ICSI-clubje

[Imera]

Oh Babrah10, kop op, niet opgeven! Laten we hopen dat die 5 mega sterk en goed zijn en dat die cyste hopelijk niet is waar je voor vreest. Die ups & downs zijn helaas sterker als onzelf hé.
Ik voel me momenteel prima maar daarnet kreeg ik telefoon om te verwittigen dat er iemand zwanger is in de familie. In 1 2 3 voelde dat ik dubbel moest slikken. Blijkbaar voel je je wel prima maar diep vanbinnen ben je precies alleen maar enorm verdrietig Het is niet dat ik het hen niet gun maar ik word gek van iedereen die ook op 1 2 3 een kindje kan krijgen.

Alvast een dikke knuffel en ik duim mee voor goed nieuws!

Dank je wel voor je berichtje! Vorige keer ook in tranen uitgebarsten in mijn auto na een kraambezoek. Je voert een beetje de schijn op (ook al wil je dat uiteraard niet) maar dat is zo vermoeiend. Het liefst zou ik mij met momenten willen opsluiten in mijn veilig coconnetje thuis.

I feel your pain. Ik dacht dat ik voor de zwangerschap van mijn dochter diep zat, maar dat is niks vergeleken met nu. Ik denk de ganse dag aan niks anders dan zwanger worden, na 3 miskramen in de afgelopen maanden ben ik mentaal op. Al mijn vriendinnen, collega's, familie .. hoppa no problemo zwanger en ik blijf nog maar eens alleen achter. Terwijl ik er het meest voor moet doen en anderen dit zelfs niet beseffen denk ik. Elke keer als er iemand zwanger is, denk ik: tegen dat de baby er is loop ik ook met een buikje rond. Komaan, volhouden en doen alsof je blij bent voor hun. Toch niet .. de eerste baby bij wie ik dit dacht, zit al in de crèche bij mijn eigen dochter en ik heb nog steeds een lege baarmoeder het is mentaal zo uitputtend dat ik enkele weken terug ben flauwgevallen, ik veel gewicht ben verloren en me constant duizelig voel. Ik slik nu wel vitaminen maar ik wist niet dat je mentaal je fysiek zo hard kon beïnvloeden. Ik ben nochtans niet makkelijk uit mijn lood te slagen. Sinds enkele weken heb ik ook zin om me gewoon op te sluiten. Ik heb mezelf gedwongen om vorig weekend uit te gaan eten met vriendinnen, gewoon al om niet het verwijt te krijgen dat ik niet meer buiten kom. Wel, ik heb spijt dat ik ben meegegaan. 3 ervan zijn zwanger, zonder veel moeite te moeten doen, dus je kan al raden waar het over ging. Heb geen dessert genomen en ben achteraf naar huis gegaan terwijl iedereen nog iets ging drinken, ik stond weer op instorten.
Volgende dinsdag hebben we de TP van ons laatste cryo van Pu 3 en ik begin weer bang te krijgen: bang voor een 4e mk dit jaar of bang om niet zwanger te worden en een nieuwe PU te moeten plannen.. ik zet al mijn hoop op de acupunctuur die ik nu doe bij Johan roose, laat dat de factor zijn om het dit keer wel te doen slagen please..
morgenvroeg vertrekken we op 4daagse naar de Ardennen met mijn schoonfamilie. Mijn schoonzus is zwanger en alleen daarom wil ik al liever niet mee. Ik ben moe en wil alleen maar slapen en mezelf afzonderen, zielig ik weet het. Ik hoop echt dat het voor ons allen snel mag keren. Hoeveel moeite moet een mens doen he
En ik weet het en sommigen zullen misschien denken 'ondankbaar schepsel' ik heb namelijk al een dochter, maar de wens voor een tweede is even groot als voor een eerste en het laat me niet los. En iedereen die zegt van : je hebt er toch al eentje, wees blij, die kwetst me enorm. Niet op jullie bedoeld, op de buitenwereld. Wanneer gaan ze nu eens eindelijk begrijpen dat dit parcours loodzwaar is en je dit niet zou doen als je het niet echt echt echt wil?! Ben blij dat ik hier soms kan ventileren, misschien heb ik dat de afgelopen 6 jaar iets te weinig gedaan en is mijn potje nu aan het overlopen.

Ik lees zoveel gelijkenissen. Ga binnenkort afspreken met zwangere vriendinnen, maar ik wil niet. Bang om daar te wenen en hun geluk te bederven.

Of het uw eerste, tweede of derde kind is. Een baby is een baby, het doet evenveel pijn dat uw wens nog niet vervuld wordt.

[babrah10]

Oh Babrah10, kop op, niet opgeven! Laten we hopen dat die 5 mega sterk en goed zijn en dat die cyste hopelijk niet is waar je voor vreest. Die ups & downs zijn helaas sterker als onzelf hé.
Ik voel me momenteel prima maar daarnet kreeg ik telefoon om te verwittigen dat er iemand zwanger is in de familie. In 1 2 3 voelde dat ik dubbel moest slikken. Blijkbaar voel je je wel prima maar diep vanbinnen ben je precies alleen maar enorm verdrietig Het is niet dat ik het hen niet gun maar ik word gek van iedereen die ook op 1 2 3 een kindje kan krijgen.

