PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)

[izyke]

Ik ben heel blij voor u katrijn.
Als ge dan positief nieuws hoort dan maakt dat al veel rustiger.
Nog veel suces. Ik hoor er nog niet zo bij omdat ik het nog ni mee maak. Maar ik vindt jullie toffe mensen.
Grtjs izyke

[sarahsaar]

Wow, Katrijnn, Wat een resultaat. 3 is heel goed!

Ik moet zeggen dat ik bij de eerste 3 tp niet veel heb gewandeld, meestal gerust en met de benen omhoog. Ik had ook altijd zo'n volle blaas dat ik het niet langer kon houden na de tp en moest plassen. Het is een psychologisch spelletjes. Maar de laatste tp (nr 4 van de 5pu) had ik het volledig anders gepland. Een vriendin was zwanger van de 1ste tp. zij raadde me toch aan om te wandelen en niet direct te plassen. Dus zo gebeurde het. Het drinken doseren, wandelen, ietske eten, plassen, weer wandelen. We zijn die dag ook naar zee geweest en daar ook gewandeld. Ik heb vooral veel recht gestaan en in beweging gebleven. Had het daarmee te maken...Ik weet het niet. Maar het heeft gewerkt.

Utro heb ik gelukkig 1st nt moeten nemen, wel ng extra pregnyl. Na de eerste bloeding heb ik wel utro moeten nemen maar dat heb ik maar een week gedaan. Want door de utro ben ik nog meer gaan bloeden. Alles ging goed tot die bloedklonter. Maar gelukkig, nu is het bloeden gestopt.

Deepwater: ze zeiden dat ze het dan pas willen doen omdat het 'veiliger' zou zijn. Maar ik denk dat het komt door die genetische testing. Wij konden nooit een pu voor een vakantie of tijdens een vakantie hebben omdat het labo voor dat dicht was. Toen ze me zei dat de punctie gepland wordt in de eerste week van september.... Maar goed, het is nu zo en we hopen op het beste.

Ik hoop met iedereen mee op regels (zodat jullie kunnen starten) of positieve testen.
vele knuffels

[Elien_89]

Hey Katrijn,

Kende dat gevoel, ik had bij alles schrik dat het er ging uit vallen. Toen ik dat aan mijn vriend vertelde, hij is kinesist en beetje medisch onderbouwd, moest hij eens lachen en heeft me verzekerd dat dit zeker niet kan. De baarmoeder is geen holle zak, maar een netwerk van vezels. Soort doolhof, dus kan er niet uitvallen.

[Deepwater]

Katrijn, super nieuws hé! In theorie ben je nu dus zwanger. Hopelijk een goeike dat blijft plakken. Wanneer weet je of de andere 2 ingevroren kunnen worden? Ik hoop voor jou dat dit kan, want dat geeft toch een beetje een gerust gevoel dat er nog wat back up is.

[izyke]

Ik ben heel blij voor u!!!

[Vvlinder]

Hey allemaal.. een kleine update. Gisteren bloedafname gehad, hcg staat op 6200 ongeveer dus is meer dan verdriedubbeld op een week. Nu is t anderhalve week wachten tot volgende bloedafname en de eerste echo.

Succes allemaal nog!

[Katrijnnn]

Bedankt voor alle steun iedereen!

Deepwater:Normaal gezien zijn er nu nog 2 ingevroren. Hopelijk hè:)

Vlinder: Supergoed nieuw!

Elien: bedankt voor de uitleg over de baarmoeder, ik voel me heel wat geruster

Sarahsaar: ik heb gewandeld

[AJ]

Katrijn, goed nieuws seg! Ben blij voor je! Nu hopen op een goeie innesteling. Idd grote afvalrace, maar je hebt er toch in de vriezer, en met pgd is dat eigenlijk al een overwinning he.

Vlinder, dat ziet er heel goed uit he, super!

Ik ga morgen proberen tournaye aan de telefoon te krijgen, heb toch enkele vragen en ga geen 2 maand wachten daarmee tot ik hem te zien krijg.

