goh, t zweet breekt me uit als ik je verhaal lees, Sunny.... Zat met de handen in mn haar je verhaal te lezen.
Amai meid!!!!! Laat je maar goed verwennen en niks forceren. Je bent in goede handen.
Ben heel blij dat ik iets van je gehoord heb nu. Heb echt veel aan je gedacht en elke dag een kaars gebrand om alles toch te laten meevallen, maar heeft precies niet veel geholpen....
Ben blij dat je ons kaartje ontvangen hebt, het is een ietsiepietsie beetje steun maar veel meer kunnen we jammer genoeg niet doen. Ik had aan iedereen hier, die actief is op dit forum gevraagd of ze wouden meedoen met de e-card en die wilde meedoen heb ik de gegevens die nodig waren doorgegeven!!! Hoop dat je er niet boos om bent dat sommige je echte naam nu weten. Ben er zeker van dat ze je naam nu al terug vergeten zijn want voor ons blijf je natuurlijk onze Sunshine...
Hoop je snel weer te horen met de boodschap dat je je al iets beter voelt. Neem je tijd om te herstellen.
Spoedig herstel meid, hoop dat je niet te veel afziet.... Dikke kus
Lotgenoten met endometriose gezocht
-
liesje en david
- Berichten: 133
- Lid geworden op: 6 januari 2008, 18:55
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Ik mag straks naar huis!! Heb hard gezeurd.
De nacht was wel hel. Die stents doen zo pijn eh. Ze moeten er 6 ganse weken in!!! Ik neem alle 3uur dafalgan tegen de pijn. Kan maar een uur achter elkaar slapen. Ofwel moet ik plassen ofwel pijnstilling nemen.
Blijven die rotdingen tot het einde zo pijn doen?
Ben zooo blij dat dit achter de rug is.
The only way is up now!
Sunny
De nacht was wel hel. Die stents doen zo pijn eh. Ze moeten er 6 ganse weken in!!! Ik neem alle 3uur dafalgan tegen de pijn. Kan maar een uur achter elkaar slapen. Ofwel moet ik plassen ofwel pijnstilling nemen.
Blijven die rotdingen tot het einde zo pijn doen?
Ben zooo blij dat dit achter de rug is.
The only way is up now!
Sunny
-
jessy
- Berichten: 84
- Lid geworden op: 13 december 2007, 13:35
Hoi Sunshine,
spijtig dat het allemaal zo een pijn doet en zoveel ellende met zich mee brengt. Bij mij moesten de stents er ook 6 weken in blijven zitten. Maar na 3 weken moest ik bij Meuleman op controle komen en omdat ik vertelde dat ik zo een last had van de stents heeft zij gebeld en ervoor gezorgd dat ze toch een week vroeger eruit mochten. Een echte last is het. Maar probeer nu te denken aan een nieuwe en eerlijke start. Iedere dag zal het een beetje beteren.
Groetjes
spijtig dat het allemaal zo een pijn doet en zoveel ellende met zich mee brengt. Bij mij moesten de stents er ook 6 weken in blijven zitten. Maar na 3 weken moest ik bij Meuleman op controle komen en omdat ik vertelde dat ik zo een last had van de stents heeft zij gebeld en ervoor gezorgd dat ze toch een week vroeger eruit mochten. Een echte last is het. Maar probeer nu te denken aan een nieuwe en eerlijke start. Iedere dag zal het een beetje beteren.
Groetjes
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Sunshine
Fijn dat je al naar huis mocht. Thuis is het toch altijd confortabeler he. Bij mij heeft t een drietal weekjes geduurt vooraleer het beter werd met de pijn en ik ook geen pijnstillers meer moest nemen. Die stents blijven wel ellendig tot op t laatste ogenblik dat ze in je urineleiders zitten. Moet je Urfadyn en Oxybutinine nemen? Neem je tijd om alles te laten genezen en goed uit te rusten. Het is echt een gouden tip, want ook als je denkt dat het goed gaat en je terug kan gaan werken zal t zwaarder zijn als je denkt. Thuis kan je van de zetel naar je bed maar op t werk moet je met de stroom mee en de eerste dag gaat zoiezo verschrikkelijk zijn. Ik was toen echt kapot. Laat je maar goed verwennen nu. Das geen overbodige luxe. Hoop dat het snel beter gaat en als je je wat beter voelt dan vertel je maar hoe je alles hebt beleeft. Hoe de verpleging was, wat je voelde toen ze je kwamen halen, het bezoek, de patient naast je, t eten enzo....
Het kan nu inderdaad alleen maar bergop. Het ergste is wel achter de rug en de kansen zijn vanaf nu eerlijk...