Alvast een dikke knuffel en ik duim mee voor goed nieuws!

Dank je wel voor je berichtje! Vorige keer ook in tranen uitgebarsten in mijn auto na een kraambezoek. Je voert een beetje de schijn op (ook al wil je dat uiteraard niet) maar dat is zo vermoeiend. Het liefst zou ik mij met momenten willen opsluiten in mijn veilig coconnetje thuis.

I feel your pain. Ik dacht dat ik voor de zwangerschap van mijn dochter diep zat, maar dat is niks vergeleken met nu. Ik denk de ganse dag aan niks anders dan zwanger worden, na 3 miskramen in de afgelopen maanden ben ik mentaal op. Al mijn vriendinnen, collega's, familie .. hoppa no problemo zwanger en ik blijf nog maar eens alleen achter. Terwijl ik er het meest voor moet doen en anderen dit zelfs niet beseffen denk ik. Elke keer als er iemand zwanger is, denk ik: tegen dat de baby er is loop ik ook met een buikje rond. Komaan, volhouden en doen alsof je blij bent voor hun. Toch niet .. de eerste baby bij wie ik dit dacht, zit al in de crèche bij mijn eigen dochter en ik heb nog steeds een lege baarmoeder het is mentaal zo uitputtend dat ik enkele weken terug ben flauwgevallen, ik veel gewicht ben verloren en me constant duizelig voel. Ik slik nu wel vitaminen maar ik wist niet dat je mentaal je fysiek zo hard kon beïnvloeden. Ik ben nochtans niet makkelijk uit mijn lood te slagen. Sinds enkele weken heb ik ook zin om me gewoon op te sluiten. Ik heb mezelf gedwongen om vorig weekend uit te gaan eten met vriendinnen, gewoon al om niet het verwijt te krijgen dat ik niet meer buiten kom. Wel, ik heb spijt dat ik ben meegegaan. 3 ervan zijn zwanger, zonder veel moeite te moeten doen, dus je kan al raden waar het over ging. Heb geen dessert genomen en ben achteraf naar huis gegaan terwijl iedereen nog iets ging drinken, ik stond weer op instorten.
Volgende dinsdag hebben we de TP van ons laatste cryo van Pu 3 en ik begin weer bang te krijgen: bang voor een 4e mk dit jaar of bang om niet zwanger te worden en een nieuwe PU te moeten plannen.. ik zet al mijn hoop op de acupunctuur die ik nu doe bij Johan roose, laat dat de factor zijn om het dit keer wel te doen slagen please..
morgenvroeg vertrekken we op 4daagse naar de Ardennen met mijn schoonfamilie. Mijn schoonzus is zwanger en alleen daarom wil ik al liever niet mee. Ik ben moe en wil alleen maar slapen en mezelf afzonderen, zielig ik weet het. Ik hoop echt dat het voor ons allen snel mag keren. Hoeveel moeite moet een mens doen he
En ik weet het en sommigen zullen misschien denken 'ondankbaar schepsel' ik heb namelijk al een dochter, maar de wens voor een tweede is even groot als voor een eerste en het laat me niet los. En iedereen die zegt van : je hebt er toch al eentje, wees blij, die kwetst me enorm. Niet op jullie bedoeld, op de buitenwereld. Wanneer gaan ze nu eens eindelijk begrijpen dat dit parcours loodzwaar is en je dit niet zou doen als je het niet echt echt echt wil?! Ben blij dat ik hier soms kan ventileren, misschien heb ik dat de afgelopen 6 jaar iets te weinig gedaan en is mijn potje nu aan het overlopen.

Je bent niet alleen met deze gevoelens. En het doet mij ook deugd te lezen dat ik niet de enige ben die zulke dingen voelt en denkt. Ik heb dinsdag ook mijn eerste afspraak bij Johan Roose en heb er diep in mijn Binnenste hoge verwachtingen van, ook al wil ik er niet aanlijn hoop op inzetten. Voortdurende strijd met je gedachten en gevoelens... ik duim heel hard mee ook voor jou dat deze cryo bij jou gaat innestelen. En nogmaals bedankt... dit forum geeft mij een zekere troost maar ook steun en toeverlaat.

[Saartje88]

Ik was zo blij dat ik eindelijk weer mocht starten; maar na 7 dagen spuiten is er nog niets te zien :s. De arts zegt dat het ng kan en dat we er maar stuk of 3-4 nodig hebben... Als je ziet dat ik tijdens m’n andere pogingen maar slechts 1 of 2 embryo’s heb uit 6 a 8 follikels, wil ik gelijk liever geen pick-up ‘verspillen’ aan 3 follikels. Wat als er dan geen embryo is?

