Adoptie zouden we ook wel zien zitten maar de lange wachttijden schrikken ons af.
Veel succes met je volgende behandeling!
kletshoekje voor ecd-ers
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
kitoba
- Berichten: 98
- Lid geworden op: 4 september 2012, 21:34
Doen ze in jan palfijn niet aan embryodonatie? Ik heb daar een paar maanden geleden nog eens voor rond gebeld en er was ergens dat ze dat wel deden. In uzgent niet. Of in zol Genk, ik denk dat ze dat daar ook doen of deden...
Snoopy5, sterkte meid. Zo'n moeilijke tijden voor jullie. Zo'n moeilijke keuzes te maken. Ik hoop dat jullie er samen uitgeraken en dat deze wel eens succesvol mogen zijn!
Miepmiep, succes he! Dat de 26ste een goed bloedresultaat mag geven en dat de tp maar gauw volgt!
Snoopy5, sterkte meid. Zo'n moeilijke tijden voor jullie. Zo'n moeilijke keuzes te maken. Ik hoop dat jullie er samen uitgeraken en dat deze wel eens succesvol mogen zijn!
Miepmiep, succes he! Dat de 26ste een goed bloedresultaat mag geven en dat de tp maar gauw volgt!
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
ik kwam hier effe nog eens meelezen...
Snoopy of andere die voor adoptie gaan, ik wil jullie graag een tip geven.
Mijn man en ik hebben vorig jaar ons aangemeld voor adoptie, niet dat we er volledig achter stonden maar het was een soort plan b voor als we na nog enkele jaren behandelen nog steeds niet zwanger waren. Als we dan ooit zouden stoppen waren er toch al wat jaren voorbij...
Maar! wij zijn afgekeurd. Zo Naïef dat we waren hebben we verteld over onze 10 ivf pogingen en toen nog 1 ecd poging, dachten hiermee aan te tonen dat we een grote kinderwens hadden en doorzetters zijn. Maar het werkte net omgekeerd. Buiten het negatieve punt dat mijn man zijn ouders uit elkaar zijn ???? zeiden ze dat we niet goedgekeurd zijn omdat onze kinderwens te groot was!!! Adopteren doe je uit idealisme en niet uit je eigen kinderwens was hun antwoord. We zouden met onze te grote kinderwens het kind erg gaan verstikken en te beschermend opvoeden. Uiteindelijk heb ik nog wel van mensen gehoord dat ze om die reden waren afgekeurd en dan naar Gent gingen en wel goedgekeurd werden maar voor ons was het even te veel geworden. Al die negatieve pogingen dat is geluk of pech hebben maar iemand die zomaar zegt: jullie zijn niet geschikt als ouder, het doet verschrikkelijk veel pijn!
Snoopy of andere die voor adoptie gaan, ik wil jullie graag een tip geven.
Mijn man en ik hebben vorig jaar ons aangemeld voor adoptie, niet dat we er volledig achter stonden maar het was een soort plan b voor als we na nog enkele jaren behandelen nog steeds niet zwanger waren. Als we dan ooit zouden stoppen waren er toch al wat jaren voorbij...
Maar! wij zijn afgekeurd. Zo Naïef dat we waren hebben we verteld over onze 10 ivf pogingen en toen nog 1 ecd poging, dachten hiermee aan te tonen dat we een grote kinderwens hadden en doorzetters zijn. Maar het werkte net omgekeerd. Buiten het negatieve punt dat mijn man zijn ouders uit elkaar zijn ???? zeiden ze dat we niet goedgekeurd zijn omdat onze kinderwens te groot was!!! Adopteren doe je uit idealisme en niet uit je eigen kinderwens was hun antwoord. We zouden met onze te grote kinderwens het kind erg gaan verstikken en te beschermend opvoeden. Uiteindelijk heb ik nog wel van mensen gehoord dat ze om die reden waren afgekeurd en dan naar Gent gingen en wel goedgekeurd werden maar voor ons was het even te veel geworden. Al die negatieve pogingen dat is geluk of pech hebben maar iemand die zomaar zegt: jullie zijn niet geschikt als ouder, het doet verschrikkelijk veel pijn!