Fijn dat je al naar huis mocht. Thuis is het toch altijd confortabeler he. Bij mij heeft t een drietal weekjes geduurt vooraleer het beter werd met de pijn en ik ook geen pijnstillers meer moest nemen. Die stents blijven wel ellendig tot op t laatste ogenblik dat ze in je urineleiders zitten. Moet je Urfadyn en Oxybutinine nemen? Neem je tijd om alles te laten genezen en goed uit te rusten. Het is echt een gouden tip, want ook als je denkt dat het goed gaat en je terug kan gaan werken zal t zwaarder zijn als je denkt. Thuis kan je van de zetel naar je bed maar op t werk moet je met de stroom mee en de eerste dag gaat zoiezo verschrikkelijk zijn. Ik was toen echt kapot. Laat je maar goed verwennen nu. Das geen overbodige luxe. Hoop dat het snel beter gaat en als je je wat beter voelt dan vertel je maar hoe je alles hebt beleeft. Hoe de verpleging was, wat je voelde toen ze je kwamen halen, het bezoek, de patient naast je, t eten enzo....
Het kan nu inderdaad alleen maar bergop. Het ergste is wel achter de rug en de kansen zijn vanaf nu eerlijk...
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Dag dames,
Ik breng in de loop van de week uitgebreid verslag.
Nu zou ik enkel even willen weten wat je kan doen om de stentpijn te verlichten?!!
Ik heb vannacht werkelijk geen oog dichtgedaan van die stents. Ofwel verging ik van de pijn, ofwel had ik steeds het gevoel te moeten plassen. Ik zat dan 10 min op toilet voor een paar drupjes. Ik drink al veel water, mar ben er gewoon bijna van onderkoeld! Krijg het bijna niet meer warm.
Alle tips zijn welkom.
Tot gauw
Sunny
Ik breng in de loop van de week uitgebreid verslag.
Nu zou ik enkel even willen weten wat je kan doen om de stentpijn te verlichten?!!
Ik heb vannacht werkelijk geen oog dichtgedaan van die stents. Ofwel verging ik van de pijn, ofwel had ik steeds het gevoel te moeten plassen. Ik zat dan 10 min op toilet voor een paar drupjes. Ik drink al veel water, mar ben er gewoon bijna van onderkoeld! Krijg het bijna niet meer warm.
Alle tips zijn welkom.
Tot gauw
Sunny
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Ik vrees dat er weinig tegen de last van de stents te doen is!!! Ik heb er ook op gevloekt en tis heel normaal dat je constant t gevoel hebt dat je moet plassen en een druk op je blaas voelt.... Daar valt weinig aan te doen. Ik weet niet of het zal helpen maar je kan proberen om een warm kersenpitkussen tegen je rug te houden, misschien verzacht dat iets.
Op t einde hielpen de dafalgans niet meer en heb ik afgewisselt met Ibuprofen 600 mg met dafalgan. Ik denk dat je dat koud gevoel van de Dafalgan hebt. Had ik ook van maar is gemindert door die combinatie. Voor de rest veel rusten en doorbijten. Het betert heus wel hoor en je gaat nog heel blij zijn dat je het hebt laten doen want eenmaal die stents eruit zijn verbetert t voor 100% vanaf de eerste moment. Heb je ook pijn als je gaat plassen? Ik had dat wel en als ik op t wc ging zitten begon ik te puffen en mij op mn ademhaling te concentreren om de pijn op te vangen en dat helpt. Heb de laatste weken gejankt omdat ik die zo beu was, elke keer ik naar de wc moest... Superblij was ik toen ik daarvan af was!!! Vanaf nu moet het elke dag een beetje beteren.
Hoe ist met de rest???
Op t einde hielpen de dafalgans niet meer en heb ik afgewisselt met Ibuprofen 600 mg met dafalgan. Ik denk dat je dat koud gevoel van de Dafalgan hebt. Had ik ook van maar is gemindert door die combinatie. Voor de rest veel rusten en doorbijten. Het betert heus wel hoor en je gaat nog heel blij zijn dat je het hebt laten doen want eenmaal die stents eruit zijn verbetert t voor 100% vanaf de eerste moment. Heb je ook pijn als je gaat plassen? Ik had dat wel en als ik op t wc ging zitten begon ik te puffen en mij op mn ademhaling te concentreren om de pijn op te vangen en dat helpt. Heb de laatste weken gejankt omdat ik die zo beu was, elke keer ik naar de wc moest... Superblij was ik toen ik daarvan af was!!! Vanaf nu moet het elke dag een beetje beteren.
Hoe ist met de rest???