Elke controle echo krijg ik slecht nieuws. Hoe verder het proces, hoe minder resultaat precies. Mag al blij zijn zeker dat er slechts 2 cystes aan het groeien zijn 😞...
vraag me soms af waarom ik ng zoveel moeite doe (acu, voetreflex; geen alcohol, homeopathie, osteo; sport, voedingssupplementen nemen ...). Het heeft precies toch allemaal geen zin...

[babrah10]

Ik was zo blij dat ik eindelijk weer mocht starten; maar na 7 dagen spuiten is er nog niets te zien :s. De arts zegt dat het ng kan en dat we er maar stuk of 3-4 nodig hebben... Als je ziet dat ik tijdens m’n andere pogingen maar slechts 1 of 2 embryo’s heb uit 6 a 8 follikels, wil ik gelijk liever geen pick-up ‘verspillen’ aan 3 follikels. Wat als er dan geen embryo is?

Elke controle echo krijg ik slecht nieuws. Hoe verder het proces, hoe minder resultaat precies. Mag al blij zijn zeker dat er slechts 2 cystes aan het groeien zijn 😞...
vraag me soms af waarom ik ng zoveel moeite doe (acu, voetreflex; geen alcohol, homeopathie, osteo; sport, voedingssupplementen nemen ...). Het heeft precies toch allemaal geen zin...

Geef het nog even wat tiid! Je lichaam heeft
Ook veel doorstaan laatste maanden met de ingrepen. Het kan goed zijn dat de follikels inderdaad wat in vertraging zijn. Bij mij verloopt deze cyclus ook veel trager als vorige keren... je lichaam reageert op zijn manier en daar kunnen we niets aan veranderen. En moest je je er volgende week nog steeds niet goed bij voelen kan je altijd een cyclus overslaan. Zoek de oorzaak zeker niet bij jezelf!! Je doet er alles aan om het te doen slagen. Misschien heeft je lichaam even wat rust nodig na de laatste ingreep begin oktober? Probeer leuke dingen te doen en wacht de volgende echo nog even af 😘

[Imera]

İk heb ondertussen iets moeten innemen om mk op te wekken, dinsdag controle of alles weer ‘in orde’ is. İk hoop dat we zo snel mogelijk kunnen herbeginnen en dat mijn ms niet uitblijven. İk voel dat een nieuwe poging mij terug energie zal geven. Heb wel schrik dat pickup 2 terug pijn zal doen. Maar jah, we hebben het er telkens voor over!

[Saartje88]

Ik was zo blij dat ik eindelijk weer mocht starten; maar na 7 dagen spuiten is er nog niets te zien :s. De arts zegt dat het ng kan en dat we er maar stuk of 3-4 nodig hebben... Als je ziet dat ik tijdens m’n andere pogingen maar slechts 1 of 2 embryo’s heb uit 6 a 8 follikels, wil ik gelijk liever geen pick-up ‘verspillen’ aan 3 follikels. Wat als er dan geen embryo is?

Elke controle echo krijg ik slecht nieuws. Hoe verder het proces, hoe minder resultaat precies. Mag al blij zijn zeker dat er slechts 2 cystes aan het groeien zijn 😞...
vraag me soms af waarom ik ng zoveel moeite doe (acu, voetreflex; geen alcohol, homeopathie, osteo; sport, voedingssupplementen nemen ...). Het heeft precies toch allemaal geen zin...

Geef het nog even wat tiid! Je lichaam heeft
Ook veel doorstaan laatste maanden met de ingrepen. Het kan goed zijn dat de follikels inderdaad wat in vertraging zijn. Bij mij verloopt deze cyclus ook veel trager als vorige keren... je lichaam reageert op zijn manier en daar kunnen we niets aan veranderen. En moest je je er volgende week nog steeds niet goed bij voelen kan je altijd een cyclus overslaan. Zoek de oorzaak zeker niet bij jezelf!! Je doet er alles aan om het te doen slagen. Misschien heeft je lichaam even wat rust nodig na de laatste ingreep begin oktober? Probeer leuke dingen te doen en wacht de volgende echo nog even af 😘

Bedankt voor de bemoedigende woorden. De echo vandaag was ‘iets positiever’. Er zijn 2 goede follikels en 5 hele kleintjes. Moet nu ng dag spuiten in de hoop de kleintjes mee te doen groeien.
Het is beter nieuws dan 3 dagen geleden, maar vind het nog steeds vreselijk weinig. Als je ziet dat ik in poging 1 slechts 1 embryo had uit 8 eicellen en tweede keer 2 embryo’s uit 11, wat is de kans nu dan?

De dokter vindt wel dat we ervoor moeten gaan want volgens hem zal het vanaf nu niet beter kunnen worden. Hij sprak voor het eerst over een verminderende eicelreserve door de endometriose. Was de eerste keer dat hij dit zei en kwam echt aan als een mokerslag....

Hoe gaat het intussen met jou? Staat er voor jou dan al een pick-up gepland? Nog nieuws over jouw cyste?

