Even voorstellen

[ElsX]

Hey iedereen,

na een tijdje wat meelezen op deze website en op het forum heb ik dan toch maar de stap gezet om een profiel aan te maken.
Ik ben Els, 34 jaar.
Ik weet al van mijn 15 à 16 jaar dat op natuurlijke wijze kinderen krijgen er waarschijnlijk niet zou inzitten, aangezien ik slechts een 2tal keer per jaar mijn regels doorkrijg. Na een paar beperkte onderzoeken was het advies van de huisarts destijds dat het niet nodig was om verder naar de oorzaak te zoeken, zolang ik nog geen kinderwens had. Dat ik ooit zeker kinderen wou was voor mij echter al van in mijn vroege tienerjaren heel duidelijk, dus het is toch iets wat steeds wat in mijn hoofd is blijven spoken. Ongeveer anderhalf jaar geleden hebben we beslist dat ik zou stoppen met de pil (die ik toch maar nam, want je weet maar nooit) en eerst even te kijken of de natuur misschien tegen alle verwachtingen in haar ding zou doen. Begin september dan toch nog maar eens naar mijn huisarts die me meteen doorverwees naar de dienst fertiliteit van ZNA. Het vermoeden van PCOS werd daar bevestigd, bij mijn vriend bleek alles gelukkig helemaal in orde HSG wees uit dat ook 1 eileider niet doorgankelijk is.
Intussen zit de eerste reeks met clomid en de eerste IUI erop, helaas negatief (wat ik leek aan te voelen). Nu zitten we in de 2e reeks Clomid en staat er volgende week weer een ochtendraadpleging op het programma.

Zo dat is een langer verhaal geworden dan aanvankelijk gepland

[CarolineG]

Hallo,
Ik ben hier nieuw en wil me even voorstellen.
Ik ben Caroline en al vroeg wist ik later wil ik 2 kinderen en trouwen. Veel meisjes zullen dit misschien wel denken. Ik zei altijd tegen mijn 27 wil ik mijn eerste kindje hebben. Helaas dacht er mijn toenmalige vriend anders over. Hij wou er geen. We waren nog jong en dacht hij veranderd misschien wel van gedacht. Na 13 jaar samen zijn wou hij nog steeds niet en heb ik de knoop dan doorgehakt om niet verder te gaan met hem want wou echt wel kinderen. Ondertussen was ik al 35 geworden. Heb dan iemand leren kennen die wel eerst kinderen wou, maar mij na een jaar op mijn verjaardag heeft laten zitten en zei ik voel me toch te oud om nog aan kinderen te beginnen. Weer een domper. Ben nu een jaar met mijn huidige vriend die al 3 kinderen heeft uit zijn vorig huwelijk. Hij weet ook dat ik nog steeds met mijn grote kinderwens zit en wou me daarbij wel helpen. Eentje erbij moet wel kunnen... Het enige probleem was dat mijn vriend zich heeft laten knippen na zijn 3de. Geïnformeerd wat de mogelijkheden zijn en via een tese is het mogelijk om zaad via de ballen te nemen. Zijn 2 kind heeft hij via ivf gedaan met zijn ex want het lukte niet meer, het 3de was er na 10 maand op natuurlijke wijze wat niet echt de bedoeling was. Goed contract opgenomen bij de dokter waar hij toen bij geweest was. Vermits hij geknipt was, mochten we het op natuurlijke wijze wel vergeten. Was toen al 38 pfff. Na de inname van de voedingssupplementen, inspuitingen,... Enz was het in oktober tijd voor een 1st punctie. 15 eicellen hebben ze genomen, waarvan er maar 1 goed was en 1 matig. 1 laten terugplaatsen maar het was dus negatief. Kwam dan ook te weten dat ik op natuurlijke wijze nooit zwanger zou geraken, zelf al had ik een vriend die wel nog productief zou zijn. Wat was dat een c slag in mijn gezicht. Ge moet daar dan al 38 jaar voor zijn geworden om dat te weten te komen. Pfff. Een maand moeten wachten en nu op 2de kerstdag mocht ik een 2de punctie doen. Deze keer 9 eicellen genomen. Maar weer maar 1 goed. Na dag 3 de terugplaatsing maar sinds eergisteren weet ik dus dat het weer negatief is. Ondertussen ben ik 39 van in november, en begin te wanhopen. Wou zeker voor mijn 40st kinderen met dat ik altijd maar moest uitstellen. Maar zie dat gelijk ook niet meer goed komen. Met 1 ben ik al blij. Ben de wanhoop nabij. Zie mijn vriend en zijn 3 kinderen graag en behandel ze alsof het de mijne zouden zijn, maar het is toch niet hetzelfde. Ben in behandeling in Aalter en in Gent zijn dan de punctie en terugplaatsing. Hopelijk 3de keer goede keer. Al zie ik er tegenop om weer alles opnieuw te moeten doen en ben ook altijd zo ziek van de verdoving na de punctie en de punctie, kan dan een week ver niet gaan.
Nu weer een maand wachten. Net mijn regels terug. Binnen twee weken terug naar de dokter om een nieuw schema op te maken.
Zo dit is mijn verhaal een beetje.
Blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kan.
Groetjes Caroline

[mich75]

Ik kan je aanraden als het de derde keer niet lukt dat je dan eens je licht opsteekt in Jette. Er zijn er velen waarbij het in Aalter niet lukt, de overstap naar Jette maken en binnen de kortste keren zwanger zijn.