-
jessy
- Berichten: 84
- Lid geworden op: 13 december 2007, 13:35
Hoi,
Sunshine, ik sluit me volledig aan bij Lady-v. Tegen de stents is inderdaad weinig te doen. Maar echt van de moment dat ze eruit zijn en je vertrekt in het ziekenhuis, voel je dit onmiddellijk. Kersenpitten helpen inderdaad wel een beetje, voor de rest rusten, water drinken en pijnstilling nemen. Ik was het op het einde ook zo beu, ik werd van die pijn echt depressief. Uw hele dag draait enkel rond die pijn van de stents en steeds gaan plassen. Zoveel pijn voor een drup of 3. Ik was ook echt aan het puffen op wc met de tranen in mijn ogen. Als je echt twijfelt kan je ook je water eens naar de huisarts brengen om zeker te zijn dat er geen blaasontsteking is, want dan kan hij iets anders geven van medicatie. Ik heb dat toen gevraagd en ik heb de pillen van Leuven verhoogd, dat mocht van de huisarts.
Met mij gaat het niet schitterend. Ik heb gisteren een pick-up gehad. Dan zit ne mens zich 2 weken vol te spuiten met allerlei hormonen en dan heb je ocharme 3 eicellen. Nu moet ik over 15 minuten bellen om te horen of ze bevrucht zijn. Daar was vorige keer een probleem door de slechte kwaliteit van de eicellen. Dus je kan al denken hoe snel mijn hart nu slaat. Ik vraag me stilaan af of ik van mezelf nog wel eicellen aanmaak. Als je 2 weken hormonen moet spuiten voor 3 eicellen! Ik word hier echt zot van. Ik begrijp echt niet wat ik zo verkeerd gedaan heb, dat ik dit mooie geluk nooit zou mogen meemaken. Het gaat steeds bergaf: eerst poging 8 eicellen, 2de 7 eicellen, 3de 4 eicellen en 4de poging 3 eicellen. De eerste keer was de deling niet zo goed gebeurd maar wel terugplaatsing, de tweede poging was er 1 van kwaliteit en deling goed maar geen zwangerschap en bij de derde poging was er helemaal geen terugplaatsing wegens verkeerde bevruchting. Gisteren zeg ik nog tegen mijn man: ge gaat zien, 1 scenario hebben we nog niet gehad, wel bevrucht en op het moment van de terugplaatsing gaan ze zeggen dat de eicel niet verder gedeeld heeft en dus niet kan teruggeplaatst worden. En meestal heeft mijn gevoel gelijk, dus wacht ik met een heel bang hart af.
Groetjes
Sunshine, ik sluit me volledig aan bij Lady-v. Tegen de stents is inderdaad weinig te doen. Maar echt van de moment dat ze eruit zijn en je vertrekt in het ziekenhuis, voel je dit onmiddellijk. Kersenpitten helpen inderdaad wel een beetje, voor de rest rusten, water drinken en pijnstilling nemen. Ik was het op het einde ook zo beu, ik werd van die pijn echt depressief. Uw hele dag draait enkel rond die pijn van de stents en steeds gaan plassen. Zoveel pijn voor een drup of 3. Ik was ook echt aan het puffen op wc met de tranen in mijn ogen. Als je echt twijfelt kan je ook je water eens naar de huisarts brengen om zeker te zijn dat er geen blaasontsteking is, want dan kan hij iets anders geven van medicatie. Ik heb dat toen gevraagd en ik heb de pillen van Leuven verhoogd, dat mocht van de huisarts.
Met mij gaat het niet schitterend. Ik heb gisteren een pick-up gehad. Dan zit ne mens zich 2 weken vol te spuiten met allerlei hormonen en dan heb je ocharme 3 eicellen. Nu moet ik over 15 minuten bellen om te horen of ze bevrucht zijn. Daar was vorige keer een probleem door de slechte kwaliteit van de eicellen. Dus je kan al denken hoe snel mijn hart nu slaat. Ik vraag me stilaan af of ik van mezelf nog wel eicellen aanmaak. Als je 2 weken hormonen moet spuiten voor 3 eicellen! Ik word hier echt zot van. Ik begrijp echt niet wat ik zo verkeerd gedaan heb, dat ik dit mooie geluk nooit zou mogen meemaken. Het gaat steeds bergaf: eerst poging 8 eicellen, 2de 7 eicellen, 3de 4 eicellen en 4de poging 3 eicellen. De eerste keer was de deling niet zo goed gebeurd maar wel terugplaatsing, de tweede poging was er 1 van kwaliteit en deling goed maar geen zwangerschap en bij de derde poging was er helemaal geen terugplaatsing wegens verkeerde bevruchting. Gisteren zeg ik nog tegen mijn man: ge gaat zien, 1 scenario hebben we nog niet gehad, wel bevrucht en op het moment van de terugplaatsing gaan ze zeggen dat de eicel niet verder gedeeld heeft en dus niet kan teruggeplaatst worden. En meestal heeft mijn gevoel gelijk, dus wacht ik met een heel bang hart af.