[Saartje88]

İk heb ondertussen iets moeten innemen om mk op te wekken, dinsdag controle of alles weer ‘in orde’ is. İk hoop dat we zo snel mogelijk kunnen herbeginnen en dat mijn ms niet uitblijven. İk voel dat een nieuwe poging mij terug energie zal geven. Heb wel schrik dat pickup 2 terug pijn zal doen. Maar jah, we hebben het er telkens voor over!

Ik hoop mee voor jou, Imera!
Moet vreselijk zijn.
Kan me voorstellen dat je weer uitkijkt om weer te starten. Het wachten maakt alles nog eens zoveel moeilijker!

Gebeurt je pick-up onder verdoving? Je kan dit volgens mij wel aanvragen! Bij mij gebeurt het altijd onder verdoving en ik vind het wel zalig dat het geen pijn doet als ik de verhalen van andere vrouwen lees. We moeten al genoeg afzien .

[Yvonne1983]

İk heb ondertussen iets moeten innemen om mk op te wekken, dinsdag controle of alles weer ‘in orde’ is. İk hoop dat we zo snel mogelijk kunnen herbeginnen en dat mijn ms niet uitblijven. İk voel dat een nieuwe poging mij terug energie zal geven. Heb wel schrik dat pickup 2 terug pijn zal doen. Maar jah, we hebben het er telkens voor over!

Ik hoop mee voor jou, Imera!
Moet vreselijk zijn.
Kan me voorstellen dat je weer uitkijkt om weer te starten. Het wachten maakt alles nog eens zoveel moeilijker!

Gebeurt je pick-up onder verdoving? Je kan dit volgens mij wel aanvragen! Bij mij gebeurt het altijd onder verdoving en ik vind het wel zalig dat het geen pijn doet als ik de verhalen van andere vrouwen lees. We moeten al genoeg afzien .

Imera hier sluit ik me bij aan mijn pickup gebeurt ook onder verdoving dus gewoon om vragen!!
Heel veel sterkte en ik hoop dat het snel schoon is van binnen. Ik mag over 2 weken weer langsgaan om opnieuw te beginnen wie weet dat we dit rotjaar toch nog met een positieve test kunnen afsluiten.

[babrah10]

Ik was zo blij dat ik eindelijk weer mocht starten; maar na 7 dagen spuiten is er nog niets te zien :s. De arts zegt dat het ng kan en dat we er maar stuk of 3-4 nodig hebben... Als je ziet dat ik tijdens m’n andere pogingen maar slechts 1 of 2 embryo’s heb uit 6 a 8 follikels, wil ik gelijk liever geen pick-up ‘verspillen’ aan 3 follikels. Wat als er dan geen embryo is?

Elke controle echo krijg ik slecht nieuws. Hoe verder het proces, hoe minder resultaat precies. Mag al blij zijn zeker dat er slechts 2 cystes aan het groeien zijn 😞...
vraag me soms af waarom ik ng zoveel moeite doe (acu, voetreflex; geen alcohol, homeopathie, osteo; sport, voedingssupplementen nemen ...). Het heeft precies toch allemaal geen zin...

Geef het nog even wat tiid! Je lichaam heeft
Ook veel doorstaan laatste maanden met de ingrepen. Het kan goed zijn dat de follikels inderdaad wat in vertraging zijn. Bij mij verloopt deze cyclus ook veel trager als vorige keren... je lichaam reageert op zijn manier en daar kunnen we niets aan veranderen. En moest je je er volgende week nog steeds niet goed bij voelen kan je altijd een cyclus overslaan. Zoek de oorzaak zeker niet bij jezelf!! Je doet er alles aan om het te doen slagen. Misschien heeft je lichaam even wat rust nodig na de laatste ingreep begin oktober? Probeer leuke dingen te doen en wacht de volgende echo nog even af 😘

Bedankt voor de bemoedigende woorden. De echo vandaag was ‘iets positiever’. Er zijn 2 goede follikels en 5 hele kleintjes. Moet nu ng dag spuiten in de hoop de kleintjes mee te doen groeien.
Het is beter nieuws dan 3 dagen geleden, maar vind het nog steeds vreselijk weinig. Als je ziet dat ik in poging 1 slechts 1 embryo had uit 8 eicellen en tweede keer 2 embryo’s uit 11, wat is de kans nu dan?

De dokter vindt wel dat we ervoor moeten gaan want volgens hem zal het vanaf nu niet beter kunnen worden. Hij sprak voor het eerst over een verminderende eicelreserve door de endometriose. Was de eerste keer dat hij dit zei en kwam echt aan als een mokerslag....

Hoe gaat het intussen met jou? Staat er voor jou dan al een pick-up gepland? Nog nieuws over jouw cyste?

