ICSI-clubje

[mich75]

Ik heb 7 icsi's gehad met het korte schema, dus dat is misschien wat anders. Maar in Jette wordt hoofdzakelijk alles bepaald aan met bn.

Ik heb normaal 1 echo, om de dikte van het bms te meten en de grootte en het aantal follikels, dit is rond dag 10 denk ik.
In Jette hebben ze ook een tijdje een echo gedaan bij start, dus dag 2/3 maar daar zijn ze mee gestopt omdat dit geen meerwaarde heeft.

Waar ik eerst ging elke keer echo en bloed, maar er werd niet naar het bloed gekeken. In Jette vraag ik bij echo wanneer ze denken dat ik pu kan verwachten, ik krijg meestal wel een antwoord, maar alles hangt af van het bloed.

[babrah10]

Ik heb 7 icsi's gehad met het korte schema, dus dat is misschien wat anders. Maar in Jette wordt hoofdzakelijk alles bepaald aan met bn.

Ik heb normaal 1 echo, om de dikte van het bms te meten en de grootte en het aantal follikels, dit is rond dag 10 denk ik.
In Jette hebben ze ook een tijdje een echo gedaan bij start, dus dag 2/3 maar daar zijn ze mee gestopt omdat dit geen meerwaarde heeft.

Waar ik eerst ging elke keer echo en bloed, maar er werd niet naar het bloed gekeken. In Jette vraag ik bij echo wanneer ze denken dat ik pu kan verwachten, ik krijg meestal wel een antwoord, maar alles hangt af van het bloed.

Ja, Misschien heeft het toch wat te maken met het type van schema. Ik laat echo’s en
Bloedname’s in een perifeer ZH uitvoeren. Heb een keer gevraagd in Leuven of hier wat kan mislopen bij het interpreteren van die echo. En zij vertelde me dat ze altijd eerst naar Bloedname kijken omdat die het meeste zegt. Bij enige twijfel met beeld van echo zouden ze me laten afkomen. Dus ik zal me voorlopig hierin maar niet opjagen 🙈😊

[mich75]

Je zeker niet opjagen! Dat is nergens goed voor

Ik ging in het begin maar mee met de flow, je wil iets en je gaat ervoor en de dr/het zh zal het wel het beste weten. Maar door hier de verhalen te volgen en over te schakelen naar Jette heb ik enorm veel bijgeleerd.
Ik denk hier ook veel over na en als ik op consult ga stel ik vragen daarover aan mijn dr, ook over dingen die geen betrekking hebben op mij, gewoon omdat ik het graag weet.

[babrah10]

Je zeker niet opjagen! Dat is nergens goed voor

Ik ging in het begin maar mee met de flow, je wil iets en je gaat ervoor en de dr/het zh zal het wel het beste weten. Maar door hier de verhalen te volgen en over te schakelen naar Jette heb ik enorm veel bijgeleerd.
Ik denk hier ook veel over na en als ik op consult ga stel ik vragen daarover aan mijn dr, ook over dingen die geen betrekking hebben op mij, gewoon omdat ik het graag weet.

Dat is ook zo... ieder heeft ook zijn eigen verhaal en dus zal de aanpak ook voor iedereen wat anders zijn. Ik hoop in ieder geval terug dat het deze keer raak gaat zijn.

[Beluma]

Hoi ladies,
Ik ben nieuw op dit forum. Blij dit te hebben gevonden gezien er in mijn omgeving niemand ervaring heeft met fertiliteit om mijn ervaringen mee te kunnen delen.

Deze maand mochten wij starten met IVF/ICSI. In eerste instantie hadden wij IUI zoals velen van jullie ook zullen hebben gehad. Dit omdat na onderzoeken er bij mij niks kon worden gevonden dat een zwangerschap zou kunnen tegenhouden maar bij mijn man een licht verminderde fertiliteit werd vastgesteld. Volgens de artsen hadden we dan ook een goede kans op een zwangerschap met IUI. De derde poging was raak maar is helaas in een miskraam uitgelopen. Nadien had ik even genoeg van de medische mallemolen en besloten we het even te laten rusten in de hoop dat er misschien toch spontaan een zwangerschap zou kunnen ontstaan.