-
ihme
- Berichten: 47
- Lid geworden op: 4 juli 2013, 14:24
Hei,
voor mij is dit allemaal nieuw.
daarom lees ik jullie ervaringen met ecd.
hebben jullie het gevoel goed begeleid te zijn via het ziekenhuis?
mijn persoonlijke gyn heeft me 4 jaar aan het lijntje gehouden en in Jette nu gaat alles zo snel. Van gezond naar pre meno naar slechte eicellen in 4 mnd tijd.
de dr wil nu een 2de ivf proberen maar zegt dat dit neg zal zijn, daarna overschakelen op ecd.
hebben jullie gekozen voor wachtlijst, gekende donatie, wisseldonatie? en vooral hoe hebben jullie dit besluit genomen?
zit vol vragen en bedenkingen dat ik niet aan dr kwijt kan
voor mij is dit allemaal nieuw.
daarom lees ik jullie ervaringen met ecd.
hebben jullie het gevoel goed begeleid te zijn via het ziekenhuis?
mijn persoonlijke gyn heeft me 4 jaar aan het lijntje gehouden en in Jette nu gaat alles zo snel. Van gezond naar pre meno naar slechte eicellen in 4 mnd tijd.
de dr wil nu een 2de ivf proberen maar zegt dat dit neg zal zijn, daarna overschakelen op ecd.
hebben jullie gekozen voor wachtlijst, gekende donatie, wisseldonatie? en vooral hoe hebben jullie dit besluit genomen?
zit vol vragen en bedenkingen dat ik niet aan dr kwijt kan
-
stefanie
- Berichten: 674
- Lid geworden op: 21 februari 2007, 17:35
kitoba,
wat erg voor jullie,had zo mee gehoopt op een schitterende echo voor jullie.
super dikke knuf voor jullie en als ge wilt praten we zijn er voor jou he.
wat wordt er nu beslist,de natuur zijn gang laten gaan of wordt er een curretage gedaan?
@ihme,welkom in ons ecd clubje
de keuze voor gekende donatie of wisseldonatie hangt af van jullie,hoe zien jullie het?
heb je eventueel zus,schoonzus die voor jullie wil doneren?dan kan je voor gekende donatie gaan in jette
maar als het een donor is die je bv via het internet vind zal je in jette voor wisseldonatie moeten gaan,ik weet niet hoelang de wachtlijst dan is maar zonder donor loopt deze in ieder geval op tot 2jaar.
wijzelf hebben de eerste pogingen met wisseldonatie gedaan,daarna ook omdat de wachtlijsten zolang zijn voor gekende donatie gegaan.
liefs stefanie
wat erg voor jullie,had zo mee gehoopt op een schitterende echo voor jullie.
super dikke knuf voor jullie en als ge wilt praten we zijn er voor jou he.
wat wordt er nu beslist,de natuur zijn gang laten gaan of wordt er een curretage gedaan?
@ihme,welkom in ons ecd clubje
de keuze voor gekende donatie of wisseldonatie hangt af van jullie,hoe zien jullie het?
heb je eventueel zus,schoonzus die voor jullie wil doneren?dan kan je voor gekende donatie gaan in jette
maar als het een donor is die je bv via het internet vind zal je in jette voor wisseldonatie moeten gaan,ik weet niet hoelang de wachtlijst dan is maar zonder donor loopt deze in ieder geval op tot 2jaar.
wijzelf hebben de eerste pogingen met wisseldonatie gedaan,daarna ook omdat de wachtlijsten zolang zijn voor gekende donatie gegaan.
liefs stefanie
-
dauwdropje
- DVO Lid
- Berichten: 513
- Lid geworden op: 5 oktober 2011, 23:47
oh kitoba zo erg!! 
geen woorden voor.
bij mij gaat het verder, gisteren echo gehad follikel 15mm baarmoederslijmvlies zeer goed, spontane cyclus. bloed afgenomen gisteren, vandaag terug moeten gaan voor bloed te trekken, nu aan het wachten op telefoon of ik vanavond of morgen pregnyl moet spuiten.
spannend dus.
geen woorden voor.
bij mij gaat het verder, gisteren echo gehad follikel 15mm baarmoederslijmvlies zeer goed, spontane cyclus. bloed afgenomen gisteren, vandaag terug moeten gaan voor bloed te trekken, nu aan het wachten op telefoon of ik vanavond of morgen pregnyl moet spuiten.
spannend dus.
