IVM of in-vitro maturatie

[poes]

ah, ringling, mijn duimen staan weer strak! op naar maandag!

[poes]

muusa: welkom op het forum. geen ervaring met jouw probleem, maar ik hoop dat ivm je vooruit helpt.

en j*: hoe ik ertegenover sta... tja, voor mij zijn de kansen groter met icsi dan met ivm, dus dat geeft me hoop. net als het verhaal van bubblegum (dat ik van plan ben strikt te volgen! ). ik heb nog nooit ivf (enfin, icsi) gedaan, dus ik vraag me natuurlijk wel wat af hoe anders het zal zijn.

maar ik zit nu eventjes 'on hold' en dan moet ik precies weer een soort mentale drempel over. als ik middenin de behandeling zit, dan ga ik er volledig voor, maar op dit moment zie ik zo weer wat op tegen alle gedoe. vooral het feit dat je hele leven in jouw plaats wordt gepland... begrijp me niet verkeerd: ik ben blij dat ik aan ivf mag beginnen, en tel af naar de paasvakantie. maar het voelt een beetje als de start met ivm: zo veel nieuwe dingen, en je weet niet echt waar je aan te verwachten.
ik duim voor jouw ivm-poging, en misschien is die ivf helemaal niet meer nodig!

amélise, hoe gaat het met jou?

en een vraagje: hebben jullie al duphaston (10mg) moeten nemen? na hoeveel dagen kreeg je je regels? ik moet dat wat inplannen ifv een vakantie.

heel veel liefs iedereen
geniet van de streepjes zon!

[InesVH]

Hey Poes,

Ik heb dat al een keer genomen en een dag of drie vier later had ik mijn regels al. Gaat best vrij snel eigenlijk.

Welkom Muusa

[InesVH]

ringeling, ook mijn duimen staan klaar om voor jou te duimen maandag!!! Veel succes

[J*]

Piep,

Bubblegum: wauw das wel super! Ik kan alleen maar hopen dat het ietwat gelijkaardig loopt bij mij...

Poes: bedankt voor reactie. Ik heb net hetzelfde gevoel, beetje wantrouwig en onzeker voor het nieuwe.

De doemgedachtes dat ik kinderloos zal blijven spoken nu regelmatiger door mijn hoofd. Door mijn job (ik werk met kinderen) is dat toch wel moeilijk en ook door de vriendinnen die nu zwanger zijn of van plan zijn (helemaal niet prettig als die vriendin dan elke keer opnieuw over haar plannen begint voor een 2e kind en thans weet hoe moeilijk het is voor mij ) ik weet zelf niet meer hoe ik hier mee moet omgaan, zou ik er iets over zeggen of moet ik het blijven aanhoren?

Duimen omhoog voor ringling!

Ik ga morgenvroeg naar Jette voor BN en echo, daarna zal ik lijstje nog eens aanpassen...

Groetjes, J*

Ps: welkom muusa!

[amélise]

hallo allemaal,

shame on me, kheb lang niks meer laten horen. Maar ik heb wel terug nieuws. Vandaag PU gehad, en alweer een prachtige oogst van maar liefst 30 eicellen! Maar dat wil nog niks zeggen, hè. Vorige keer heb ik daar maar 1 embryoke aan over gehouden, dus het blijft stil afwachten. Maar ik vraag me wel af vanwaar die blijven komen... Ze gaan nu proberen de embryo's allemaal in te vriezen, omdat ze toch meet zwangerschappen na een cryo TP zien dan na een verse TP. Maar dan moet ik wel voldoende sterke embryo's overhouden. We zien wel...

Poes, ik heb al enkele keren duphaston moeten nemen, meestal heb ik na 5-6 dagen mijn regels, maar dat hangt een beetje af van persoon tot persoon.