Na een tijd besloten we dit jaar om toch weer verder te gaan. Weer kregen we het advies om eerst nog 3x IUI te ondergaan. Helaas zonder succes. De arts was echter zo
positief over de resultaten van mijn man dat hij adviseerde om nog eens 3x IUI te laten plaatsvinden.

Zowel ikzelf als mijn man hadden hier geen goed gevoel over en drongen aan tot IVF. Zodoende mochten we deze maand starten en zou er voor de helft IVF en de andere helft ICSI worden toegepast. Dat gaf ons een goed gevoel en vol goede moed deze cyclus ingegaan.

Afgelopen dinsdag had ik de pick-up (die me helaas wel enorm tegenviel qua pijn maar dat neem ik graag voor lief). Ik kreeg te horen dat er 13 eicellen waren.

Gisterochtend op dag 3, en wat tevens mijn 32e verjaardag was, telefoontje dat die middag de embryotransfer zou gebeuren. Met veel goede moed en goede zin naar het ziekenhuis gegaan. Op de OK als de embryoloog eraan kwam kreeg ik slecht nieuws te horen:
De helft van IVF had geen enkele bevruchting opgeleverd (dit waren 6 eicellen maar gaf ze wel aan dat 2 eicellen nog niet rijp waren). Bij de andere waar ICSI werd toegepast was er maar 1 matige bevruchting opgetreden en die is nu dus teruggeplaatst. Ik voelde letterlijk de grond onder me vandaag gaan...
Via de embryoloog niet veel wijzer geworden. Ik vroeg waar dit door zou komen gezien ze zelf aangaf dat het inderdaad een zeer slecht resultaat was dat niet veel zou voorkomen en waarbij ze niet kon zeggen wat de oorzaak was. Enkel zei ze dat volgende keer, wanneer dus enkel ICSI zal worden toegepast ze een eicelactivator zouden kunnen toepassen.

Heeft iemand hier ervaring mee en zo’n slecht resultaat meegemaakt?

Het was toch wel een domper op m’n verjaardag al probeer ik wel positief te blijven en hoop ik dat we nu toch een beetje geluk mogen hebben met deze terugplaatsing. Ook zo typisch: de dag dat ik moet testen is mijn man jarig. Hoop dus dat dat mss ook een beetje geluk mag brengen .

Groetjes,
Beluma

[mich75]

Beluma,

Ik herinner mij jou nog van toen je in het zelfde zwanger topic zat als ik.

Ik denk dat je voorlopig nog even moet geloven in dit embryo.

Maak eventueel al een afspraak als je die nog niet moest hebben om te bespreken wat er misgelopen is en wat de opties zijn.
En als het toch lukt deze keer dan kan je die afspraak annuleren.

Ik wil je alvast veel succes wensen en hoop dat het toch positief mag uitdraaien.

[cleo87]

Hoi ladies,
Ik ben nieuw op dit forum. Blij dit te hebben gevonden gezien er in mijn omgeving niemand ervaring heeft met fertiliteit om mijn ervaringen mee te kunnen delen.

Deze maand mochten wij starten met IVF/ICSI. In eerste instantie hadden wij IUI zoals velen van jullie ook zullen hebben gehad. Dit omdat na onderzoeken er bij mij niks kon worden gevonden dat een zwangerschap zou kunnen tegenhouden maar bij mijn man een licht verminderde fertiliteit werd vastgesteld. Volgens de artsen hadden we dan ook een goede kans op een zwangerschap met IUI. De derde poging was raak maar is helaas in een miskraam uitgelopen. Nadien had ik even genoeg van de medische mallemolen en besloten we het even te laten rusten in de hoop dat er misschien toch spontaan een zwangerschap zou kunnen ontstaan.

Na een tijd besloten we dit jaar om toch weer verder te gaan. Weer kregen we het advies om eerst nog 3x IUI te ondergaan. Helaas zonder succes. De arts was echter zo
positief over de resultaten van mijn man dat hij adviseerde om nog eens 3x IUI te laten plaatsvinden.

Zowel ikzelf als mijn man hadden hier geen goed gevoel over en drongen aan tot IVF. Zodoende mochten we deze maand starten en zou er voor de helft IVF en de andere helft ICSI worden toegepast. Dat gaf ons een goed gevoel en vol goede moed deze cyclus ingegaan.