Groetjes
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
En Jessy ??? Weet je al iets? Ik heb geduimd meisje!
Hier is het het een na het ander. Ik sta op mijn hals en buik vol uitslag! Had Thomassetti net aan de lijn. De huisarts moet van haar langskomen om het te bekijken. Kan Netelroos zijn van de Urfadyn.
Zoals beloofd mijn verhaal (of wat ik er nog van weet)
Ben zondag om 15u aan de fleet begonnen. flesje fleet aangevuld met glas water en 2 liter er achteraan drinken. De eerste portie ging nog. Maar bij Fleet 2 heb ik overgegegeven. Ik heb dan verder water gedronken. In totaal 6 liter water ... tot ik helemaal onderkoeld was. Mijn stoelgang was nog helemaal niet zuiver. Dus nog een lavement tegen 22u. Stoelgang was nog niet zuiver, dus maandagochtend om 6u een GROOT lavement. Het was nog niet zuiver genoeg, maar ze konden niet meer doen.
Ze zouden me maandag om 7u komen halen voor operatie. uiteindelijk is het half 10 geworden omdat er een spoedgeval tussen gekomen was. Eens ze me wegreden was ik vrij rustig. Weet dat ik nog juist tegen de dokter id operatiezaal gezegd heb dat mijn darmen niet helemaal zuiver waren en toen sliep ik. Het zou ongeveer 6 uur gaan duren.
Vanaf 15u heeft mijn man elk uur gebeld naar het ziekenhuis, maar telkens was de operatie nog bezig. Om 18u zijn mijn ouders en man dan naar het ziekenhuis vertrokken want ze waren ongerust. Pas om 19u 30 was de operatie afgelopen. Het had ruim 9u geduurd. Ik had een endo bol aan mijn blaas. Die had de blaas op een verkeerde plaats in mijn lichaam getrokken. Nog een endo bol tss vagina en baarmoeder. Endo verkleefd op de dikke darm over 10 Ã 15 cm waardoor ze 15 cm van de dikke darm hebben weggehaald. Cyste op linker eierstok, die hebben ze uitgepeld dacht ik. Kleine cyste op rechtereierstok. En dan verdwaalde endo plekjes overal in mijn buik die ze hebben weggelaserd. Eileiders waren gelukkig in orde! Thomassetti zei dat ik het heel fel had , maar dat mijn voorplantingsorganen beetje gespaard gebleven waren. Oef!
Mijn man en mama zijn 20 min bij me geweest op de recovery. Het enige wat ik zei was 'pijn' en 'meekomen'. Zelf weet ik daar niets meer van. Tegen 2u id nacht was ik terug op mijn kamer. Ik weet enkel dat ik onbeweeglijk ben blijven liggen van de pijn en bijna niet meer kon slapen. Ik had een maagsonde door mijn neus, zuurstof in mijn neus, baxter in mijn linkerhand en rechterarm. Katheter in mijn hals, drain in mijn buik, blaassonde. Genoeg buisjes dus! Dinsdag hebben ze het infuus van mijn arm en hand ook in de halskatheter gezet. Ik had dan mijn armen vrij.
Ik heb tot en met donderdag niks mogen eten en drinken. Mocht zelfs niet zuigen aan een nat compres! Ik kreeg wel een bevroren wattestaafje met citroensmaak om op te zuigen. Dat deed deugd!
Ik was di ook heel blij met jullie kaartjes! Gaf me echt steun op die moment. Dan weet je toch dat het niet de enige bent die het meegemaakt heeft.
Vrijdag mocht de maagsonde eindelijk weg. Praten was intussen erg pijnlijk geworden omdat dat ding zo schuurde in mijn keel. Ik moest dan ook beginnen eten...Het begin van een nieuwe miserie. Ik kon die pijnstillers niet binnenhouden (te zwaar op mijn maag) en gaf dus telkens alles over. Op den duur had ik door dat het van de brufen was en heb ik die niet meer ingenomen. Ik nam dan de 2 stentpillen en dafalgan forte. Dat overgeven en misselijk zijn was nog erger dan extra pijn hebben vond ik.
Zaterdag mocht blaassonde, drain en katheter eruit en namiddag ging het me ietske beter. ik kon youhurt binnenhouden en beschuit. Dat was ook de voorwaarde om zondag naar huis te mogen.
Mijn man heeft elke dag van 14u tot 21u aan mijn bed gezeten. Hij ging eerst van 7u tot 13u werken en reed dan door naar Leuven. Hij was dan tegen 22u30 's avonds weer thuis. Ik zag dat hij er ook doorzat. Maar zonder hem en mijn ouders had ik het niet gered.