J*, ik ken de angst om kinderloos achter te blijven. Dit is mijn laatste terugbetaalde poging. Ik heb mij ook al dikwijls afgevraagd wat er daarna moet gebeuren. Wij denken soms aan emigreren naar het buitenland. We zijn ook recent met een adoptieprocedure gestart, maar ik vrees dat wij niet zullen goed gekeurd worden gezien onze voorgeschiedenis van doodgeboorte. Selectie daar is echt héééél streng. Mag ik vragen hoeveel behandelingen jij al achter de rug hebt? Ik heb vandaag mijn 7de PU (5 IVF en 2 IVM) achter de rug, in totaal al 10 TP gehad, 1 keertje gelukt, maar dan tweeling verloren op 36 weken. Het is mij echt niet gegund denk ik soms.

Veel groetjes aan iedereen, en nog veel succes!

[ringling]

Hallokes!

Amélise: ik duim alvast voor super embryo's!!!

Poes: duphaston ken ik niet, maar ik heb ooit provera moeten nemen (gelijkaardig denk ik) na een cyclus van 100d zonder eisprong. En toen had ik na een 5-tal dagen mn regels.

J*: de angst om kinderloos te blijven... werkt soms verlammend... Ik durf en wil er niet aan te denken. Ik heb gelukkig nog veel pogingen te goed... Maar hoe meer negatieve resultaten, hoe groter e angst...
Ivm je vriendinnen, persoonlijk zou ik het hen zeggen dat je t er moeilijk mee hebt. Uiteindelijk heeft het niets te maken met hoe blij je voor hen bent, waar wat het emotioneel met jou doet. Normaal hebben vriendinnen hier wel begrip voor.
Zelf kan ik er soms heel goed tegen (en zoek ik t zelf op). Je kan ook afspreken dat je zelf je grens zal aangeven en je moeilijke dag hebt. Want als je dit niet doet, is het risico dat ze niet meer durven over praten over zwangerschappen. En dat gevoel van erbuiten staan vind ik soms even erg.

Groetjes
Ringling

[vuurvliegje]

Hallo iedereen,

Eerst en vooral: bedankt voor jullie verhalen. Ik leef met jullie mee en haal moed uit wat jullie meemaken.

Ik zal me even voorstellen. Ik ben Vuurvliegje, 26 jaar, nu 8.5j samen met mijn vriend.
Reeds sinds ik kind was hormonale problemen: zeer onregelmatige maandstonden die uitmondden in een zeer lange bloeding (>7 maanden zonder stoppen). Daarna de hele rimram van orgametril, jarenlange anticonceptie, etc. Ik had altijd al het gevoel dat er iets mis was omdat ik op anticonceptie ook reageerde met tussenbloedingen enzo maar de gyneacoloog zei dat ik spoken zag.

Toen we 10 maanden geleden besloten om voor kindjes te gaan, was de bezorgdheid vooral gericht op het vermijden van een superbloeding die maanden zou aanhouden, zoals ik die in het verleden een paar keer gehad had. Deze keer gebeurde echter het omgekeerde... Na 7 maanden wachten heeft de gynaecologe mij op Lutenyl gezet om een bloeding uit te lokken, dit heeft niet gewerkt. Zonder echo's of bloedafnames heeft ze me op Clomid geplaatst met een bloeding tot gevolg. Daarna moest ik maar wachten om te zien wat er zou gebeuren, maar er gebeurde niets.

Ik werd doorverwezen naar endocrinologie waar bleek dat ik antilichamen aanmaak tegen mijn schildklier, ik insulineresistent ben (blijkbaar vaak voorkomend bij PCO) en PCO heb. Doorverwezen naar dokter Blockeel die de vaststelling van PCO herhaalde (15 eitjes ene kant, 22 andere kant). We kregen een eerste uitleg over clomid en spuitjes en een vage vermelding van IVM maar dat dat waarschijnlijk niet voor ons zou zijn.

