Starten met eiceldonatie

[mich75]

@Amarillo ik ben vorige zaterdag begonnen met Menopur, vandaag op controle en toch wel een beetje een teleurstelling, links een paar kleintjes die niet meedoen. Rechts had ik 4 follikels, 1 van 17 en 3 van 18, het positieve is dat ze van dezelfde grootte zijn, heb er anders maar 1 of 2 grote en de rest aanzienlijk kleiner.
Morgen terug bn en ik vermoed dinsdag pu, maar of we veel wijzer gaan worden als er weinig eitjes zijn.

Bijkomend probleem is dat mijn man er uiteindelijk nog niet klaar is voor een terugplaatsing van een embryo met donorzaad. Dus als er al bevruchting is zal het een sterk embryo moeten zijn dat de vriezer in kan en daarna nog goed ontdooit.

[Amarillo]

En weet je al meer Mich? Worden er dan 2 met donorzaad geïnjecteerd en 2 met zaad van je man? Is dan inderdaad moeilijk om wat meer duidelijkheid te krijgen... Spijtig dat je man er toch niet klaar voor blijkt, maar zoiets kan je niet forceren he... Ik duim voor een aantal bevruchtingen en hopelijk groeien ze mooi verder!

Hier precies elke keer hetzelfde. Als ik terug uit mijn dal aan het klauteren ben, gebeurt er altijd wel iets om mij er terug in te duwen. Ik zou blij moeten zijn, maar kan het niet. Mijn schoonbroer is net komen vertellen dat hij papa wordt en dadelijk gelukt natuurlijk. Mijn laatste hoop dat wij mijn schoonouders een eerste kleinkind kunnen schenken is weggeveegd. Ik heb al zoveel moeten afgeven en nu dit ook nog. Ik zou het mij niet zo mogen aantrekken maar ik ben nogal gefocust op zulke zaken. En zeker omdat mijn man zijn broer 10 jaar jonger is... Ergens misschien beter omdat de druk nu meer van de ketel is, want wou maar steeds voor hen zijn en nu kan dat ook niet meer. Ach, ik ben dit 'gevecht' soms zooo moe...

[mich75]

Amarillo,

Vannacht om 1u30 Pregnyl zetten en dinsdag pu, maar ik heb het er zo moeilijk mee, eindelijk een kans en dan wil mijn man niet. Ik heb het er met hem over gehad en hoe meer ik aandring hoe meer hij laat vallen dat hij dinsdag niet mee wil gaan, dus ja, pu en afwachten en in mijn putteke kruipen.

Maar ik begrijp wat je zegt van uit dat dal kruipen en er terug ingeduwd worden. Ik denk wel dat dat komt omdat we al zo kwetsbaar zijn, zoveel te verduren hebben en anderen het niet begrijpen, ook al leven ze mee.

Het is al zo ver dat we bijna niemand meer vertellen dat we met een poging bezig zijn gewoon om de opmerkingen niet te moeten horen of bijna elke dag verslag te hoeven uitbrengen. En dan de goed bedoelde "ik gun het jullie zo hard", "het moet lukken", "het zal lukken" en dan de anderen die vinden dat we "gewoon" moeten stoppen.

Ik hoop dat alles snel in orde is met je zus en binnen enkele weken kan starten, want ik heb de indruk dat ze je soms ook aan het lijntje houden door elke keer toch nog maar eens met eigen materiaal te proberen.

Succes xxx

[Amarillo]

Ja, dat is een moeilijke situatie Mich! Probeer af te wachten wat het resultaat zal zijn, misschien is het anders dan je verwacht en misschien zonder het 'gepush' (al versta ik het zeker) denkt je man er de komende dagen nog rustig over na en wie weet wat hij besluit... Als je aandringt, denk ik inderdaad dat het averechts kan werken en zijt maar zeker dat hij de komende dagen de afweging zal blijven maken! ik hoop dat jullie eruit geraken, samen uit dat putteke!
Met mijn eigen materiaal moeten ze niet meer afkomen, ik ben er al te lang mee bezig geweest als ik dit nu overloop!
Dus al mijn hoop op mijn zus dat zij snel mag beginnen! We tellen verder af...
Veel succes dinsdag en de verdere dagen dat jullie goed nieuws krijgen!

[Amarillo]

Hey Mich! Alles goed verlopen vandaag?

[mich75]

Redelijk verlopen, een heel lange dag en waarom???