De 100 km lange rit van leuven naar huis was een echte marteling. Ik was vergeten drinken mee te nemen id auto. Ik wist echt geen blijf meer met de pijn. Ik had zelfs even spijt dat ik naar huis gekomen was! Ik huilde van miserie. Zondagavond is ook mijn ventje even geknakt. Hij begon te wenen en zei dat ie nog nooit in zijn leven zoveel compassie met iemand gehad had als de voorbije week. Hij had zich al die tijd ook sterk gehouden voor mij om me op te peppen enzo, maar zat er stikdoor.
Ik heb zondag en maandag veel pijn gehad thuis en 's nachts max 2 uur geslapen. Ofwel had ik pijn ofwel zat ik op toilet.
Sinds gisteravond gaat het me iets beter. Ik heb iets meer eetlust gekregen. heb vanmorgen voor het eerst een boterham gegeten en die is me bekomen(ben 5 kg afgevallen op 7 dagen). Maar nu heb ik overal uitslag op mijn hals en buik. Namiddag komt de huisarts kijken. Heb ook een licht hoofd (soort hoofdpijn? en raar gevoel in de keel. Maar de stents blijven de grootste krengen! Ik hoop dat alles in orde is. Waren we al maar 5 weken verder.
Heb ook nog geen stoelgang gemaakt. Maar ja, mijn darmen waren leeg en heb nog niet veel gegeten. tegen morgenavond zou dat toch in orde moeten zijn. ik hoop het!!
De verpleging was wel super lief en bezorgd.
Het was een akelig avontuur, wil het nooit meer overdoen.
xxx
Hier is het het een na het ander. Ik sta op mijn hals en buik vol uitslag! Had Thomassetti net aan de lijn. De huisarts moet van haar langskomen om het te bekijken. Kan Netelroos zijn van de Urfadyn.
Zoals beloofd mijn verhaal (of wat ik er nog van weet)
Ben zondag om 15u aan de fleet begonnen. flesje fleet aangevuld met glas water en 2 liter er achteraan drinken. De eerste portie ging nog. Maar bij Fleet 2 heb ik overgegegeven. Ik heb dan verder water gedronken. In totaal 6 liter water ... tot ik helemaal onderkoeld was. Mijn stoelgang was nog helemaal niet zuiver. Dus nog een lavement tegen 22u. Stoelgang was nog niet zuiver, dus maandagochtend om 6u een GROOT lavement. Het was nog niet zuiver genoeg, maar ze konden niet meer doen.
Ze zouden me maandag om 7u komen halen voor operatie. uiteindelijk is het half 10 geworden omdat er een spoedgeval tussen gekomen was. Eens ze me wegreden was ik vrij rustig. Weet dat ik nog juist tegen de dokter id operatiezaal gezegd heb dat mijn darmen niet helemaal zuiver waren en toen sliep ik. Het zou ongeveer 6 uur gaan duren.
Vanaf 15u heeft mijn man elk uur gebeld naar het ziekenhuis, maar telkens was de operatie nog bezig. Om 18u zijn mijn ouders en man dan naar het ziekenhuis vertrokken want ze waren ongerust. Pas om 19u 30 was de operatie afgelopen. Het had ruim 9u geduurd. Ik had een endo bol aan mijn blaas. Die had de blaas op een verkeerde plaats in mijn lichaam getrokken. Nog een endo bol tss vagina en baarmoeder. Endo verkleefd op de dikke darm over 10 Ã 15 cm waardoor ze 15 cm van de dikke darm hebben weggehaald. Cyste op linker eierstok, die hebben ze uitgepeld dacht ik. Kleine cyste op rechtereierstok. En dan verdwaalde endo plekjes overal in mijn buik die ze hebben weggelaserd. Eileiders waren gelukkig in orde! Thomassetti zei dat ik het heel fel had , maar dat mijn voorplantingsorganen beetje gespaard gebleven waren. Oef!
Mijn man en mama zijn 20 min bij me geweest op de recovery. Het enige wat ik zei was 'pijn' en 'meekomen'. Zelf weet ik daar niets meer van. Tegen 2u id nacht was ik terug op mijn kamer. Ik weet enkel dat ik onbeweeglijk ben blijven liggen van de pijn en bijna niet meer kon slapen. Ik had een maagsonde door mijn neus, zuurstof in mijn neus, baxter in mijn linkerhand en rechterarm. Katheter in mijn hals, drain in mijn buik, blaassonde. Genoeg buisjes dus! Dinsdag hebben ze het infuus van mijn arm en hand ook in de halskatheter gezet. Ik had dan mijn armen vrij.
Ik heb tot en met donderdag niks mogen eten en drinken. Mocht zelfs niet zuigen aan een nat compres! Ik kreeg wel een bevroren wattestaafje met citroensmaak om op te zuigen. Dat deed deugd!
Ik was di ook heel blij met jullie kaartjes! Gaf me echt steun op die moment. Dan weet je toch dat het niet de enige bent die het meegemaakt heeft.
