hé dames! Die afvalrace is moordend! Ik ben als zelfstandige aan het werk, waardoor het steeds puzzelen is om mijn werk te regelen. Want zoals jullie wel weten, word je vaak op een bepaald tijdstip verwacht en hoor je dit vaak pas een aantal uur voordien. Ik heb nog nooit gerust na mijn pick-up, maar ben steeds de dag nadien gaan werken. Ik heb me voorgenomen om bij de volgende poging platte rust te nemen. Hoe regelen jullie dit met het werk?
Liefs

[Katrijnnn]

Hey Lieke,

ik ben leerkracht, dus ik kan ook niet zomaar verlof nemen. (ik weet leerkrachten hebben veel verlof, maar we kunnen dan natuurlijk wel geen dagje 'overuren' nemen). Daarvoor ben ik wel bang.

Ik heb op 4 april eerste afspraak. Ik heb al veel enge verhalen gehoord. Ik hoop dat we inderdaad allemaal geluk hebben!

Waar ben jij in behandeling?

[Katrijnnn]

Hey Elmi,

Bedankt om de bemoedigende woorden! Ik heb zoveel deugd aan dit forum. Andere mensen weten niet waar ze over spreken. Een vriendin van mijn ma zei na mijn miskraam: 'blijven proberen, dat lukt wel', mijn bloed gaat dan koken. Wat weten zij daar nu van?

Ik heb eigenlijk wel een hele goede gynaecoloog. Zij heeft me direct een genetische test laten doen na mijn tweede miskraam, gelukkig, anders waren we nog verder van huis!

Het was vooral de geneticus van Gent die miskramen hebben en zwangerschap onderbreken na een vlokkentest nogal minimaliseerde. We hadden beter niet geluisterd naar haar! Daarom dat we ons vertrouwen nu in de handen van Jette leggen.

Ik hoop dat het allemaal vlot en vlug gaat! En voor jullie ook!!!

[Lieke85]

Hey Katrijn

Ik ben ook in behandeling in Jette bij dokter Vloeberghs. Ben jij van het Gentse afkomstig? Ik ook! Ik ben zelf ook tewerkgesteld in het onderwijs, maar op zelfstandige basis als logopediste.
Ik ben in UZ Gent bevallen van ons 4 maand oude dochtertje en werd daar wel op een speciale afdeling goed verzorgd. Maar we hebben ook minder goede ervaringen met Gent, zoals bloed dat niet werd doorgestuurd naar Jette waardoor de ontwikkeling van onze test met drie maanden vertraging gebeurde. Daarom laten wij alles rechtstreeks via Jette doen. Ik doe dus soms 60 km heen en terug voor een spuitje. Zeer belastend allemaal... Ikzelf start rond 17 maart...
Best is op voorhand niet te veel na te denken, maar alles stap voor stap ondergaan. Dag per dag...
Na mijn bevalling in UZ Gent zeiden ze ook: hopelijk tot een volgende keer. Ze gingen ervanuit dat ik opnieuw een spontane zwangerschap met vlokkentest zou proberen, alsof een kind afstaan inderdaad weinig inhoudt... Ik deel dus dezelfde nare ervaringen als jij. In Jette verloopt alles wel zeer georganiseerd en kan je op veel begrip rekenen. Twee miskramen en één bevalling later hebben we nog steeds geen geluk, maar ik blijf wel hopen! Doe dat dus ook maar!!!

[Katrijnnn]

Lieke, ik heb je opnieuw berichtjes gezonden. Kan je ze deze keer lezen?

[carooken]

Ik ben een paar weken stil geweest op dit forum, niet dat er niet aan denk...
Ik lees nu weer een hoop verhalen, lotgenoten, sommige hoopgevend.
Ik heb nog steeds niet veel hoop. Ik ga echt door een diep dal. Toch begin ik normaalgezien eind van de maand met een nieuwe kuur. De dokters zeggen allemaal dat de slaagkansen niet vergroten als je er mentaal sterker op staat... Hoe langer dit verhaal duurt, hoe minder ik me voel... Het moet gewoon eens lukken om uit dat dal te geraken. Daarom wil ik het niet langer uitstellen om opnieuw te starten.

