De Verdwaalde Ooievaar

go als mama durf ik niet te antwoorden..

maar ik dacht altijd dat ik het vies zou vinden om via inseminatie donorsperma in me te hebben..
ik dacht van pff da gaat toch echt maar raar zijn en hoe ga ik mij daar bij kunnen voelen..

Bij de eerste poging was het gewoon zo gewoon.. ik stelde me helemaal die vragen niet.. mijn man en ik hoopte gewoon zwanger te zijn.. de eerste teleurstelling was dan ook een zeer zware dobber en toen wisten we zeker dat dit is wat we wouden..

Tenslotte mie ga je dat kindje dragen in je buikje.. je gaat dat voelen... je gaat dat ter wereld brengen..
Je gaat daar van dag 1 ongelooflijk van houden!!

kussi

ik durfde ook niet antwoordne omdat ik nog niet mama ben, ik was ben nu wel bijna 10 weken zwanger van mijn 2e poging eiceldonatie. en ik heb nog geen moment gevoeld dat het niet mijn kindje zou zijn,het is dna van iemand anders maar daar houdt het op,mijn lichaam moest het aanvaarden, ukkie groeit in mijn baarmoeder verder, ukkie zal bouwstenen vanuit mijn bloed gebruiken om te groeien, ik ga hem/haar opvoeden, troosten,...
alleen ben ik heel af en toe bang maar das dan persoonlijk dat het me gaat kwetsen als mensen gaan uitzoeken opwie van de ouders het kindje trekt.
maarja...
Ik moet zeggen, ben héél gelukkig voor het moment dus niet twijfelen, en als je er toch liever over praat eens langsgaan bij een psychologe?

héél véél succes meid!!

Hallo allemaal, ik ben nieuw in het forum. Ik heb net een traject eiceldonatie achter de rug en ben nu in blijde verwachting. Ik moet zeggen dat het wel echt voelt. Natuurlijk had ik mijn twijfels in het begin, toen we hier mee bezig waren, maar nu het zo ver is weet ik, en mijn man ook, dat we de beste beslissing hebben genomen. Wij zijn in Spanje geweest voor de behandeling, in Alicante - IVF Spain. Voor ons, een fantastische kliniek, heel professioneel, vriendelijk en het ging allemaal in het NL en EN!! Geweldig. Ik heb daar te horen gekregen dat ze een uitzending hebben opgenomen voor Telefacts. Als het goed is wordt dit op 7 januari uitgezonden. Ik ben benieuwd!! Ze vertelde dat het over eiceldonatie ging, misschien kunnen jullie ook kijken, en zullen er wel antwoorden zijn op jullie vragen.
Heel veel succes voor alle twijfelaars!
Lin

Hey Lin,

Wel, wij zijn de procedure aan het opstarten om naar Spanje te gaan.
Mss een nogal direkte vraag, maar heb je één of twee emmy's laten plaatsen? Ik twijvel daar enorm over.
We zijn al zo lang bezig ...
Sorry, voor de verandering van onderwerp. Ik vind nie veel mensen die naar Spanje zijn geweest.

Zelf heb ik de indruk dat ik een mini rouw procesje heb doorgemaakt. Een soort afscheid van de mogelijkheid van een eigen biologisch kind. Die genetische band is iets dat, als je aandacht erop gefocust wordt, veel aan bod komt in het dagelijkse leven. Op begrafenissen, op de metro een moeder en kind die krak hetzelfde haar hebben, ... dat doet pijn.
Tegerlijkertijd is er terug hoop op een kind in mijn buik. Ik kan het me niet voorstellen dat ik het kind minder graag zou zien. Alleen gaan we naar het kind toe die uitleg moeten geven en dit managen, wat andere gezinnen niet hoeven te doen. De psycholoog beweerd wel dat als je het goed aanpakt dat je kind er geen gevolg aan overhoud.

Eliza

Dag Marijke,
Ik ben mama van 3 ECD-kindjes.
En ja, het zijn gewoon mijn kids! Het voelt heel natuurlijk aan, al vanaf de dag dat je dat hartje ziet kloppen op de eerste echo.
Tenslotte draag je ze 9 maanden en zet je ze ook op de wereld.
En ik, ik ben gewoon hun mama en zie ze stuk voor stuk doodgraag, als waren het mijn eigen genen!

En dauwdropje, ik hoor toch ook wel eens hoe sterk ons dochtertje op mij lijkt . Dan kan ik een glimlach toch niet onderdrukken.

vele groetjes,

Veerle

Hoi Marijke
Hier nog een mama van 3 EDC kindjes. Toen ik hoorde dat eiceldonatie de enigste manier was om zwanger te worden moest ik heel hard huilen, ik wilde dat niet, een kindje van 'een ander'. Maar ik kan je verzekeren, zo voelt het echt niet! Het zijn míjn kindjes, die in mijn buik hebben gezeten, die ik op de wereld heb gezet en waar ik vreselijk veel van hou! Het enige wat ik wel eens jammer vind is dat ze niet op mij lijken.
wat fantastisch dat een vriendin jullie wil gaan helpen. Ik wens je heel veel geluk.
liefs Danaa

Hoi,


Ik wilde eens vragen, wij zijn in sint lucas in gent aan het wachten op een eicel... In juni 2013 heeft ons wisseldonor gedoneerd... Zijn er nog mensen die zo lang moeten wachten?

Beste Framboosje86,

In juni 2013 heeft een vriendin van ons ook haar eicellen gedoneerd als wisseldonor in St Lucas Gent. Tot op vandaag wachten wij ook nog op meer nieuws van hen.

We waren het wachten een beetje beu en begin december hebben we beslist om naar Spanje te gaan (IVF Spain in Alicant) en daar zijn dus echt geen wachttijden en gaat het echt wel vooruit!

Grjts