Om 7u vertrokken om om 9u30 daar te zijn, wonder boven wonder viel het verkeer reuze mee en waren we er al om 8u30, niet erg zeiden ze.
Ingeschreven en dan moest mijn man voor zijn staal gaan en toen begon het, oei da' s raar, hier staat geen uur, zal het even nakijken, nee is niet voorzien, zal het eens met collega checken, jullie mogen al naar de kamer.
Dus om 8u45 al op de kamer voor een pu om 13u30.
Mijn man wou het dan uitleggen dat hij geen tp wou en ook dat er minstens 4 eicellen met donorzaad moesten geïnjecteerd worden om toch min of meer zekerheid te hebben waar het probleem ligt.
Toen hebben ze beslist dat mijn man enkel een staal moest geven indien ik meer dan 4 eicellen had.
Tegen elke verpleegster, medewerker,... die ik gezien heb, heb ik gezegd dat ik veel te hevig reageer op de verdoving of pijnstilling or whatever. Hebben ze toch rekening mee gehouden, dus niet ziek en heb de pu bewust meegemaakt, vorige keer was ik helemaal groggy.
Ze hebben 4 eicelletjes geoogst, weet niet of ze bruikbaar zijn, maar dit had ik enigszins verwacht. Dus mijn man heeft geen staal moeten geven, en dus hadden we evengoed om 9u30 kunnen vertrekken.
Maandag gaan ze bellen met het verhaal van hoeveel bevruchtingen en of er iets de vriezer is ingegaan. Dus nog een klein weekje geduld.
In blijf in ieder geval jullie verhalen volgen, ik ben al meer dan een jaar aan het meelezen, was toen vooral ivf spain. Ik vind het zo mooi dat het lukt met ecd voor dames die al zoveel hebben moeten doorstaan. Ik ben telkens enorm ontroerd, soms nog meer dan bij de andere topics, mss omdat ik hier mogelijk ook nog terecht kom.

[Hope83]

Hey Mich, jammer dat er wat verwarring was over wanneer je daar moest zijn. 4 eicellen is een behoorlijk resultaat. Nu hopen dat ze bevrucht geraken en dat jij en je man er samen uit geraken om te beslissen wat jullie volgende stap zal zijn.

Amarillo : ik weet jammergenoeg precies wat je bedoelt. Tijdens onze MMM zij zowel mijn zus als schoonzus (allebei 2 jaar jonger) mama geworden. Ik had nooit gedacht dat ik hen als "concurrentes" zou beschouwen maar heb dat toen wel gedaan. Ik wet eigenlijk niet waardoor ik het meest aangedaan was : hun zwangerschap of mijn schuldgevoel omdat ik zo over hun zwangerschap dacht. Maar uiteindelijk doorspartelen we dat wel weer... We hebben geen andere keuze.

[Amarillo]

Mich: dat is een lange zenuwachtige dag voor je geweest dan! Toch 4 eicelletjes! Raar dat je zolang moet wachten voor ze laten weten of er enigszins een bevruchting is geweest... Moesten ze er kunnen invriezen denk ik dat dit niet gemakkelijk moet zijn, want die zou je toch zo snel mogelijk bij je willen. Ieder zijn eigen tempo respecteren zeker? maar lijkt me echt lastig voor jou. Nog even afwachten en hopelijk krijg je de duidelijkheid waar je naar op zoek bent!

Ja Hope, het is precies zoals je beschrijft. Ik voel me ook vreselijk dat ik niet blij kan zijn voor hen maar ik kan het gewoon niet opbrengen. Het is niet zoals het zou 'moeten' zijn. Wij al zo lang aan het proberen, er alles voor doen en zoveel moeten opgeven en dan nog de ene tegenslag na de andere moeten verwerken. Dan anderen die nog maar naar elkaar moeten kijken... Ik zeg tegen iedereen in mijn omgeving dat ze niet te lang moeten wachten omdat ze niet weten wat het zal geven, maar daar lukt het allemaal binnen het half jaar... Soms echt frustrerend.
Ik heb eindelijk eens echt gevoeld wat het bij mijn man allemaal doet want hij kan heel moeilijk over zijn gevoelens praten. Hij zei nogal emotioneel tegen zijn broer dat hij blij is dat hij die hel niet door moet waar wij door moeten. Dat pakte mij echt bij mijn keel... Ik wil zo graag samen met hem een kindje krijgen dat het letterlijk pijn doet aan mijn hart dat dit niet lukt. Het lijkt soms wel of het voor ons gewoon niet mag zijn... Het tij mag eens gaan keren!
Hoe gaat het met jou? Al stilletjes aan het inpakken voor Spanje? Ik heb zenuwen in jouw plaats! Wat een spannend avontuur kan dit toch ook zijn! Ik hoop zo dat je hier binnenkort goed nieuws mag brengen!

[Hope83]

Hey Amarillo! We hebben er soms inderdaad het raden naar hoe onze mannen er zich bij voelen. Die van mij is er nog steeds rotsvast van overtuigd dat alles is orde komt, maar ik krijg hoe langer hoe meer schrik van ons Spaans avontuur. Want als dit ook niet zou lukken, heb ik geen backup plan meer.... Toen we in 2013 met heel het circus begonnen, gaven de dokters ons een goeie kans met cyclusoptimalisatie. Toen dit niet lukte, zou IUI wel uitsluitsel bieden. Ondertussen zijn we 5 mislukte IVF's verder.... Zou al onze moeite nu eindelijk wel beloond worden? De onzekerheid knaagt....

Maar bon, sedert gisteren officieel in de transfercyclus. 3x daags progynova nemen en op 11 sept naar de gyn om te zien hoe het met mijn BMS gesteld is. 13 september vertrekken we dan... Blijf het wat onwerkelijk vinden.

