3jaar up and running
Geplaatst: 16 mei 2018, 15:22
Hallo,
Ik ben ondertussen sinds augustus 2015 gestopt met de pil. In december 2015 al meteen zwanger. Helaas MK in februari 2016. Daarna leek het alsof mijn lichaam dermate protesteerde dat elk teken van cyclus uitbleef. Er kwam geen menstruatie op gang gedurende maanden...echt een mindfuck-ettelijke zwangerschapstesten belandden in de vuilbak. In augustus 2016 op gang laten trekken met Clomid. Afspraak fertiliteitscentrum UZ GENT gemaakt. Alle onderzoeken gestart in februari 2017 en die goed doorstaan (behalve de hysteroscopie, ik plakte tegen het plafond van de pijn, had wel geen pijnstillers genomen vooraf). Uiteindelijk in juli 2017pas kunnen opstarten met IUI wegens een op hol geslagen lichaam na de Clomid. Eerste IUI in een natuurlijke cyclus was raak...helaas opnieuw MK in augustus. Ik was gebroken. Het duurt ook telkens heeeeeeel lang blijkbaar vooraleer mijn lichaam een MK verwerkt. Mijn HCG zakte na de currettage eindeloos traag. Pas in november kon ik opnieuw opstarten met IUI in een natuurlijke cyclus. Ondertussen april 2018 aan de 7e IUI en is op nieuw mislukt. Eind deze maand start IVF (ben nu in mijn pilweken ter voorbereiding van IVF). Soms zou ik willen opgeven. Omdat me dat zo'n bevrijdend gevoel lijkt. Iets wat zo haaks staat op de absolute wens om er ook keihard voor te gaan.
BO (Blauw Oogje)
Ik ben ondertussen sinds augustus 2015 gestopt met de pil. In december 2015 al meteen zwanger. Helaas MK in februari 2016. Daarna leek het alsof mijn lichaam dermate protesteerde dat elk teken van cyclus uitbleef. Er kwam geen menstruatie op gang gedurende maanden...echt een mindfuck-ettelijke zwangerschapstesten belandden in de vuilbak. In augustus 2016 op gang laten trekken met Clomid. Afspraak fertiliteitscentrum UZ GENT gemaakt. Alle onderzoeken gestart in februari 2017 en die goed doorstaan (behalve de hysteroscopie, ik plakte tegen het plafond van de pijn, had wel geen pijnstillers genomen vooraf). Uiteindelijk in juli 2017pas kunnen opstarten met IUI wegens een op hol geslagen lichaam na de Clomid. Eerste IUI in een natuurlijke cyclus was raak...helaas opnieuw MK in augustus. Ik was gebroken. Het duurt ook telkens heeeeeeel lang blijkbaar vooraleer mijn lichaam een MK verwerkt. Mijn HCG zakte na de currettage eindeloos traag. Pas in november kon ik opnieuw opstarten met IUI in een natuurlijke cyclus. Ondertussen april 2018 aan de 7e IUI en is op nieuw mislukt. Eind deze maand start IVF (ben nu in mijn pilweken ter voorbereiding van IVF). Soms zou ik willen opgeven. Omdat me dat zo'n bevrijdend gevoel lijkt. Iets wat zo haaks staat op de absolute wens om er ook keihard voor te gaan.
BO (Blauw Oogje)