Afgelopen dinsdag had ik de pick-up (die me helaas wel enorm tegenviel qua pijn maar dat neem ik graag voor lief). Ik kreeg te horen dat er 13 eicellen waren.

Gisterochtend op dag 3, en wat tevens mijn 32e verjaardag was, telefoontje dat die middag de embryotransfer zou gebeuren. Met veel goede moed en goede zin naar het ziekenhuis gegaan. Op de OK als de embryoloog eraan kwam kreeg ik slecht nieuws te horen:
De helft van IVF had geen enkele bevruchting opgeleverd (dit waren 6 eicellen maar gaf ze wel aan dat 2 eicellen nog niet rijp waren). Bij de andere waar ICSI werd toegepast was er maar 1 matige bevruchting opgetreden en die is nu dus teruggeplaatst. Ik voelde letterlijk de grond onder me vandaag gaan...
Via de embryoloog niet veel wijzer geworden. Ik vroeg waar dit door zou komen gezien ze zelf aangaf dat het inderdaad een zeer slecht resultaat was dat niet veel zou voorkomen en waarbij ze niet kon zeggen wat de oorzaak was. Enkel zei ze dat volgende keer, wanneer dus enkel ICSI zal worden toegepast ze een eicelactivator zouden kunnen toepassen.

Heeft iemand hier ervaring mee en zo’n slecht resultaat meegemaakt?

Het was toch wel een domper op m’n verjaardag al probeer ik wel positief te blijven en hoop ik dat we nu toch een beetje geluk mogen hebben met deze terugplaatsing. Ook zo typisch: de dag dat ik moet testen is mijn man jarig. Hoop dus dat dat mss ook een beetje geluk mag brengen .

Groetjes,
Beluma

Hoi Belima,

Ik herinner me de overschakeling van uza naar jette nog. In beiden ziekenhuizen een pick-up laten doen, in uza veeeel embryo's, in Jette slechts 2. Ik dacht van: heb ik hier weken voor moeten afzien, om er dan slechts 2 over te houden?! Ik voelde ook de grond onder me wegzakken, zeker toen de verse tp niks had opgeleverd. Uit vrees mijn enige en laatste cryo kwijt te spelen en om alles even te laten voor wat het was, nam ik een pauze. Na enkele maanden dacht ik: komaan met de geit. Ons enige cryo is nu onze dochter van bijna 2 jaar. Mijn volgende pick-up bracht 'veel' op: 4 embryo's.. maar helaas ook al 2 miskramen gehad daarvan en nog maar 1 cryo te gaan dat (hopelijk) snel zal teruggeplaatst worden aangezien ik opnieuw met voorbereidende medicatie bezig ben. Ik had hoge verwachtingen na deze pick-up maar je ziet wel, ook geen rozengeur en maneschijn hier. Inderdaad, stel je hoop in dit embryo, je kan niet meer doen. Het cryo waar ik het minste vertrouwen in had, loopt hier nu rond.

[mich75]

Op 16 oktober kreeg ik een terugplaatsing van onze laatste cryo (5-daagse) van onze eerste icsi-poging! Jette gaf als datum voor de bloedafname 29 oktober, dus binnen een week! Omdat ik dacht vanalles te voelen, besloot ik deze morgen toch al eens een test te doen! Veel te vroeg, maar ja, ik dacht, waarom niet, ik verlies er ook niks mee!
Ik deed de test en toen kwam er reeds een licht streepje tevoorschijn Wist niet dat je zo vroeg na tp al kon positief testen! Heb trouwens geen pregnyl gespoten!
We zijn voorzichtig blij, weten heel goed dat er nog vanalles mis kan gaan!

Hier ook 16 oktober een tp van 2 cryo's (3-daagse) gehad en begon ook al vrij snel vanalles te voelen en heb ook maandag getest met hetzelfde idee. Het was wel in de namiddag, maar ook een licht streepje .
Mijn bn is ook pas voorzien voor 29/10, maar ik heb gevraagd of ik al vroeger mocht gaan en ik ben woensdag geweest en ga volgende woensdag terug voor 2e bn. Hcg was 145, een goed begin, nu hopen op een goede stijging.