Het begrip op het werk is ook weg. Ik kan dan wel thuis blijven na een pick-up, dat zorgt voor veel afwezigheden en na drie kuren op 6 maand tijd is het begrip op. Bovendien is de werkdruk door al die afwezigheden zo hoog geworden, dat ik echt met veel stress voor het werk, niet echt iets wat ik nu kan 'verteren' met alle pgd-problemen. En ik heb nog niet gemeld dat ik eind van de maand terug begin... Durf het niet zeggen... Weer afwezigheden. En als het lukt (daar doen we het voor), dan is er nog een groter probleem op het werk, want dan krijg ik werkplaatsverwijdering en ze hebben geen echte vervanger voor mij (chemische sector, bij een zwangerschap moet ik direct naar een andere dienst voor een administratieve functie)

Ik neem me voor om meer een kijkje te nemen op dit forum, want hier zitten lotgenoten die het probleem echt snappen... dat doet meer deugd dan de goedbedoelde opmerkingen van vrienden/familie...
En de hoop mag nooit volledig weg zijn (al vind ik die nu ook niet...), bij ons is het al een keertje gelukt. Maar net daarom wil ik zo graag nog een keer dit wonder meemaken. Er is zo een leegte naast mijn dochter...

[Lieke85]

Hey carooken

Ik begrijp wat je doormaakt. Volgende week start ik met de vierde poging na zes maanden rust. Het is zo dubbel: ik ben 'blij' dat ik eindelijk terug kan starten, maar de angst voor mislukking is momenteel groter. Ook hier heerst een leeg gevoel na het verlies van ons dochtertje, ook al is dit bijna twee jaar geleden. De pijn slijt niet, maar wordt steeds groter... Mensen zeggen vaak: dat gaat slijten. En ze gaan ervanuit dat je het na twee jaar toch een plaats hebt gegeven. Helaas, was het maar zo eenvoudig...
En toch is er ergens een sprankeltje hoop en dat mogen we niet verliezen! Hou de moed erin!

[Elmi]

Lieke, Katrijn, Carooken, Bibi, ..
We hebben gisteren de hele uitleg van de procedure gekregen in Life, Leuven. Het deed deugd om met de verpleegster te babbelen, want voor de rest heb ik gewoon alle info van hier op het forum en via internet gehaald. Een deel van mijn angsten zijn minder, een deel is ook weer sterker geworden.
Ik heb sowieso komende weken weinig tot geen verplichtingen opstaan, enkel het werk. Enkele afspraken heb ik verplaatst. Ik werk in het onderwijs. Ben vandaag bij mijn huisarts geweest en zal gewoon blijven werken. Mocht het echt niet gaan wegens bijwerkingen, slecht voelen etc dan schrijft hij een briefje voor. En dat is ok.
Ik heb precies veel nood aan gezellig thuis zijn, en zo weinig mogelijk 'onder de mensen' komen. Veel nood aan tijd voor mezelf..
Het meeste schrik heb ik voor bijwerkingen van de medicatie. Ik krijg vaak migraine-hoofdpijn bij hormonale veranderingen, en dat gaat nu hevig toeslaan vrees ik.
Welke pijnstillers gebruiken jullie hiervoor?
Het snuiven (suprefact) en spuiten (puregon 150), dat zal wel lukken. Mijn man zal de spuitjes zetten. Hij kijkt er al naar uit om 'doktertje te spelen' .
Vrijdag beginnen we eraan.. Hebben jullie ook al een startdatum? Volgens mij ben ik de eerste van dit kleine PGD-clubje? Gebruiken jullie dan ook suprefact en puregon?
Lieve groetjes,
Elmi

[Lieke85]

Hey Elmi

Ik start volgende week met mijn vierde poging. De vorige drie pogingen bleef ik ook steeds doorwerken, ook na de pick-up (ook al raden ze aan om je 5 dagen rustig te houden). Ik ben zelfstandig en moet vaak met een zware zak sleuren, auto in auto uit.... De laatste poging stonden mijn eierstokken zeer gezwollen na de pick-up, te weinig gerust... Op zich vond de dokter dat niet zo erg, maar heb het wel lang gevoeld. Deze keer ben ik van plan om de 5 dagen echt te rusten!
Nevenverschijnselen heb ik bij elke poging gehad: vapeurs, humeurig, migraine, opgezwollen gevoel... Maar je hebt het er allemaal voor over! Ikzelf gebruik Puregon. De eerste poging gebruikte ik suprefact en menopur, maar dat hebben ze vanaf de tweede poging gewijzigd. Het voordeel daarvan is dat het sneller verloopt. De suprefact is niet meer nodig, waardoor enkel spuitjes worden gezet. Dit duurt slechts een tiental dagen waardoor je vrij snel de pick-up hebt. Maar het steeds bang afwachten vergt toch wat van je. Maar er is altijd hoop!
Neem toch voldoende rust, je lichaam heeft dit echt nodig! Je zal dit misschien zo niet aanvoelen, maar door steeds verder te werken ben ik verplicht geweest om na drie pogingen kort op elkaar te rusten. Mijn lichaam en geest waren volledig op. Achteraf beklaag je jezelf dat je niet luisterde naar de dokter...
Alvast veel succes! Tegen dat jij start, zal mijn pick-up er al opzitten!