Super! Wie weet groeien de kleintjes nog snel verder, dan is het toch een mooi resultaat. Ikzelf heb momenteel 4 mooie follikels en ook 2 kleintjes. Dus ook ‘gene vette’ maar de vroedvrouw zei me gisteren nog dat dit nog een mooi resultaat was: beter 4 hele mooie dan 10 minder goede. Dus ik ga me er verder ook niet meer op focussen. Hier momenteel weer spannend... morgenvroeg heb ik mijn pick-up! Met dan hopelijk een terugplaatsing op vrijdag.

Alleen maar positiviteit trouwens over het UZ Leuven. Weekend of niet, elke werknemer blijft super vriendelijk en enthousiast. Ze nemen de tijd voor je die je nodig hebt en voel me allesbehalve een nummertje.

Ik ben er klaar voor... hopelijk goed nieuws de volgende dagen 🤞

[babrah10]

Geef het nog even wat tiid! Je lichaam heeft
Ook veel doorstaan laatste maanden met de ingrepen. Het kan goed zijn dat de follikels inderdaad wat in vertraging zijn. Bij mij verloopt deze cyclus ook veel trager als vorige keren... je lichaam reageert op zijn manier en daar kunnen we niets aan veranderen. En moest je je er volgende week nog steeds niet goed bij voelen kan je altijd een cyclus overslaan. Zoek de oorzaak zeker niet bij jezelf!! Je doet er alles aan om het te doen slagen. Misschien heeft je lichaam even wat rust nodig na de laatste ingreep begin oktober? Probeer leuke dingen te doen en wacht de volgende echo nog even af 😘

Bedankt voor de bemoedigende woorden. De echo vandaag was ‘iets positiever’. Er zijn 2 goede follikels en 5 hele kleintjes. Moet nu ng dag spuiten in de hoop de kleintjes mee te doen groeien.
Het is beter nieuws dan 3 dagen geleden, maar vind het nog steeds vreselijk weinig. Als je ziet dat ik in poging 1 slechts 1 embryo had uit 8 eicellen en tweede keer 2 embryo’s uit 11, wat is de kans nu dan?

De dokter vindt wel dat we ervoor moeten gaan want volgens hem zal het vanaf nu niet beter kunnen worden. Hij sprak voor het eerst over een verminderende eicelreserve door de endometriose. Was de eerste keer dat hij dit zei en kwam echt aan als een mokerslag....

Hoe gaat het intussen met jou? Staat er voor jou dan al een pick-up gepland? Nog nieuws over jouw cyste?

Super! Wie weet groeien de kleintjes nog snel verder, dan is het toch een mooi resultaat. Ikzelf heb momenteel 4 mooie follikels en ook 2 kleintjes. Dus ook ‘gene vette’ maar de vroedvrouw zei me gisteren nog dat dit nog een mooi resultaat was: beter 4 hele mooie dan 10 minder goede. Dus ik ga me er verder ook niet meer op focussen. Hier momenteel weer spannend... morgenvroeg heb ik mijn pick-up! Met dan hopelijk een terugplaatsing op vrijdag.

Alleen maar positiviteit trouwens over het UZ Leuven. Weekend of niet, elke werknemer blijft super vriendelijk en enthousiast. Ze nemen de tijd voor je die je nodig hebt en voel me allesbehalve een nummertje.

Ik ben er klaar voor... hopelijk goed nieuws de volgende dagen 🤞

De cyste zou niet in kader van endometriose zijn... maar 100% zeker kunnen ze dat niet zeggen op echo. De cyste zou ook niet in de weg zitten voor terugplaatsing.

[jillvdw]

Oh Babrah10, kop op, niet opgeven! Laten we hopen dat die 5 mega sterk en goed zijn en dat die cyste hopelijk niet is waar je voor vreest. Die ups & downs zijn helaas sterker als onzelf hé.
Ik voel me momenteel prima maar daarnet kreeg ik telefoon om te verwittigen dat er iemand zwanger is in de familie. In 1 2 3 voelde dat ik dubbel moest slikken. Blijkbaar voel je je wel prima maar diep vanbinnen ben je precies alleen maar enorm verdrietig Het is niet dat ik het hen niet gun maar ik word gek van iedereen die ook op 1 2 3 een kindje kan krijgen.

Alvast een dikke knuffel en ik duim mee voor goed nieuws!

Dank je wel voor je berichtje! Vorige keer ook in tranen uitgebarsten in mijn auto na een kraambezoek. Je voert een beetje de schijn op (ook al wil je dat uiteraard niet) maar dat is zo vermoeiend. Het liefst zou ik mij met momenten willen opsluiten in mijn veilig coconnetje thuis.