[Belleke0507]

Zou zeggen. Proficiat 😀

[Eve1987]

Op 16 oktober kreeg ik een terugplaatsing van onze laatste cryo (5-daagse) van onze eerste icsi-poging! Jette gaf als datum voor de bloedafname 29 oktober, dus binnen een week! Omdat ik dacht vanalles te voelen, besloot ik deze morgen toch al eens een test te doen! Veel te vroeg, maar ja, ik dacht, waarom niet, ik verlies er ook niks mee!
Ik deed de test en toen kwam er reeds een licht streepje tevoorschijn Wist niet dat je zo vroeg na tp al kon positief testen! Heb trouwens geen pregnyl gespoten!
We zijn voorzichtig blij, weten heel goed dat er nog vanalles mis kan gaan!

Hier ook 16 oktober een tp van 2 cryo's (3-daagse) gehad en begon ook al vrij snel vanalles te voelen en heb ook maandag getest met hetzelfde idee. Het was wel in de namiddag, maar ook een licht streepje .
Mijn bn is ook pas voorzien voor 29/10, maar ik heb gevraagd of ik al vroeger mocht gaan en ik ben woensdag geweest en ga volgende woensdag terug voor 2e bn. Hcg was 145, een goed begin, nu hopen op een goede stijging.

Had ik dat geweten, dan had ik ook gebeld of ik eerder voor bloedafname mocht gaan, maar nu ga ik maar gewoon wachten tot maandag hé, dan zijn we de 29ste! Ben benieuwd, want van onze eerste dochter was mijn HCG 14 dagen na tp 887! Maar de test is al even donker al van mijn zwangerschap van mijn dochter dus ja …

[mich75]

@Belleke, dank u

Had ik dat geweten, dan had ik ook gebeld of ik eerder voor bloedafname mocht gaan, maar nu ga ik maar gewoon wachten tot maandag hé, dan zijn we de 29ste! Ben benieuwd, want van onze eerste dochter was mijn HCG 14 dagen na tp 887! Maar de test is al even donker al van mijn zwangerschap van mijn dochter dus ja …

Ik ben niet meer echt in behandeling in Jette, mijn dr werkt wel samen met hen en ik heb daar ook mijn tp gehad. Dus ik heb mijn dr gecontacteerd en ik mocht vroeger gaan.

Mijn hcg bij onze dochter was 807, ook 14 dagen na tp, ook 3 daagse toen.

Ik had woensdag, dus 8 dagen na tp nog eens getest en die streep was bijna even donker als toen bij mijn dochter op dag 12.

Ik ben benieuwd naar jouw waarde maandag, de mijne zou ongeveer dezelfde moeten zijn woensdag denk ik omdat jij een dag 5 hebt en ik dag 3.

[Imera]

Hallo allemaal

İk vermoed dat ik gisteren mijn miskraam heb gehad en dat ik bijgevokg dinsdag niets meer moet nemen om het op gang te brengen.

Nu vraag ik mij af vanaf wanneer ik terug ongesteld ga worden? İk lees hier en daar 4 a 6 weken? Wilt dat zeggen dat je ongeveer 2 weken na een miskraam je eispeong krijgt? Zou graag willen weten in welke periode mijn pickup zou kunnen doorgaan.

Bedankt alvast voor de reacties

[babrah10]

Hoi ladies,
Ik ben nieuw op dit forum. Blij dit te hebben gevonden gezien er in mijn omgeving niemand ervaring heeft met fertiliteit om mijn ervaringen mee te kunnen delen.

Deze maand mochten wij starten met IVF/ICSI. In eerste instantie hadden wij IUI zoals velen van jullie ook zullen hebben gehad. Dit omdat na onderzoeken er bij mij niks kon worden gevonden dat een zwangerschap zou kunnen tegenhouden maar bij mijn man een licht verminderde fertiliteit werd vastgesteld. Volgens de artsen hadden we dan ook een goede kans op een zwangerschap met IUI. De derde poging was raak maar is helaas in een miskraam uitgelopen. Nadien had ik even genoeg van de medische mallemolen en besloten we het even te laten rusten in de hoop dat er misschien toch spontaan een zwangerschap zou kunnen ontstaan.

