clomid en dan...

[koala]

@Girl, de wonderen zijn de wereld nog niet uit he! Dus misschien deze maand voor jou een succes. Ik duim alvast met je mee. En anders heel veel succes met de ICSI-behandeling.

@Iris, veel succes in de tweede ronde!

Ik ben nog altijd aan het wachten, wachten, wachten op de goedkeuring van de ziekenkas. Geen idee waarom dat zo lang duurt.

[liesje81]

Wachten wachten wachten, normaal zouden vandaag mijn regels moeten doorkomen (de dag is nog lang natuurlijk). Ik ben ook de vorige keren altijd 3 à 4 dagen overtijd gegaan, maar toch krijg je telkens weer dat beetje hoop he? Ik kijk er anders wel naar uit om de nieuwe behandeling te beginnen, want clomid sloeg echt niet meer goed aan. Hopelijk gaat het met de Menopur beter...

@Girl2: hopelijk is je IUI gisteren vlot gegaan!!! Ik duim superhard voor je mee dat het deze maal lukt! Toch ook al goed dat de osteopaat problemen opgehelderd heeft.

@Koala: al nieuws van de mutualiteiten? Laat me weten hoe de Menopur-behandelingen meevallen he!

@Iris: goed nieuws dat de clomid goed aansloeg. Nu kan je met een gerust gemoed aan de volgende ronde beginnen.

[liesje81]

Oh, Koala, had je berichtje niet gezien (zat nog op pagina 10 van de berichtjes ), ziet er nogal vreemd uit zo vlak achter elkaar bijna hetzelfde .
Ik moet wel zeggen dat ik zeer snel goedkeuring had gekregen van de mutualiteiten voor de Menopur. Binnen de week had ik de brief in de bus, zit zelf bij de Christelijke Mutualiteiten (misschien dat dit een verschil maakt). Misschien eens even horen of ze nog niets opgestuurd hebben? Kwestie dat het niet gewoon de brief is die verloren is gegaan onderweg?

[koala]

@Liesje, de goedkeuring zat gisteren in de bus toen ik thuis kwam van mijn werk. Vandaag dan naar de gyn gebeld en nu moet ik wachten op mijn regels. Wel bizar want vorige keer dat we bij haar op gesprek waren, zei ze nog iets helemaal anders. Ik zal haar morgen nog eens bellen.
Hopelijk blijven je regels nog lang uit en anders veel succes met de menopurbehandelingen!!!

[Iris1980]

Hé allemaal, heeft iedereen een goed weekend gehad?
Even een update: vrijdag in ziekenhuis geweest, twee grotere eitjes links, een paar kleintjes rechts. Morgen, maandag, weer terug, dan kunnen we pas echt zien hoeveel er deze keer in de race meedoen...
Ik heb wel weer bijwerkingen. Ik heb hier vooral last van de dagen ná dat ik de clomid geslikt heb. Herkenbaar voor iemand? Ben erg humeurig en soms ook een beetje depri... niet leuk...

[TineVR]

Hi Iris,

ik heb deze keer -5keer- ook meer last gehad van nevenwerkingen van Clomid nadat de kuur achter de rug was. Zeer erge hoofdpijn, lichtflitsen, zeer licht ontvlambaar: de ene keer wenen en depri, dan weer humeurig en kwaad. Ik dacht dat het kwam door de daaropvolgende medicijnen -menopur + progynova-, maar de gynae had gezegd dat dat vooral door clomid kwam. Tzijn echt vieze pillekes, dat zeker!

Veel succes, dat er een goed eitje zijn beste beentje voor kan zetten!

[liesje81]