-
kitoba
- Berichten: 98
- Lid geworden op: 4 september 2012, 21:34
Het is zo hard. Wat kan het leven zo pijnlijk zijn. We hebben er even van mogen proeven, we hebben zo genoten deze vakantieperiode. We waren in de wolken, zo gelukkig. Mijn man was zo lief en trots op mij, we keken al zo uit om ons klein prutske in onze armen te houden.
En dan die echo, de dokter die maar niets zei en bleef zoeken naar een hartslag. De plotse angst in mijn man zijn ogen, het verdict:ons kleintje leeft niet meer.
Ik heb zoveel verdiet om dat kleine prutske, zo gek dat je na 10 weken al zo gehecht bent. Wat had ik het graag leren kennen. En ook zoveel verdriet dat we opnieuw die moeilijk weg van ivf en eiceldonatie meten bewandelen. Weer al die stress, angsten en spanningen bij elke stap. Ik hoop dat ik gauw weer de moed vind om ervoor te gaan.
Nu is het bang afwachten, komt de miskraam vanzelf? Doet het pijn? Wat als het embryootje er plots is?ik wil het echt niet zien, maar kan ik het zomaar doorspoelen in het toilet of in de vuilbak gooien? Maandag terug naar uz, ergens hoop ik dat ik dan een curretage kan krijgen.
Ik hoop dat we dit boek gauw kunnen sluiten en dat het verdriet wegebt. Het is ook zo hard om mijn man met zo'n intens verdriet en pijn te zien. Het heeft ons wel zoveel dichter gebracht als koppel. Wat heb ik veel steun aan hem. Mijn man heeft gisteren een heel mooi en lief afscheidsbriefje geschreven in mijn zwangerschapsdagboek. Misschien doe ik dat ook, eens het zover is, en kunnen we de zwangerschapsboek afsluiten en opbergen op zolder.
Ik moest dit even kwijt. Merci voor jullie steun en tot gauw. Ik blijf voor jullie duimen.
En dan die echo, de dokter die maar niets zei en bleef zoeken naar een hartslag. De plotse angst in mijn man zijn ogen, het verdict:ons kleintje leeft niet meer.
Ik heb zoveel verdiet om dat kleine prutske, zo gek dat je na 10 weken al zo gehecht bent. Wat had ik het graag leren kennen. En ook zoveel verdriet dat we opnieuw die moeilijk weg van ivf en eiceldonatie meten bewandelen. Weer al die stress, angsten en spanningen bij elke stap. Ik hoop dat ik gauw weer de moed vind om ervoor te gaan.
Nu is het bang afwachten, komt de miskraam vanzelf? Doet het pijn? Wat als het embryootje er plots is?ik wil het echt niet zien, maar kan ik het zomaar doorspoelen in het toilet of in de vuilbak gooien? Maandag terug naar uz, ergens hoop ik dat ik dan een curretage kan krijgen.
Ik hoop dat we dit boek gauw kunnen sluiten en dat het verdriet wegebt. Het is ook zo hard om mijn man met zo'n intens verdriet en pijn te zien. Het heeft ons wel zoveel dichter gebracht als koppel. Wat heb ik veel steun aan hem. Mijn man heeft gisteren een heel mooi en lief afscheidsbriefje geschreven in mijn zwangerschapsdagboek. Misschien doe ik dat ook, eens het zover is, en kunnen we de zwangerschapsboek afsluiten en opbergen op zolder.
Ik moest dit even kwijt. Merci voor jullie steun en tot gauw. Ik blijf voor jullie duimen.
-
MiepMiep
- Berichten: 101
- Lid geworden op: 4 oktober 2012, 10:52
OOOOH Kitoba, ik vind het zo zo zo erg voor jullie.
Hier zijn geen troostende woorden voor.
Wat is het leven oneerlijk seg! De enige vraag is 'waarom waarom waarom'.
Het grootste bewijs jammer genoeg dat we na een positieve hcg waarde nog niet gerust kunnen zijn totdat we het kleintje in onze armen hebben.
Heb hier geen woorden voor, het spijt me zo!
ihme: Ik ben zelf patiënt in Jette en kan er eigenlijk niets slechts over zeggen.