Na een tijd besloten we dit jaar om toch weer verder te gaan. Weer kregen we het advies om eerst nog 3x IUI te ondergaan. Helaas zonder succes. De arts was echter zo
positief over de resultaten van mijn man dat hij adviseerde om nog eens 3x IUI te laten plaatsvinden.

Zowel ikzelf als mijn man hadden hier geen goed gevoel over en drongen aan tot IVF. Zodoende mochten we deze maand starten en zou er voor de helft IVF en de andere helft ICSI worden toegepast. Dat gaf ons een goed gevoel en vol goede moed deze cyclus ingegaan.

Afgelopen dinsdag had ik de pick-up (die me helaas wel enorm tegenviel qua pijn maar dat neem ik graag voor lief). Ik kreeg te horen dat er 13 eicellen waren.

Gisterochtend op dag 3, en wat tevens mijn 32e verjaardag was, telefoontje dat die middag de embryotransfer zou gebeuren. Met veel goede moed en goede zin naar het ziekenhuis gegaan. Op de OK als de embryoloog eraan kwam kreeg ik slecht nieuws te horen:
De helft van IVF had geen enkele bevruchting opgeleverd (dit waren 6 eicellen maar gaf ze wel aan dat 2 eicellen nog niet rijp waren). Bij de andere waar ICSI werd toegepast was er maar 1 matige bevruchting opgetreden en die is nu dus teruggeplaatst. Ik voelde letterlijk de grond onder me vandaag gaan...
Via de embryoloog niet veel wijzer geworden. Ik vroeg waar dit door zou komen gezien ze zelf aangaf dat het inderdaad een zeer slecht resultaat was dat niet veel zou voorkomen en waarbij ze niet kon zeggen wat de oorzaak was. Enkel zei ze dat volgende keer, wanneer dus enkel ICSI zal worden toegepast ze een eicelactivator zouden kunnen toepassen.

Heeft iemand hier ervaring mee en zo’n slecht resultaat meegemaakt?

Vaak is het ook beetje zoeken naar een geschikte dosis hormonen. Ikzelf maak persoonlijk weinig follikels aan, nooit meet dzn 4 gehad bij een pick-up. En ze zijn ook nooit allemaal bevrucht geraakt. Je bent dus zeker niet alleen en aangezien dit de eerste keer was gaan ze zeker en vast kijken om je hormonentherapie wat aan te passen. De bevruchting heeft ook een super strenge score, enkel met perfect goede embryo’s wordt er gewerkt. Probeer je inderdaad te focussen op wat je nu hebt, het kan maar net de juiste zijn... veel succes!

Het was toch wel een domper op m’n verjaardag al probeer ik wel positief te blijven en hoop ik dat we nu toch een beetje geluk mogen hebben met deze terugplaatsing. Ook zo typisch: de dag dat ik moet testen is mijn man jarig. Hoop dus dat dat mss ook een beetje geluk mag brengen .

Groetjes,
Beluma

Een

[Yvonne1983]

Hallo allemaal

İk vermoed dat ik gisteren mijn miskraam heb gehad en dat ik bijgevokg dinsdag niets meer moet nemen om het op gang te brengen.

Nu vraag ik mij af vanaf wanneer ik terug ongesteld ga worden? İk lees hier en daar 4 a 6 weken? Wilt dat zeggen dat je ongeveer 2 weken na een miskraam je eispeong krijgt? Zou graag willen weten in welke periode mijn pickup zou kunnen doorgaan.

Bedankt alvast voor de reacties

Imera, mij zeiden ze een cylus na de miskraam af te wachten voor een terugplaatsing, maar als ik niet wilde wachten mocht ik ook 3 weken de pil slikken(maar dat had niet tot effect dat ik zodra ik stopte ongesteld werd dus dat zou ik afraden).
Heb je ook het vruchtje gezien of zou dat nog te klein zijn geweest? Ik was 11 weken en herkende het echt als dat zou een babietje zijn geworden met parachute en al (wel in vlies dus gezichtje en evt piemeltje heb ik niet gezien).
Als het vruchtje niet weg is bestaat er namelijk alsnog een kans dat je wel pilletjes moet nemen dus wees daar op voorbereid dan kan het alleen meevallen als het niet nodig is. Ik had in mei op een dinsdag eerste grote bloedverlies en ongeveer 60 uur later verloor ik het vruchtje pas (een kwartier voor we afspraak hadden bij fertiliteit om de situatie te bespreken). Heel veel sterkte en luister naar je lichaam of je alweer toe bent aan nieuwe pickup ik ben voor mijn gevoel te snel doorgegaan na een miskraam want het enige wat ik wilde was weer zwanger zijn en nu denk ik we hebben maar zo weinig kansen op een babietje ik had moeten wachten tot mijn lichaam weer kans had om zwanger te raken (ik zat nog in stressmodus).

