Het afstaan van eicellen

[Eenjongemama]

Ik ben een mama van (België, west Vlaanderen) 24 en heb 2 prachtige dochters van 21 maand en bijna 7 maand.
Nu ik zelf mama ben en daarbij ook studeer voor verpleegster, kwam dit onderwerp aan mijn oren in de lessen.
Ik had geen idee dat dit zo nodig was.
Ik overweeg serieus om andere mensen de kans te bieden om ook te genieten van de wonderen van een kind.
Natuurlijk weet ik niet zo heel goed hoe en wat en daarom dacht ik mss dat deze forum meer raad kan bieden.
Hebben jullie enige raad?
Of zijn er mensen op zoek naar een eiceldonor mogen mij altijd contacteren.

Alvast bedankt

[joskes]

Dag eenjongemama,

Eicelbanken hunkeren naar mensen zoals jij. En de vrouwen (koppels) die op eiceldonatie zijn aangewezen nog meer. Ik kan u alleen maar aanmoedigen om je idee rond eiceldonatie kracht bij te zetten.
Ik ben zelf ook aangewezen op eiceldonatie. Ik ben hier recent mee gestart, maar het loopt niet helemaal zoals verhoopt. Als deze poging niet lukt kan ik nog een poging krijgen, maar als die ook niet lukt zal ik opnieuw een donor moeten aanwenden. Ik doe mijn behandelingen in Uz Gent. In België is de donatie anoniem. Kandidaat donoren kunnen zich aanmelden in een ziekenhuis met een eicelbank voor een donatie. Ik moest zelf een donor aanwenden om zo voorrang op de wachtlijst te krijgen die ongeveer 2,5 jaar is. En omdat ik al 39 ben en je maar tot je 40 op wachtlijst kan staan was dat voor mij noodzakelijk. Dus na lang zoeken vond ik een donor voor wisseldonatie. Dat wil zeggen dat haar eicellen naar iemand anders gaan en dat ik in ruil hiervoor eicellen van iemand anders krijg met mijn uiterlijke kenmerken.
Als donor moet je een screening laten doen. Eerst wordt jou eicelreserve getest (AMH). Is die goed dan kan de screening starten. Er wordt via bloedonderzoek naar een aantal genetische aandoeningen gezocht (dit duurt een paar maanden voor het resultaat gekend is). Er is ook een gesprek bij een geneticus. Je stamboom wordt overlopen om te kijken of er aandoeningen in de familie zijn die een donatie in de weg staan. Verder ook een gesprek met de psycholoog en de arts. Als je kan doneren dan onderga je dezelfde zaken als bij een ivf, met dat verschil dat er bij u geen terugplaatsing gebeurd uiteraard. D.w.z; aan de start van je cyclus krijg je een echo. Is deze oké dan start de stimulatie om zoveel mogelijk eicellen te kunnen bekomen. Eerst is het 1 spuitje en na een paar dagen 2/dag. Ondertussen moet je een paar keer naar de gyn voor een echo om te zien hoe alles evolueert. Na ongeveer 14 dagen, als de follikels (waar de eicellen uit gepuncteerd worden) groot genoeg zijn zal de punctie plaatsvinden. In het Uz in Gent zorgen ze voor veel sedatie en pijnstilling. Ik heb zelf 3x een ivf gehad en heb tijdens de punctie geen pijn gevoeld. Mijn donor ook niet. Nadien had ik wel menstruatie achtige pijn (enkel de 1ste 2 keer), maar met pijnstilling goed te doen. Je krijgt een paar dagen thuis geschreven en daarmee is de kous af voor jou. Een beetje een gedoe maar al bij al haalbaar. Je doet dit gratis en dus vanuit altruïsme. Er is wel een onkostenvergoeding voorzien, voor de gemaakte kosten (vervoer, opvang kinderen, Dr. Bezoeken, e.d.). Omdat ik bezorgd ben dat de volgende poging ook niet zal lukken zal ik opnieuw een donor moeten zoeken. Dus ik wil jou eicellen wel . Heb ik ze uiteindelijk zelf toch niet nodig gaan ze in de eicelbank en kan je er iemand anders (evt. zelfs 2 verschillende vrouwen) gelukkig mee maken. Ik ben steeds bereid om via een persoonlijk bericht meer info te geven. Ik kan hier ondertussen een boek over schrijven.
Groeten, en alvast bedankt om donatie te overwegen!

[Eenjongemama]

Beste joske,

Kan je dit bij je eigen gynaecoloog laten doen of moet dit effectief in UZ Gent gebeuren?

Groeten

[joskes]

Dag een jonge mama,

Je kan en mag samenwerken met je eigen gynaecoloog, maar ze doen in Gent de eerste echo (aan de start van de cyclus) en laatste echo graag zelf. Tussen die 2 echo's heb je er meestal nog ongeveer 1 of 2 nodig. Het is niet zo eenvoudig als mannen die willen doneren. Het vraagt wel een investering. Het vraagt ook wel een flexibiliteit van de werkgever voor die periode. Jij bent student en dan kan je misschien moeilijk vrij nemen. Zeker tijdens een stageperiode lijkt mij dat niet haalbaar