Ik hoop dat je na 11 september ook vooruit kan, zo komen we allebei een stapje dichter bij onze droom....

Mich : ik kom maandag eens piepen op het forum om te zien hoe het met je emmy's gaat. Keep us posted.

[mich75]

Ik heb het nieuws gekregen dat alle 4 de eicellen bevrucht zijn en ze alle 4 zijn ingevroren. Ze zijn in Jette precies een beetje in shock van het resultaat.
Dus ik kan nu wel met zekerheid zeggen dat het aan de zaadcellen ligt qua bevruchting, of mijn eicellen goed genoeg zijn om een babytje in m'n armen te krijgen weet ik niet.

Voorlopig lijkt het er dus op dat ecd niet aan de orde is, maar ik blijf jullie volgen, en hoop op nog meer succes verhalen, want die zijn er echt wel met ecd.

[Hope83]

Mich.... wow. Heel groot contrast met de vorige pogingen. Hoe reageert je man op het "goede" nieuws?

[mich75]

Hij is 'blij' dat we nu weten waar het probleem zit.
Nu weet hij dat er effectief een terugplaatsing mogelijk is, dus hopelijk is hij er binnen enkele maanden klaar voor.

't Is toch bizar dat ze al van in het begin over ecd spraken en dat dat voorlopig toch niet aan de orde is.
Stel dat we op de wachtlijst voor ecd waren gaan staan en dan na 1 of 1,5 jaar kunnen beginnen en geen enkele bevruchting hebben, ik mag er niet aan denken.

[Anuni]

Hoi hoi,

ik ben nieuw hier .
Ik ben net met een eiceldonatie in Spanje gestart. Laatste week had ik mijn eerst bezoekje en begon met de mock cycle. Ik heb uiteindelijk voor exclusieve eicel donatie met EEVA gekozen, en mijn man moet ook nog een TESA doen. Ik vind dit alles super spannend en ik ben wanhopig dat het nu wel lukt. Ik heb al heel veel IVF behandelingen achter mijn rug en ben nu hier bij IVF-Spain voor mijn laatste hoop. Ik heb er een goede gevoel bij. Ze zijn super lief en hebben mij grondig onderzocht. Is er van jullie nog iemand die in october een transfer heeft in het buitenland, misschien zelfs Spanje?

Groetjes,
Anuni.

[florimon]

Hey,

ikzelf weet echt niet meer hoe of wat ik nog wil/kan.
Ondertussen al in St Lucas Brugge, Jette en nu in Aalter bij dr Decleer in behandeling geweest. 4 KI's en 3 Icsi's later. Nog geen enkele terugplaatsing gehad, wel de eerste keer 11 eicellen, niks bevrucht, 2de keer: 10 eicellen, 6 rijp, 2 bevrucht, maar geen enkele deling. 3de keer 4 eicellen, 2 die dan toch nog rijp geworden zijn, 1 bevrucht, maar ook weer geen deling.

In Jette spraken ze van in 't begin al van eiceldonatie. Dr Decleer wil nog 1 keer proberen met gonal f ivp menopur. Ondertussen sta ik wel op de wachtlijst voor eiceldonatie.

Ik lees hier verhalen dat het dan toch uiteindelijk aan het zaad ligt, terwijl iedereen overtuigd is dat het aan mijn 'slechte' eicelkwaliteit ligt. Mijn man heeft altijd superzaad, dus de kans is wel klein, maar ik wil dit wel kunnen uitsluiten.

Het idee ook om een kind te krijgen die uiteindelijk niet echt van jezelf is, maakt me zo bang....Wat als ze idd beginnen puberen of als het lastpakken zijn en beginnen zeggen dat ik de echte mama niet ben.......Ik weet echt niet of ik dit wel zal aankunnen...

Mich75, blijkbaar hebben ze het bij jou ook altijd op de eicelkwaliteit gestoken terwijl het omgekeerde nu wel bewezen is! Bij welke dokter ben je in behandeling in Jette? En tevreden? Ik heb Dr Camus gehad, maar die zei nooit iets, enkel dat ik donatie of adoptie moest overwegen.

[Hope83]

Hoi, dag Anuni en Florimon. Welkom!

Anuni : wij vertrekken zondag richting Alicante voor onze eerste poging met ECD. Ook hier hebben we na een lang en lastig parcours uiteindelijk de knoop doorgehakt. Moest je nog vragen hebben : shoot. Tot nu toe zijn we heel tevreden van IVF Spain. Er is alleen wat verwarring geweest over waar de biopsie ging uitgevoerd worden, maar dankzij Dominique is dit gauw uitgeklaard geweest. Ook wij hebben de formule met exclusieve donor genomen.

Florimon : ECD was nu ook niet bepaald onze droomoptie, maar na 5 mislukte ivf's heb ik het wel gehad. De zaadcellen van mijn man zijn zowel in België als in Spanje onderzocht en die bleken van prima kwaliteit te zijn, maat daar zal ik pas helemaal zeker van zijn wanneer we de resultaten van de ECD kennen...