Over bepaalde dingen zou ik inderdaad wel graag wat meer informatie gehad hebben. Maar je mag er zeker van zijn ze zijn de 'top'. ze hebben patienten van heel de wereld. Ik ken een koppel die 8 pogingen hadden in antwerpen, ze schakelen over naar Jette en hun eerste poging daar was raak. In vele lijnen hetzelfde maar toch anders.
Ik heb het geluk gehad om mijn zus te hebben die voor ons wilde doneren.
Het is vrij snel gegaan, reken van de eerste afspraak tot de terugplaatsing een half jaar, Maximum!
Ik denk dat je er jammer genoeg ook zeker mag van zijn als Jette zegt dat je geen goed eitjes hebt, dat je er dan jammer genoeg ook effectief geen goede hebt.
Geef jezelf de tijd om dit een plaatsje te geven en dan pas verder te gaan.
Kans is groot dat je toch bij hun psychologe nog moet langs gaan.
Toen ik langs moest zei ze : bij je man zit het al in je hart, bij jou nog in je hoofd.
Een stomme zin maar dit heeft er grotendeels voor gezorgd dat het een plaatsje kreeg.
En nu we er helemaal inzitten maakt het al geen BAL meer uit of het eitje van mijn zus is het is van ons en het verdriet van de mislukking is sowieso even groot!
Suc6
Hier zijn geen troostende woorden voor.
Wat is het leven oneerlijk seg! De enige vraag is 'waarom waarom waarom'.
Het grootste bewijs jammer genoeg dat we na een positieve hcg waarde nog niet gerust kunnen zijn totdat we het kleintje in onze armen hebben.
Heb hier geen woorden voor, het spijt me zo!
ihme: Ik ben zelf patiënt in Jette en kan er eigenlijk niets slechts over zeggen.
Over bepaalde dingen zou ik inderdaad wel graag wat meer informatie gehad hebben. Maar je mag er zeker van zijn ze zijn de 'top'. ze hebben patienten van heel de wereld. Ik ken een koppel die 8 pogingen hadden in antwerpen, ze schakelen over naar Jette en hun eerste poging daar was raak. In vele lijnen hetzelfde maar toch anders.
Ik heb het geluk gehad om mijn zus te hebben die voor ons wilde doneren.
Het is vrij snel gegaan, reken van de eerste afspraak tot de terugplaatsing een half jaar, Maximum!
Ik denk dat je er jammer genoeg ook zeker mag van zijn als Jette zegt dat je geen goed eitjes hebt, dat je er dan jammer genoeg ook effectief geen goede hebt.
Geef jezelf de tijd om dit een plaatsje te geven en dan pas verder te gaan.
Kans is groot dat je toch bij hun psychologe nog moet langs gaan.
Toen ik langs moest zei ze : bij je man zit het al in je hart, bij jou nog in je hoofd.
Een stomme zin maar dit heeft er grotendeels voor gezorgd dat het een plaatsje kreeg.
En nu we er helemaal inzitten maakt het al geen BAL meer uit of het eitje van mijn zus is het is van ons en het verdriet van de mislukking is sowieso even groot!Suc6
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
Oh Kitoba dit is zo verschrikkelijk!!!! Kan alleen maar huilen terwijl ik je helemaal niet ken... Ik heb deze keer een miskraam gedaan op 8 weken (van één van de twee) Het deed wel pijn, erge steken in mijn buik en veel bloed. maar vooral de angst en het verdriet doen het pijnst. Daar is die miskraam niets tegen...
Ik weet niet of ze je dat verteld hebben maar mijn dokter zei dat als ik het vruchtje zag ik het dan best kon bewaren dan konden ze in het labo misschien vinden wat er fout was gelopen. Ik heb klonters bloed verloren en durfde die ook niet te ontleden uit angst iets tegen te komen. Heb zelf 10 dagen moeten wachten voor ze terug een echo konden doen waarbij ik dan nog positief nieuws kreeg dat er eentje nog leefde. Het gaat heel zwaar worden, en misschien hoop ik voor jouw ook op een curretage, is vond ik minder pijnlijk en het elke keer bang naar het toilet lopen vond ik bijna ondraaglijk... Bij de curretage kunnen ze jullie wondertje ook onderzoeken.
