dag dames,
ben al eindje niet meer op forum geweest. Zie dat er reacties zijn.
Ben ook al eindje bezig met bijhorende ups en downs.
Ben ongeveer 10 jaar bezig. we hebben het eerst op "de natuurlijke wijze" geprobeerd. gevolg verschillende mk, bbz (met ook een gans verhaal aan gekoppeld), meisje aan 5maanden 1/2 verloren, ...
moet wel zeggen, heb een dochtertje van bijna 7 jaar.
Een wonderkind, maar echt een wonderkind, volgens de dokters was dit niet mogelijk.
We waren al lang op de sukkel, van de ene dokter naar de andere, steeds zonder fatsoenlijke onderzoeken, te weinig uitleg over alles, enz
Tot we in brugge kwamen, zoveelste laproscopie, terug: mevrouw alles is in orde, het waren gewoon natuurlijke selecties, en dochtertje dat gestorven is is een triestige zaak, blablabla,..
Ik heb me toen serieus kwaad gemaakt, en gezegd dat ik het nu wel echt beu was, al die onderzoeken, en niks, en ik voelde dat er wel iets was, het kon gewoon niet!!
bij volgende afspraak (hij ging me gewoon weer clomid geven, wij dachten ok we gaan weer van start) vertelde de dokter dat ze toch iets hadden gevonden. Hij zei onmiddellijk: mevrouw, meneer, jullie moeten jullie dochter laten onderzoeken,dat was een echte bom, wat ik toen voelde kan ik niet beschrijven!
Hij vertelde dat ik drager was en dat mijn dochter ofwel drager kon zijn (en geen kinderen zou kunne krijgen) ofwel het syndroom zelf heeft. Onze kinderwens was op slag niet meer "prioriteit". hebben toen 6 weken moeten wachten op resultaten, gehuild, gevreesd, ongeloof... Maar alles is in orde, ze is kerngezond!!! Je ziet er is altijd hoop, zelfs als je het niet meer verwacht. Ons eerste dochtertje had het syndroom wel, wij dachten en de dokters dachten aan toeval, maar je ziet,....
Nu hebben we toch de moed gevonden om met pgd verder te doen, want onze kinderwens blijft groot, en het verlies van ons dochtertje blijft pijn doen, maar we weten dat we geluk hebben met ons wondertje.
Ik wens jullie allemaal zeker en vast ook zo'n wondertje toe!!
elske