Deepwater, hoe gaat het met jou? Kan je het een plaatsje geven? Hopelijk vind je binnenkort goeie moed om er terug aan te beginnen. Moet je ook eerst een arts zien om een en ander te bespreken? Ik weet het niet meer...

Moet zeggen dat het niet lukken van deze poging toch wel een domper heeft gezet op mijn vakantie, ben er helaas toch veel mee bezig. En het feit dat ons nog maar 2 pogingen resten doet er geen goed aan natuurlijk...

[Deepwater]

Vvlinder, jou Hcg is goed gestegen! Dit moet goed blijven gaan. Je kan beginnen aftellen naar de eerste echo.

AJ, ze hebben niet gezegd dat ik voor de volgende poging eerst een dokter moet zien. Op zich is deze poging ook verlopen zoals het moest, alleen jammer van de miskraam op het einde. Ik denk niet dat ze mijn schema nu al gaan aanpassen. Als mijn ms beginnen moet ik bellen voor een nieuwe planning. Ik vermoed dat ons dossier al besproken is op de maandelijkse stafvergadering, dus als ik bel voor een nieuwe afspraak zullen ze me wel wat meer info kunnen geven over hoe en wat. We zullen wel zien.
En jou gevoel bij het mislukken van de poging is hier heel herkenbaar. Ik kan dit jaar ook niet echt genieten van de zomer. Augustus vorig jaar mijn zoontje moeten afgeven en sindsdien alleen maar 'gewacht' om met PGD te kunnen starten. Allé ja, ondertussen wel bewust wat pauze genomen, nieuwe gesprekken opgestart in het UZA, bloednames, wachten op de test, ... Jullie kennen het wel. Ik was dus echt met volle moed aan deze tweede kuur gestart. Alles gaat goed tot het einde ... Die miskraam kan ik wel relativeren, maar mijn geduld is op. Ik heb echt het gevoel dat ik alleen maar gewacht heb het afgelopen jaar en dat mijn jaar stil gestaan heeft, terwijl de wereld verder draait. Ik heb op het moment echt geen zin meer om nog meer te wachten. Ik wil zo graag terug beginnen, maar ik weet nu al dat als de volgende poging ook niet lukt, je mij bij elkaar kan vegen. De afgelopen 3 jaar zijn zo zwaar geworden. Ik kan voor het minste beginnen wenen en dat ben ik gewoon niet. Ik was altijd zo vrolijk, zag altijd overal het positieve in, maar dat lukt me tegewoordig niet goed meer. Ik kijk dus met gemengde gevoelens naar de 3de behandeling. Ergens diep vanbinnen wil ik er positief tegenover staan, maar het is moeilijk. En al dat wachten werkt enorm op mijn humeur.
We kunnen alleen maar rechtdoor hé, en proberen zo weinig mogelijk achterom te kijken. Ooit zal het wel eens lukken ...

[AJ]

Deepwater, ik begrijp je gevoel echt helemaal, hier ook enkel veel gewacht enceen resultaat. En heel ons leven staat stil of draait rond de pgd...
Wel goed nieuws gehad gisteren, ik mag volgende week al naar tournaye gaan!
Grjs.

[izyke]

deepwater ge moogt u moed niet laten zakken het zal u wel lukken ik weet tis niet gemakkelijk!
ik weet hoe moeilijk het is omdat we geen kinderen op gewonne manier kunne krijgen want als ik zie hoe mijn zus bijna haar 2de kindje gaat hebben.
en ook ik ben nog niet bezig met pgd in september heb ik wel al een afspraak maar ik wordt nu al zot van dat wachten en dan stel ik mij soms wel die vraag wel zou ik er wel voor gaan want waarschijnlijk zal het toch nooit lukken maar daarna zeg ik dan nee ik ga er voor vechten tis mijn kinderwens en ik ga er vooor gaan.
echt het gaat u wel lukken de hoop niet opgeven soms is het wel gemakkelijker gezegt dan gedaan
maar int clubje zijn we der voor elkaar te steunen en we zijn er voor elkaar!!!
groetjes izyke

[Vvlinder]

Deepwater, AJ, idd, die wanhoop moet echt enorm zijn... Elke keer erop vertrouwen dat er een kans is en zeker als er dan een tp is. En dan val je elke keer diep. Ik hoop zo hard voor jullie dat de lijdensweg ver stopt en het gewoon lukt en blijft goed lopen.

