De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,

na lange tijd gewacht te hebben, eindelijk de beslissing genomen samen met mijn vrouwtje (ik ben een man idd) om voor ons eerste kindje te gaan. Eindelijk, want we waren er reeds 2 jaar klaar voor, maar wensten eerst nog wat andere zaken op orde te hebben vooraleer te stap te zetten (ervan uitgaande dat het dan binnen een redelijke termijn zou lukken).

De eerste 6 maanden gaan relatief snel en zonder zorgen voorbij. Nadien is het toch elke maand aftellen, afwachten, zenuwen, stress, wat voel je, wanneer, ...

Na 10 maanden zijn we gestart met de eerste testen (hoewel gynaecoloog, waar we zeer goed mee kunnen praten en die zeer ervaren is) nog liever had gewacht.

Uitgevoerde tests (ik vat beknopt samen uiteraard):
-> zaadtest: alles perfect in orde
-> nadien HCG test: perfecte doorstroming van de eileiders
-> nadien opvolgen van een volledige cyclus

Diagnose: lichte vorm van PCO. Lichte vorm gezien er wel beperkte, maar onvoldoende, dominantie is en verder geen andere symptomen. Mijn vrouw is ook super regelmatig (steeds 29 dagen met over 15 maanden slechts één keer 2 dagen langer), geen andere uiterlijke kenmerken,....

Gestart met 1 pil clomid (50 mg) en elke maand zit er rond dag 13-14 telkens één mooie eicel klaar met gemiddelde diameter tussen 17 en 19 mm. Rond dag 15 steeds (je kan er je klok mee gelijkzetten), voelt mijn vrouw haar eisprong; exact twee weken later komen (spijtig genoeg) haar regels door.

Vandaag opnieuw net maandstonden gekregen. Dit is onze 5 de ronde met Clomid; telkens is er een eisprong geweest (telkens ook op controle geweest om te zien of er een follikel voldoende groot en dominant is; ook is telkens het baarmoederslijmvlies voldoende dik, aanwezigheid van vrij vocht, ...). De eerste ronde hebben we uiteraard ook bloed genomen aan begin cyclus, voor eisprong, na eisprong, ... alle hormoonwaarden steeds perfect zoals moest zijn.
In januari waren we 4 dagen overtijd met twee (zeer lichte maar aanwezige dubbele streep) zwangerschapstesten, maar dan op 4.5 weken is het misgelopen.

Nu gaan we nog één maand proberen met 1 tablet Clomid, nadien naar een fertiliteitsarts (afspraak ligt reeds vast) voor verdere stappen. Dr Stevens in Klina: heeft iemand hier ervaring mee. We zijn nu bij Dr Pauwels in Brasschaat, wat een zeer goede gynaecoloog is.

Na 15 maanden zijn we echt radeloos en zit het verdriet/gemis/... zeer diep. Het wordt ook moeilijker om er samen over te praten, de schrik wordt groter, het verlangen,...

Wat zijn deze verdere stappen ?
Wat is er mogelijk nog mis ?
Hoe kunnen we dit plaatsen ?

En vanuit jullie ervaring (en we weten maar al te goed dat het geen exacte wiskunde is), zullen we zwanger worden ?

Ben uiterst benieuwd naar jullie respons.

Groetjes en alvast bedankt.

Hey Gregory,

Welkom op het forum. Jammer wel dat jullie hier zijn beland en ik voel erg met jullie mee.

Ik herken je bezorgdheden, maar heb helaas geen antwoord op je vragen. Ik denk dat niemand daar echt op kan antwoorden, buiten je eigen dokter. Ben je trouwens niet tevreden, ga dan zeker een second opinion vragen elders.

Er kan zoveel mis zijn, en er kan ook gewoon niets mis zijn en gewoon heel wat pech in het spel zijn. Alles is mogelijk. Dat maakt het allemaal heel moeilijk. Ik had wel de 'chance' dat bij ons de diagnose onmiddellijk gesteld werd (endometriose) en dat voor ons snel duidelijk was wat er nodig was (IVF helaas. Tot zover zonder resultaat).
Anderen hier weten na jaren nog niet waarom het niet lukt en het lijkt me een beetje dat het sterk afhangt van dokter tot dokter welke behandelingen ze starten. Daarom nogmaals: zoek zeker een dokter waar jullie je goed bij voelen. Da's echt goud waard tijdens de hele rit die nog volgt.

Veel succes en sterkte,
Anneke

Zoals Anneke zegt, misschien hebben jullie gewoon pech gehad tot nu toe. 90% van alle koppels wordt binnen de twee jaar spontaan zwanger.

Maar het weegt wel.

Bij ons begon het verhaal ook zo. Testen wezen niets uit, dus we stonden voor een raadsel.
Na Clomid nog IUIs geprobeerd zonder resultaat.

Dan maar overgestapt op IVF en toen kwam de aap uit de mouw: geen spontane bevruchting.
Dat is iets waarvoor nog geen test bestaat, we konden het dus niet op voorhand weten.

Het komt niet zo vaak voor, maar op het forum zijn er toch nog 1 of 2 die het ook meemaakten.

Het is eerder onwaarschijnlijk dat dit ook bij jullie het geval is.

Wat wel vast staat is dat IVF (ev. met ICSI) de meeste
problemen omzeilt. Dus misschien moet je er eens met je arts over spreken.

H.