Nieuwe lotgenoot
Geplaatst: 15 april 2020, 20:09
Dag iedereen,
Ik ben 12 jaar samen met een transman en heb dus altijd geweten dat ik, met hem, nooit op natuurlijke manier zwanger zou raken. Dat was geen probleem want ik heb tot 6 maanden geleden geen uitgesproken kinderwens gehad. Maar ineens was het daar dan toch, een gevoel dat mijn wereld een beetje op zijn kop zette.
In oktober zijn wij voor het eerst op consultatie geweest bij Dr. Geysenbergh in Antwerpen. Dan is alles snel gegaan: gynaecologisch onderzoek, bloedonderzoek, consult bij de psycholoog waarna we goedkeuring kregen en hyfosy die positief resultaat toonde. Uit bloedonderzoek bleek wel dat ik hashimoto heb maar daar wordt met de nodige medicatie ondertussen aan gewerkt. We hadden ook al een gesprek met de vroedvrouw en eind november werd de aanvraag voor een donor ingediend.
De dokter liet ons weten dat de wachttijd zo'n drie maanden was. In februari mochten we al eens telefoneren naar Leuven en toen bleek dat er nog geen donormatch was voor ons: de wachttijd zou oplopen tot 6 maanden. Helaas steekt COVID-19 daar nu allemaal een stokje voor. We belden voor info naar Leuven en daar lieten ze weten dat er al zeker tot 1 juli geen behandelingen zijn. Ik heb nu ook nog nagevraagd of ondertussen de onderzoeken naar donormatching worden verdergezet, daar wacht ik nog op een antwoord.
Zo lang geen kinderwens en daar absoluut niet mee bezig geweest...en nu eindelijk de knoop doorgehakt en dan komt dit. Ik ben er net 32 geworden dus gezien mijn leeftijd hoop ik toch dat we snel kunnen starten.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte in deze speciale tijd maar ook nadien!
Groetjes en verzorg jullie. Ik heb een heel goeie mentale gezondheid en kan het allemaal goed plaatsen maar ik besef dat niet iedereen zo sterk in de schoenen staat.
Ik ben 12 jaar samen met een transman en heb dus altijd geweten dat ik, met hem, nooit op natuurlijke manier zwanger zou raken. Dat was geen probleem want ik heb tot 6 maanden geleden geen uitgesproken kinderwens gehad. Maar ineens was het daar dan toch, een gevoel dat mijn wereld een beetje op zijn kop zette.
In oktober zijn wij voor het eerst op consultatie geweest bij Dr. Geysenbergh in Antwerpen. Dan is alles snel gegaan: gynaecologisch onderzoek, bloedonderzoek, consult bij de psycholoog waarna we goedkeuring kregen en hyfosy die positief resultaat toonde. Uit bloedonderzoek bleek wel dat ik hashimoto heb maar daar wordt met de nodige medicatie ondertussen aan gewerkt. We hadden ook al een gesprek met de vroedvrouw en eind november werd de aanvraag voor een donor ingediend.
De dokter liet ons weten dat de wachttijd zo'n drie maanden was. In februari mochten we al eens telefoneren naar Leuven en toen bleek dat er nog geen donormatch was voor ons: de wachttijd zou oplopen tot 6 maanden. Helaas steekt COVID-19 daar nu allemaal een stokje voor. We belden voor info naar Leuven en daar lieten ze weten dat er al zeker tot 1 juli geen behandelingen zijn. Ik heb nu ook nog nagevraagd of ondertussen de onderzoeken naar donormatching worden verdergezet, daar wacht ik nog op een antwoord.
Zo lang geen kinderwens en daar absoluut niet mee bezig geweest...en nu eindelijk de knoop doorgehakt en dan komt dit. Ik ben er net 32 geworden dus gezien mijn leeftijd hoop ik toch dat we snel kunnen starten.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte in deze speciale tijd maar ook nadien!
Groetjes en verzorg jullie. Ik heb een heel goeie mentale gezondheid en kan het allemaal goed plaatsen maar ik besef dat niet iedereen zo sterk in de schoenen staat.