Vrijdag mocht de maagsonde eindelijk weg. Praten was intussen erg pijnlijk geworden omdat dat ding zo schuurde in mijn keel. Ik moest dan ook beginnen eten...Het begin van een nieuwe miserie. Ik kon die pijnstillers niet binnenhouden (te zwaar op mijn maag) en gaf dus telkens alles over. Op den duur had ik door dat het van de brufen was en heb ik die niet meer ingenomen. Ik nam dan de 2 stentpillen en dafalgan forte. Dat overgeven en misselijk zijn was nog erger dan extra pijn hebben vond ik.
Zaterdag mocht blaassonde, drain en katheter eruit en namiddag ging het me ietske beter. ik kon youhurt binnenhouden en beschuit. Dat was ook de voorwaarde om zondag naar huis te mogen.
Mijn man heeft elke dag van 14u tot 21u aan mijn bed gezeten. Hij ging eerst van 7u tot 13u werken en reed dan door naar Leuven. Hij was dan tegen 22u30 's avonds weer thuis. Ik zag dat hij er ook doorzat. Maar zonder hem en mijn ouders had ik het niet gered.
De 100 km lange rit van leuven naar huis was een echte marteling. Ik was vergeten drinken mee te nemen id auto. Ik wist echt geen blijf meer met de pijn. Ik had zelfs even spijt dat ik naar huis gekomen was! Ik huilde van miserie. Zondagavond is ook mijn ventje even geknakt. Hij begon te wenen en zei dat ie nog nooit in zijn leven zoveel compassie met iemand gehad had als de voorbije week. Hij had zich al die tijd ook sterk gehouden voor mij om me op te peppen enzo, maar zat er stikdoor.
Ik heb zondag en maandag veel pijn gehad thuis en 's nachts max 2 uur geslapen. Ofwel had ik pijn ofwel zat ik op toilet.
Sinds gisteravond gaat het me iets beter. Ik heb iets meer eetlust gekregen. heb vanmorgen voor het eerst een boterham gegeten en die is me bekomen(ben 5 kg afgevallen op 7 dagen). Maar nu heb ik overal uitslag op mijn hals en buik. Namiddag komt de huisarts kijken. Heb ook een licht hoofd (soort hoofdpijn? en raar gevoel in de keel. Maar de stents blijven de grootste krengen! Ik hoop dat alles in orde is. Waren we al maar 5 weken verder.
Heb ook nog geen stoelgang gemaakt. Maar ja, mijn darmen waren leeg en heb nog niet veel gegeten. tegen morgenavond zou dat toch in orde moeten zijn. ik hoop het!!
De verpleging was wel super lief en bezorgd.
Het was een akelig avontuur, wil het nooit meer overdoen.
xxx
-
jessy
- Berichten: 84
- Lid geworden op: 13 december 2007, 13:35
Sunshine,
Van de 3 eicellen waren er 2 bevrucht. Morgen om 11 u opnieuw bellen en als ze het volgehouden hebben is vrijdag de terugplaatsing. Wij wachten dus nog vol spanning en met veel bangheid af, vooral omdat dit bij ons nooit niet echt goed verlopen is en nu zijn het er maar 2.
Je hebt heel wat afgezien, hé. Ik vind het erg voor je, maar probeer je te troosten met de gedachten dat de endo niet op je voortplantingsorganen zat. Bij mij zat het niet op de darm maar volledig op mijn voortplantingsorganen. En volgens dr. Thomassetti had ik het ook veel erger dan ze dachten, achter elke eierstok, onder de eileider, baarmoeder, op de eileider, .. Op veel meer plaatsen dan ze tijdens de echo zagen, met gevolg dat dit voor mij dus een invloed blijft hebben. Mijn man deed net hetzelfde toen ik in Leuven lag, ook hij ging eerst werken en in de namiddag kwam hij af tot s'avonds laat en dan nog iets eten zoeken en slapen. Ook voor hun is dit niet plezant, zij hebben geen pijn maar ook hun leven staat even op hun kop. En als ze hun vrouwke zo zijn lijden van de pijn, is ook dat voor hen wat veel. Ik had ook redelijk wat last gehad van dat lavement, ik heb daar ook liggen overgeven al na het eerste lavement. Het is allemaal verschrikkelijk wat we moeten meemaken. Je vraagt je echt af waaraan we dit verdient hebben.
Ik begrijp heel goed dat je het nu moeilijk hebt, ik heb ook vaak geweend na de operatie en had spijt van alles. Maar dat gaat snel over wanneer alles beter begint te gaan. En geloof mij, na een jaar zie je de operatie anders en ga je alles relativeren. Maar toch, ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik dit nooit meer laat doen. Het personeel enzo is supervriendelijk en lief in Leuven, maar toch heb ik daar afgezien en geen plezante tijd gehad. Ik ben geen mens om in een ziekenhuis te zitten, ik word daar gek. Als ik nog terug geopereerd moet worden, hoop ik dat ze er snel bij zijn zodat ik dit gewoon in Heusden kan laten doen en niet naar Leuven moet.
