Sorry voor het late antwoord maar met een baby in huis is het her altijd wel druk
Ik heb idd geen makkelijke zwangerschap gehad. 1ste 3 maand volledige platte rust moeten nemenen gedurende heel de tijd bruin bloedverlies + 24/7 benik misselijk geweest. Ook een paar keer op spoed gezeten maar alles ok. Beenhouwer binnen stappen en bijna moeten overgeven van de geur van't vlees. Was geen pretje en word nu zelfs nog misselijk als ik eraan terugdenk of naar een echo kijk van toen
Maar wij hebben nu gelukkig ons zoontje Ze vragen je in Spanje wel om je haarkleur, kleur ogen etc op te geven en ze proberen ook wel iemand te vinden die op je lijkt maar als ik eerlijk mag zijn, zie je er nauwelijk echt iets van terug. Ik heb nu wel het geluk dat ik er spaans/zuiders uitzie, ook ik ben niet spierwit
dus een donor zoeken die mijn kenmerken heeft, was niet echt moeilijk. Ik heb donkerbruine ogen en mijn man heeft er lichtblauwe, ons zoontje heeft er groene, maar wel een speciaal kleur van groen. Ik heb bruin haar, mijn man lichtbruin, ons zoontje heeft donkerblond/lichtbruin, dus ja. Ik persoonlijk heb het lang moeilijk gehad dat je weet dat het niet je biologisch kindje is. Wel van men man en dat zie je ook, maar ja, je weet dat het niet van jezelf is. Neemt niet weg dat ik mijn kindje daarvoor minder graag zie, absoluut niet want ik hou ontzettend en onvoorwaardelijk veel van hem, maar ergens in je achterhoofd weet je dat hij niet van jezelf is. Dit is gewoon de harde realiteit. Dus als je vraagt lijkt hij wat op mij, ik weet het niet. Ik denk dat je als moeder zelf naar kenmerken op zoek gaat. Andere zullen me wss bekritiseren, maar dit is gewoon de waarheid. Soms zeggen mensen wel is, ooh hij lijkt wel op jou, maar dan weet je dat het niet kan en dat raakt me wel. Ons zoontje heeft bv een sterk karakter en mensen die me kennen zeggen dan wel eens, dat zal hij van jou hebben Het kind is genetisch gezien niet van jezelf en dat zie je omdat je er nauwelijks iets van jezelf in terugvind zoals je dat bij andere kindjes wel ziet. Maar het belangrijkste is de onvoorwaardelijke liefde die je kan geven en ook krijgt en daar doe je het voor De reden waarom we bij de 1ste pogng maar 1 hebben laten terugplaatsen is omdat ze zeiden dat je bij een verse poging met een blasto, heel veel kans hebt op slagen en men man geen 2ling wou. Hij wilde hetrisico niet lopen dat er 2 kleintjes zouden komen. 1, vanwege mijn leeftijd en de risico's dat een 2ling zwangerschap inhoud en 2 vanwege het financiëele aspect.
Maar toen de 1ste poging mislukt was, heb ik tegen men man gezegd dat ik er 2 zou laten terugplaatsen en maar goed ook want er is er alsnog 1tje afgekomen. Anders hadden we misschien weer niet zwanger geweest. Ook bij mij speelde het een rol omdat we al zoveel jaar aan het knoeien hadden geweest in België.
Ik begrijp dat je het negatief inziet, dit is volkomen normaal, ik heb dit ook heel hard gehad. Komt gewoon omdat je al zoooooooooooveel mislukte pogingen achter de rug hebt maar toch proberen om positief te denken.
Dat je nog niets voelt/voelde is nomaal. Je bent zo hard bezig met die zwangerschap en je verlangt er zo hard naar om ook maar iets te voelen maar dit is niet. Ik heb zelf ook niets gevoeld, dit is pas vanaf je zoals ik elke dag zo misselijk bent als iets en geen eten kan rieken of zien of je je 1ste echo hebt gehad en bloedname
Ivm die historie in je handtekening heb ik ook moeten zoeken maar denk wel dat je dit op deze site ergens kan terugvinden hoe je dit moet doen
In ieder geval wens ik je heeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel succes.
Probeer je zoveel mgelijk bezig te houden met iets want nu zit je alleen maar met die zwangerschap in je hoofd en dat is niet goed. Je word er gewoon gek van, kan er van meespreken
Hopelijk snel positief nieuws.
Laat ons zeker iets weten.
Groetjes,
Woodstockske
Gelukkig was dit maandag want op dinsdag was de kliniek gesloten en zo werd er geen enkel embryo ontdooit en ben ik dus niks kwijt van kansen. Maar het is natuurlijk wel jammer dat we naar daar gegaan zijn voor niks en nu nog eens moeten teruggaan.