Ik ben GG. Al mama van een zoon van (bijna) 9. Kind uit een vorige relatie. Met huidige (overenthousiaste) partner probeer ik sinds november 2006 om zwanger te worden.
Eerste onderzoeken bij hem: april 2007. Resultaat: normaal staal, wel tekenen van lichte infectie. Volgend onderzoek: oktober 2007. Zelfde resultaat.
Bloedonderzoek bij mij: oktober 2007. Resultaat: kwalitatief hoogstaande eisprong en hoog progesteron gehalte.
Laparoscopie: februari 2008. Resultaat: perfect doorgankelijke eileiders.
Geen enkele medische reden dus waarom het niet kan lukken.
Gezien mijn bijna gezegende leeftijd (35) werd ons nog enkele maanden tijd gegeven om dan in IVF-traject te stappen.
Afspraak wordt gemaakt, maar de dag van afspraak met fertiliteitsarts blijkt dat ik (als bij wonder) toch nog spontaan zwanger ben.
Helaas, helaas, na 9 weken zwangerschap blijkt dat het vruchtje op 8 weken is gestopt met groeien.
We wachten nu de resultaten af van het genetisch onderzoek op het embryo.
Na de curettage is mijn cyclus na 30 dagen terug op gang gekomen. We kunnen dus opnieuw van start gaan met zelfde voorstel: probeer nog 6 maanden en overweeg dan opnieuw IVF-traject.
Mijn partner wil al onmiddellijk afspraak maken, maar ik hou nog even de boot af.
Genetisch onderzoek heeft uitgewezen dat mijn eicel twee maal bevrucht was (ik was na 2 jaar al meer dan content met 1 keer bevrucht, maar goed). Dergelijke embryo's hebben zo goed als geen kans op overleven.
De uitslag van dit onderzoek heeft dokters nu wel laten beslissen dat we onmiddellijk over gaan naar ICSI. Morgen (17 maart 2009) mag ik mijn schema gaan halen. Op hoop van zegen, deze keer