I feel your pain. Ik dacht dat ik voor de zwangerschap van mijn dochter diep zat, maar dat is niks vergeleken met nu. Ik denk de ganse dag aan niks anders dan zwanger worden, na 3 miskramen in de afgelopen maanden ben ik mentaal op. Al mijn vriendinnen, collega's, familie .. hoppa no problemo zwanger en ik blijf nog maar eens alleen achter. Terwijl ik er het meest voor moet doen en anderen dit zelfs niet beseffen denk ik. Elke keer als er iemand zwanger is, denk ik: tegen dat de baby er is loop ik ook met een buikje rond. Komaan, volhouden en doen alsof je blij bent voor hun. Toch niet .. de eerste baby bij wie ik dit dacht, zit al in de crèche bij mijn eigen dochter en ik heb nog steeds een lege baarmoeder het is mentaal zo uitputtend dat ik enkele weken terug ben flauwgevallen, ik veel gewicht ben verloren en me constant duizelig voel. Ik slik nu wel vitaminen maar ik wist niet dat je mentaal je fysiek zo hard kon beïnvloeden. Ik ben nochtans niet makkelijk uit mijn lood te slagen. Sinds enkele weken heb ik ook zin om me gewoon op te sluiten. Ik heb mezelf gedwongen om vorig weekend uit te gaan eten met vriendinnen, gewoon al om niet het verwijt te krijgen dat ik niet meer buiten kom. Wel, ik heb spijt dat ik ben meegegaan. 3 ervan zijn zwanger, zonder veel moeite te moeten doen, dus je kan al raden waar het over ging. Heb geen dessert genomen en ben achteraf naar huis gegaan terwijl iedereen nog iets ging drinken, ik stond weer op instorten.
Volgende dinsdag hebben we de TP van ons laatste cryo van Pu 3 en ik begin weer bang te krijgen: bang voor een 4e mk dit jaar of bang om niet zwanger te worden en een nieuwe PU te moeten plannen.. ik zet al mijn hoop op de acupunctuur die ik nu doe bij Johan roose, laat dat de factor zijn om het dit keer wel te doen slagen please..
morgenvroeg vertrekken we op 4daagse naar de Ardennen met mijn schoonfamilie. Mijn schoonzus is zwanger en alleen daarom wil ik al liever niet mee. Ik ben moe en wil alleen maar slapen en mezelf afzonderen, zielig ik weet het. Ik hoop echt dat het voor ons allen snel mag keren. Hoeveel moeite moet een mens doen he
En ik weet het en sommigen zullen misschien denken 'ondankbaar schepsel' ik heb namelijk al een dochter, maar de wens voor een tweede is even groot als voor een eerste en het laat me niet los. En iedereen die zegt van : je hebt er toch al eentje, wees blij, die kwetst me enorm. Niet op jullie bedoeld, op de buitenwereld. Wanneer gaan ze nu eens eindelijk begrijpen dat dit parcours loodzwaar is en je dit niet zou doen als je het niet echt echt echt wil?! Ben blij dat ik hier soms kan ventileren, misschien heb ik dat de afgelopen 6 jaar iets te weinig gedaan en is mijn potje nu aan het overlopen.

Hey Cleo,

Weten je vriendinnen dat je dit alles moet doorstaan...? ik zou het zo erg vinden als ze het weten en dat er dan een hele avond over niets anders wordt gepraat Ik kan begrijpen dat je zo snel mogelijk terug naar huis bent gegaan!
Jouw wens en verlangen naar nog een kindje zal effectief hetzelfde zijn als diegene die nog geen kinderen hebben.
Wij zijn bezig voor ons eerste kindje en eerlijk gezegd, ik wil het mezelf achteraf niet nog eens 'aandoen' - die rollercoaster, verlangen naar,... hoedje af voor jou alvast! Misschien denk/praat ik er anders over als het ons ooit lukt maar momenteel blijf ik maar denken: ik wil maar één kindje en doe mezelf en mijn man dit niet nog een keer aan.
Komt er nog eens bij dat ik mezelf niet meer "super jong" vind om dan nog aan een tweede te beginnen maar ik zeg natuurlijk ook altijd: zeg nooit nooit. Het is gewoon allemaal zo emotioneel slopend en het zit idd gewoon diep vanbinnen want uiterlijke schijn, ik denk dat wij hier ondertussen heer en meester in zijn geworden!
Knuffels voor everybody!

[Imera]

In Jette heb ik het gevoel dat ze liever plaatselijk verdoven. Had dit op een afspraak aangekaart dat ik liever volledige verdoving wou voor PU2, maar dan zeiden ze dat ze wel voldoende medicatie gingen geven.

Deze morgen op afspraak geweest en de arts zag nog een klein blaasje/restje/.. van circa 4 mm. Niet groot, maar toch ook geen ‘propere’ baarmoeder. Op basis van mijn bloedwaarden gaan ze zien of ik vanavond of morgen terug cytotec moet nemen. Een curretage vond hij niet nodig voor zoiets ‘kleins’. Ik hoop dat mijn hcg verder goed gedaald is (is wat de omgekeerde wereld...).
Hij gaf mee dat het dan wel zal meekomen met mijn volgende menstruatie. Maar zolang het daar blijft kan ik toch geen ovulatie hebben (en bijgevolg blijft mijn menstruatie dan toch uit?). Heel veel vragen. Zucht zucht zucht. İk wil zo graag zwanger worden.

