Pagina 1 van 1

onze ijsbeertjes

Geplaatst: 20 september 2010, 20:35
door stefanie
hoikes

vandaag zouden we er voor gaan...
we zagen het zitten...
we hadden er (stiekem)toch wel hoop op...
onze eerste 2 cryo's ooit...
maar helaas...
het lang verwachtte telefoontje duurde lang...
dus ging er al een belletje rinkelen...
en idd ons twee ysbeertje hebben het niet overleefd...
daar sta je dan...
met je verdriet...
zou ik huilen of hou ik mijn tranen in bedwang...
ik kies wel voor het laatste...
zal wel huilen als mijn ventje het niet ziet...
we troosten elkaar,want niemand die het weet...
behalve onze ex donor...
bedankt voor je lieve berichtjes...
onze zeepbel spat terug uit elkaar...
het kleine beetje hoop dat je had...
weg zomaar ineens...
terug een droom die niet uitkomt...
maar we moeten door...
terug het masker op en verder...
doen alsof er niks aan de hand is...
lachen,meepraten met iedereen...
en ondertussen sterven van binnen...
maar we geven nog niet op...
nog 1 keer willen we de mmm door...
voor een brusje voor ons zoontje...

:( stefanie
XxX

re

Geplaatst: 20 september 2010, 20:55
door madeliefje
Ohhh Stefanie ... wat jammer nou lieverd :(
Laat het verdriet toe ... maar trek je op aan de hoop die er toch nog altijd is ...

Veel sterkte xxx

Dikke troostknuffel

Madeliefje

Geplaatst: 19 november 2010, 9:53
door habibi
Stefanie,

Weet hoe je je voelt....
Wilde ook zo graag ons dochtertje een speelkameraadje gunnen....
Zij is zelf zo gek van andere kinderen....
Niemand die het echt snapt want je hebt er al eentje...
Kreeg het telefoontje bijna dag te vroeg. Ze gingen vandaag om half 10 bellen maar belden al gisteren middag. Ik stond in een winkel. Heel maf gevoel, had het niet verwacht op dat moment. Had het eerst zelfs niet verstaan omdat ik geen idee had wie er belde. De nummer van het labo is veranderd en kende dit nummer niet.
Ben buiten gegaan zonder inkopen, had geen zin meer om te winkelen.
Was misschien goed bedoeld van de man van het labo maar kwam heel bot over. Hij begon eerst te zeggen slecht nieuws, en dat hij iets ontwikkelde dat mislukt was. Ik had niet verstaan wat dus ik zo van "pardon". Ah ja, zei hij, Sorry ik ben van fertiliteit en de embryo heeft het ontdooien niet overleefd. Ik zei : ze gingen toch pas morgen bellen. Hij zei ja maar weet het nu al dus dacht dan kan ze haar dag beter plannen???? Geen vraag van stoor ik
ofzo... Gewoon met de deur in huis noemen ze dat... Heb al vaak teleurgesteld geweest maar dit was toch wel een heel rare manier hoor... Gelukkig Zorgde mijn dochtertje voor de nodige afleiding door haar kans schoon te zien om de deugniet uit te hangen...
Gaan het ook nog 1 keer "vers" proberen. Heb de donor al... Nu nog alle tests doorlopen...
Hopelijk lukt dat wonder toch nog een maal voor ons...