[Deepwater]

Dag dames! Fijn dat er hier nog wat volk komt mee babbelen. Het is weer even geleden dat ik hier ben komen kijken, er gebeurt momenteel ook niet veel bij ons. We zijn nog steeds aant wachten op telefoon van het UZA wanneer onze test zal klaar zijn. Hoe lang heeft dit bij jullie geduurd?

Vorig jaar rond deze periode zijn we gestart met de eerst (gewone) icsi, die ook direct gelukt was, maar jammer genoeg hebben we eind augustus de zwangerschap moeten stop zetten en werd Sibe* geboren.

Begin november de gesprekken in het UZA terug gestart en eind december bloed laten nemen zodat ze met de test konden starten. Eind deze maand mag ik nog eens bellen als ik niks gehoord heb, maar ik heb schrik dat onze 'startdatum' weer gaat opschuiven. Ik ben al dat wachten zo beu, al vind ik het achteraf gezien niet slecht dat er wat tijd zit tussen de bevalling en een nieuwe poging, maar toch ... We zijn nu sinds november 2011 bezig voor ons eerste kindje en nog steeds zitten we te wachten.
De laatste weken heb ik het een beetje van mij kunnen afzetten, maar je denkt er toch elke dag aan en gisteren was het weer even de druppel voor mij. Mijn zusje is voor een tweede keer tante geworden van een kindje van haar schoonzus. Ik ben niet snel jaloers, maar het doet mij toch wel een beetje pijn te weten dat zij de eerste keer tante zou geweest zijn van mijn kindje als alles vorig jaar goed was gelopen.

Ik probeer alles altijd positief te zien, maar dit moest toch even van mijn hart. Ik zit weer even in een dipje vandaag. Waarom is het allemaal zo oneerlijk!

Ik wil de dames hier die binnenkort terug starten veel succes wensen! Hopelijk mag ik snel volgen.

[Vvlinder]

Hallo allemaal

Ook eventjes geleden dat ik gereageerd heb, ik heb t allemaal even laten rusten. Fijn dat er ondertussen ook hoopgevende berichten waren, jammer voor wie moet blijven proberen en afwachten. Maar wel fijn dat we hier elkaar begrijpen.

Gisteren heb ik nieuws gekregen van Jette dat de test in mei klaar zou zijn. Dat is sneller dan we hadden verwacht, hopelijk is het ook echt zo. Ik vind het wel raar dat je daar zelf niets van hoort, tenzij je zelf mailt. Anders wist ik niet dat ik nogmaals bloed moest laten afnemen. Ik snap nog steeds niet veel van al die staaltjes, ze blijven precies maar komen.

Tussen mijn laatste miskraam en de beslissing om te starten met pgd zat een jaar. Ondertussen zijn we 16 maanden verder en ik moet zeggen dat die rust mij goed heeft gedaan, ik ben er klaar voor (nu toch nog ).

Ik wil jullie allemaal veel succes en sterkte wensen en hoop snel op positieve verhalen X

[Elmi]

Wij doen PGD omdat bij mijn laatste miskraam trisomie 13 werd vast gesteld bij het vruchtje. Dus ze elimineren na de pickup en na de bevruchting de embryo's met een fout in de genetica. Deze testen bestaan 'standaard', dus wij hebben niet moeten wachten op onze test, we konden onmiddellijk starten met PGD.
Wat wel kan zijn, is dat alle embryo's een foute genetica hebben, en tsja... dan stopt het hele verhaal.. Dan mag ik de wens om ooit een kindje van mezelf te hebben voorgoed de kast in bergen. Dat zijn zware vooruitzichten waar ik liefst nog niet teveel over nadenk.
Gisteren begonnen met puregon 150. Het allereerste spuitje, toch een spannend moment.
Maar het viel beter mee dan verwacht. Mijn man zet de spuitjes, omdat ik me daar niet comfortabel bij voel om dat zelf te doen.
Toi toi toi voor iedereen hier!
Elmi x

[Deepwater]

Vandaag telefoon gekregen van het UZA dat onze test klaar is! Ze hadden gezegd eind maart en toch had ik het nog niet verwacht. Ik had mij er zo op in gesteld dat het langer zou duren. Ik was dus super blij!
4 april hebben we intake gesprek en mijn volgende cyclus moet ik een maand de pil nemen, daarna kunnen we terug starten. Ik kan het nog niet echt geloven na al die maanden wachten. jippie!