Ik ben toch blij te horen dat je al wat eetlust begint te krijgen, dat is een teken dat het je beter begint te gaan. Probeer nu gewoon te eten waar je zin in hebt, dan eet je meer en sterk je meer aan.
Groetjes
Van de 3 eicellen waren er 2 bevrucht. Morgen om 11 u opnieuw bellen en als ze het volgehouden hebben is vrijdag de terugplaatsing. Wij wachten dus nog vol spanning en met veel bangheid af, vooral omdat dit bij ons nooit niet echt goed verlopen is en nu zijn het er maar 2.
Je hebt heel wat afgezien, hé. Ik vind het erg voor je, maar probeer je te troosten met de gedachten dat de endo niet op je voortplantingsorganen zat. Bij mij zat het niet op de darm maar volledig op mijn voortplantingsorganen. En volgens dr. Thomassetti had ik het ook veel erger dan ze dachten, achter elke eierstok, onder de eileider, baarmoeder, op de eileider, .. Op veel meer plaatsen dan ze tijdens de echo zagen, met gevolg dat dit voor mij dus een invloed blijft hebben. Mijn man deed net hetzelfde toen ik in Leuven lag, ook hij ging eerst werken en in de namiddag kwam hij af tot s'avonds laat en dan nog iets eten zoeken en slapen. Ook voor hun is dit niet plezant, zij hebben geen pijn maar ook hun leven staat even op hun kop. En als ze hun vrouwke zo zijn lijden van de pijn, is ook dat voor hen wat veel. Ik had ook redelijk wat last gehad van dat lavement, ik heb daar ook liggen overgeven al na het eerste lavement. Het is allemaal verschrikkelijk wat we moeten meemaken. Je vraagt je echt af waaraan we dit verdient hebben.
Ik begrijp heel goed dat je het nu moeilijk hebt, ik heb ook vaak geweend na de operatie en had spijt van alles. Maar dat gaat snel over wanneer alles beter begint te gaan. En geloof mij, na een jaar zie je de operatie anders en ga je alles relativeren. Maar toch, ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik dit nooit meer laat doen. Het personeel enzo is supervriendelijk en lief in Leuven, maar toch heb ik daar afgezien en geen plezante tijd gehad. Ik ben geen mens om in een ziekenhuis te zitten, ik word daar gek. Als ik nog terug geopereerd moet worden, hoop ik dat ze er snel bij zijn zodat ik dit gewoon in Heusden kan laten doen en niet naar Leuven moet.
Ik ben toch blij te horen dat je al wat eetlust begint te krijgen, dat is een teken dat het je beter begint te gaan. Probeer nu gewoon te eten waar je zin in hebt, dan eet je meer en sterk je meer aan.
Groetjes
-
liesje en david
- Berichten: 133
- Lid geworden op: 6 januari 2008, 18:55
hey sunshine,
wat een verhaal!
je hebt veel mee gemaakt,hoop dat je nu snel beter word dat je terug positief kunt uitkijken naar de toekomst!
eerst nog effe op de tanden bijten van de pijn!
ik stel me hier al de vraag als ik bevallen ben en dan mijn operatie moet doorgaan erna hoe mijne man dat allemaal moet regelen dan!
en als je dan zo pijn hebt en daar nog een kindje bij,daar geraken we dan ook wel door maar het zal toch wel heel zwaar zijn denk ik.
jessy,
ik hoop dat het voor jou deze keer ook positief afloopt en dat je een top embyke terug krijgt meid!
het word voor jou ook eens hoog tijd voor positief nieuws,mijn duimen staan omhoog.
hier ben ik ondertussen 10 weken zwanger en alles verloopt goed,maak me wel nog altijd de nodige zorgen hoor,dat zal nog wel tot 12 weken zo blijven vrees ik en misschien langer ook.
ik voel overal steekjes in mijn buik wat wel allemaal normaal zal zijn maar echt gerust ben ik er toch nog niet in.
groetjes liesje
wat een verhaal!
je hebt veel mee gemaakt,hoop dat je nu snel beter word dat je terug positief kunt uitkijken naar de toekomst!
eerst nog effe op de tanden bijten van de pijn!
ik stel me hier al de vraag als ik bevallen ben en dan mijn operatie moet doorgaan erna hoe mijne man dat allemaal moet regelen dan!
en als je dan zo pijn hebt en daar nog een kindje bij,daar geraken we dan ook wel door maar het zal toch wel heel zwaar zijn denk ik.
