Dag iedereen,
We zijn weer aan de fantastische maandag beland hé.
Kim, ik heb nu maar je berichtje gelezen over je miskramen. Ik vind het echt super erg voor je. Tis normaal hé dat je dat met je mee draagt. Je zal dat ook nooit vergeten. Maar het belangrijkste is nu dat je je zoontje bij je hebt. Geniet er maar van. En dat broertje of zusje komt er zeker ook wel. Of misschien een broertje en een zusje
Ik heb een mindere dag vandaag. Ik ben zaterdag, zondag en vandaag weer voor controle naar Aalter geweest. Dat is bij ons toch telkens bijna een uur door en een uur terug. Dat kruipt echt in je kleren. Ik kan momenteel echt geen spuitjes meer zien, geen idee hoe dit komt. Andere keren had ik dit niet. Gisteren hebben ze de pregnyl komen zetten en ik heb er nu nog steeds last van. Ik voelde me echt niet goed gisteren en moest in mijn bed kruipen. En deze morgen weer bloed geprikt, altijd in die zelfde arm. Ik krijg er echt last van. Die drie dagen dat ik vier dosisen menopur moest spuiten waren er ook teveel aan.
Morgen heb ik de punctie, kmag er momenteel niet aan denken. Geen schrik of zo, kweet het eigenlijk niet. En dan weer dat infuus, weer in die zelfde arm. Hij ziet al blauw. Kheb woensdag nog een begrafenis en vrijdag is de terugplaatsing door een andere dokter die ik nog nooit gehad heb. Amai wat kan ik zagen!!
Iedereen begint zich hier vragen te stellen op het werk waarom ik telkens zo veel afwezig ben. Maar ik heb echt geen zin om daar iets over te zeggen. Ik zal ze maar laten gissen zeker. Het zijn er een paar die er iets over weten maar ik vind dat niet iedereen dat moet weten. Hoe denken jullie daarover? Ik heb echt geen excusen meer waarom ik er niet ben.
Ja kzal maar stoppen met zagen want daar hebben jullie ook niets aan. Hopelijk voel ik me morgen beter.