Soms gebeurt ook het andere, dat het in Jette niet lukt en in Aalter wel.

Ik ben op mijn 41 mama geworden van ICSI 6.

[Billy78]

De moed niet opgeven !
Ik ben uiteindelijk na een hoop omwegen, gynaecologen die me aan het lijntje hielden,... mama geworden op mijn 40e en ben nu terug zwanger en zal dan bevallen op een dag voor of na mijn 42e verjaardag.
Ik had telkens voldoende eicellen, maar uiteindelijk schoot er telkens maar een beperkt aantal embryo's over, waarvan telkens maar 1 goed.

Succes !!!

[kptje]

Hoi allemaal,
Ik ben nieuw op het forum... al tijdje bezig met fertiliteit. 2 miskramen.. Ik heb ook instagrampagina voor lotgenoten #hethormoonmonster. Het staat vrij om mij te volgen. Lieve groetjes, Kp

[Lowiese]

Hallo allemaal,

Ik ben ook nieuw op het forum.

Sinds 2010 zitten wij in de MMM. In 2014 mochten wij ons zoontje eindelijk verwelkomen na de terugplaatsing van een cryo uit een eerste IVF poging.

Al snel hoopten we op een broertje of zusje voor ons zoontje. Jammergenoeg zijn alle pogingen hierna niet gelukt.

Momenteel zijn er nog 2 cryootjes aant wachten. Maar de paniek begint stilaan toe te slaan. Al onze terugbetaalde pogingen zijn op, wat hierna?

En ik weet dat ik dankbaar moet zijn (en dat ben ik ook) voor ons zoontje. Maar waarom blijft het gemis dan zo groot, waarom blijft dat verdriet?

Misschien nog iemand in onze situatie?

Groetjes Lowiese

[mich75]

Wij zijn in 2010 begonnen, 2014 de mmm ingestapt en in 2017 is onze dochter geboren dit was ICSI 6, officieel poging 5 omdat er 1x iets fout is gelopen.
Daarna nog een cryo en een laatste poging met 4 embryo's, maar niet gelukt.

Toen we nog voor onze dochter bezig waren las ik wel eens dat de wens voor een tweede dikwijls nog groter is dan bij een eerste. Dit is misschien wel zo, ik denk omdat je dan echt weet wat het is om een kindje te hebben.

Mijn man en ik hadden beslist dat we zouden stoppen als de terugbetaalde pogingen op waren, die laatste heb ik vlug vlug moeten doen omdat ik richting 43j ging en dan zou die vervallen.

Na de voorlaatste tp ben ik op consult gegaan bij mijn arts en heb ik gevraagd wat de mogelijkheden en vooral de kansen waren als die laatste niet zou lukken. Geen brusje leek voor mij geen optie, dus ik wou weten wat er kon.
Mijn dr stelde ecd voor, maar ik moest er zeker nog niet teveel aan denken want het kon best nog lukken. We hebben dan een pauze ingelast van enkele maanden en uiteindelijk is die laatste tp uitgedraaid op een biochemische zwangerschap.
Enkele dagen later heb ik een afspraak gemaakt om toch voor ecd te gaan en nu hebben we een tweeling van 7 maanden.

Ik weet niet of je al je pogingen in hetzelfde centrum hebt gedaan en of je weet waar het bij jullie misloopt. Bij mij was het mijn leeftijd, we hadden nog x-aantal pogingen kunnen proberen, maar de kansen waren enorm laag en worden bij wijze van spreken elke dag minder, dus daarom de keuze van ecd.

Heb je nog extra onderzoeken gekregen? Indien niet, kan je deze misschien nog laten doen voor je een volgende tp doet.