Bijkomende testen moeten laten doen en gisteren kregen we de resultaten. Mijn schildklier lijkt momenteel onder controle, maar ik ben nog steeds elke dag ziek van suikerniveau die fout staat dus verder glucophage nemen en opvolgen met diëtiste (ik heb geen diabetes, jammer genoeg deed die maandenlang misselijk zijn + uitblijven van maandstonden mij altijd hopen op een mirakel dat ik toch zwanger zou zijn). Mijn leverwaarden zijn verstoord, geen idee wat dit wilt zeggen. Ook daarvoor zijn er bijkomende testen nu gebeurd. De klap gisteren was echter dat het zaad van mijn vriend ook niet optimaal blijkt te zijn... Er is er wel voldoende, maar ze zwemmen niet goed en het sperma is te kleverig. Jammer genoeg speelt de medicatie die hij dagelijks moet nemen hier een rol in en wordt hij ziek als hij deze niet neemt.

Gisteren kregen we dan de mededeling dat we clomid en spuitjes op zich niet moeten proberen. Ik zou toch niet op de lage dosis reageren en overstimuleren op de hoge dosis. Onze beste optie is dus IVM. De wereld stond even stil. Mijn vriend die te horen krijgt dat er met hem iets mis is en dan dat we niet eens de 'zachtere methoden' moeten proberen. We werden plots bij een verpleegster gedropt die uitleg gaf over wat IVM is, maar het drong niet goed door. We waren allebei te druk bezig met onze tranen te bedwingen. We hebben een verdere afspraak geweigerd omdat we eerst dit een plekje willen geven en er wat meer over willen lezen.

Kan iemand mij vertellen over hoe zo'n praktisch pickup in zijn werk gaat? Plaatselijke verdoving of volledige? Ik ben er erg bang voor omdat ik bang ben van naalden. Ze verpleegster vertelde me dat dit enkel in de namiddag gebeurt en dat je nuchter moet zijn. Ik ben al kotsziek als ik niet binnen de 10min ontbijt, maar dat kan er nog wel bij zeker?

Hoe doen jullie de combinatie van de hele medische mallemolen met jullie werk? Ik zit onder een tijdelijk contract op een zeer strak geplande job waar ze niet blij zijn dat ik zo vaak afwezig ben. Hebben jullie je werkgevers ingelicht? Ik ben bang als ik dit doe, dat ze gaan zeggen dat ik dit maar in mijn privétijd moet doen of verlof moet nemen. Ik weet niet of ik daar voldoende verlof voor heb.
Ik moet binnenkort toch nieuw werk zoeken, dus ben ernstig aan het overwegen om gewoon iets te zoeken dat beter te combineren valt met al die ziekenhuisbezoeken. Maar geen idee wat...

Er is me gezegd dat het 2 for 1 is qua terugbetalingen, maar hoe werkt dit juist? Ik lees hier dat de meeste vrouwen wel vaak moeten proberen eer het lukt. Wat telt dan juist als een poging?

Sorry voor de vele vragen en het lange verhaal, ik ben nog wat van de kaart vrees is...

[ringling]

Hoi Vuurvliegje!
Jammer genoeg moeten we ook jou hier welkom heten. Hopelijk kan je het clubje snel weer verlaten.

Wat een verhaal heb je reeds achter de rug. Bloedingen van langer dan 7 maand... brrr...

Ik kan me voorstellen dat je wat overrompeld bent... Ik ben er wat ingerold en doorgeschoven naar IVM. Maar ook dat was al zo bevreemdend soms...

Wat ik een groot voordeel vind bij IVM tov IVF is een toch wat persoonlijkere opvolging door de studieverpleegsters. Ze proberen je echt zo goed mogelijk op te vangen.
IVM is niet 2 voor 1, maar 3 voor 1. Dat betekent dat 3 pick ups van IVM gelijk staan voor 1 IVF. Bij de mutualiteit heb je recht op 6 IFV terugbetalingen, dus IVM 3x zoveel.

De pick up zelf doe ik nu onder algemene verdoving. Maar dat heeft te maken met een mindere ervaring die ik bij inseminatie had. Bij de clomid stimulatie had ik te fel gereageerd en er moest een eicel weggeprikt worden. Ik had geen premedicatie, het was ambulant en ik was zo gespannen dat het niet zo'n fijne ervaring was. Heb algemene verdoving gevraagd erna en gekregen. Wat ik wel mag doen 's morgens is een héél lich ontbijt nemen, bv paar crackers, dat helpt wat.