Hoi Dames,

mijn weekje is jammer genoeg niet goed gestart. Deze ochtend naar de gyne, na vier dagen overtijd te zijn, kwamen mijn regels eindelijk door. Ondanks de teleurstelling (dat komt toch altijd he ) vol goede moed naar het ziekenhuis, maar dat was maar van korte duur. Uit de echo bleek dat ik tijdens de laatste cyclus een cyste heb gekregen die eerst moet verdwijnen vooraleer ik verder mag met verdere behandelingen. Enfin, op zich niet zo slecht, want dan kan ik eens eventjes bekomen van alle hormonen. Maar dan belde ze ook voor de resultaten van mijn man zijn staaltje: veel te weinig om natuurlijk zwanger te kunnen worden. Dus nu is het deze week een tweede staal binnen brengen om te zien wat of dit resultaat in dezelfde lijn ligt of niet. Maar er was plots geen sprake meer van "gewoon" menopur, maar enkel de termen IUI en IVF kwamen naar boven. Over twee weken moet ik teruggaan, dan zijn alle uitslagen van mijn man gekend en kunnen we zien hoe we verder moeten gaan... Het is een beetje een emotionele dag geworden , ik ging ervan uit dat we een "clomid-achtige" behandeling gingen doen de komende maanden, IVF zeker was voor mij mijlenver weg nog... Het kan soms snel keren... . Maar ik heb het gevoel dat ik helemaal nog niet klaar ben voor inseminaties, dat is toch direct een andere categorie van behandelingen. Ach ja, eerst eventjes alles laten bezinken en dan alles eens rationeel bekijken (is nu nog niet echt mogelijk ). Voila, tis nu bij deze toch al eens van mij afgeschreven!
Vele groetjes aan jullie allemaal en veel succes!

[koala]

Dag Liesje,


Het was bij mij ook even schrikken toen de gyn over IVF begon terwijl ik nog met menopur moet beginnen. Ik was er toen ook niet goed van. Ik heb hier toen ook op het forum een bericht gepost en heb toen veel reacties gekregen. Ik heb me er nu al mee verzoend dat we die weg opgaan als menopur zo niet werkt. Je moet het bekijken als een betere kans op zwangerschap he! Ik wens je alleszins veel succes ermee!

Ik wacht hier nog altijd op mijn MS, en heb er wel last van. Buikpijn, hoofdpijn, ...

En hoe is het voor de rest met iedereen?

[Iris1980]

Hallo!

Koala en Girl2: hoe is het jullie???

@TineVr: ohhh wij hebben echt dezelfde klachten! Ik heb ook last van lichtflitsen, en vlekjes zien en zo:?. Heel vervelend! Nu, een dikke week na de clomid, is het gelukkig alweer over!

@liesje81: ik kan me voorstellen dat je even schrikt als er zo snel al over IUI en IVF wordt gesproken. Het is wel een hele effectieve manier om zwanger te worden denk ik dus misschien dat je dat een beetje gerust kan stellen. In het ziekenhuis waar ik in behandeling ben, volgen ze een standaard stappenplan. Nu bij mij blijkt dat de clomid goed aansluit, gaan we het nog voor 4 maanden proberen. Als ik dan niet zwanger ben, wordt het waarschijnlijk ook IUI en uiteindelijk IVF. Ik heb dit de laatste keer al nagevraagd zodat ik me er een beetje op kan voorbereiden.

Nou met mij gaat het eigenlijk wel goed. Het lukt me in ieder geval om het goede gevoel vast te houden dat ik had nadat ik hoorde dat de clomid aanslaat. Deze keer heb ik twee eitjes, eentje links van 22 mm en eentje recht van 14,6 mm. Beide kunnen springen. Door de clomid voelde ik mijn eispring vorige maand heel duidelijk, volgens mij heb ik 'm gisteren gehad. Morgen terug naar het ziekenhuis, dan weten we het zeker. Ik hoop natuurlijk enorm dat het deze maand gaat lukken... !

[girl2]

Hallo allemaal

Even terugbladeren in wat jullie de afgelopen week schreven ...

@Iris: supergoed dat clomid z'n werking doet! GO FOR IT! Normaal springen eitjes op 24 mm. Bij mij moesten ze toch 24 mm zijn om IUI te doen. En dat doen ze als de eisprong er is. Dus 'k veronderstel dat bij jullie de meeting tussen eicel en zaadcel ook nabij de eisprong moet gebeuren. Ik hoop het voor je!!!

@liesje: hmmz, hmmz, ik leef met je mee en herken je situatie. Zo twee modderkwakken als het ware die in je gezicht gegooid worden bij de gyn, is toch om benauwd van te krijgen hé ... En hoe je daar mee omgaat, daar zullen ze het wel niet over gehad hebben. En hoe slecht is dan het slechte staal? Inseminaties is inderdaad een andere categorie, je moet een keer extra naar het ziekenhuis en de pret van een kindje verwekken is er af. En op 5 minuten is het geklonken. Langs de andere kant brengen ze het wel allemaal dichter bij z'n bestemming!!! En gelukkig laten ze je niet langer zomaar proberen en ondernemen ze stappen. Als het zover komt, zal je na het intakegesprek al meer weten en zij kunnen je echt op je gemak stellen! Eens ik het idee aanvaard had, konden ze er dan niet snel genoeg aan beginnen!