[AJ]

Izyke, heb je ook een afspraak in jette of ben je ergens anders in behandeling?
Het wachten duurt idd lang, maar bon, al ik 1 ding geleerd heb sinds ik daar in behandelin ben is dag je wel wat moet durven je mond open te doen, dan kan er ineens veel meer..
Ik ga in elk geval proberen mij terug op te peppen voor de volgende poging en we zien wel wat het geeft...

[izyke]

Aj, ja ik heb afspraak op 5 september in jette en is dat een gesprek en ze gaan ook staaltjes nemen.
Ik ben wel is benieuwd wat ze allemaal gaan zeggen. Soms denk ik er minder aan want anders wordt ik helemaal zot.
Ik hoop dat bij u ook goe ga zijn.
Nekeer ik ook met de behandeling bezig ben ga ik mij echt proberen kalm te houden.
Want bij mij komt er nog proces van de moord op mijn papa.
Groetjes izyke

[sarahsaar]

Oei, Izyke.... Dat kan idd niet makkelijk zijn. Ik heb mijn vader verloren tijdens de 2de poging. Weliswaar niet op zo'n gruwel manier. De dag na zijn begrafenis was de pu. De emoties zijn eens zo sterk. Op de fertiliteit hadden ze me heel goed opgevangen. Ik ging niets zeggen maar ze vroegen aan mijn man wat er was omdat ik niet mijn vrolijke zelve was. Ik was blij dat hij het gezegd heeft.

Deepwater: zooooooooo herkenbaar. Je komt stilaan bij een punt dat je jou realiseert dat het mss niet zal lukken. Daarom die diepe dallen. Bij mij kwam het wat later. Icsi 4 heeft mij onderuit gehaald. Zowel tijdens het spuiten als na het mislukken. Ik dacht dat ik niet meer kon: emotioneel en fysiek. Toen we begonnen aan poging 5 had ik al mijn frustraties op tafel gegooid. Gelukkige hadden ze een nieuwe procedure waardoor het toch anders was. Het wachten op de terugplaatsing duurde eeuwig (was in een natuurlijke cyclus 4 maanden na de pu, problemen met ms, ciste, gezwel en pipelle). Toen het dan eindelijk zover was, ben ik in elkaar gezakt. Het idee dat het mss niet ging lukken, kon ik niet aan. De dokter schrok want ze had dit al veel vroeger verwacht. Ze raapte me (emotioneel) op. Een schat van een mens!!! Kan in mijn ogen niets meer verkeerd doen! En het is zoals je zegt: je moet er door. Hoe je er door geraakt, weet je niet. Waar je de kracht haalt? Ik denk dat je sterk bent omdat je niet het gevoel wilt hebben van gemiste kansen... Iets waar je jou maar moeilijk kunt in vergeven... Je geraakt er door en je blijft hopen, verlangen, wensen en op een dag zal het lukken. Hoe? Dat weet niemand maar op een dag gaat er iemand zijn die jou mama gaat noemen. Dus ook al wil je opgeven, denk daaraan... aan die dag. Mijn leven stond 4 jaar stil en ik heb al ne kabouter van bijna 6jaar. 4 jaar lang dat je bezig bent met afspraken, bloedafnames, medicatie, wachten, pu, tp,... En ik heb mijn droom. Hopelijk is het sterk genoeg om daar te blijven na de laatste grote bloeding en overnachting in de kliniek. Want verdorie: waarom kan het dan eens niet gewoon goed gaan?

Ik hoop dat mijn woorden iets betekenen. Niet opgeven. We slaan er ons door. Wij zijn vrouwen: het sterke geslacht