De Verdwaalde Ooievaar

hallokes,

voor de dames die me hier nog niet kennen zal ik me kort eventjes voorstellen.
ben stefanie,33jaar,gelukkig getrouwd en sinds 2003 terecht gekomen in de mmm.
we hebben 7 icsi's achter de rug,
1tp met eiceldonatie,waar ons kleine wonder in ontstaan is(2008)
en sinds 2010 terug gestart met ecd voor een brusje,
1cryo,1verse tp met eiceldonatie=mislukt
en nu in de w8weken van tp met eiceldonatie
dit is dan ook onze laatste poging(hebben nog 1 cryo maar op cryos zet ik echt geen hoop)
wat als deze poging ook mislukt is,hoe moet ik dan verder
kan ik zomaar mijn wens opbergen en doen voor de buiten wereld alsof er niets aan de hand is?gewoon vrolijk zijn aan de buitenkant en sterven vanbinnen?
want als jezelf niet in de mmm zit,snap je der toch niets van van hoe je je voelt,zelfs mijn ouders en zussen niet.
op het werk moet je dan ook gewoon doen alsof er niets aan de hand is,vriendelijk,lachen naar de klanten en dat is iets wat op zo'n momen echt pppffffff is
maja als dit niet lukt moet ik mijn job toch opgeven om een ande te zoeken,lukt niet in combinatie werk-school,alhoewel ik mijn job graag doe en totaal niet weet wat ik daarna moet doen.
ik ben heeeeel gelukkig met ons zoontje,ons wonder
maar toch knaagt het,ik zou hem zo graag een brusje geven,maar.....de hoop op een zwangerschap is echt heeeeeeeel ver weg.

grtjs stefanie

Hey Stefanie,

De moed nu niet opgeven hé...
Je bent nu nog aan het wachten en je hebt nog 1 cryo (misschien is er daarna nog een nu nog verborgen mogelijkheid), het kan nog! Ik begrijp dt je zenuwachtig en bang bent, maar probeer toch nog even positief te denken en af te wachten.

Ikzelf denk ook altijd 'wat als...', als ik dan een oplossing gevonden heb, voel ik me weer rustigr. Jammer genoeg is er niet altijd een oplossing hé.

Veel moed hé meid!!