@koala: al losgebroken???

En dan nu het vervolg van mijn soap:
dinsdagavond naar de osteopaat nog eens geweest. Hij heeft alles extra gestimuleerd. Eerst kraken (ik was al veel soepelder dan de vorige keer) en dan deed hij vanalles aan m'n hoofd. Heel bizar (zalig) gevoel. Mijn voeten kregen koud, mijn buik warm en daarna ijskoud.
Woensdag IUI: ten eerste hebben ze ergens ne gyn moeten opvissen die het kon doen, want we waren percies niet verwacht. Uiteindelijk kwam de assistent opdagen. auwch, auwch, ik hoopte toch dat de osteopaat m'n baarmoeder in de juiste richting gelegd had, maar het voelde niet zo. Ofwel was het omdat de assistent wat lomp deed, ik voelde het al bij het plaatsen van de klem.
Nu één week later vrees ik dat het niks is. Sinds maandag al slijmverlies.Mss zondag , of maandag of dinsdag ...
Gisteren zijn we naar de fertiliteitsarts geweest voor ICSI. Gezien de schommelende resultaten van m'n man ziet hij dat als de beste oplossing. Ik heb al een papier meegehad voor de mutualiteit en een afspraak voor een intakegesprek. Bij IUI duurde dat een halfuur, bij icsi zal het anderhalfuur zijn. Thuisgekomen zat ik toch wel even in zak en as ... pfft, het hoefde even allemaal niet meer. Ondertussen ben'k er wel weer uit dat er maar 1 weg is, en dat is verderdoen!

Ik zit wel nog met een dilemma. Wat denken jullie? Ofwel doen we nog een 5de IUI en hopen we op weer een goed staal en een wonder. Ofwel laten we de ICSI opstarten. Zo'n cyclus duurt 1,5 maand eer alles rond is. Dat wil zeggen dat het valt in ons verlof. We hadden gepland om op reis te gaan als ik niet zwanger was. Als we wel de 5de IUI doen, kunnen we op reis en dan is de ICSI voor september. En zal ik met mijn probleem voor de dag moeten komen op het werk. En daar heb ik het verschrikkelijk moeilijk mee! Ik sta in een dorpsschooltje ... meer hoef ik niet te zeggen zeker??? Ik hoef geen medelijden, en geen vragen. Ik wil privé en werk gescheiden houden. Soms krijg ik al de kriebels als ik een kind "juffrouw" hoor roepen in het weekend.

Veel goede moed en succes gewenst voor iedereen!!!!

[koala]

@Iris, veel succes! Hopelijk deze maand goed nieuws voor jou!!

@girl; bij zijn de regels doorgekomen. Sneller dan verwacht, dus daar hebben die hormonen dan toch nog effect op
Voor jou veel succes, na zo'n pijnlijke IUI hoop ik toch dat het resultaat heeft gehad zodat je die andere beslissing niet hoeft te maken. En ja dat is inderdaad geen makkelijke beslissing.
Ik heb vandaag met mijn gyn gebeld en zij wil pas na mijn vakantie met menopur beginnen, wil daar alle kansen voor benutten. Het zou nog net kunnen voor ons verlof maar ze raadde het af. En eigenlijk vind ik dat niet heel erg. Het is momenteel nog erg druk op het werk en dan kan ik nu zonder hormonenproblemen uitkijken naar mijn vakantie en ook zorgeloos op vakantie gaan. En dan beginnen we er nadien terug aan volle moed. Voor jou ligt het natuurlijk anders als je niet wil dat de mensen op de werk het weten. Ik kan alleen maar zeggen dat zo'n vakantie echt wel deugd doet, eens ver weg van al die hormonen, afspraken, wachten, ....

