De Verdwaalde Ooievaar

Hey,

Ik heb op mijn 16e eens een artikel gelezen over eicendonatie.

Nu, ik ben 32 jaar en heb samen met mijn partner 5 kinderen. Na het verhaal van mijn ouders (met zeer veel moeite mij en mijn broer gekregen) en zelf mijn nicht te zien worstelen om zwanger te worden weer eens gaan nadenken.
Ik heb 5 gezonde kinderen, zonder moeite gekregen terwijl anderen zoveel moeite moeten doen om hun wens in vervulling te laten gaan. Vandaar terug op zoek gegaan naar wat er mogelijk was en hier terecht gekomen.

Mijn man is gesterilliseert overigens aangezien we liever geen zesde wilden

Nu heb ik toch wat vragen. Zijn hier ook donoren aanwezig waar ik eens mee kan praten? Wat waren de gevoelens?

Ik overweeg om donor te worden. Ik ben misschien egoïstisch maar ik zou heel graag de toekomstige mama en papa leren kennen. Eventueel zelfs contact houden na de geboorte (loop ver vooruit sorry). Niet om me te bemoeien, totaal niet! Maar wel omdat het misschien gevoelsmatig is. Ik zie veel om me heen met kinderen gebeuren en het idee...snappen jullie me? Sorry voor mijn wazige gedoe. Ik weet dat ik maandelijks een eitje "weggooi". En toch doet het me iets om die weg te geven. Aan een wildvreemde bedoel ik dan...

Ik wil enorm veel vertellen en vragen maar weet gewoon niet waar te beginnen.

Hey steffie80,

Ik ben een eiceldonor en ik werk enkel met gekende donatie.
Ik heb reeds 5 keer gedoneerd en begin binnenkort voor de 6de keer.
Als je vragen hebt shoot!

Groetjes sammeke

Hoi Steffie
Wat lief dat je dit wil gaan doen.
Ik snap je vraag wel. Onze donor was mijn nichtje, juist omdat ik haar ken en we altijd contact hebben was ik dolblij dat zij aanbood haar eicellen aan ons af te staan. Ik heb nu een heel bijzondere band met haar. zij was de 1e die onze kindjes zag direct na de geboorte (dat wilde ik zelf graag). Wanneer ik aan haar denk krijg ik een warm gevoel, ze is heel speciaal voor ons.

groetjes Danaa