Hallo allemaal,
Zal me even voorstellen. Ik ben Judith en ben ondertussen alweer 10 jaar gelukkig met mijn man. Een jaar of 9 geleden wilde wij heel graag een kindje, helaas was mijn man gesteriliseerd en moesten we de medische molen in. Om een lang verhaal kort te maken zijn we 6 jaar bezig geweest en na 6 ICSI pogingen en 2 miskramen hebben we het opgegeven. Ik dacht dat ik dat wel redelijk goed verwerkt had en ben ook echt wel gelukkig. Maar nu is mijn stiefdochter van 18 dus zwanger en begrijp me niet verkeerd ik vind het heel leuk maar ook moeilijk. Vorige week zijn we meegeweest voor de echo, heel leuk om te zien maar had het naderhand toen we weer met zijn tweeën waren toch wel moeilijk en heb wat traantjes moeten laten. Ik heb op zicht wel een goede band met haar maar ben toch een beetje bang dat ik gepasseerd wordt. Heeft iemand hier ervaring mee. Hoe ga ik hiermee om?
Stiefdochter zwanger
-
- Berichten: 229
- Lid geworden op: 30 augustus 2012, 11:39
Re: Stiefdochter zwanger
Hallo Judith,
effe kort mijn verhaal.
In 2008 heb ik een gastric bypass laten uitvoeren met complicaties.
2 dagen erna spoedoperatie uitgevoerd omdat ik mijn eigen lichaam aan het vergiftigen was. Gevolg: 7 dagen op iz, 8 dagen gewoon ziekenhuis & 4 maand revalidatie, mocht het 1ste jaar niet zwanger worden. 1 jaar na gbp, opnieuw geopereerd aan een littekenbreuk, opnieuw buik opengesneden & weer 1ste jaar niet zwanger worden. Ondertss was ik er al 39 & mijn kinderwens was groter dan ooit. Toen leerde ik mijn man kennen, direct vruchtbaarheid laten testen. Met men man niets aan de hand, mijn eicellen waren zo goed als opgebruikt. Doordat mijn man al een kind had uit zijn vorig huwelijk, wilde wij ook een kindje van ons zelf. 2 x IVF geprobeert, negatief. Dus dan maar ECD, 3 pogingen in Gasthuisberg Leuven met eicellen van een donor, alle 3 negatief. Hadden we een reportage gezien van IVF Spain op telefacts, dus wij vorig jaar in september erheen voor een gesprek. We hadden al op voorhand beslist dat we ermee zouden doorgaan maar dat het tevens ook betaalbaar zou moeten blijven. We hadden gekozen voor een gedeelde donor & hadden 7 blasto's, wat een goed resultaat is. Wij in februari terug naar daar & in maart dit jaar hebben ze 1 embryo terug geplaatst, resultaat negatief. Teleurstelling was heel groot, zeker wanneer je elke week geconfronteerd word met een kind van je partner, iets dat jij hem zo graag zou willen geven & maar niet lukt. Dus na veel gepraat heb ik mijn man kunnen overtuigen om nog een 2de poging te wagen bij ivf spain. Ik dus op dieët, andere vitaminesupplementen beginnen nemen, speciaal voor mensen met een gbp, extra omega 3-6-9 genomen, foliumzuur, geen alcohol meer gedronken, beetje aan yoga beginnen doen, kortom alles om een zwangerschap te bevorderen. Dus wij 2 geleden opnieuw naar daar. Vorige week dinsdag heb ik dan 2 cryo's laten terugplaatsen & nu vrijdag moet ik bloed laten nemen voor het resultaat. Ik hoop natuurlijk positief maar wat als het negatief is? Je moet weten elke tp kost 1.800€ ginder & mijn man wil er geen geld meer aan uit geven, zeker niet na hoe ze ons daar de laatste x hebben behandelt, echt onbeschoft, onbeleefd, alsof wij 2 criminelen waren die een moord hadden gepleegd, gewoon omdat we 2 betalingen hadden vergeten te betalen.
Maar wat ik eigenlijk wil vertellen is, als mijn man nu geen kind moest hebben, zou dit voor mij helemaal niet moeten. Maar nu word ik elke dag dat hij bij ons is, is in co-ouderschap, week-week, geconfronteerd met het gemis van een kindje van ons samen & dat is hard, heel hard. Ik krijg niet de liefde van zijn zoontje dat een echte mama wel krijgt & dat doet pijn, heel veel pijn. Mijn man & ik hebben al veel ruzie gehad over de opvoeding van zijn zoon. Hij durft er niets tegen zeggen omdat hij bang is dat die dan niet meer naar ons zal willen komen & dat hij dan zijn vriend niet meer zal zijn, maar zo werkt het echt niet. Ik maak me er druk in, komt er dan ruzie van, gaat het weer goed voor een par dagen tot de volgende x. Heb al gedreigd om mijn valies te pakken en te vertrekken & nu zegt hij er al wel eens iets tegen maar nog niet genoeg naar mijn goesting. Hij begrijpt ook niet hoe belangrijk het is voor zijn latere leven & dat wil ik hem duidelijk maken. Voor ik mijn man leerde kennen was ik eigenlijk vrij gelukkig alleen, maar ik wou een kind & was van mening dat een kind nog steeds 2 ouders moet hebben, dat je er niet 100% maar 200% klaar voor moet zijn & er achter moet staan achter die keuze, dat je het kind alles kan geven wat het nodig heeft & dat had ik pas toen ik mijn man heb leren kennen. Ik ben vroeger al eens spontaan zwanger geweest, maar heb toen onder omstandigheden & dwang van mijn ex & zijn moeder het kind moeten laten weghalen. Ik heb hier nu zooooooo'n spijt van, je kan je niet inbeelden hoeveel maar ik heb hier wel 1st met een psycholoog over gepraat & destijds was dat wel de beste oplossing vond zij. Het voelt alsof ik hier nu voor gestraft word
In ieder geval, het opvoeden van een kind dat niet biologisch van jou is, is heel zwaar & hard, zeker emotioneel & weet hier soms niet mee om te gaan. Mijn man zegt wel, je moet J. zien alsof het je eigen kind is, maar dat is het niet & dat verstaat hij precies niet. Een kind uit ecd is ook niet van mezelf maar komt wel uit mijn buik & voor dat kind ben ik wel zijn moeder. Ik voel me soms zo machteloos en vol onbegrip, alsof ik er helemaal alleen voorsta. En dan lees je al die succesverhalen van al diegene dat naar Spanje zijn gereis die wel zwanger zijn geworden. Om echt moedeloos van te worden ![Sad :-(](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_sad.gif)
Hoe heb jij met al die gevoelens om gegaan?
Groetjes,
Woodstockske
effe kort mijn verhaal.
In 2008 heb ik een gastric bypass laten uitvoeren met complicaties.
2 dagen erna spoedoperatie uitgevoerd omdat ik mijn eigen lichaam aan het vergiftigen was. Gevolg: 7 dagen op iz, 8 dagen gewoon ziekenhuis & 4 maand revalidatie, mocht het 1ste jaar niet zwanger worden. 1 jaar na gbp, opnieuw geopereerd aan een littekenbreuk, opnieuw buik opengesneden & weer 1ste jaar niet zwanger worden. Ondertss was ik er al 39 & mijn kinderwens was groter dan ooit. Toen leerde ik mijn man kennen, direct vruchtbaarheid laten testen. Met men man niets aan de hand, mijn eicellen waren zo goed als opgebruikt. Doordat mijn man al een kind had uit zijn vorig huwelijk, wilde wij ook een kindje van ons zelf. 2 x IVF geprobeert, negatief. Dus dan maar ECD, 3 pogingen in Gasthuisberg Leuven met eicellen van een donor, alle 3 negatief. Hadden we een reportage gezien van IVF Spain op telefacts, dus wij vorig jaar in september erheen voor een gesprek. We hadden al op voorhand beslist dat we ermee zouden doorgaan maar dat het tevens ook betaalbaar zou moeten blijven. We hadden gekozen voor een gedeelde donor & hadden 7 blasto's, wat een goed resultaat is. Wij in februari terug naar daar & in maart dit jaar hebben ze 1 embryo terug geplaatst, resultaat negatief. Teleurstelling was heel groot, zeker wanneer je elke week geconfronteerd word met een kind van je partner, iets dat jij hem zo graag zou willen geven & maar niet lukt. Dus na veel gepraat heb ik mijn man kunnen overtuigen om nog een 2de poging te wagen bij ivf spain. Ik dus op dieët, andere vitaminesupplementen beginnen nemen, speciaal voor mensen met een gbp, extra omega 3-6-9 genomen, foliumzuur, geen alcohol meer gedronken, beetje aan yoga beginnen doen, kortom alles om een zwangerschap te bevorderen. Dus wij 2 geleden opnieuw naar daar. Vorige week dinsdag heb ik dan 2 cryo's laten terugplaatsen & nu vrijdag moet ik bloed laten nemen voor het resultaat. Ik hoop natuurlijk positief maar wat als het negatief is? Je moet weten elke tp kost 1.800€ ginder & mijn man wil er geen geld meer aan uit geven, zeker niet na hoe ze ons daar de laatste x hebben behandelt, echt onbeschoft, onbeleefd, alsof wij 2 criminelen waren die een moord hadden gepleegd, gewoon omdat we 2 betalingen hadden vergeten te betalen.
Maar wat ik eigenlijk wil vertellen is, als mijn man nu geen kind moest hebben, zou dit voor mij helemaal niet moeten. Maar nu word ik elke dag dat hij bij ons is, is in co-ouderschap, week-week, geconfronteerd met het gemis van een kindje van ons samen & dat is hard, heel hard. Ik krijg niet de liefde van zijn zoontje dat een echte mama wel krijgt & dat doet pijn, heel veel pijn. Mijn man & ik hebben al veel ruzie gehad over de opvoeding van zijn zoon. Hij durft er niets tegen zeggen omdat hij bang is dat die dan niet meer naar ons zal willen komen & dat hij dan zijn vriend niet meer zal zijn, maar zo werkt het echt niet. Ik maak me er druk in, komt er dan ruzie van, gaat het weer goed voor een par dagen tot de volgende x. Heb al gedreigd om mijn valies te pakken en te vertrekken & nu zegt hij er al wel eens iets tegen maar nog niet genoeg naar mijn goesting. Hij begrijpt ook niet hoe belangrijk het is voor zijn latere leven & dat wil ik hem duidelijk maken. Voor ik mijn man leerde kennen was ik eigenlijk vrij gelukkig alleen, maar ik wou een kind & was van mening dat een kind nog steeds 2 ouders moet hebben, dat je er niet 100% maar 200% klaar voor moet zijn & er achter moet staan achter die keuze, dat je het kind alles kan geven wat het nodig heeft & dat had ik pas toen ik mijn man heb leren kennen. Ik ben vroeger al eens spontaan zwanger geweest, maar heb toen onder omstandigheden & dwang van mijn ex & zijn moeder het kind moeten laten weghalen. Ik heb hier nu zooooooo'n spijt van, je kan je niet inbeelden hoeveel maar ik heb hier wel 1st met een psycholoog over gepraat & destijds was dat wel de beste oplossing vond zij. Het voelt alsof ik hier nu voor gestraft word
![Sad :(](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_sad.gif)
![Sad :-(](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_sad.gif)
Hoe heb jij met al die gevoelens om gegaan?
Groetjes,
Woodstockske
2 x IVF LIFE Leuven: 0 bevruchte eicellen 3 x ECD Gasthuisberg Leuven 3 x negatief 1ste tp IVF Spain 5/3/15 van 1 blasto NEGATIEF!! - 2de TP IVF Spain 2 blasto cryo's 1/9/15 Zwanger van een mirakelbaby!! 11/5/2016 Geboorte van ons zoontje Miran
![Very Happy :D](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_biggrin.gif)
![Very Happy :D](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_biggrin.gif)
![Very Happy :D](https://www.deverdwaaldeooievaar.be/forum/images/smilies/icon_biggrin.gif)
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 38 gasten