[liesje81]

@Girl2: hoe gaat het nu met je? Wat een moeilijke keuze. Enerzijds is het helemaal niet leuk dat iedereen van je situatie op de hoogte zal zijn, anderzijds kan een vakantie echt wel superveel deugd doen! Je gaat weer vol met energie zitten en gewoon al eens alles van je af zetten kan zalig zijn! En je hebt dan nog een extra kansje met de IUI... Persoonlijk ben ik iemand die onze problemen zoveel mogelijk voor onszelf probeert te houden, maar ik zou toch opteren voor de beste keuze voor jou persoonlijk, zonder me al te veel aan te trekken van de buitenwereld. Ik weet dat dat véél gemakkelijker klinkt dan het is. Ook ik heb voornamelijk schrik voor reacties van medelijden, die helpen je echt niets he! (Bovendien ben ik nogal emotioneel over zulke zaken en kan ik hier niet altijd over vertellen zonder een huilbui ) Maar je bent een erg sterke vrouw, dat gaat je niet klein krijgen!!
Maar eigenlijk hoop ik dat je de keuze niet hoeft te maken!!

@Koala: geniet van een deugddoende vakantie! En dan vol goede moed beginnen aan de Menopur!

@Iris: alles zag er erg goed uit, he? Dat belooft... Jammer dat die wachtweken altijd zo lang duren he!

Hier alles ok, de ergste schok is voorbij (mede dankzij jullie steun!). De confrontatie met het feit dat het "natuurlijk" echt wel compleet niet zal lukken was nogal hevig. De diagnose van PCOS en de clomidbehandelingen heb ik nooit ervaren als een probleem. Leuk is dat natuurlijk niet, maar niet onoverkomelijk. Nu kwam de diagnose van "verminderd vruchtbaar" dus echt voor de eerste keer aan. Gelukkig heb ik een fantastische gynaecologe, ze windt er geen doekjes om maar ze vond het echt wel erg voor me. Ondertussen ben ik lutenyl aan het nemen, om de cyste op zijn gemak te laten verdwijnen en mij aan het informeren over IUI en IVF. Over twee weken gaan we terug langs de gynaecologe (deze keer met manlief, heb volgens mij flarden van het vorige gesprek gemist door de emoties) en hebben we de volledige resultaten van het eerste zaadonderzoek, en de voorlopige resultaten van het tweede onderzoek. In het eerste staal was de beweeglijkheid relatief ok (ondanks dat het staal een half uur te laat binnen was, die vreselijke files rond Antwerpen ook altijd), maar het aantal lag veel te laag: de helft maar van wat het normaal zou moeten zijn. Van de morfologie hadden we nog geen resultaten.
Eens dat we weten waar we voorstaan, wordt het denk ik tijd om iedereen in te lichten. Zelfs onze ouders en broers/zussen zijn nog niet op de hoogte: wilde liever het nieuws brengen van een zwangerschap dan van hormoonbehandelingen. Maar nu wordt het wel tijd om het te vertellen, ook aan mijn baas. Zal waarschijnlijk wel opluchten!

Vele groetjes

[girl2]

Hallo

Ik heb beslist: in juli nog een IUI (met osteopaat en acupunctuur, alle jokers inzetten!), zonder resultaat op vakantie in augustus en in september hormonenbom voor de ICSI. Dat laatste idee hebben we ondertussen aanvaard en we leven weer vol hoop. Vooral omdat een collega van m'n man haar tweede zwangerschap via icsi aankondigde. Zo'n verhalen geven moed! En ook omdat elke eicelpickup gezien wordt als een poging.Van 1 pickup kunnen er misschien wel 3 pogingen voortvloeien. Dat wil zeggen 3 X 6= 18 pogingen. Helaas wel telkens een twee à drie maanden tussen. We kunnen dus nog even lid zijn van dit forum )
'k Heb ondertussen al leuke vakantieideeën opgedaan: Frankrijk, Italië, Corsica, ... Dat geeft ook moed Ik kan me uren bezighouden met zulke dingen op te zoeken.

@liesje: wij hebben onze ouders pas ingelicht na de tweede poging. We waren het ziekenhuisritje en al het gedoe dan al wat gewoon. We stonden dan sterker in onze schoenen om er over te praten. voor hen is dat tenslotte ook een gevoelig onderwerp. We hebben bij hen er op aangedrongen om er niet te dramatisch over te doen.En dat lukt nu perfect. Als we er zelf niet over beginnen, vragen ze niks. Mijn baas was wel al op de hoogte, omdat ik niet anders kon.

@koala: begin je dan pas rond augustus met menopur?
Ik begrijp nu ook wel waarom menzen af en toe een rustmaandje inlassen. ik denk ook wel dat we weer meer energie gaan hebben. Dank je voor je advies!

En nu ga ik het weekend afsluiten met wat luieren voor televisie.
groetjes!

[Iris1980]

He allemaal

@girl2: goede keuze! Ik denk dat ik hetzelfde had gedaan als ik jou was geweest. Soms voelt het ook wel goed om niet alles te laten 'schuiven' voor het zwanger worden. De afgelopen twee jaar zijn zo voorbij gegaan en je bent toch veel tijd bezig met het piekeren en stressen... Is moeilijk om dit niet te doen, maar afleiding zoeken zoals een lekkere vakantie is echt goed! Dus go for it!
Ik snap trouwens wel dat het lastig is om mensen op het werk erover te vertellen. Misschien kun je één of twee personen kiezen tegen wie je het móet vertellen maar die je ook het meeste vertrouwd.
Ik heb een klein groepje mensen op mijn werk verteld wat er aan de hand is. Mijn baas weet het ook. Ik heb wel gevraagd aan iedereen om zorgvuldig hiermee om te gaan. Ik werk in een team van 20 mensen en zo'n 5 mensen zijn op de hoogte.

@liesje: fijn dat je je weer een beetje beter voelt!Succes met het vertellen aan je familie. Zal zeker opluchten denk ik! Geef ook maar goed aan wat je van hen hierin verwacht, dan kun je voorkomen dat ze er bijvoorbeeld teveel naar gaan vragen terwijl jij hier misschien niet altijd behoefte aan hebt.

Bij mij is het helaas weer een beetje wisselend... Vandaag op controle geweest. Ik heb een eisprong gehad, maar alleen de rechter. Ik had vrijdag een positieve ovulatietest. Links zit hij er dus nog... De gyn zei dat er verder niet veel aan de hand was, dit komt vaker voor en ze verwacht dat hij vanzelf weg zal gaan. Gewoon een goede kans om zwanger te worden dus. Ik merk alleen dat ik er toch niet helemaal gerust op ben. Misschien ligt dit aan mij, ik maak me snel ongerust. Maar ik heb al eerder een cyste gehad, die ging inderdaad vanzelf weg, maar dit was vóór de clomid. En dit was ook juist de reden waarom we zijn gestart met de clomid! Ik had immers geen goede eisprong. Wat denken jullie, is dit reden om me zorgen te maken? Of heeft iemand van jullie dit al eens meegemaakt? Ik heb in de bijsluiter van clomid gelezen dat er een verhoogde kans op cystes is... Het roept ook gelijk een hoop vragen op: zou het niet slecht zijn bij een eventuele zwangerschap? En wat gebeurd er als deze cyste/follikel niet vanzelf weg gaat? De gyn wilt me, als ik ongesteld word, in ieder geval op de 3e dag van de cyclus weer zien. Als de cyste er dan nog zit, moeten we een maandje overslaan...

[girl2]

Dag Iris

Momenteel zijn er een 4tal mensen op het werk op de hoogte. Mijn allerdichtste collega waarmee ik een duobaan in dezelfde klas doe, de directie en per ongeluk de secretaresse en zorgleerkracht die me moesten vervangen op de dag van IUI. De directie had hen de dag voordien aangesproken dat ik "ziek" zou zijn. Bijzonder lomp, ik heb hen opgebeld omdat ze geen argwaanroddels zouden verspreiden bij de rest van de collega's. Gelukkig vertrouw ik hen wel.
En vakantie ... *droom* Nog 7 werkdagen! Jippie!

Misschien hoef je er niet meteen van uit te gaan dat die op de linker een cyste is. Ik vroeg me ook al af als ze 2 follikes zien en er springt er maar 1, waar gaat dan dat ander kleintje naartoe? Het kan best dat ie gewoon verdwijnt hé. En wat gaat ze doen als je zwanger bent en toch is die cyste er nog? Of verdwijnt die dan ook vanzelf? Ik zeg dat niet om je schrik aan te jagen. Ik bedoel vooral dat als ie gewoon verdwijnt, dat je dan ook zorgeloos zwanger kan zijn. Ik zou toch vooral hopen op zwanger zijn hoor! Je ziet het wel weer de volgende keer.

grtjs