De Verdwaalde Ooievaar

Hoi

Ik ben normaal niet iemand die snel naar een forum stapt, maar ik voel me zo alleen met mijn verdriet en heb echt nood om er met iemand over te praten die hetzelfde meemaakt en zich hetzelfde voelt.

Ben al 2 jaar bezig met fertiliteitsbehandelingen, maar de ene mislukking na de andere zorgt ervoor dat ik de moed verlies. Ik word er zeer pessimistisch van, zie het niet meer zitten, verlies hoop. Ik kan nog zeer moeilijk om met mn vrienden die kinderen hebben en al zeker niet met alle mensen die zo makkelijk zwanger geraken in mn omgeving. Ik loop verzuurd en droevig rond en dit heeft ook invloed op mijn relatie. Ik wil zo graag een kind maar ik weet niet of het nog zin heeft te blijven proberen. Het voelt zo nutteloos.

We zijn ook al veranderd van ziekenhuis maar ze blijven zeggen dat alles normaal is en er geen reden is waarom ik niet zwanger kan geraken, maar toch mislukt het maand na maand. Tips zijn dan van geen stress te hebben, maar hoe kan dat zelfs nog na twee jaar teleurstellingen? Ik word ‘s nachts soms echt wakker badend in het zweet door paniekaanvallen. Ik vind het echt zo zo moeilijk en ik weet gewoon niet hoe ik me nog door de volgende behandelingen moet sleuren. Ik ben het geloof erin precies verloren.

Zijn er mensen die zich ook zo voelen? Machteloos, verdrietig, alleen... . Ik denk dat het al veel zou doen mocht ik met iemand kunnen praten die hetzelfde voelt/doormaakt.

Hallo lau36,

Ik denk dat we ons allen zo gevoeld hebben tijdens het traject, het is een emotioneel slopend proces.
In de groepjes iui/IVF/ICSI zal je heel veel lotgenoten vinden. Het heeft mij enorm geholpen tijdens dit proces, ik hoop dat voor jou ook helpend kan zijn.
Veel succes