icsi augustus

ICSI Forum
Plaats reactie
Lente
Berichten: 751
Lid geworden op: 17 mei 2010, 16:28

Bericht door Lente » 8 oktober 2010, 20:34

Hope, we gaan waarschijnlijk in oktober 2011 trouwen. Voor verschillende redenen. We zijn in oktober gaan samenwonen en hij heeft zijn verzoek gedaan in oktober. Dus gaan we die maand houden. We moeten een zaal vinden en zien of het in orde is met de gemeente en de kerk en dan zullen we een vaste datum kunnen hebben.
Ik ga na mijn endometriubiopt voor een cryo gaan (ze gaan nu de PU doen en alle embryo's invriezen). De TP zal dan in november plaatsvinden als alles goed gaat. Als het dan lukt, zou ik voor augustus uitgerekend zijn. 2 maanden voor de trouw. Het zou echt goed uitkomen. Als het nu niet lukt, dan ga ik een lange pauze inlassen. Tot in maart ongeveer. Want zwanger trouwen, zie ik wel zitten, maar bevallen de maand ervoor of de maand zelf, zie ik niet zitten. Het zal ons wel goed doen om een pauze te nemen en met al de voorbereidingen zal de tijd waarschijnlijk vliegen :wink:

Duyck en Noa, ik ben volledig met jullie eens. Augustus is al ver weg, maar ik geraak hier niet weg. We kennen ons hier zo goed. In de andere forum, ken ik er wel enkele, maar niet zo goed als jullie. Het is hier zo vertrouwd!! We moeten gewoon verder doen en niet kijken naar de titel :D

Sunny en Duyck, veel succes met jullie progynova kuur. Ik hoop dat jullie allebei vrijdag goed nieuws zullen hebben. Toi toi toi.

Dikke knuffel aan iedereen xx

DUYCK
Berichten: 1170
Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59

Bericht door DUYCK » 8 oktober 2010, 21:05

sunshine: ik heb eigenlijk nog maar 2 keer een natuurlijke cyclus gehad maar dat was na een miskraam. toen was het rond 32 dagen. hetzelfde of bij de hormonen eigenlijk. anders heb ik ook dagen van 28. we kunnen samen aftellen naar de echo volgende week. moeten jullie altijd bloed laten nemen voor een cryo? ik nooit. ik mag gewoon de eerste dag van mijn regels beginnen met progynova. ik heb nog nooit pauzes genomen behalve verplichte pauze na miskraam.

lente: ja dat begrijp ik dat je niet wil bevallen rond de periode van je trouwdatum. ik hoop voor jou dat het volgende maand prijs mag zijn en dat je niet moet wachten tot maart. veel succes met het regelen van de trouw.

Lente
Berichten: 751
Lid geworden op: 17 mei 2010, 16:28

Bericht door Lente » 8 oktober 2010, 22:06

Ik weet dat iedereen zou zeggen, google niet, dat is niet goed. Maar ik stond mij nog gewoon vragen te stellen over die endometrium biopsie en ik heb een link gevonden met wat uitleg. Omdat ik gelezen had dat iedereen onder ons daarover nooit heeft gehoord, stuur ik jullie deze link door.

http://www.kinderwens.nl/testingAndDiag ... 9242013889

Ik heb wel zenuwen, maar ja, wat kunnen we daartegen doen?

Morgen zet ik mijn eerste spuit menopur weer. Dinsdag heb ik dan terug echo en bn.

Duyck, bij mij hebben doen ze bij elke echo een bn. Ook bij een cryo. Ze doen dat gewoon om de hormonale evolutie bij te houden en om het in een schema te zetten, maar ik denk niet dat dat verplicht is. Jette doet dat wel. Het belangrijkste bij een cryoTP is dat jouw endometrium mooi blijft groeien. Dat kunnen ze alleen zien op echo en niet via een bn.
Mijn vingers blijven gekruist voor je, meid.
Sunny en jij moeten bij deze poging zeker op de bus!!!

