Gekende eiceldonor gezocht

Vraag/aanbod donors
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal. Ook de wetgeving hierrond is nog vrij dynamisch en actueel.

De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn.

Om deze reden werd een subforum voor aanbod/aanvraag van donormateriaal aangemaakt.

De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.

Misbruik van andere fora zal streng gesanctioneerd worden.

-UPDATE- Omdat blijkt dat mensen toch respectloos andere fora blijven misbruiken voor oproepen omtrent donormateriaal, zullen de accounts van misbruikers meteen verwijderd worden. Er werd een apart forum aangemaakt, maak daar dan aub gebruik van.
Plaats reactie
Mamalou
Berichten: 1
Lid geworden op: 25 september 2020, 14:21

Gekende eiceldonor gezocht

Bericht door Mamalou » 28 september 2020, 11:11

Welke vrouw zou me willen helpen? Wie begrijpt hoe groot mijn wens nog is? Wie heeft of kent iemand die eicellen ‘over’ heeft?

Alleenstaande hetero vrouw van 43,5 met blijvende grote kinderwens en met reeds een heel traject achter zich, hoopt op een laatste kansen om nog mama te worden en haar kindje veel liefde te kunnen geven.

Je mag maximum 35 tot 37jaar zijn, je bent gezond en je hebt zelf al kinderen én geen kinderwens meer.
Ik denk ook aan alleenstaande mama’s, lesbische (koppels) of andere vrouwen, die weten wat het is om voor je kinderwens hulp nodig te hebben en/of al eens een eicelpunctie hebben gedaan. (Ik denk eventueel ook aan vrouwen die eicellen ‘over hebben’ na gelukte fertiliteitsbehandeling.)

Enkel als ik een goeie eiceldonor vind, kan en zal ik er nog voor proberen gaan. Ik zoek iemand die heel bewust doneert om mij de kans nog te geven mama te worden. Je mag gerust zijn dat het welzijn van mijn kind altijd prioritair zal zijn voor mij.
Ik wil er nog voor gedaan hebben wat ik kon én wou. Er schieten weinig opties over, omdat ik tegen anonieme donaties ben (omwille van het recht van het kind om te weten wie je genetische ouders zijn). Ik ben ook tegen commerciële donaties (zoals meestal in het buitenland) én ik wil geen kind meer krijgen na mijn 45 (dus maximum nog tot eind 2021 proberen).
Op niet-anonieme eiceldonatie (waar kinderen en wensouders pas op latere leeftijd gegevens kunnen opvragen) zoals in Nederland bestaat, kan ik geen beroep doen, omdat het omwille van een tekort, enkel voor Nederlanders toegankelijk is.

Er is helemaal geen garantie dat het nog lukt, ook met eiceldonatie, maar de kansen zijn alvast veel groter dan met mijn eigen eicellen. Ook moet de situatie nog goedgekeurd worden door een ethisch commissie van het fertiliteitscentrum. Ze zijn streng in de selectie, omdat ze negatieve gevolgen voor het kind en voor alle betrokkenen willen voorkomen. In Jette kennen ze mij alvast. (Daarom verkiezen ze in België anonieme donaties, maar in Nederland mag anonimiteit dan juist niet, om het kind het recht te geven om zijn genetische afkomst te achterhalen.)

Ik ben er me heel erg van bewust dat het niet niets is om als vrouw te doneren. De rol van de eiceldonor/genetische moeder kan dan ook heel verschillend zijn: van enkel (fysiek) contact als het kind ernaar vraagt (op latere leeftijd bvb.), of enkel bij verjaardagen,.. tot de rol van een speciale persoon in het leven van het kind. Het is hier echter niet de bedoeling dat de eiceldonor/genetische moeder een opvoedende rol op zich neemt. De enige ‘mama’ zal ik zijn. De rollen en verwachtingen moeten vooraf heel duidelijk zijn, met aandacht voor alle kanten van het verhaal.
Alle behandelingen gebeuren in samenwerking met het UZ Brussel (Jette) (of in een erkende kliniek in Nederland) en de donoren ondertekenen daar de nodige overeenkomsten om afstand te doen van hun rechten en plichten, om zo ook beschermd te zijn. Op de website van het CRG van het UZ Brussel kan je informatie vinden over eiceldonatie en o.a. ook bij vzw Donorfamilies, ik geef geluk.be, De Verdwaalde Ooievaar, Meer Dan Gewenst (nl), freya.nl, … ook.

Al van jongs af aan droomde ik ervan ooit mama te worden, maar ik heb me er lang niet klaar voor gevoeld, door mijn groot verantwoordelijkheidsgevoel op dat vlak. (Ik voelde mezelf nog niet volwassen genoeg, of vond mijn relatie er niet goed genoeg voor en twijfelde lang of ik het wel goed genoeg zou doen).
5 jaar geleden hoopte ik nog de juiste partner te vinden en besloot ik, op de valreep, nog eicellen te laten invriezen in het UZ te Jette. Daar ben ik tussen mijn 39 en 40 een jaar lang mee bezig geweest (met 3 à 4 eicellen per cyclus, had ik er uiteindelijk 23 ingevroren).
Vervolgens ging ik op zoek naar een gekende donor/co-ouder. Ik dacht dat ik nooit iemand zou vinden waarmee ik een kind zou willen krijgen, maar het was alsof er uiteindelijk een geschenk uit de lucht viel, een jongere homo man met een grote kinderwens en later ook de wens om samen op te voeden. Maar vooral het feit dat we heel goed overeenkwamen, goed konden communiceren, elkaar vertrouwden en we veel gemeenschappelijk ideeën en interesses hebben, heeft me overtuigd.
Gedurende 2 jaar, waarvan anderhalf met de beste techniek (ICSI), probeerden we er alles voor te doen. Er werden in het totaal van 13 van onze embryo’s teruggeplaatst, maar geen enkele heeft zich ingenesteld (ook de 9 die uit de jongere ingevroren eicellen kwamen niet). Ik werd helemaal onderzocht en mijn arts kan nu enkel tot de conclusie komen dat de oorzaak de ouderdom en vervolgens kwaliteit van mijn eicellen is. Dus kreeg ik te horen dat ik nooit meer een genetisch kind zal kunnen krijgen.
En nu ziet de gekende donor/wensvader eiceldonatie en langer proberen niet meer zitten.
Nu heb ik het gevoel weer van nul te moeten beginnen en niet veel tijd meer te hebben om mijn grootste wens nog te proberen verwezenlijken?

Wat de gekende spermadonor betreft, zal ik nu kiezen voor iemand waarmee het kind wel contact heeft, maar die bewust niet kiest voor co-ouderschap. Dit omdat het volgens mij niet mogelijk is om in deze korte tijd nog een vertrouwensband met iemand op te bouwen en om moeilijke situaties te voorkomen. Al zal ik niet de genetische moeder zijn, wil ik de hoofdopvoeder zijn omdat ik dan zeker weet dat het kind in een liefdevolle en gezonde omgeving zal opgroeien. Ik ga specifiek op zoek naar een homo man, om hen de kans te geven genetische vader te zijn en omdat het mij ook minder complex lijkt op relationeel vlak.
Voor mij is het het belangrijkste dat het eventuele toekomstige kind zich goed voelt bij de situatie en daarbij ook alle partijen in het verhaal. Goeie constructieve communicatie, duidelijke afspraken, maturiteit, respect voor elkaar en empathie is hierbij ontzettend belangrijk.
Daarnaast zal ik ook een voogd aanduiden, voor moest er iets met mij gebeuren.

Liefst had ik een goeie partnerrelatie gehad, maar ik kan me goed verzoenen alleen te zijn als er niemand op mijn pad komt die goed bij me past. Door al verschillende jaren alleen te leven, ben ik zelfstandig, leerde ik mezelf goed aanvoelen en goed voor mezelf te zorgen en te genieten van de mooie kanten ervan. Door mijn levenservaring, voel ik me ook sterker en stabieler dan toen ik jonger was.
Ik heb veel interesses, ik ben sociaal en een levensgenieter. Ik ben niet gelovig, ‘k heb het heel moeilijk met racisme en discriminatie en ik heb steeds meer aandacht voor een gezonde levensstijl, zowel op fysiek als mentaal vlak. Ik heb maar een kleine familie waarmee er geen hechte band is, maar er zijn enkele hele speciale vriendinnen en vrienden die ongelooflijk veel voor mij betekenen.
Ik heb een kind heel veel liefde, tijd, warmte en zorg te bieden.
Het kind moet zichzelf kunnen zijn en ondersteund worden zich te kunnen ontwikkelen tot een zelfstandige, gelukkige persoon.

Nu hoop ik nog de laatste kansen te kunnen krijgen en nog ooit mijn kind in mijn armen te mogen houden, onvoorwaardelijke liefde te kunnen geven en mama te kunnen zijn.

Laat me a.u.b. weten als je zou overwegen mij die laatste kansen nog te gunnen en me te willen helpen. Of moest je iemand kennen. We zien wel of we uiteindelijk met elkaar in zee gaan en of het lukt om mijn allergrootste wens te verwezenlijken.

Alle vragen, constructieve tips en opmerkingen zijn welkom.

Mamalou

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast