Aftellen naar de bevalling

[Bjorn en Kim]

Bij Tibo wist ik dat het een jongen zou worden, oerinstinct zeker?

Nu heb ik het gevoel van een meisje maar ik steek dit op het feit dat ik graag een meisje zou hebben... pas op als het maar gezond is he!

En dan ga ik denken of toch een jongen... maar ik denk dat dit door de gewoonte komt van een jongen te hebben...

Als ik puur op gevoel afga zeg ik een meisje maar heb 50% kans om mis te zijn

Weten jullie al wat jullie gaan krijgen?

Wij zijn ook van plan het te zeggen, de naam houden we wel geheim!

[grootgevaarke]

waauw Kim, dat begint plots wel nogal vooruit te gaan...

bij ons tweede had ik rationeel gezien geen voorkeur maar toen zag ik een vallende ster en wenste dat het meisje was. woops, wel een voorkeur dus en 't is dan nog uitgekomen ook...
maar nu heb ik dus van elk een en heb ik voor 't volgende al zeker geen voorkeur meer. als er nog volgende komt natuurlijk, ben ondertussen geleerd dat we daar voorzichtig in moeten zijn

[dinootje]

wij willen het geslacht liever niet op voorhand weten. Toen de gyn vorige keer zei dat ze het zag, of we het wilden weten, kriebelde het wel even, maar toch volgehouden en het niet gevraagd

[Liesel]

Hallo,

Nee hoor, Jufnel, ik ben nog steeds mijn bollende zelf. En ik ga me proberen houden aan regelmatige meldingsplicht, maar dagelijks, dat durf ik niet beloven. We wonen hier nu wel al in Mechelen maar er is nog niets af en ik moet ook nog overal naartoe rennen om hier van alles nog geregeld te krijgen. En als ik dan wel thuis ben, ben ik zo moe dat ik overal in slaap val. Morgen ga ik nog eens naar de vroedvrouw. Ik vind mijn gyne echt super goed, maar voor mijn laatste maand heb ik geen extra controles ingepland gekregen. Bij de meesten is dat wel het geval, niet? Ik voel nu immense vaginale druk, echt echt hevig. Ben dus heel benieuwd wat ze gaat vertellen ivm opening.
Ik word tureluurs, echt stekezot van die laatste dagen. Ik heb zeker al 5 keer heel kalm en bedaard mijn vent ingelicht dat het nu écht wel zo ver was. Hij daarentegen reageert nu steeds minder kalm en bedaard. Ik meen altijd dat mijn vruchtwater breekt. Ik vang dat dan op, houdt het tegen het licht olm witte vlokjes te zien, besnuffel het...En ben 100 % overtuigd van mijn gelijk. Weet er iemand of die stokjes die sommige vroedvrouwen gebruiken om te testen of het al dan niet om vruchtwater gaat, ook bij de apotheker te verkrijgen zijn? Misschien dat dat het leven toch wel wat makkelijker gaat maken.

[Bjorn en Kim]

Ja grootgevaarke, nu ik bijna halfweg ben begint het eindelijk goed en wel door te dringen

wij weten ook niet of er nog een derde kindje bijkomt, we wouden er oorspronkelijk 3 maar na alle behandelingen ben ik het een beetje zat. Misschien dat we onze cryokes nog een kans geven en erna de natuur z'n gang laten gaan... we zien wel, laat eerst nummer twee maar geboren worden.

Ik begin hier zo hard naar af te tellen

[jufnel]

Liesel, welke gyn had jij ook al weer? Ook Dr Roels?
Want als je een extra controle wil moet je dat gewoon zeggen/vragen hoor. Ik heb dat ook al een paar keer gezegd, zo van "laat er niet te lang tussen he" en dan mag ik altijd sneller terug komen dus 't zou me dan verbazen dat dat op 't einde niet zo is! Ik dacht dat je dan net vaker moet gaan. Vanaf 37w elke week?

Geen idee of ze die stokjes ook bij de apotheek verkopen. Zou me verbazen eigenlijk... Als je niet zeker bent gewoon naar 't ZH gaan hoor!

Kim, hoezo nog van geen enkele echo kunnen genieten?

