Onze kindjes

[nathalie v]

en nu nog eens leren van z'n bavetje uit de doen als ik een fotoke maak se...

[mindyke]

hihi cool man

[fluffie]

superstoer!

[NatSar]

Zo'n toffe foto!

[Dieke]

Oooooooh, zo mooi, zeg!!

't Is misschien stom, maar hebben jullie ook niet het gevoel dat wanneer jullie je kindje in de armen houden jullie je "baby'tje" vasthouden, maar dat wanneer jullie hiervan een foto zien, jullie "baby'tje" niet eens meer zo klein is maar een echt meideke of venteke wordt? Ik schrik me soms rot als ik "mijn baby" in de armen heb en op het scherm van de laptop zie hoe groot hij al is

[mindyke]

jaja helemaal
als mensen me zeggen das al geen babytje meer dan zeg ik steevast JAWEL ze!
Want als ik nog een lekker droomvoeding geef en zo gezellig me hem op bed lig dan is het wel mijn mini kindje ze

[nathalie v]

Ik spreek ook nog altijd over onze baby , maar dat is hij niet meer he! Nu ist beter, nu er opnieuw een "echte baby" op komst is!

Dieke, hoe ist met jou en met de baby ( )? Slaapt hij al wat beter?

[Sterretje]

bij ons was amber geen baby meer toen zusje er was...
en soms mis ik dat ergens wel... maar ach, ik krijg er een superleuke peuter voor in de plaats hé

[Loeki]

Voor mij hebben jullie allemaal nog babies... Als jullie (kbedoel diegenen die een eindje na mij bevallen zijn hé ) kindjes al peuters worden, pfff, wat wordt mijn baby dan???

Afin... Kheb nu echt een peuter, sinds hij goed begon te lopen op 12 maanden kon ik er niet meer omheen. Gisteren nog was ik nog aan het zuchten toen hij in bad zat, hij leek weer ineens zo groot, is ook flink gegroeid precies de laatste tijd. Het lijkt wel of hij een hele tijd in de lengte gegroeid is, en nu "ineens" een bredere borstkas en langere benen gekregen heeft. Dus ja, soms lijken ze ineens zo groot.

Als ik hem bezig zie in de creche en hij heeft me nog niet gezien, kan ik ook zo'n "reality check" krijgen. Zoals die keer dat ze hem in zo'n stoeltje gezet hadden met speeltjes rondom, terwijl hij volgens mij nog niet goed genoeg kon zitten daarvoor. Of toen ze hem op het schommelpaardje gezet hadden, waar hij volgens mij toch ook nog veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te klein voor was...

[Dieke]

Ja, en ik geef nog altijd graag groentenpapjes en geef zelf graag het flesje met water, terwijl ons prutske wel graag zelf eens het flesje water in zijn handjes neemt en eigenlijk flink interesse in zijn lepeltje toont

@ Nathalie. Met mij gaat het zus en zo. Naast de burnout ook de diagnose "depressie" gekregen. Ik ben nu thuis. Gelukkig maar, want pfiew, wat een periode... Hebben pas vorige week de akte voor ons huisje kunnen tekenen door allerlei gedoe met de verkopers - we dachten echt, nu zitten we op straat - en nu ontdekken we natuurlijk allerlei verborgen gebreken. De vloer is eruit, er moet nieuwe chape, nieuwe tegels en nu ook volledige nieuwe elektriciteit en dat allemaal voor 19 augustus, want dan verhuizen we Ik ben dus blij dat ik thuis zit, maar anderzijds zorgt de burnout ervoor dat ik zo snel moe ben.

Gelukkig slaapt ons kleintje al beter. Nu moeten we plots rond 2u30 steevast opstaan voor een flesje, maar daarbuiten slaapt hij door. Dus niet meer 6 à 7 keer opstaan voor zijn tutje.

Oeps, en nu bedenk ik dat ik weer te veel aan het brabbelen ben

[nathalie v]

Dieke,

Als er bij ons een wakker ukje is 's nachts, is het ook meestal rond 2u30, raar he. Maar goed te horen dat hij beter slaapt. En het zal nog beteren hoor, echt waar.
Ik hoop dat de verbouw en de verhuisperikelen snel opgelost kunnen worden.
Verzorg jezelf maar goed, en luister naar je lichaam, in de mate van het mogelijke natuurlijk.

[nathalie v]

en hij leert met vallen en opstaan!

[NatSar]

Het gaat toch veel te snel hé, kindjes die groot worden.
Allee over 4 maanden is hij al meer dan een jaar!
Ik kan hem ook zo moeilijk loslaten. Met alles lijk ik moeite te hebben. Het eerste groentenpapje, de eerste keer brokjes eten, de eerste keer zitten, het tijgeren. Waar is mijn piepklein babytje heen dat niks liever deed dan de hele dag op mijn schoot liggen om dan zalig te slapen?
Maar ik vind deze periode wel fijner al heb ik het héél moeilijk met het loslaten.
Wat gaat dat worden als er hier een brusje gaat rondlopen, wetende dat er nooit nog kindjes zullen bijkomen.

[Sterretje]

heel mooie foto nathalie!

Hier zeggen we elke dag dat ons peutertje te groot wordt. ik word er echt 'bang' van... 't is enerzijds fantastisch om te zien hoe ze ontwikkeld en groeit, en anderzijds word ik er zo emotioneel van hoe zelfstandig ze wordt, eigenzinnig, ...
maar het is wel genieten elke dag!! tegenwoordig zeggen we regelmatig tegen haar: Amber, ik zie u graag! En ja hoor, nu antwoordt ze hetzelfde terug! Keischattig en zo vertederend.
nu met mijn twee kindjes realiseer ik me ook meer en meer dat ik dit waarschijnlijk niet meer zal meemaken en heb het zo moeilijk met loslaten... ik bedoel, we hebben nog veel (leuks) tegoed, maar wat nu voorbij is, was heerlijk genoeg om nooit te vergeten, maar er altijd naar te verlangen...

[LaBatsa]

Dat loslaten, daar heb ik het ook zo moeilijk mee!
Bij mijn eerste kon het niet snel genoeg gaan, ik was gewoon super fier om hem zo goed te zien evolueren, iedere keer feest als hij iets nieuws kon!
Maar nu... nu gaat het gewoon veel te snel Wetende dat dit de laatste keer is dat we dit allemaal mee maken. Ik heb gehuild toen ik vorige week de kinderwagen heb omgebouwd naar buggy.
Nu vind ik het zelfs jammer dat ik nooit meer zwanger zal zijn, terwijl ik tijdens mijn zwangerschappen altijd zei dat ik zwanger zijn niet zo fantastisch vond en mijn tweede zwangerschap was loodzwaar voor mijn lichaam. Nu heb ik spijt dat ik er niet meer van heb kunnen genieten...
Nooit meer... Dat vind ik zo deprimerend en dat terwijl ik altijd zo graag 3 kinderen had gewild. Maar mijn man wil absoluut niet. Ik hoop hem nog te kunnen overtuigen, maar de kans dat dat lukt is vrij miniem vrees ik. Maar dat sprankeltje hoop, dat wil ik nog niet loslaten...