Zo mooi van je man zijn afscheidsgedichtje. Het is inderdaad misschien goed om er zelf ook eentje te schrijven als je er klaar voor bent. Hele dikke knuffel!
ihme. Ik heb donorbank gedaan in jette moest toen 7 maanden wachten sindsdien al 15 maanden aan het wachten op poging 2. Ondertussen heb ik in Palfijn een poging kruisdonatie gedaan een vriendin die doneerde en een poging gekende donatie met een meisje dat ik hier op dvo heb leren kennen.
elke ervaring was anders, de gekende donatie vond ik heel mooi, we zijn zo naar elkaar gegroeid op enkele weken tijd dat er echt een mooie vriendschap is ontstaan. maar ergens diep van binnen ben ik wel blij dat ik nu zwanger ben van een volledig anonieme donor. Ik weet niet hoe ik me zou voelen als ik echt zwanger had geweest tov van de gekende donor. Je bent ongelooflijk dankbaar, je kan het haar niet genoeg zeggen maar ergens moet er ook een moment komen dat je kan zeggen en nu gaan wij verder met ons gezinnetje en ook al zijn we je heel dankbaar, misschien wil ik niet altijd herinnerd worden aan het feit dat ik niet de genetische moeder ben. Snap je? Dan is anonieme donatie lekker gemakkelijk.
meiden ik wens jullie allemaal veel sterkte geluk moed hoop en vooral een mooi wondertje toe!
Ik weet niet of ze je dat verteld hebben maar mijn dokter zei dat als ik het vruchtje zag ik het dan best kon bewaren dan konden ze in het labo misschien vinden wat er fout was gelopen. Ik heb klonters bloed verloren en durfde die ook niet te ontleden uit angst iets tegen te komen. Heb zelf 10 dagen moeten wachten voor ze terug een echo konden doen waarbij ik dan nog positief nieuws kreeg dat er eentje nog leefde. Het gaat heel zwaar worden, en misschien hoop ik voor jouw ook op een curretage, is vond ik minder pijnlijk en het elke keer bang naar het toilet lopen vond ik bijna ondraaglijk... Bij de curretage kunnen ze jullie wondertje ook onderzoeken.
Zo mooi van je man zijn afscheidsgedichtje. Het is inderdaad misschien goed om er zelf ook eentje te schrijven als je er klaar voor bent. Hele dikke knuffel!
ihme. Ik heb donorbank gedaan in jette moest toen 7 maanden wachten sindsdien al 15 maanden aan het wachten op poging 2. Ondertussen heb ik in Palfijn een poging kruisdonatie gedaan een vriendin die doneerde en een poging gekende donatie met een meisje dat ik hier op dvo heb leren kennen.
elke ervaring was anders, de gekende donatie vond ik heel mooi, we zijn zo naar elkaar gegroeid op enkele weken tijd dat er echt een mooie vriendschap is ontstaan. maar ergens diep van binnen ben ik wel blij dat ik nu zwanger ben van een volledig anonieme donor. Ik weet niet hoe ik me zou voelen als ik echt zwanger had geweest tov van de gekende donor. Je bent ongelooflijk dankbaar, je kan het haar niet genoeg zeggen maar ergens moet er ook een moment komen dat je kan zeggen en nu gaan wij verder met ons gezinnetje en ook al zijn we je heel dankbaar, misschien wil ik niet altijd herinnerd worden aan het feit dat ik niet de genetische moeder ben. Snap je? Dan is anonieme donatie lekker gemakkelijk.
meiden ik wens jullie allemaal veel sterkte geluk moed hoop en vooral een mooi wondertje toe!
-
dauwdropje
- DVO Lid
- Berichten: 513
- Lid geworden op: 5 oktober 2011, 23:47
vrijdag 5 eicellen uit de eicelbank, zaterdag resultaat, 3 bevrucht. kwas zooo ontgoocheld, vandaag dag 4 kon het niet mer houden en toch nog eens gebeld voor mijn gemoedsrust 1tje wat achter op schema en nog 1 tje heel goed op schema. dus morgen om 10u30 terugplaatsing als ze verder goed blijven doen! dus dan morgen op dag 5 terugplaatsing. spannend!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten