Bloedtest na eiceldonatie
Geplaatst: 5 juni 2010, 7:29
Hallo
Ik lees al weken mee op deze site en heb eindelijk de moed gevonden om zelf mijn verhaal te posten.
Eind mei had ik een terugplaatsing van twee zogeheten 'prachtige embryootjes' die al 8x gedeeld waren op dag 3. Ikzelf was in topform volgens mijn arts, baarmoederslijmvlies was 10mm en al mijn hormonenniveaus waren prima. Heb al twee meisjes via natuurlijke en probleemloze zwangerschapppen, maar gezien mijn leeftijd nu (42) en een mk vorig jaar werd mijn aangeraden om geen ivf meer te proberen en direct eiceldonatie te doen. We plaatsten ons op de lijst en kregen na ongeveer 6 maand bericht dat er iemand was van 27 voor ons. Prachtig dus en alles verliep vlot.
In totaal had onze doneuse 12 ocytes waarvan er uiteindelijk 7 bevrucht waren en er dan tenslotte twee werden geplaatst, eentje kwam in aanmerking voor invriezing maar dat deed men uiteindelijk niet, veel uitleg kregen wij niet behalve dat het niet goed genoeg was. Is dit een goed resultaat, zelfs dat is mij niet duidelijk gemaakt?
Op dag 9 na de dag van de TP moest ik al een bloedtest gaan doen, vrij vroeg vond ik zelf, maar mijn behandelende arts vond dit nodig om tijdig te zien of mijn medicatie moest worden aangepast. De Hcg-waarden waren nog te laag, mijn progestreon en oestrogeen was gestegen, dus dat is een goed teken zei hij, toch ben ik in zak en as en voelt dit aan als een negatief resultaat. Ik moet nu over drie dagen terug voor een bloedtest. Zijn er mensen die ook vroeg een bloedtest lieten doen of ervaring hebben met een niet geslaagde eiceldonatie. Het is tenslotte de methode die volgens de statistieken de beste resultaten geeft. Ik voel me een beetje moedeloos bij de gedachte om helemaal opnieuw te moeten starten gezien we ook geen ingevrozen embryo's hebben. De klok tikt uiteraard, mijn leeftijd is er en het verlangen wordt steeds groter.
Ik lees hier zeer pijnlijke verhalen en voel hard mee met sommigen van jullie. Ik lees vooral veel over eiceldonatie natuurlijk, maar ook over mensen die talloze ivf-pogingen hebben ondergaan en moed blijven vinden. Is ontroerend soms.
Graag wat reacties.
Liefs
Ik lees al weken mee op deze site en heb eindelijk de moed gevonden om zelf mijn verhaal te posten.
Eind mei had ik een terugplaatsing van twee zogeheten 'prachtige embryootjes' die al 8x gedeeld waren op dag 3. Ikzelf was in topform volgens mijn arts, baarmoederslijmvlies was 10mm en al mijn hormonenniveaus waren prima. Heb al twee meisjes via natuurlijke en probleemloze zwangerschapppen, maar gezien mijn leeftijd nu (42) en een mk vorig jaar werd mijn aangeraden om geen ivf meer te proberen en direct eiceldonatie te doen. We plaatsten ons op de lijst en kregen na ongeveer 6 maand bericht dat er iemand was van 27 voor ons. Prachtig dus en alles verliep vlot.
In totaal had onze doneuse 12 ocytes waarvan er uiteindelijk 7 bevrucht waren en er dan tenslotte twee werden geplaatst, eentje kwam in aanmerking voor invriezing maar dat deed men uiteindelijk niet, veel uitleg kregen wij niet behalve dat het niet goed genoeg was. Is dit een goed resultaat, zelfs dat is mij niet duidelijk gemaakt?
Op dag 9 na de dag van de TP moest ik al een bloedtest gaan doen, vrij vroeg vond ik zelf, maar mijn behandelende arts vond dit nodig om tijdig te zien of mijn medicatie moest worden aangepast. De Hcg-waarden waren nog te laag, mijn progestreon en oestrogeen was gestegen, dus dat is een goed teken zei hij, toch ben ik in zak en as en voelt dit aan als een negatief resultaat. Ik moet nu over drie dagen terug voor een bloedtest. Zijn er mensen die ook vroeg een bloedtest lieten doen of ervaring hebben met een niet geslaagde eiceldonatie. Het is tenslotte de methode die volgens de statistieken de beste resultaten geeft. Ik voel me een beetje moedeloos bij de gedachte om helemaal opnieuw te moeten starten gezien we ook geen ingevrozen embryo's hebben. De klok tikt uiteraard, mijn leeftijd is er en het verlangen wordt steeds groter.
Ik lees hier zeer pijnlijke verhalen en voel hard mee met sommigen van jullie. Ik lees vooral veel over eiceldonatie natuurlijk, maar ook over mensen die talloze ivf-pogingen hebben ondergaan en moed blijven vinden. Is ontroerend soms.
Graag wat reacties.
Liefs