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 9 oktober 2010, 9:58

Lente, jullie plannen lijken me super! Ik zou het net hetzelfde aanpakken eigenlijk, want een bevallingsdatum is maar een richtlijn, dus stel je voor dat je dan een maand te vroeg bevalt! Ik duim dat de pauze niet nodig zal zijn en de eerste cryo gewoon blijft plakken, maar als het toch moet, dan is maart niet eens zo ver weg en zoals je zegt, de tijd zal vliegen met al de voorbereidingen! Veel succes met de zoektocht naar originele trouwdingen, het lijkt me ontzettend spannend! Ik lees straks even jouw link ivm endometriumbiopt door, ik ken het ook helemaal niet.

Sunshine, ik zit nu in op dag 14 na mijn geannuleerde poging, en mijn eisprong is helemaal nog niet in zicht, dus het wordt zowiezo ook een lange cyclus. Maar ik heb er vaak van 35 dagen, dus voor mij is dat niet zo uitzonderlijk. Ik hoop gewoon dat ik er nu niet nog langer over doe, ik wil verder doen!!! Lijf, werk potverdikke voor een keer mee!!!! Grrr!!
Vraag je dan zelf om de FSH waarde? Ik heb dat eigenlijk nog nooit gevraagd, heb er geen idee van. Ik denk wel dat het ok is, omdat ze nu een extra test hebben gedaan naar de AMH ofzo, om de eicelreserve te controleren. Maar de dokter verwachtte niet onmiddellijk een probleem omdat meestal de FSH dan ook verstoord is. Dus blijkbaar is die bij mij wel in orde. Hebben ze bij jou dan ook die AMH gecheckt?

Hope, het is wat hé, dan ben je eindelijk zwanger en dan slaat de paniek helemaal toe. We moesten een echotoestel kunnen huren om zelf elke dag ons beebje te kunnen inspecteren!

object, gaat het een beetje? Hopelijk is het bruin- en bloedverlies gaan minderen?

Jullie gaan nu allemaal voor cryootjes zeg, Lente wel op een bijzondere manier, maar toch! Bij deze: HUP cryootjes, HUP! Laat die statistieken maar eens een poepie ruiken!

Goed idee, we kletsen hier gewoon verder, we wanen ons nog even in volle zomer!!

Prettig weekend allemaal!

sunshine
Berichten: 828
Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52

Bericht door sunshine » 9 oktober 2010, 13:28

Noa, in Gasthuisberg hebben ze zelf tegen mij gezegd dat mijn slechte stimulaties te wijten zijn aan te hoog FSH. Sindsdien vraag ik er elke keer zelf na. In Jette hebben ze ook meteen mijn AMH gemeten. Dit was voor mijn leeftijd gelukkig in orde. De prof vond het zelf dan ook heel bizar dat mijn FSH wel te hoog is, ondanks normaal AMH. Ik heb dus wel nog eitjes, maar ze zijn heel moeilijk te stimuleren. Het is dan voor mij ook geen goed idee om suprefact te gebruiken omdat dat te fel onderdrukt.

Maar FSH schommelt ook en stimulatie is afhankelijk van het soort hormonen. Bv 2 maanden geleden was FSH 11,7 en stimulatie met 300 eenheden menopur (en suprefact) haalde NIETS uit. Maand erna was FSH 15 (dus hoger) en stimulatie met puregon en orgalutran leverde me 5 mooie eicellen op. Nu 3 dagen geleden was mijn FSH 21 (ik denk dat het te maken heeft met 2 maanden na elkaar fel stimuleren), maar in n natuurlijke cyclus is dat iets minder van belang. In jette stimuleren ze tot een FSH van 15, hoger niet omdat het niets uithaalt dan.

FSH steeds laten meten op dag 2 of 3 vd cyclus.

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 10 oktober 2010, 10:38

Sunny, merci voor de info, heel interessant. Ik had er nog nooit bij stilgestaan omdat ik altijd perfecte stimulaties heb gehad, uitgezonderd dus de laatste keer met die suprefact en menopur. Misschien onderdrukt suprefact ook te veel bij mij. Wel, 'k hoop dat de puregon en orgalutran ook bij mij zo'n goed resultaat gaan opleveren! Succes met jouw cryootjes hé, hoeveel heb je er eigenlijk? 2 of 3?

sunshine
Berichten: 828
Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52

Bericht door sunshine » 10 oktober 2010, 11:03

Noa,

We hebben maar 2 cryootjes... Hopelijk is er minstens eentje bij dat goed ontdooit en ook nog bij ons wil blijven. Maar ik weet dat we rekening moeten houden met het scenario dat er geen TP kan zijn :cry:

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 10 oktober 2010, 14:28

Sunny, ja, daar moet je inderdaad rekening mee houden, maar het is me wel al opgevallen dat ze in Jette blijkbaar heel sterk zijn in het dooiproces, want ik heb zelden gehoord van mensen dat er geen TP was. En waren het blastocystjes? Nee zeker? Wel, dan heb je nog een grotere kans dat alles goed gaat, die blastocysten zijn iets moeilijker te ontdooien, dus ik ga er gewoon van uit dat jij straks met 1 of 2 heel mooie embryootjes rondloopt!

Waren er maar middeltjes om sneller een eisprong te krijgen. Ik denk dat er hier nog maar weinig beweging is. Toeme, die trage follikels hier altijd. Ik zou ze graag een ferme shot onder hun gat geven!

DUYCK
Berichten: 1170
Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59

Bericht door DUYCK » 10 oktober 2010, 19:50

sunshine: ja je moet altijd rekening houden dat de cryo'tjes niet overleven. heb het al een keer gehad. jou cryo'tjes zijn van dag 3 dus je hebt meer kans of ik dat ze overleven. ik heb er nog 4 van dag 5. ik bereid me ook voor dat ze niet overleven. ik ben wel blij dat ik er nog 4 heb. er moet maar 1tje overblijven. een kans is een kans. ik zit op dag 5 van progynova slikken. morgenvroeg ga ik eerst nog eens bellen voor een afspraak voor vrijdag. hopelijk kan ik nog vroeg gaan.
noa: moesten we dat kunnen de eisprong regelen dat je vlug je regels krijgt ik zou je direct helpen? is vervelend hé dat wachten. moest je nu moeten weten wanneer je een volgende cyclus hebt zou je het veel gemakkelijker hebben maar nu heb je geen datum om uit te kijken. ik ben ook zo.
lente: hoe gaat het met jou en het spuiten? wanneer moet je voor een echo?

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 11 oktober 2010, 9:30

Duyck, het is goed om er in het achterhoofd rekening mee te houden dat er geen cryootje overleeft, maar ik ben er zeker van dat er tussen die 4 blastocystjes 1 of meer survivortjes zitten!! Duim! Ik heb ooit 1x gehad dat ik geen cryo TP had (maar ik had maar 1 cryo blastocyst) en hoewel ik me erg had voorbereid op negatief nieuws, bleven de traantjes komen. Het is precies of je kunt je tegen niets, maar dan ook niets wapenen in heel dat ivf/icsi gedoe. Hoeveel je je ook voorbereid op minder leuk nieuws, het komt elke keer zo hard aan.

Pfff, 'k zal toch blij zijn als ik dat hoofdstuk definitief kan afronden. Weet je, ik heb het gevoel dat mijn leven dan voor een stuk zal herbeginnen. Maar dat is vast bij iedereen zo. Het is bij momenten allesoverheersend. Zoals nu weer, wij willen dolgraag eindelijk nog eens op citytrip. Maar het is telkens wat. Nu weet ik niet wanneer mijn regels gaan komen en heb ik dus geen startdatum. En als ik ruim genoeg reken, dan denk ik weer dat mocht het lukken, ik beter niet vlieg tijdens mijn zwangerschap. Dan denk ik: 'Leef toch mens!', maar 't lukt soms zo moeizaam om onbezorgd, onbezonnen vanalles te regelen. En dat sleept nu al jaren aan. Ik denk dat wij allemaal rap grijs gaan worden! :lol:

hope_4ever
Berichten: 724
Lid geworden op: 17 november 2009, 18:02

Bericht door hope_4ever » 11 oktober 2010, 9:42

hey iedereen terug van weg geweest dit weekend echt niet goed geweest en heel veel bang zal blij zijn dat het morgen is dat ik op echo kan gaan!!!

hey sunny en duyck ik hoop dat alle 2jullie cryo's ontdooien en dat jullie mooie embryotjes zich dan goed vastnestelen voor de 9maanden erna...ik heb ook eens 2cryo's gehad van dag 3 en ze waren alle 2mooi ontdooit dus ik hoop voor jullie ook!!!

noa we zijn er bijna ik hoop dat je eisprong en je regels er vlug zijn dat je weer in de runnig bent!!!

object hoe gaat het met jou meisje al wat beter!!!hoop dat je bruin/roodverlies gedaan is en dat je kan gaan genieten ze meisje!!!


lente super he oktober is jou maand he!!!eerst samenwonen dan ten huwelijk vragen en trouwen in oktober super gewoon ik zou ook in die maand trouwen dan!!

xxx hope..

sunshine
Berichten: 828
Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52

Bericht door sunshine » 11 oktober 2010, 10:39

Lieve meiden,

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik heb het gevoel dat de laatste weken de 'liefde' tussen mijn man en ik wat minder is. Hij knuffelde me niet meer, is stiller... En ik heb zijn liefde en knuffels echt nodig in deze tijd. Ik heb hem er gisteren over aangesproken. Hij zegt dat hij hartpijn heeft van mijn reacties tov hem. Ook zegt ie dat hij zich niet meer kan herinneren wanneer hij me voor het laatst écht gelukkig zag en me zag lachen.

Ik weet dat ik de laatste weken soms om futiliteiten nogal overdreven gereageerd heb. Ik bedoel dat dan niet zo, maar het is precies sterker dan mezelf. Heeft dit te maken met de hormonencocktails die we krijgen? Ik voel me tijdens de stimulatie precies redelijk. Maar erna is het vreselijk. Het voelt bijna alsof ik dan die hormonen NODIG heb om normaal te functioneren. Het is als een ballon die tot het maximum opgeblazen wordt om hem dan ineens helemaal af te laten. Want van het ene moment op het andere moet je (indien niet zwanger) stoppen met alle hormonen. Ik word daar precies depressief en ongelukkig van. Daarbij heb je de enorme teleurstelling van het niet zwanger zijn.... En dat maakt me precies tot iemand die ik niet wil zijn. Mijn man begrijpt het ergens wel, maar hij heeft het moeilijk met mijn reacties. Ik hem hem geprobeerd uit te leggen dat ik het zo niet bedoel en dat hij er best niet te veel aandacht aan schenkt. Want mijn reactie is meestal heftiger dan ik het eigenlijk bedoel.

Ik voelde me gister echt mislukt als vrouw omdat ik hem geen kind kan schenken én als partner omdat ik hem niet gelukkig maak.

Ik sukkel al een week met barstende hoofdpijn, slecht slapen, wakker worden nat van het zweet... heeft dit te maken met dat hoge FSH? Is mijn lichaam het noorden kwijt of is er iets anders ad hand?

Herkennen jullie dit of zit onze relatie echt niet meer goed? Ik voel me zo verloren.

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 11 oktober 2010, 11:24

Sunshine, ik herlees gewoon mijn verhaal van enkele weken geleden. Exact, maar dan ook exact hetzelfde. Mijn ventje was ook plots afstandelijker, geen knuffels meer, geen interesse in mij, heel stilletjes. En om warempel dezelfde reden: ik ben volgens hem niet meer de vrouw wie ik was! Ik heb me ook zo mislukt gevoeld, ik dacht zelfs eventjes dat hij misschien verliefd was op iemand anders. Hij voelde zich enerzijds schuldig omdat het "probleem" bij hem ligt, maar anderzijds snapte hij niet dat ik er zo in op ga en wil doorgaan. Hij zei dat hij het liefst zou stoppen of op zijn minst een heeeeeeele lange pauze inlassen om mij terug eens echt ontspannen en gelukkig te zien. Ik viel van mijn stoel want ok, er zijn momenten dat ik droevig ben en wat kortaf, maar ik vind niet dat ik zo erg ben veranderd, maar volgens hem dus wel. We zijn intussen een week of 4 verder en het is weer wat beter. Maar we hebben lang gepraat hoor. Ik probeer meer te relaxen en het van mij af te zetten (probeer!!!) en hij probeert weer met een beetje enthousiasme naar de behandelingen te kijken in plaats van het allemaal als een negatief spook te bekijken. Maar 't is niet gemakkelijk geweest de eerste week. Ik voelde me plots zo alleen en aan de kant gezet, hoewel ik zijn standpunt wel kon begrijpen. Het laatste wat ik wil is mijn ventje verliezen, maar ik ga mijn kinderwens ook niet zomaar opzij schuiven. Dus is het telkens voorzichtig aftasten hoe of wat. Ik probeer er nu minder met hem over te babbelen, want hij is zowiezo al geen babbelaar. Maar toen we vorige week op kraambezoek zijn geweest, bekende hij dan plots weer dat hij moest toegeven dat zo'n baby'tje hem toch weer ontroerde. Pffff. Volgens mij worstelen ze evenveel met alles als wijzelf, maar ze tonen of zeggen het niet. En dan, logisch natuurlijk, barst de bom en komt alle frustratie en onmacht van de afgelopen jaren er eens uit. Het komt goed meid, echt waar, maar misschien net als bij ons het onderwerp niet teveel meer aansnijden en toch weer voor wat extra quality time zorgen. Eens lekker man-vrouw, een weekendje weg en het onderwerp wat mijden dan. Ik merk dat het precies wel helpt bij ons. Hij vergezelt me steeds weer naar Jette, we babbelen er dan over, maar achteraf doe ik alsof het leven gewoon voortgaat en kom ik er met jullie over kletsen. 't Is verdorie niet simpel, maar het gevoel dat de grond onder mijn voeten wegzakte en ik mijn toekomst in 1 seconde voelde wegglippen toen hij alles eruit floepte, is gelukkig voorbij.

Knuffel hoor, maar ik begrijp perfect wat je nu voelt.

Noa
Berichten: 1820
Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44

Bericht door Noa » 11 oktober 2010, 11:32

Oh ja, en die lichamelijk ongemakken kunnen ook goed door alle spanningen komen. Ik heb het gehad, ik denk zelfs dat ik chronishc hyperventileerde op de duur. Soms zijn we er nog(!) meer mee bezig dan we zelf denken. En het lichaam kan door stress heeeeele rare dingen doen. Ik ben een stresskonijn en heb het al vaak voorgehad. Soms denk ik zelfs dat ik het aan mijn hart heb en eens ga doodvallen, zo opgejaagd kan ik me voelen. Dan slaat mijn hart soms een paar keer per dag over. Maar als ik dan extra mijn best doe om te ontspannen dan is het na een weekje al fel minder, dus tjach, dan weet ik dat het zuiver spanningen zijn die zich op allerlei manieren manifesteren.

sunshine
Berichten: 828
Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52

Bericht door sunshine » 11 oktober 2010, 12:36

Noa,

Dankjewel voor je antwoord. Mijn ventje zegt ook dat ik steeds maar doordraaf in alles. Dit en dat en dat moet nog. En als de vork weer leeg is gooi ik er snel weer ander hooi op. Ik ken geen innerlijke rust meer. Ik ben dag in dag uit bezig met mijn werk, huishouden, rond de deur... Mss om alles te verdringen, ik weet het niet. Er is geen tijd meer voor onszelf of voor elkaar. Mijn man heeft het daar erg moeilijk mee. Zo erg dat hij zich gaat afvragen of hier wel een kind in past!

Als hier thuis binnen en buiten alles in orde is heb ik ten minste het gevoel dat dát in orde is. Dat er ten minste iets goed is. Maar hij geraakt gestresseert van mij en mijn planningen, van mijn gestress, van mijn 'uitbarstingen' ... Mss is dat een manier om te vluchten. Ik maak me te snel overal zorgen over. Mss moet ik ook proberen alles wat lichter op te nemen. Niet meer constant zeggen over wat we volgend weekend gaan doen in de tuin enzo, hem (en mezelf) wat rust gunnen. Terug wat korter naar elkaar toe komen... Ik ga mijn best doen...

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 68 gasten