[Yasmin8680]

Hallo,
Ik heb al heel lang jullie berichten gelezen zonder aan te durven zelf iets te schrijven, maar nu heb ik net terug slecht nieuws ontvangen dat ik het van me af moet schrijven. Bij mijn eerste gynaecoloog had ik 5 inseminaties en 1 ICSI gedaan zonder enig succes. Ik had er geen vertrouwen meer in en ben dus overgeschakeld naar Aalter. Ik had eerst een kijkoperatie waar bleek dat mijn eierstokken verkleefd waren en zonder die ingreep ging ik nooit zwanger kunnen raken. Ge kunt u voorstellen wat een slag het voor me was toen ik besefte dat al die pogingen voor niks waren.... Ik ben dan terug met volle moed herbegonnen en heb nu al terug 5 ICSI behandelingen achter de rug maar tevergeefs. Ik lees van velen dat jullie heel veel eitjes hebben, ik heb bij iedere poging maar 1 of 2, dus mijn kansen zijn sowieso geringer en ben 39 jaar en volop aan het wanhopen. Het is zo erg dat ik mezelf bescherm en begin te denken dat het er voor mij niet gaat inzitten, maar zou zó graag een kindje willen voor het te laat is, dat men toch blijft doorgaan... Maar tot hoever?!!!
Enige reactie zou heel vriendelijk en welkom zijn. Want mensen die dit niet ondergaan kunnen niet begrijpen wat dat met je lichaam en geest doet...
Succes voor iedereen in deze moeilijke strijd!!

[Lowiese]

Wij zijn in 2010 begonnen, 2014 de mmm ingestapt en in 2017 is onze dochter geboren dit was ICSI 6, officieel poging 5 omdat er 1x iets fout is gelopen.
Daarna nog een cryo en een laatste poging met 4 embryo's, maar niet gelukt.

Toen we nog voor onze dochter bezig waren las ik wel eens dat de wens voor een tweede dikwijls nog groter is dan bij een eerste. Dit is misschien wel zo, ik denk omdat je dan echt weet wat het is om een kindje te hebben.

Mijn man en ik hadden beslist dat we zouden stoppen als de terugbetaalde pogingen op waren, die laatste heb ik vlug vlug moeten doen omdat ik richting 43j ging en dan zou die vervallen.

Na de voorlaatste tp ben ik op consult gegaan bij mijn arts en heb ik gevraagd wat de mogelijkheden en vooral de kansen waren als die laatste niet zou lukken. Geen brusje leek voor mij geen optie, dus ik wou weten wat er kon.
Mijn dr stelde ecd voor, maar ik moest er zeker nog niet teveel aan denken want het kon best nog lukken. We hebben dan een pauze ingelast van enkele maanden en uiteindelijk is die laatste tp uitgedraaid op een biochemische zwangerschap.
Enkele dagen later heb ik een afspraak gemaakt om toch voor ecd te gaan en nu hebben we een tweeling van 7 maanden.

Ik weet niet of je al je pogingen in hetzelfde centrum hebt gedaan en of je weet waar het bij jullie misloopt. Bij mij was het mijn leeftijd, we hadden nog x-aantal pogingen kunnen proberen, maar de kansen waren enorm laag en worden bij wijze van spreken elke dag minder, dus daarom de keuze van ecd.

Heb je nog extra onderzoeken gekregen? Indien niet, kan je deze misschien nog laten doen voor je een volgende tp doet.

Hey Mich75,

De eerste 5 behandelingen zijn in Leuven geweest en de laatste in Jette. Ik heb PCO, bij elke poging mooie top embryo's (dag 5), mooi dik baarmoederslijmvlies,... maar het is telkens de innesteling die niet lukt. Ik ben ondertussen de tel kwijt van het aantal terugplaatsingen.

[mich75]

Hey Mich75,

De eerste 5 behandelingen zijn in Leuven geweest en de laatste in Jette. Ik heb PCO, bij elke poging mooie top embryo's (dag 5), mooi dik baarmoederslijmvlies,... maar het is telkens de innesteling die niet lukt. Ik ben ondertussen de tel kwijt van het aantal terugplaatsingen.

Ik veronderstel dat ze bij je overstap naar Jette een hysteroscopie hebben gedaan? Het kan zijn dat er na een eerdere zwangerschap een stukje restweefsel is blijven zitten en dit verhindert dan de innesteling. Bij een keizersnede kan er littekenweefsel ontstaan met dezelfde gevolgen.

Wel goed dat je ondanks je PCOS toch mooie embryo's hebt.

Je bent nog maar aan je eerste poging in Jette bezig, dus zeker niet opgeven, misschien is de volgende tp wel raak.

[Lowiese]

Hey Mich75,

De eerste 5 behandelingen zijn in Leuven geweest en de laatste in Jette. Ik heb PCO, bij elke poging mooie top embryo's (dag 5), mooi dik baarmoederslijmvlies,... maar het is telkens de innesteling die niet lukt. Ik ben ondertussen de tel kwijt van het aantal terugplaatsingen.

Ik veronderstel dat ze bij je overstap naar Jette een hysteroscopie hebben gedaan? Het kan zijn dat er na een eerdere zwangerschap een stukje restweefsel is blijven zitten en dit verhindert dan de innesteling. Bij een keizersnede kan er littekenweefsel ontstaan met dezelfde gevolgen.

Wel goed dat je ondanks je PCOS toch mooie embryo's hebt.

Je bent nog maar aan je eerste poging in Jette bezig, dus zeker niet opgeven, misschien is de volgende tp wel raak.

Ik heb idd al 2x een hysteroscopie (1 keer in Leuven en 1 keer in Jette) gehad met telkens een biopsie en ook daar is alles ok. En misschien is dat nog het meest frustrerend, dat alles altijd ''perfect'' en positief is maar het tweede resultaat blijft uit . Heb jij misschien nog andere tips? Iemand enig idee hoeveel een zelfbetaalde poging zou kosten?

[mich75]

Ik heb idd al 2x een hysteroscopie (1 keer in Leuven en 1 keer in Jette) gehad met telkens een biopsie en ook daar is alles ok. En misschien is dat nog het meest frustrerend, dat alles altijd ''perfect'' en positief is maar het tweede resultaat blijft uit . Heb jij misschien nog andere tips? Iemand enig idee hoeveel een zelfbetaalde poging zou kosten?

Je hebt het "geluk" gehad dat je zwanger bent geworden bij de eerste ivf-poging, waardoor dit het gevoel geeft dat het via die weg redelijk snel lukt en de verwachting creëert dat het een tweede kindje ook wel snel zal gaan.

Het ene centrum is het andere niet en idem dito voor het labo. Ik weet niet hoeveel tp's je al in Jette hebt gehad, maar als dit er al meer dan 3-4 moesten zijn dan zou ik eerst jouw bekommeringen nog eens met je arts bespreken.

Een eigen poging zou iets van een €3500 kosten, afhankelijk van de medicatie.

Het labowerk is € 1600, de medicatie is afhankelijk van de soort en hoeveelheid.
In Jette kan je altijd eens horen of er nog gratis medicatie beschikbaar is. Als je overschot hebt mag dit niet terug naar de apotheek, dus ik heb mijn overschot na mijn laatste poging afgegeven op de 2de verdieping om zo dames te helpen die een zelfbetaalde poging deden.

Dan zijn er nog de kosten van de pu, die kan je zelf zien op je factuur. Afhankelijk of je een hospitalisatieverzekering hebt en waar, kan je hier wel een deel of alles van recupereren.

[Lowiese]

Ik heb idd al 2x een hysteroscopie (1 keer in Leuven en 1 keer in Jette) gehad met telkens een biopsie en ook daar is alles ok. En misschien is dat nog het meest frustrerend, dat alles altijd ''perfect'' en positief is maar het tweede resultaat blijft uit . Heb jij misschien nog andere tips? Iemand enig idee hoeveel een zelfbetaalde poging zou kosten?

Je hebt het "geluk" gehad dat je zwanger bent geworden bij de eerste ivf-poging, waardoor dit het gevoel geeft dat het via die weg redelijk snel lukt en de verwachting creëert dat het een tweede kindje ook wel snel zal gaan.

Het ene centrum is het andere niet en idem dito voor het labo. Ik weet niet hoeveel tp's je al in Jette hebt gehad, maar als dit er al meer dan 3-4 moesten zijn dan zou ik eerst jouw bekommeringen nog eens met je arts bespreken.

Een eigen poging zou iets van een €3500 kosten, afhankelijk van de medicatie.

Het labowerk is € 1600, de medicatie is afhankelijk van de soort en hoeveelheid.
In Jette kan je altijd eens horen of er nog gratis medicatie beschikbaar is. Als je overschot hebt mag dit niet terug naar de apotheek, dus ik heb mijn overschot na mijn laatste poging afgegeven op de 2de verdieping om zo dames te helpen die een zelfbetaalde poging deden.

Dan zijn er nog de kosten van de pu, die kan je zelf zien op je factuur. Afhankelijk of je een hospitalisatieverzekering hebt en waar, kan je hier wel een deel of alles van recupereren.

Dank je wel voor de info!

[thompsonneken]

Hallo, Ik ben Tom, 36 jaar uit West-Vlaanderen. Stilletjes brandt vanbinnen een kinderwens bij mij, maar deze kans heb ik nog niet gekregen. Zelf vind ik kinderen heel plezant, daarom ben ik ook student kleuteronderwijzer. Misschien vind ik met iemand een klik en kunnen we elkaar helpen? Ik ben blond, ik heb blauwe ogen en ik ben sportief gebouwd. Ik heb een vriend die kinderen heeft en staat 100% achter mij.Zelf zou ik graag in meer of mindere mate betrokken blijven bij de zwangerschap en het verder opgroeien. Een draagmoeder is dus welkom of iemand voor co-ouderschap. Dit klaren we eerst vooraf uit. Bij vragen kan je mij steeds contacteren op thompsonneken@gmail.com