[cleo87]

Dank je wel voor je berichtje! Vorige keer ook in tranen uitgebarsten in mijn auto na een kraambezoek. Je voert een beetje de schijn op (ook al wil je dat uiteraard niet) maar dat is zo vermoeiend. Het liefst zou ik mij met momenten willen opsluiten in mijn veilig coconnetje thuis.

I feel your pain. Ik dacht dat ik voor de zwangerschap van mijn dochter diep zat, maar dat is niks vergeleken met nu. Ik denk de ganse dag aan niks anders dan zwanger worden, na 3 miskramen in de afgelopen maanden ben ik mentaal op. Al mijn vriendinnen, collega's, familie .. hoppa no problemo zwanger en ik blijf nog maar eens alleen achter. Terwijl ik er het meest voor moet doen en anderen dit zelfs niet beseffen denk ik. Elke keer als er iemand zwanger is, denk ik: tegen dat de baby er is loop ik ook met een buikje rond. Komaan, volhouden en doen alsof je blij bent voor hun. Toch niet .. de eerste baby bij wie ik dit dacht, zit al in de crèche bij mijn eigen dochter en ik heb nog steeds een lege baarmoeder het is mentaal zo uitputtend dat ik enkele weken terug ben flauwgevallen, ik veel gewicht ben verloren en me constant duizelig voel. Ik slik nu wel vitaminen maar ik wist niet dat je mentaal je fysiek zo hard kon beïnvloeden. Ik ben nochtans niet makkelijk uit mijn lood te slagen. Sinds enkele weken heb ik ook zin om me gewoon op te sluiten. Ik heb mezelf gedwongen om vorig weekend uit te gaan eten met vriendinnen, gewoon al om niet het verwijt te krijgen dat ik niet meer buiten kom. Wel, ik heb spijt dat ik ben meegegaan. 3 ervan zijn zwanger, zonder veel moeite te moeten doen, dus je kan al raden waar het over ging. Heb geen dessert genomen en ben achteraf naar huis gegaan terwijl iedereen nog iets ging drinken, ik stond weer op instorten.
Volgende dinsdag hebben we de TP van ons laatste cryo van Pu 3 en ik begin weer bang te krijgen: bang voor een 4e mk dit jaar of bang om niet zwanger te worden en een nieuwe PU te moeten plannen.. ik zet al mijn hoop op de acupunctuur die ik nu doe bij Johan roose, laat dat de factor zijn om het dit keer wel te doen slagen please..
morgenvroeg vertrekken we op 4daagse naar de Ardennen met mijn schoonfamilie. Mijn schoonzus is zwanger en alleen daarom wil ik al liever niet mee. Ik ben moe en wil alleen maar slapen en mezelf afzonderen, zielig ik weet het. Ik hoop echt dat het voor ons allen snel mag keren. Hoeveel moeite moet een mens doen he
En ik weet het en sommigen zullen misschien denken 'ondankbaar schepsel' ik heb namelijk al een dochter, maar de wens voor een tweede is even groot als voor een eerste en het laat me niet los. En iedereen die zegt van : je hebt er toch al eentje, wees blij, die kwetst me enorm. Niet op jullie bedoeld, op de buitenwereld. Wanneer gaan ze nu eens eindelijk begrijpen dat dit parcours loodzwaar is en je dit niet zou doen als je het niet echt echt echt wil?! Ben blij dat ik hier soms kan ventileren, misschien heb ik dat de afgelopen 6 jaar iets te weinig gedaan en is mijn potje nu aan het overlopen.

Hey Cleo,

Weten je vriendinnen dat je dit alles moet doorstaan...? ik zou het zo erg vinden als ze het weten en dat er dan een hele avond over niets anders wordt gepraat Ik kan begrijpen dat je zo snel mogelijk terug naar huis bent gegaan!
Jouw wens en verlangen naar nog een kindje zal effectief hetzelfde zijn als diegene die nog geen kinderen hebben.
Wij zijn bezig voor ons eerste kindje en eerlijk gezegd, ik wil het mezelf achteraf niet nog eens 'aandoen' - die rollercoaster, verlangen naar,... hoedje af voor jou alvast! Misschien denk/praat ik er anders over als het ons ooit lukt maar momenteel blijf ik maar denken: ik wil maar één kindje en doe mezelf en mijn man dit niet nog een keer aan.
Komt er nog eens bij dat ik mezelf niet meer "super jong" vind om dan nog aan een tweede te beginnen maar ik zeg natuurlijk ook altijd: zeg nooit nooit. Het is gewoon allemaal zo emotioneel slopend en het zit idd gewoon diep vanbinnen want uiterlijke schijn, ik denk dat wij hier ondertussen heer en meester in zijn geworden!
Knuffels voor everybody!