jessy,
ik hoop dat het voor jou deze keer ook positief afloopt en dat je een top embyke terug krijgt meid!
het word voor jou ook eens hoog tijd voor positief nieuws,mijn duimen staan omhoog.
hier ben ik ondertussen 10 weken zwanger en alles verloopt goed,maak me wel nog altijd de nodige zorgen hoor,dat zal nog wel tot 12 weken zo blijven vrees ik en misschien langer ook.
ik voel overal steekjes in mijn buik wat wel allemaal normaal zal zijn maar echt gerust ben ik er toch nog niet in.
groetjes liesje
-
Kelly en Krist
- Berichten: 53
- Lid geworden op: 11 maart 2007, 15:53
Sunshine zo een verhaal zeg. Maar nu kan het enkel maar beter gaan. Nog even op je tanden bijten hoe moeilijk het ook is.
Jessy heb je goed nieuws gekregen?? Ik hoop het alvast.
Liesje die steken zijn van de baarmoeder die uitrekt. Ik had daar veel last van maar de gyn zei dat het volledig normaal is.
Groetjes
Jessy heb je goed nieuws gekregen?? Ik hoop het alvast.
Liesje die steken zijn van de baarmoeder die uitrekt. Ik had daar veel last van maar de gyn zei dat het volledig normaal is.
Groetjes
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Ja Sunshine, alles wat je voelt is normaal...Je moet maar denken dat het alleen kan beteren nu. Is de dokter geweest? Is het een allergie van de Urfadyn. Ik weet nog dat ik ook veel last had van die medicatie, vooral van oxy dan. Ik voelde me heel uitgedroogd, mn huid uigedroogd, droge keel, droge mond... Denk veel aan je meid, weet waar je door moet!!!
Jessy, ik hoop dat je goed nieuws hebt. Er is tenslotte maar 1 eitje nodig he.... Duim voor jou...
Liesje, ook bij jou is dat normaal, die zorgen en die vragen. ook de steken in je buik zijn normaal... Je zit nu zeker veel op zwangerschapssites. Babybytes al tegengekomen?
Jessy, ik hoop dat je goed nieuws hebt. Er is tenslotte maar 1 eitje nodig he.... Duim voor jou...
Liesje, ook bij jou is dat normaal, die zorgen en die vragen. ook de steken in je buik zijn normaal... Je zit nu zeker veel op zwangerschapssites. Babybytes al tegengekomen?
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Hey Dames,
Ja, ik was zuiver allergisch voor de Urfadyn. Ik stond vol netelroos. En JEUK!! Nu heb ik anti-allergie pillekes en iets vervangend voor de Urfadyn.
De pijn voel ik stillekes beteren. In het begin nam ik om de 3,5 uur dafalgan (waar het maar om de zes uur mocht!) en werd ik 's nachts wakker met veel pijn en moest ik opnieuw iets innemen. Nu kan ik een dafalgan nemen voor het slapen gaan en dan kom ik er de nacht mee door.
Ik erger mij nu het meest aan het constante gevoel dat ik erg dringend moet plassen. Ik word 's nachts 5 keer wakker met dat gevoel en er komen dan hooguit 10 druppels met veel moeite (en het plasgevoel blijft!). Is dat normaal? Hadden jullie dat ook?
Moesten jullie steunkousen dragen toen je thuis was? Ik lig nog veel en loop niet echt veel rond. Leuven zei dat ik ze niet moet dragen, maar ik vind dat vreemd.
Liesje, ik hoop dat je intens geniet van je zwangerschap!!
En voor Jessy blijf ik keihard duimen!!
Liefs
Sunny
Ja, ik was zuiver allergisch voor de Urfadyn. Ik stond vol netelroos. En JEUK!! Nu heb ik anti-allergie pillekes en iets vervangend voor de Urfadyn.
De pijn voel ik stillekes beteren. In het begin nam ik om de 3,5 uur dafalgan (waar het maar om de zes uur mocht!) en werd ik 's nachts wakker met veel pijn en moest ik opnieuw iets innemen. Nu kan ik een dafalgan nemen voor het slapen gaan en dan kom ik er de nacht mee door.
Ik erger mij nu het meest aan het constante gevoel dat ik erg dringend moet plassen. Ik word 's nachts 5 keer wakker met dat gevoel en er komen dan hooguit 10 druppels met veel moeite (en het plasgevoel blijft!). Is dat normaal? Hadden jullie dat ook?
Moesten jullie steunkousen dragen toen je thuis was? Ik lig nog veel en loop niet echt veel rond. Leuven zei dat ik ze niet moet dragen, maar ik vind dat vreemd.
Liesje, ik hoop dat je intens geniet van je zwangerschap!!
En voor Jessy blijf ik keihard duimen!!
Liefs
Sunny
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast