Emotie vs verstand - ooit nog eentje?

[Engel0405]

Hey Dinootje, wat chapeau van jou dat je het allemaal,zijn gangetje kan laten gaan.

Op dit moment zou ik er evenwel ook geen probleem mee hebben om geen pil te nemen en toch niet zwanger te raken. Want het zou gewoon onmogelijk zijn een kind erbij te hebben.
Vanuit mijn situatie zouden we gewoon de hele boel moeten verkopen als er een kleintje bijkomt. Wij hebben ons namelijk enorm misschat in hoeveel zo'n baby eigenlijk kost, zeker als die speciale superdure voeding nodig hebben zoals de onze en je bij wijze van spreke de helft vd tijd bij de KA zit en medicatie nodig hebt.
Ik heb daarbovenop ook nog eens de leuke ervaring gehad om plots zonder job gevallen te zijn, dus ook daardoor zal ik nooit of te nimmer nog (en al helemaal niet de komende 2 jaar) mezelf financieel in een lastig parket brengen.
Vanuit ons standpunt zou het echt onverantwoord zijn, zeker omdat ik mijn Kersje niets tekort wil doen.

Ik vind het niet echt ondankbaar van nog kindjes te willen tov moeders die er minder hebben dan ze willen.

Al vind ik wel -en nu spreek ik echt helemaal PUUR PERSOONLIJK- dat doodongelukkig zijn omdat je geen 2e kan hebben terwijl je al een eerste prachtige wondertje hebt, wel 'ongepast' tov vrouwen die ongewenst kinderloos blijven en eigenlijk ook tov dat 1e kindje dan. Maar gevoel is gevoel, dat heb je niet in de hand. Net daarom dat ik liever niet het lot wil tarten. Want het zou wel eens kunnen dat ik net zo'n vrouw zou worden die alleen maar focust op wat ze niet heeft, eens alle remmen los gaan.

[dinootje]

dit is voor iedereen anders hé. Zo te horen heb je het allemaal mooi op een rijtje en dan doe je dat toch gewoon zo! Tenslotte moet elkeen doen waar hij of zij zich het beste bij voelt, dat kan iemand anders niet uitmaken in jouw plaats.

Enneuh... ik geef je helemaal gelijk in je Puur Persoonlijke standpunt!

[Engel0405]

Ja daar heb je gelijk in, iedereen maakt voor zichzelf uit wat het beste is in zijn/haar situatie.

Bedankt, ik wil geen mensen kwetsen met mijn standpunt, maar ik zal wel nooit vergeten hoe wanhopig en ongelukkig ik me heb gevoeld tijdens de behandelingen... Dus ik vind niet dat ik wat tenslotte een 'luxeprobleem' is (voor mezelf) moet gaan zitten uitvergroten. Dat zou tov al die gewenste kinderloze meiden zeeeer zeeer pijnlijk zijn. Al blijft een verlangen en gevoel iets wat je niet altijd even makkelijk kan rationaliseren, hè...

[NatSar]

Ik ben eigenlijk van dezelfde mening.
Ik heb al zoveel geluk gehad om zwanger te mogen worden en heb een prachtig zoontje gekregen. Soms vind ik het dan zo egoïstisch van mezelf om nog eentje te willen. Alsof ik niet genoeg heb aan T. en toch weet ik zeker dat eens we opnieuw in de mallemolen zullen zitten, het weer niet snel genoeg zal kunnen gaan en dat dat kindje er gewoon moet komen. Jaja emoties zijn vreemde beesten.

[Sterretje]

met gemengde gevoelens het doosje anticonceptie gaan halen :s
enerzijds van ok, neem nu maar die stomme pil en denk verder nergens aan, anderzijds van: waarom moet ik nu na al die jaren aan de pil...
heb de gyn gevraagd naar de voor/nadelen van een spiraaltje, maar we moeten het toch nog serieus in overweging nemen

en intussen ben ik al de hele dag het moment om de pil in te nemen aan het uitstellen!

het helpt natuurlijk ook niet dat ventje mijmert over een derde (OOIT) endat hij zegt dat ik niet te veel kinderkleertjes weg mag doen...
tja, zucht

[fluffie]

o jakkes sterretje, ik kan me goed voorstellen dat dat met gemengde gevoelens is! Dikke knuffel!

De dokter stelde bij mij ook een spiraaltje voor (omdat ik altijd veel koppijn en maagpijn heb tijdens de russen), maar dat is toch direct voor een paar jaar, en dan wil ik zeker weten dat er geen tweede meer komt.

Véro.
xx

[Sterretje]

de (bittere) pil is geslikt
en nu maar hopen dat ik niet te veel bijwerkingen zal krijgen...

[Engel0405]

Hey lief Sterretje,
Dik balen hè.. Ik heb de laatste tijd bijna voortdurend koppijn. Stomme pil hè.
Ik ben toch ah overwegen voor spiraaltje, maar mijn mama heeft dat indertijd na 3 maand moeten laten weghalen, daarom dat ik twijfel.
Nu zullen dat wel andere spiraaltjes zijn dan 30 jr geleden, maar toch.
Ik heb nogal veel gemeen met haar, ook al beweerde mijn gyn bij hoog en laag dat elke vrouw anders is vanbinnen. We hebben zelfde allergie 'daar beneden', zelfde korte tijd voor te bevallen...
EN t kost toch geld hè allemaal.

Iemand eigenlijk een alternatief ? (behalve terugtrekken)

[Inas]

Hoi

Wat ben ik blij dit allemaal te lezen! Heb 1 zoon en twijfel ook ontzettend. Eigenlijk weet ik rationeel dat het zo goed is maar ja we hebben ook nog een gevoel hé. Stel dat je dat gevoel volgt en merkt dat het verstandelijk toch niet de juiste keuze was... De vraag is dan of je relatie het haalt, of het financieel nog aangenaam is... Dan zou het ook niet af zijn natuurlijk!

In mijn omgeving gaan ze precies allemaal voor een 2e en dan denk ik , ja da zal hier toch ook wel gaan. Onlangs werd ik nog geconfronteerd met een gezin met 2 kinderen en één van hun zonen is overleden in een verkeersongeval. Sorry voor de pijnlijke situatie maar dan vraag ik mij af waar ik mij druk over maak.

Eigenlijk doet dat er allemaal niet toe natuurlijk, ieder heeft zijn situatie he. Er zijn genoeg gezinnen die minder tobben en dan merken dat hun relatie eraan kapot gegaan is. Ik ga proberen de tijd wat te laten passeren en naar het schijnt brengt dat raad

groetjes

[juffie]

Hier nog iemand die altijd gezegd had met 1 ben ik al heel content.
Dat is genoeg voor mij. Dat kan je gemakkelijk bij de ouders achterlaten, dan kan je nog goed op reis gaan, is financieel minder zwaar.
Maar ventje had er zo graag 2.
En als je dan je knop omdraait dan wil je er ook echt 2 en liefst zo snel mogelijk.

Toen ons meisje 8 maanden was heb ik onze laatste cryo laten tp en ja hoor we waren zwanger! Sneller dan verwacht maar ikz ag het helemaal zitten met dubbele buggy en al.
Maar ondertussen is het op 6 weken weer mislopen en hebben we opnieuw een curretage achter de rug.

Nu weet ik met mijn gevoel/verstand helemaal geen blijf meer.
Ondertussen had ik al helemaal het beeld van het perfecte gezinnetje met 2 kindjes. Maar ik zie het emotioneel helemaal niet meer zitten om weer een ivf bh te ondergaan en weer de kans op een mk want dit is ook al de tweede.
Moet ik niet dankbaar zijn voor dat wondertje dat we hebben en me er gewoon bij neerleggen.
Zoals Inas zegt, tijd zal raad brengen hopelijk.
Enkel spijtig dat ik al 35 ben en tijd niet echt iets is dat ik met overschot heb ...

[cimoca]

Hey juffie,

eerst en vooral heel veel sterkte bij het verwerke van je miskraam.

en ik begrijp je gevoel echt heel goed.

Ik heb dag op dag 3 jaar geleden een miskraam gehad en na de miskraam had ik echt zoiets van : dit nooit meer, deze pijn wil ik niet meer voelen. OOk al had ik dolgraag een derde, voelde mijn gezinnetje niet af, na de miskraam was de maat vol.

Maar net voor mijn uitgerekende datum van de miskraam werd ik volledig out of the blue zwanger van onze fantastische jongen. Voor mij was dat ontzettend raar : ik heb me echt de eerste weken , zelfs tot aan de vwp emotioneel afzijdig gehouden van mijn kindje. Ik was blij maar vreesde echt murphy en daarom kon ik niet echt genieten. Toen ik wist dat de vwp in orde was heb ik emotioneel volledig ommekeer gehad : op 1,2,3 wou ik alles regelen, ik was echt dolgelukkig en nog steeds dat ik nu toch mijn ideale gezinnetje gekregen heb.


Wat ik nog wou zeggen: ik was 38 toen onze jongen geboren werd dus je bent nog niet echt oud hé, je hebt nog alle tijd om te beslissen.

Dikke knuf

Cinne

[Inas]

Hey Juffie,

Je gaat tijd nodig hebben om dit weer te verwerken maar je hebt blijkbaar de knoop doorgehakt hé. Da 2e zal wel komen dan maar doe het rustig aan. Zo spijtig dat je dit weer moet tegenkomen!

Succes

[logost]

Juffie: echt ****** die miskraam. Hoe een pijn dat dat kan doen he... De pijn van mijn miskraam kan ik me nog levendig herrinneren terwijl ik de pijn van de bevalling niet meer kan herrinneren... Waarschijnlijk omdat de eerste pijn vooral emotioneel was. Alvast heel veel sterkte en een super dikke knuffel...

Engel: meisje toch, moeilijk he. Ik twijfel daar zelf dus ook voortdurend aan wat als het brusje voor W. er is, zal ik dan de pil terug nemen? Ik wil die rommel gewoon niet meer in mijn lijf. Ik kan me best voorstellen dat het heel moeilijk is om die stomme pil te nemen terwijl je zo hebt moeten wachten op Kersje. Het is niet eerlijk, maar het speelt gewoon in je hoofd dat er steeds een mini kansje bestaat dat de natuur net op dat moment beslist dat jullie nog een brusje voor Kersje verdienen. Want de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Ik ben er alleen niet mee akkoord dat wanneer je de pil niet neemt, je zou beginnen denken: 'ik MOET zwanger worden'. Dat heb ik alleszins niet. Het is wel zo dat ik vaak denk: 'zou het, zou het'???

Waarschijnlijk slijt het gevoel van 'fuck' de pil en wordt het gauw genoeg voor jou terug een 'gewoonte'.

Dikke kus