De 40 nadert en nog geen kind

[dori]

Hallo,

ik wilde even dit onderwerp aanhalen omdat ik volgende maand 39 wordt en met de 40 grens die dichter bij komt toch wel meer en meer begin te twijfelen of het nog zal lukken en of het nog ethisch verantwoord is. Ik had zelf oude ouders en vond dat niet leuk, maar momenteel haalt mijn eigen egoisme het nog voor het ethische. Het feit dat ik alleenstaande ben maakt het er niet gemakkelijker op.

En misschien kan ik ook wel gelukkig zijn zonder kind?

Wie herkent dit?

Ik ben in behandeling sinds nov 2009 en wacht nu op de start van IVF 3 half mei...

[Appelsientje]

Hoi Dori.

Ik word er deze maand 40 en ben sedert september 2010 bezig met IVF (daarvoor van april 2010 met inseminatie)
Ik had dat ook.Ik zeg steeds dat ik te oud word. Ook in het ferticentrum heb ik dat al een paar keer laten vallen. Maar ze lachen ud maar mevrouw dat ben je belange nog niet hoor.
Dus ik heb mezelf nu nog een jaartje gegeven. Ergens moet je toch een grens leggen anders blijf je verder doen. Maar het zal verdomme hard zijn om te moeten stoppen.

[dori]

dag appelsientje,

blijkbaar met niet zoveel die de 40 naderen, want niet veel reactie. Ofwel durft niemand het echt voor ogen zien...

mijn eigen deadline zal waarschijnlijk liggen na de 6 terugbetaalde IVF's. En dat is als ik zo doorga (nooit cryo's) waarschijnlijk al eind dit jaar. Ik heb ook geen idee hoe ik dat mentaal ga verwerken, maar soms heb ik het gevoel dat ik nu al mentaal bezig ben met mij voor te bereiden op een leven zonder kind, onbewust maar toch.

Jij zit toch ook op het anciens forum hé, of zijn er 2 appelsientjes hier

[Jojootje]

Ja, herken ik volledig. Ben nu aan het wachten, de 2 weken na ivf. Ben 40 en ik ben blij dat ik het doe. Zwaar, maar te doen... als je echt wil.

40 is niet oud als je zo bewust kiest voor moederschap. Er zijn genoeg mensen die er niet bewust over nadenken, dus je kind gaat het vast heel mooi hebben! Wordt immers met veel levenservaring opgevoed.

Ik denk niet dat je egoistisch bent, althans, dat vind ik zeker niet van mijzelf. Laat dat beeld los en ga gewoon doen wat je voelt dat je moet doen! Vergelijk jezelf met een 62 jarige en voel je dan jong!

Suc6!

[cimoca]

Goh Dori,

oud is maar hoe je 't bekijkt hé.

Uiteindelijk lees ik dat je van nov 2009 aan 't behandelen bent. eigenlijk ben je dus maar anderhalf jaar ouder dan toen je startte. Op zich maakt dat niet zo veel uit hé.

Ik word er in september 40, mijn jongste zoontje is nu anderhalf. Ik voel mij nu absoluut niet te oud. waar ik me echter wel vragen bij stel is 't feit dat mijn mama gestorven is op haar 58e. als ik haar volg zal onze jongen maar 18 zijn. En dan voel ik me oud. Maar het enige dat ik kan doen is zo gezond mogelijk proberen te leven in de hoop dat ik wat langer krijg als mijn mama.

ik hoop in ieder geval dat het snel lukt

cinne

[dori]

bedankt cinne,

ik stel mij ook geregeld de vraag over hoe lang ga je nog leven. Mijn moeder is gestorven op haar 62e, mijn vader op 66, en mijn grootouder zijn ook nooit voorbij 65 geraakt... Bovendien kreeg mijn moeder op haar 55 borstkanker en dan denk ik ook soms: wat doe ik mijn (toekomstig) kind dan aan, die gaat dan nog in haar jeugd zitten...

Enfin ik denk dat het beter is niet teveel in de toekomst te denken, maar soms is dat makkelijker gezegd dan gedaan...

[@nne]

'' Blij '' te lezen dat er hier nog zijn die een bepaalde leeftijd naderen en de vraag stellen ivm kansen en leeftijd .......

Ik ben dit jaar 38 en ook al jaren bezig zonder resultaat wegens zeer onregelmatige en onvoorspelbare eisprongen ; zelfs onder medicatie ..........

Ik heb ook het idee dat het hier nooit meer zal lukken : heb op alle jaren eens een keertje geluk gehad om dan op echo drie te moeten zien dat het dood was en curettage te ondergaan ....

Ik vrees dat ik een nachtmerrie nastreef ipv een droom
Of beter mijn droom en hoop zijn omgeslagen in een nachtmerrie waar heel je leven rond draait en je enkel nog leeft van cyclus nr cyclus .

Ik ben ook door mijn leeftijd en vele nutteloze pogingen de hoop aan het opgeven .

[dori]

dag @nne,

het kan blijkbaar dus wel ook eens meezitten. Ik kreeg vorige week te horen dat mijn 3e ivf gelukt is en dan ik voorzichtig kan zeggen dat ik zwanger ben. Gezien ik ook een mk op 9 weken had ben ik nog heel voorzichtig en loop ik niet op een roze wolkje .... Trouwens vorige week ondertussen 39 geworden.

Ik zou zeggen toch nog volhouden en niet ophouden. En proberen niet teveel aan je leeftijd te denken: 'k weet dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Ik denk dan altijd dat ik veel meer levenservaring heb om mijn kind mee te geven dan al die jonge moeders die maar op doen en totaal geen controle over hun kinderen lijken te hebben.

Succes ermee!

[@nne]

Hallo Dori ,

Alvast van harte een voorzichtige proficiat !
Ik duim voor je dat je je zwangerschap helemaal kan uitdragen zonder teveel zwangerschapskwaaltjes

Waar ben jij in behandeling ?

Ik zit momenteel met een enorme cyste tgv de hormonen en ben dus rust opgelegd alvast tot een volgende cyclus maar wanneer deze zal zijn ?????

Ergens heb je gelijk met die levenservaring maar anderzijds heb ik zoiets van we zullen '' oude ouders zijn '' voor een kind als het er van zou komen .
Hier gaat mijn man in september 45 worden en dan bedenk ik als het er ooit van zal komen dat klasgenootjes al snel zullen zeggen aaaa je bompa of bomma staat aan de poort ..........

' k zal jou verhaal dan maar in mijn achterhoofd houden dat er toch nog mensen zijn met een droom die nog op lange termijn werkelijkheid mag worden .En nog effe verder dromen en hopen .
't is zo afmattend he er steeds ten volle op hopen en ervoor gaan , je loopt keer op keer met volle snelheid tegen een hele hoge muur aan .

Bedankt voor je voor je hoopgevende berichtje

Succes met je zwangerschap ; hopelijk mag je je droom uit dromen en kan je binnenkort een pracht van een cadeau in je armen dragen .

[Ivonna]

Dori,

Ik was ook 40 toen ik bevallen ben, bijna 41.....
Dus de moed niet opgeven.
Ben ook enig kind en mijn ouders waren ook "ouder" toen ze mij kregen, wat maakt het uit.
Je moet je erbij neerleggen en genieten en je ontspannen. We hebben 2 1/2 jaar geprobeerd met ICSI en uiteindelijk ook de moed opgegeven.... ivm ouderdom en alle hormonen etc... maar uiteindelijk bleek dat ik mits mijn gedachten op iets anders te zeggen, ik toch zwanger was.

kop op !!! Ga ervoor !

grtjs