De Verdwaalde Ooievaar

dag allemaal

ik twijfel, eiceldonor worden of niet?

mijn zus probeert al lange tijd zwanger te raken en het lukt maar niet. een eventuele oplossing zou kunnen zijn dat ik eicellen doneer.
eerst was ik overtuigt en dacht ik ja, een eicel is immers niet meer dan biologisch materiaal wat ik af zou staan.
daarna sloeg de twijfel toe, mijn zus zou dan een kindje van mij dragen. hoe zou ik dat gaan vinden als het eenmaal ter wereld is en wat zijn de gevolgen voor het kindje voor later? en voor mijn eigen kind dat dan eigenlijk een halfbroertje of zusje heeft.

ik wil dolgraag mijn zus helpen, maar ik wil niet bijdragen aan de existentiële vraagstukken/twijfels van een toekomstig kindje (eicel- en spermadonor). daarnaast vraagt mijn vriend zich af of ik de gevolgen van een eventuele eiceldonatie wel overzie.

zijn er mensen die ervaring hebben als donor? hoe heeft de relatie zich daarna ontwikkeld? hoe hebben de betrokken partijen zich in deze situatie gevoeld?

ik ben benieuwd en hoor graag ervaringen.

Wij hebben een dochter via spermadonatie en een tweeling met dubbele donatie, allen anoniem, dus ik zit aan de andere kant.

Ik begrijp je bedenkingen, maar zijn deze er omdat je het eventuele kindje dan ook zijn hele leven dichtbij je hebt of in het algemeen.

Een andere mogelijkheid om je zus te helpen is kruisdonatie. Dan geef jij anoniem je eitjes en krijgt zij er ook anoniem uit de eicelbank.
Natuurlijk gaan er dan mogelijk ook nog wel halfbroertje(s) en/of halfzusje(s) van jouw kind rondlopen, alleen heb je er geen contact mee en weet je misschien niet of er zelfs een kindje is gekomen met jouw eicellen.

Ik bezie het als ontvanger ook als biologisch materiaal, een eicel en een zaadcel. Maar dit is voor iedereen anders. En voor ons zijn het echt onze kindjes, ik heb ze ook gedragen en gebaard en ze zijn er gekomen met de hulp van de wetenschap en twee donoren.

Zelf geen ervaring maar vrienden van mij wel.
Ze hebben uiteindelijk alles in een heel strak contract gegoten zodat er veel duidelijkheid was en dat er achteraf geen ruzie of onduidelijkheden over kan ontstaan.

bedankt @mich75 en @annat voor jullie reacties.

mijn gedachten zijn in het algemeen, hoe voelt een kindje zich met geen enkele biologische ouder.
kruisdonatie is voor mij geen optie, het lijkt me fijn voor mij en voor het kindje als er een nauwere biologische band is.

en annat, duidelijke afspraken lijkt me voorop staan. als ik het doe, heb ik wel heel duidelijk dat het haar kind is.
weet jij iets over de relatie tussen de beide zussen? betrokken partijen?