[babrah10]

Hoi ladies,
Ik ben nieuw op dit forum. Blij dit te hebben gevonden gezien er in mijn omgeving niemand ervaring heeft met fertiliteit om mijn ervaringen mee te kunnen delen.

Deze maand mochten wij starten met IVF/ICSI. In eerste instantie hadden wij IUI zoals velen van jullie ook zullen hebben gehad. Dit omdat na onderzoeken er bij mij niks kon worden gevonden dat een zwangerschap zou kunnen tegenhouden maar bij mijn man een licht verminderde fertiliteit werd vastgesteld. Volgens de artsen hadden we dan ook een goede kans op een zwangerschap met IUI. De derde poging was raak maar is helaas in een miskraam uitgelopen. Nadien had ik even genoeg van de medische mallemolen en besloten we het even te laten rusten in de hoop dat er misschien toch spontaan een zwangerschap zou kunnen ontstaan.

Na een tijd besloten we dit jaar om toch weer verder te gaan. Weer kregen we het advies om eerst nog 3x IUI te ondergaan. Helaas zonder succes. De arts was echter zo
positief over de resultaten van mijn man dat hij adviseerde om nog eens 3x IUI te laten plaatsvinden.

Zowel ikzelf als mijn man hadden hier geen goed gevoel over en drongen aan tot IVF. Zodoende mochten we deze maand starten en zou er voor de helft IVF en de andere helft ICSI worden toegepast. Dat gaf ons een goed gevoel en vol goede moed deze cyclus ingegaan.

Afgelopen dinsdag had ik de pick-up (die me helaas wel enorm tegenviel qua pijn maar dat neem ik graag voor lief). Ik kreeg te horen dat er 13 eicellen waren.

Gisterochtend op dag 3, en wat tevens mijn 32e verjaardag was, telefoontje dat die middag de embryotransfer zou gebeuren. Met veel goede moed en goede zin naar het ziekenhuis gegaan. Op de OK als de embryoloog eraan kwam kreeg ik slecht nieuws te horen:
De helft van IVF had geen enkele bevruchting opgeleverd (dit waren 6 eicellen maar gaf ze wel aan dat 2 eicellen nog niet rijp waren). Bij de andere waar ICSI werd toegepast was er maar 1 matige bevruchting opgetreden en die is nu dus teruggeplaatst. Ik voelde letterlijk de grond onder me vandaag gaan...
Via de embryoloog niet veel wijzer geworden. Ik vroeg waar dit door zou komen gezien ze zelf aangaf dat het inderdaad een zeer slecht resultaat was dat niet veel zou voorkomen en waarbij ze niet kon zeggen wat de oorzaak was. Enkel zei ze dat volgende keer, wanneer dus enkel ICSI zal worden toegepast ze een eicelactivator zouden kunnen toepassen.

Heeft iemand hier ervaring mee en zo’n slecht resultaat meegemaakt?

Het was toch wel een domper op m’n verjaardag al probeer ik wel positief te blijven en hoop ik dat we nu toch een beetje geluk mogen hebben met deze terugplaatsing. Ook zo typisch: de dag dat ik moet testen is mijn man jarig. Hoop dus dat dat mss ook een beetje geluk mag brengen .

Groetjes,
Beluma

Zeker positief blijven! Het heeft iets opgeleverd (het kon slechter moet je maar denken), er moet er maar 1tje raak zijn. Ze zijn enorm streng bij het geven van een score om de embryo’s, ik denk dat een bevruchting van 13 follikels ook eerder uitzonderlijk goed zou zijnw focus je inderdaad op wat je nu hebt, en wie weet...