De Verdwaalde Ooievaar

Hey daar mama's en mama's in spé,

graag had ik van jullie meer informatie gekregen over het donor worden. Ik heb al een halve dag gegoogled maar de site eiceldonatie.be bestaat precies niet meer, ik krijg enkel een voorpagina en geen verdere info. Op fora zie ik verschillende verhalen maar nergens een duidelijke, overzichtelijke uitleg - of misschien ben ik nog niet tot op de juiste site geraakt.

Mijn verhaal? Ik ben een mama van bijna 26 met een pracht van een grote, intelligente, welbespraakte en ronduit hilarische zoon van 2,5 die sinds 2 weken naar de kleuterklas gaat. Tussen mij en zijn papa is het spijtig genoeg niet gelukt en we voeden ons zoontje op in (nog steeds zeer vriendschappelijk) co-ouderschap.

Ondertussen heb ik een nieuwe vriend, die zelf al 2 kinderen heeft. Ik weet dat ik misschien ooit nog wel een kindje wil, maar twijfel nog sterk, en het zal in ieder geval niet voor de eerste 5 jaar zijn. Ik besef maar al te goed hoe gezegend ik ben met mijn kleine man en ik geniet zo hard van de mama-zoon-momenten als hij bij mij is, dat het mij onlangs begon te dagen dat ik (zoals ze dat in Antwerpen zeggen) "mijn pollekes mag kussen" met mijn kindergeluk. Ik was van de eerste keer zwanger, had een ongecompliceerde zwangerschap en een bevalling van 3,5u.

Al dat geluk is mij gegund geweest, maar niet iedereen, en ik wil heel graag andere mama's-in-spé laten meegenieten van al dit moois. Ik wil graag eicellen doneren, maar heb nog een boel onbeantwoorde vragen:
- hoe word je donor?
- hoe ingrijpend is de hormoonbehandeling?
- hoe gebeurt de donatie?
- hoeveel tijd (lees: afwezigheid van mijn drukke job) neemt dit in beslag?
- wat met de pil (neem die al heel lang)?
- wat met seks?
- anoniem donor zijn of een koppel zoeken om te helpen?
- kindje achteraf leren kennen (in geval 2) of niet?

Zoveel vragen, maar zoveel zin om iemand hier heel gelukkig mee te maken!

Hopelijk hebben jullie meer inzichten voor mij...

Groetjes,
MissyMel

MissyMel,

Om te beginnen: heel edelmoedig van je dat je eieceldonor wil worden. Ik ben zelf mama geworden van een zoontje dankzij een lieve dame als jij!

Ik zal proberen zo goed als mogelijk op je vragen te antwoorden, maar als je nog vragen hebt, mag je die natuurlijk steeds stellen.

Donor worden kan op twee manieren: ofwel meld je je aan bij een fertiliteitscentrum en stel je je daar kandidaat voor eiceldonatie ofwel zoek je een koppel dat een donor zoekt (bv hier op het forum kan je reageren op een oproep of jezelf aanbieden).
In het eerste geval zal het fertiliteitscentrum jouw behandeling opstarten en de eicellen geven aan de eerste op de lijst (al dan niet rekening houdende met uiterlijke kenmerken van jou en de acceptor).
Als je donor bent voor een koppel dat je 'kent' zullen zij sneller eicellen krijgen, maar dan wel van een andere donor (als ik me niet vergis dan is gekende donatie in België zeldzaam, bij ons in het ziekenhuis deden ze het enkel igv zeer goede vriendinnen of zussen). Bij ons in het ziekenhuis was het ook zo dat als je zelf een donor aanbracht je twee kansen kreeg, 1 keer als hoofdacceptor en 1 keer als nevenacceptor (dan werd je klaargestoomd voor het geval een donor plots zeer veel eicellen zou hebben en deze verdeeld konden worden over meerdere vrouwen). Als je geen donor aanbracht dan kreeg je 1 keer eicellen.
Ik heb wel gemerkt dat elk centrum zijn eigen regels en werkwijze heeft, dus informeer je best eens bij het centrum waar je wil doneren of waar het koppel waar je wil voor doneren in behandeling is!

Hoe ingrijpend een hormoonbehandeling is hangt af van persoon tot persoon. Bij de ene duurt de eigenlijke stimulatie 10 dagen, bij de andere kan dat 21 dagen of meer zijn. De ene voelt zich moe, mottig, lastig, ziek, de andere voelt dan weer niets.
Hetzelfde voor de punctie (het oogsten van de eitjes): de ene vindt dat pijnlijk, de andere vindt dat het nogal meevalt. De behandeling en de punctie zijn hetzelfde als deze van een vrouw die een IVF behandeling ondergaat (misschien ken je zelf zo wel iemand om eens van gedachten te wisselen).
Mijn zus is donor geweest voor mij (wel voor kruisdonatie, dus niet voor rechtstreekse donatie) en zij vond de hormoonbehandeling niet erg. De punctie vond ze ook zeer goed meevallen (is in het ziekenhuis waar ik in behandeling was steeds onder lichte verdoving) en voelde zich achteraf weer zeer snel fit, wilde zelfs vroeger dan voorzien was weer gaan werken. Helaas heeft mijn zus een overstimulatie gehad waar ze wel serieus van heeft afgezien... dat is een mogelijke complicatie van de hormoonbehandeling en punctie, een risico die er ook is bij normale IVF behandeling.
Daardoor is mijn zus een week extra buiten strijd geweest. Voor de eigenlijke punctie had ze vier dagen ziekteverlof voorgeschreven gekregen. Alle onderzoeken en consultaties voorafgaand aan de punctie heeft zij na haar werkuren of op haar vrije dagen kunnen regelen (maar dat is ook weer afhankelijk van centrum tot centrum of dat mogelijk is of niet).

Dat je al lang de pil neemt is geen probleem, is zelfs een voordeel omdat ze dan perfect weten wanneer ze met de behandeling kunnen starten.

Seks tijdens de behandeling is volgens mij geen enkel probleem. Door de hormonen kan je wel een verandering ervaren in de zin in seks of in de vochtigheid van de vagina of je kan wat fysische last hebben van de stimulatie (bv wat buikpijn).

Zoals eerder al gezegd, vermoed ik dat er in België weinig gekende donatie gebeurt. Je kan natuurlijk wel een koppel zoeken en leren kennen waarvoor je wil doneren zonder dat jouw eicellen ook effectief naar dat koppel gaan. Je weet dan wel dat je dat koppel hebt kunnen helpen. Maar zoals gezegd, ik denk dat dat van centrum tot centrum afhangt. In ieder geval moeten beide partijen achter de beslissing staan en moet een psychologische screening aantonen dat je dat aankan.
Of je het kindje al dan niet kan/wil leren kennen hangt dus ook van het bovenstaande af.

Als je eens verder leest hier op het forum zal je zien dat er al wat ervaringen van donoren en acceptoren neergeschreven staan. Je zal dan ook zien dat de werkwijze van de verschillende centra (sterk) verschilt. Er is dus niet zoiets als 1 protocol voor eiceldonatie. Voor de meest correcte info kan je best contact opnemen met een fertiliteitscentrum. Geloof me, als donor zal je met open armen ontvangen worden en ze zullen met alle plezier uitleg geven. Daarna kan je dan nog steeds zelf beslissen.

Veel succes!

Hey MissyMel,

De websites waar je heel veel praktische info kan vinden zijn :
www.eiceldonor.be
www.brusselsivf.be

Ben zelf eicelacceptor dus het doet enorm plezier te lezen dat er vrouwen spontaan het initiatief nemen om eiceldonor te worden.

Succes hé.

hey MissyMel

ook ik ben een trotse mama geworden van een zoontje
door een lieve vrouw met een groot hart zoals jij.
meer kan ik aan jd haar uitleg niet toevoegen
als je wil kan je wel mijn site eens bezoeken daar staat ook wat uitleg over eiceldonatie.

http://eicelgezocht.spaces.live.com/

vele groeten stefanie