Laat de info even bezinken, en als je vragen hebt, kan je hier steeds terecht!

Groetjes
ringling

[vuurvliegje]

Dag Ringling,

Heel erg bedankt voor je antwoord!

Ik was in de war toen ik hier overal 3 for 1 las, maar gisteren hebben ze me zeer expliciet 2 for 1 gezegd en stond het ook zo op de papieren. Ik vrees dat de regelgeving veranderd is, of dat dit misschien afhankelijk is het voortraject? Goed voor jullie dat jullie 3 hebben gekregen, maar ik vrees dat ik aan de 2 vast zit.

Indien ik mag kiezen voor een volledige verdoving, graag! Ik had het gevoel dat de verpleegster mijn misselijkheid wat onder tafel schoof en net zei dat het belangrijk was om niet te eten om niet misselijk te worden tijdens de procedure. Maar hoe het er nu naar uitziet zal ik dat net wel zijn... Daarom dat ik graag volledige verdoving wil.

[ringling]

Die 2 for 1 zal ik nog eens bevragen als ik nog eens ga. Ik heb nu net 3 ivm's gehad. En vraag me af hoe t dan verder gaat...

Als je volledige verdoving wil, bevraag dit best vooraf! Dan moet je eerst nog eens langs bij de anesthesist + verpleegster voor een vragenlijst.

In ieder geval: na de pick up goed luisteren naar de verpleegster wat je mag eten Heb t al meegemaakt dat mn buurvrouw niet zo braaf was en eigen (turkse zoete) koekjes gegeten had en alles ondergespogen had. En de verpleegster was niet zo mild
Ook ervoor mag je normaal niet eten. Maar tegen mij zeiden ze als t echt vroeg is en voldoende tijd tussen zit, je iets heel licht mag eten. (ik at toen beschuitjes). Als je al vooraf weet dat je erg gevoelig bent, zou ik dit bij de verpleging wel melden. Dan zijn ze ook voorbereid en kunnen ze wat mee in de gaten houden hoe je je voelt na de PU.

[poes]

dag vuurvliegje

welkom op het forum.
Ik kan me best inbeelden dat jullie wat overdonderd zijn door alle info. het is niet fijn om te horen dat er dingen mis zijn en zo'n behandelingen klinken meteen heel drastisch.

ik wil je toch ook geruststellen dat een pick up ook zonder gehele verdoving bijzonder goed mee kan vallen. ikzelf heb er absoluut geen pijn van, ben nadien alleen wat misselijk.
de eerste keer een spuit in je buik zetten doet ook wat raar, maar ook dat went snel en doet eigenlijk geen pijn. en als je dat fijner vindt, kan je vriend je daarbij helpen, of zelfs iemand van het witgele kruis.

ik heb op het werk eerlijk verteld aan mijn directeur dat we met een behandeling begonnen waren, en wat dat kon impliceren. daar was heel veel begrip voor, gelukkig maar.
voor de echo's, die je voor de pick up een paar keer 's ochtends moet laten doen, neem ik recup. ik ben dan gewoon wat later op het werk. de dag van de pick up tot en met de dag van de terugplaatsing krijg je een ziektebriefje en kan je dus vijf dagen thuis blijven rusten. ik hoop dat ook jouw werkgever begrip kan opbrengen, of dat je met een paar vakantie-uurtjes of overuren de afspraken wat kan overbruggen.

en je vraag wat een poging is: een poging is van zodra je een pick up hebt. ook als die niet resulteert in een terugplaatsing. maar als je meerdere embryo' hebt, die in cycli erna worden teruggeplaatst, dan hoort dat allemaal nog bij die ene poging waarin de pick up heeft plaatsgevonden.

laat het inderdaad allemaal maar wat bezinken. als je klaar bent voor een verdere afspraak in jette, schrijf dan zeker al je vragen op, dan vergeet je niets.

heel veel succes!

[poes]

ringling, ukkies aan boord? ik duiuiuiuim!!!!

[J*]

Hey IVM'ers,
@ Amelise: wat een oogst, zeg. Ik had net zoals bij jou hetzelfde probleem: veel bij pick-up, maar bij terugplaatsing waren er nog maar 4 geschikt, eentje voor mij en de anderen hebben het niet gehaald voor in te vriezen. Ik duim alleszins mee voor jou. Ik ben zelf nog maar een beginneling bij IVM, eerste poging achter de rug, nu de 2e en als deze niet lukt dan wil Dr Devos precies met IVF starten.
@ ringling: goh, ik bewonder je wel hoe je kan omgaan met zo'n vriendinnen. Zelf lukt het met collega's zeer goed omdat zij echt keihard meeleven met mij en me enorm steunen in het hele proces. Maar ik heb zo een vriendin, waarmee ik wekelijks contact heb en zij weet heel goed hoe moeilijk ik het hiermee heb. Ik heb haar dat ook al gezegd dat het moeilijk is voor mij om met anderen hun zwangerschappen om te gaan (vind dat natuurlijk ook heel erg van mezelf dat ik zo ben en gun het echt iedereen om zwanger te zijn, hoor!) Maar ze blijft het telkens zo oprakelen hoe makkelijk het dan ook voor haar is enzo.. Tja.. Ik probeer het nu zoveel mogelijk te ontwijken en niet te reageren, maar ik denk dat mijn potje ooit wel vol zal raken...
@vuurvliegje: eerst en vooral WELKOM! Ik hoop dat je net zoals ik uit dit forum veel steun kan ervaren en we je hulp kunnen bieden met vraagjes.
Ivm spuitjes: ik heb ook een hekel en keiveel angst voor naalden, maar kijk nu: ik zet mezelf al spuitjes! Grote overwinning, maar ik weet dat het jou ook wel zal lukken! Voor pickup en terugplaatsing heb ik altijd al veel geluk gehad en geen enkele last van de spuitjes of verdovingen. Ik zeg het dan ook telkens ze moeten prikken dat dit niet mijn sterkste punt is en ze praten me dan wel erdoor zonder dat ik het voel.
Op het werk heb ik het meteen gezegd dat ik dit doe en er zelf niet aan kan doen dat ik soms afwezig ben. Ik werk in het onderwijs dus dit is zeker niet evident om mijn klas dan op te vangen, daar bovenop is dit nog maar het eerste jaar dat ik er werk. Ik was dus in het begin wel bang van hun reacties, zowel van de collega's als van de directie, maar ik heb het geluk dat ik met zo'n supermensen kan werken en me hier 100% in steunen. Ik vraag en krijg dan ook telkens een attestje om in orde te zijn qua afwezigheid.
En ik herken me ook in het feit van dat nuchter te moeten zijn. Ik drink normaal van 's morgens vroeg al cola (ja, ik weet dat dit niet gezond is, maar ik kom van zo'n 3l per dag, dus ben al aant afbouwen, maar dit kan ik me niet laten). Nu mocht ik toen bij pick up tussen 6 en 7u 's morgens een glas water drinken en een klein boterhammetje eten, heb zelfs wekker gezet om dit te doen en dit lukte heel goed moet ik zeggen om tot 's middags vol te houden. Dit staat me binnenkort weeral te wachten, dus hopelijk lukt dat deze keer ook. Zeker onthouden dat het voor een heel goed doel is, hè!

Aan alle anderen: nog veel succes! Ik pas mijn deel van het lijstje later aan, want daarvoor moet ik op computer..

Groetjes!

[ringling]

Maandag een tp gehad van 2 mooie emby'kes.
Twas een lange dag! Blijkbaar hadden ze de planning doorgekregen van het labo en iedereen hun uur doorgebeld. En erna zouden ze de hele planning weer omgegooid hebben!! Gevolgd: heel wat moesten 3u wachten! En niemand kwam iets zeggen. De uitleg kregen we pas omdat we er zelf om vroegen.
Maar uiteindelijk dus wel een goeie tp gehad, das t belangrijkste!

Volgende week woensdag de 28ste BN...