Mijn man wilde heel graag een meisje, voor mij maakte het niet uit. We krijgen een jongetje! Man ziet het ondertussen ook helemaal zitten (gelukkig ) en ik denk dat ik een jongen stiekem ook leuker vind. (want hangen harder aan de mama??? )

[Liesel]

Jufnel, ja ik ga ook bij dr. Roels. Bij mij lagen mijn afspraken reeds maanden op voorhand altijd vast via het secretariaat. Mocht er iets bijzonders gebeurd zijn, dan ben ik er zeker van dat ik vroeger had mogen langskomen.
Maar ik had idd verwacht, zoals jij ook reeds aangeeft, vanaf mijn 37ste week regelmatiger gezien te zullen worden. Niet dus. En nu is ze op reis tot de 28ste. Anders zou ik wel bij haar gegaan zijn, hoor.

[jufnel]

Dan zal ze er idd wel gerust in zijn dat alles goed verloopt want anders had je wsl wel bij een collega moeten langsgaan nu ze op reis is.
Ik ben vorige week din nog geweest en ik mag volgende woe al terug.
Maar ik ga bij haar privé in Willebroek en had dus geen vooraf vastgelegde afspraken. Wordt altijd op de moment zelf gemaakt voor de volgende keer.
Volgende week ben ik net geen 37w dus dan hoop ik/denk ik dat ik de week erna al mag terugkomen.

[Jo'tje]

hey hey,

gisteren nog eens een extra echo gehad om de groei op te volgen omdat het beebje op 31 weken nogal klein bleek. Maar nu orakelde de som van alle metingen die gisteren gedaan werden, een geboorte die een week vroeger zou zijn dan de uitgerekende datum! De groei zal dus zeker een heel goed inhaalmaneuver gedaan hebben! (ik had het al gevoeld aan mijn buik... )
Morgen 36 weken... het kort af... En nog steeds niet aan mijn valies gedacht, ik moet er echt eens werk van maken.. Gisteren wel nog toevallig langs de hema gekomen, en daar een paar krabwantjes meegenomen, want ik meende me herinneren dat dat ook op het lijstje staat voor "wat mee te nemen naar het ziekenhuis voor de baby". Dan ook ineens twee broekjes met voetjes nog gekocht, omdat blijkbaar de sokjes nogal makkelijk uitgewerkt worden!

[Bjorn en Kim]

Jufnel,

mijn gynae (die ik tot hiertoe had, ga nu terug bij een andere) maakte geen tijd voor de echo's, heb dus nog geen enkele echo gehad die langer duurde dan twee seconden. Kindje is nog nooit gemeten, ik weet niet eens hoe het ligt... ik weet eigenlijk helemaal niets...

echt jammer want bij mijn vorige zwangerschap werd er altijd tijd gemaakt op alles optimaal te bekijken. Hopelijk is mijn echo op 21weken een 'genietertje' en kunnen we ons kleintje nu eens echt bewonderen.

ben toch blij dat ik de overstap terug gemaakt heb!

Wat de band moede-zoon betreft, ik heb nu een zoontje van 21 maand en het is al papa wat hij zegt... maar das ook leuk hoor te zien hoe een goede band die twee hebben... En als hij valt is mama de enige die hem mag troosten! (Stiekem toegegeven ben ik er wel af en toe jaloers op..)

[Cassyke]

Hoi hoi meiden!

Hier is er weer ontzettend veel gepost precies

Ik ben op de verjaardag van mijn papa geboren en ik heb nooit de indruk gehad om minder aandacht te krijgen. We vinden het zelfs leuk! We kunnen het samen vieren en het geeft een heel speciaal gevoel. Zo speciaal dat toen ik wist dat ik voor 28/9 uitgerekend was (onze verjaardag = 27/9) ik mijn papa gevraagd heb om peter te zijn dus we zijn allemaal wel stiekem aan het hopen dat het voor die dag is

Hier nog niet veel verandering behalve dat ik denk dat ik mijn slijmprop aan het verliezen ben. Ik ben een brokje doorzichtig slijm verloren, wel zonder bloed maar dit hoort er niet steeds bij he. Het is nog afwachten want misschien is het ook gewoon vaginaal verlies he, alhoewel het er echt wel niet op leek dus blijven we hopen

Ik zie dat iedereen hier wat ongeduldig aan het worden is. Meiden geniet er nog maar goed van want binnenkort gaan we dit misschien wel missen. Alhoewel ik nu echt wel aan het uitkijken ben naar ons meisje

[NatSar]

goedemorgen allemaal,

Ik had mij voorgenomen om toch nog een aantal weken weg te blijven van dit topic, maar ik kan het niet meer laten om hier te kijken

Cassyke, spannend hé zeg! Als je echt je slijmprop aan het verliezen bent, zou het wel eens vlug kunnen gaan! Hou ons op de hoogte hé!

Ik vraag mij soms af of ik persoonlijk het zwanger zijn ga missen. Eigenlijk vind ik zwanger zijn helemaal niet zo tof. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel dankbaar dat we binnenkort een wondertje mogen ontvangen, maar om echt te kunnen genieten ben ik veel te ongerust
Nu is dat zo dubbel hé, als er iets zou misgaan ben ik eigenlijk de enige die het zou kunnen merken... Dat maakt mij toch soms heel angstig.

[Cassyke]

Hoi natsar,

Ik heb het helemaal niet verkeerd opgenomen hoor, ik begrijp je zelfs volkomen! Deze zwangerschap heb ik niets anders gedaan dan gepiekerd en na te denken of alles wel nog in orde was. Ik ben serieus bang geweest en ik ben dit eerlijk gezegd nog er kan ZOVEEL mis gaan tijdens de zwangerschap maar ook tijdens de geboorte en ik zou niet willen dat wij de "uitzondering" zouden zijn waarbij dit dus wel gebeurt Ik ga de zwangerschap missen in de zin dat ik ons kleintje niet meer voor mij heb, dat ik ze niet meer ga voelen hoe ik ze nu voel en ze ook niet kan beschermen waar en wanneer ik wil. Op zich ga ik het hele zwanger-zijn niet zo missen, enkel het feit dat er leven is in mij, dat er iets in mij groeit.
Alhoewel, ik denk als ik ons kindje voor de eerste keer ga zien, dit wel veel meer voor mij gaat betekenen!

Ik hou jullie zeker op de hoogte

[logost]

Natsar, even om te zeggen dat je je niet moet schamen voor je gevoel hoor. Ik was heel graag zwanger maar had ook heel veel schrik. Ondanks een perfecte zwangerschap, geen kwaaltjes enzo, ben ik heel blij om NIET meer zwanger te zijn nu. Ik begreep dat niet vroeger, vrouwen die niet graag zwanger waren. Ik zou er alles voor gedaan hebben om zwanger te geraken... Anderzijds zijn het die laatste 2 maanden geweest die ervoor zorgden dat ik 'zwanger' zijn niet meer zo rooskleurig zag. Ik ben een superactieve en kon niet eens mijn kousen nog deftig aandoen. Ik heb nooit hulp gevraagd en heb tot het einde liggen sleuren met vanalles en nog wat, maar wat gaat het allemaal makkelijker als je geen 18kg meer meesleurt en geen dikke buik hebt
Enfin, ik heb nu een blubberbuikje maar daarmee kan ik wel alles doen dat ik wil doen. Het feit dat ik blij ben om niet meer zwanger te zijn, heeft niks te maken met het feit of ik Wout nu liever zie of niet. Heel gek maar het zwanger zijn staat los van onze baby. Ik ben heel blij dat ik hem in de plaats heb gekregen van die dikke buik. Misschien ga ik zijn stampjes missen, maar tot hiertoe voel ik hem veel liever trappelen uit de buik.
Nog even volhouden meid!

[Nessieke]

Hier ook iemand die het zwanger zijn niet zal missen! Integendeel, ik wil NOOIT meer zwanger zijn. Mijn gezinnetje is compleet en ik heb er serieus voor moeten afzien, zowel bij mijn zoon als dochter. En als ik dan al die happy zwangeren zie dan denk ik: Hoe doen die dat? Ik ben zo ziek geweest. De hele rimram van kwaaltjes heb ik gehad. En dan nog die vroeggeboorte! Neen hoor, no way!!!!
Maar waar ik ook wel van heb genoten dat is dat wonderbaarlijke gevoel dat er leven in mij groeide! Dat is iets wat alleen een vrouw kan meemaken en daar zijn we toch serieus bevoordeeld want dat is gewoon schitterend. En hoe krachtig zijn we wel niet om zo'n bevalling te doorstaan? Er is wetenschappelijk bewezen dat een bevalling fysiek te vergelijken is met een olympische prestatie! Olé! Dat is toch wel iets om héél fier op te zijn. Ik vind de bevalling zelf "fijner" dan de hele zwangerschap! Heb dan wel ook twee droombevallingen gehad.

Cassy, ik was hier al enkele keren komen kijken hoe het met je ging. Ik denk veel aan je! Doe het goed hè!

Aan alle andere aftellenden: good luck!

Nessieke (vertrekt dadelijk richting Brussel! U2?