Ze weten het al jaren en ook van de 3 miskramen. Ik was trouwens samen met een van hen uitgerekend voor einde januari .. Ik miskraam, zij mooi buikje nu. Telkens denk ik: zo had ik er ook kunnen uitzien. Ik kan het moeilijk plaatsen. Ik denk dat het gegeven dat ik altijd wel bezig ben met iets in kader van fertiliteit bij de meeste vriendinnen een gewenning is geworden en ze niet steeds begrijpen hoe zwaar dit allemaal is voor ons. Het wordt jammer genoeg geen gewenning voor mij.
Ik zit nu trouwens in de wachtzaal in Jette te wachten op mijn TP. Ons laatste cryo, zucht. Heb gisteren bij Johan Roose nog een 'spuitje' in mijn oorschelp gehad zodat ik rustig zou blijven, herkenbaar voor iemand? 😬
De wachtweken gaan weer in voor ons. Dochterlief wordt 2 dit weekend .. Zou mooi cadeau zijn.
Voor iedereen uit het diepste van mijn hart: SUCCES. Hou de moed erin!

[Yvonne1983]

In Jette heb ik het gevoel dat ze liever plaatselijk verdoven. Had dit op een afspraak aangekaart dat ik liever volledige verdoving wou voor PU2, maar dan zeiden ze dat ze wel voldoende medicatie gingen geven.

Deze morgen op afspraak geweest en de arts zag nog een klein blaasje/restje/.. van circa 4 mm. Niet groot, maar toch ook geen ‘propere’ baarmoeder. Op basis van mijn bloedwaarden gaan ze zien of ik vanavond of morgen terug cytotec moet nemen. Een curretage vond hij niet nodig voor zoiets ‘kleins’. Ik hoop dat mijn hcg verder goed gedaald is (is wat de omgekeerde wereld...).
Hij gaf mee dat het dan wel zal meekomen met mijn volgende menstruatie. Maar zolang het daar blijft kan ik toch geen ovulatie hebben (en bijgevolg blijft mijn menstruatie dan toch uit?). Heel veel vragen. Zucht zucht zucht. İk wil zo graag zwanger worden.

wat balen dat het nog niet schoon van binnen is en wat een raar verhaal met geen ovulatie en toch menstruatie hopelijk heb je het verkeerd begrepen en komt alles er snel uit.
Gaan ze je nu meer medicatie geven tijdens de pickup dan de vorige keer? Toi toi toi..

[Imera]

In Jette heb ik het gevoel dat ze liever plaatselijk verdoven. Had dit op een afspraak aangekaart dat ik liever volledige verdoving wou voor PU2, maar dan zeiden ze dat ze wel voldoende medicatie gingen geven.

Deze morgen op afspraak geweest en de arts zag nog een klein blaasje/restje/.. van circa 4 mm. Niet groot, maar toch ook geen ‘propere’ baarmoeder. Op basis van mijn bloedwaarden gaan ze zien of ik vanavond of morgen terug cytotec moet nemen. Een curretage vond hij niet nodig voor zoiets ‘kleins’. Ik hoop dat mijn hcg verder goed gedaald is (is wat de omgekeerde wereld...).
Hij gaf mee dat het dan wel zal meekomen met mijn volgende menstruatie. Maar zolang het daar blijft kan ik toch geen ovulatie hebben (en bijgevolg blijft mijn menstruatie dan toch uit?). Heel veel vragen. Zucht zucht zucht. İk wil zo graag zwanger worden.

wat balen dat het nog niet schoon van binnen is en wat een raar verhaal met geen ovulatie en toch menstruatie hopelijk heb je het verkeerd begrepen en komt alles er snel uit.
Gaan ze je nu meer medicatie geven tijdens de pickup dan de vorige keer? Toi toi toi..

Toen ik vroeg of mijn cyclus al begonnen was antwoordde hij ‘dat kan nog niet als er nog restantjes in de baarmoeder zitten/ hcg in uw bloed zit’

Anderzijds zei hij dat hij twijfelde om mij cytotec te geven. En toen vroeg ik, hoe die restantjes er dan uit moeten. En dan zei hij, dat zal wel loskomen met uw volgende menstruatie.

Dubbelzinnig toch? Als ik het goed begrijp kan mijn cyclus niet starten omwille van de restantjes en kan ik bijgevolg toch geen menstruatie krijgen? Misschien zit het allemaal wat anders in mekaar en heb ik een stukje van de puzzel gemist. Krijg straks te horen hoeveel mijn HCG is en welke stappen ik moet ondernemen. (Niets en afwachten, cytotec of curretage, laatste hoeft niet volgend dr)

Wat de pickup betreft, hebben ze voorlopig niets gewijzigd aan mijn schema wat de pijnstilling betreft. Ik ga het ter plaatse wel vragen want kon niet stilliggen van de pijn tijdens de eerste PU + was ontzettend misselijk nadien.

Ik hoop dat ik in november kan starten met stimuleren en dat er in december een pu volgt.

Lang geleden zei ik, als ik tegen dec18 niet zwanger geraak, dan is het toch wel zeer pijnlijk. En kijk december staat voor de deur. Laat de zwangerschap even terzijde, heb zelfs geen embryoos of cryo’s op zak 😔 Enkel jullie kunnen dit begrijpen...