wachtmonster

[Janne]

Vereltje

je mag je wachtmonster ook naar mij sturen. Ik kan het momenteel wel aan!

Bokje

ik snap heel goed dat al die behandelingen (bloedonderzoeken, echo's, wachten op resultaat,de wachtweken...) zwaar beginnen doorwegen. Dat is bij mij momenteel ook het geval. Ik heb dringend nood aan een adempauze. Ik ga nog één poging met menopur doen en dan 1 of 2 maanden rust nemen...
Maar het is zoals Loeki zegt, je moet doen waar jij je het beste bij voelt.
Gaat het een beetje met je?

[fluffie]

ai bokje zo jammer! Dikke knuffel!!!

Véro.

[Hope to be]

Hey Bokje

Hopelijk heb je goed nieuws gehad!!

Wij hebben alvast meegeduimd!

knuf
HtB

[wat is er mis?]

Dank jullie wel voor de knuffels.
Eergisteren was ik er wel redelijk "kapot" van. Ik probeer dat niet te laten blijken en mezelf ook die gevoelens niet toe te laten, maar ik merk het toch. Ik heb de nacht van vrijdag op zaterdag bijna niet geslapen; steeds maar piekerend. Maar nu gaat het weer prima met me. Ik ben gisteren mijn verdriet gaan "verkopen" in de solden. Resultaat: een paar botten, zeer veel lingerie en een topje.

HTB, het resultaat was dus negatief.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Janne, wanneer krijg je je resultaat? Nog een weekje ofzo?

Bokje, waar soldekes al niet goed voor zijn. Ik "betrap" mezelf er ook regelmatig op dat ik "iets" moet kopen als ik m'n regels heb. Therapie komt in vele vormen...
Verstop je verdriet niet he Bokje, probeer het misschien toch een beetje toe te laten.... Moeilijk hé? Ale, hier is nog een extra knuffeltje. Ik zal duimen dat er geen cysten zijn hé! Wanneer mag je op controle? Direct weer aan de clomid zeker ook?

Toitoi he!

[wat is er mis?]

Loeki,

Eerlijk ik hoop dat ik cysten heb. Dan hoef ik geen IUI-poging en heb ik niet mijn kans laten schieten, snap je. Ik moet op dag 3 van mijn nieuwe cyclus bloed laten trekken. Ik weet dus nog niet precies wanneer, want ben nu nog aan het wachten op de russen. Ik schat dat die morgen of overmorgen eraan komen.

Het is heel moeilijk om mijn gevoelens toe te laten. Ik kan het echt niet goed. Maar het is ok nu. Ik voel me weer vrij "goed". Ik heb het maar weer eens van me afgeschreven op mijn blog.
Merci voor de knuffels.

Liefs,

Bokje
http://babyproject.skynetblogs.be/

[Loeki]

Hai Bokje,

Kben net gaan bijlezen op je blog... telepatie!

Ik snap je redenering. Maar ik duim toch maar voor geen cysten. Elk poginkje telt! Misschien krijg je nu wel de paar daagjes rust die je nodig hebt, alvorens de russen weer losbarsten. En als ze langskomen, zeg dat ze de foltertuigen thuis laten hé. Hopelijk zie je dan niet te erg af...

Ja, gevoelens toelaten is soms moeilijk. Ik durf soms ook die deur niet op een kiertje zetten omdat ik bang ben dat alles er met zoveel geweld uitkomt, dat de deur openvliegt en ik compleet bedolven wordt...

[Hope to be]

Oei Bokje...

Das weer niet zo'n goed nieuws....

Hopelijk heb je je gedachten wat kunnen verzetten met de solden, toch is het niet slecht om te "rouwen". Ik kan zelf moeilijk geloven dat wanneer je slecht nieuws krijgt je gewoon kan denken van: pech gehad, volgende keer beter. Zo denkt mijn ventje erover, zegt hij, maar dat wil ik niet geloven.

alvast een dikke knuffel
HtB

[Janne]

Bokje,

goed dat je het allemaal van je af kan schrijven! Ik laat het tegenwoordig wel toe om me slecht te voelen en dat helpt me echt. Maar iedereen verwerkt het op zijn eigen manier.

Loeki

hoe gaat met u? Heb je last van je pil?

Melika

hoe gaat met u in de wachtweken? Niet te veel last van het wachtmonster?

Het is bij mij idd nog een weekje wachten op resultaat, maar ik hoop deze keer niet te veel op goei nieuws... hopelijk valt de teleurstelling dan ook wat mee...
Ik zou normaal gezien zaterdag moeten gaan voor een bloedtest, maar dat is niet mogelijk. Dus ik zal moeten afwachten tot maandag. Dan zal ik de russen al wel op bezoek hebben...

[wat is er mis?]

Nee idd weer geen goed nieuws.

Merci voor de knuffel. Het is zeker niet zo dat ik gewoon denk "pech gehad, op naar de volgende". Ik kan zelfs nu nog niet denken aan de volgende poging. Ik wil het nog van me afsluiten, het van me wegduwen.
En het doet zeker "pijn" die telefoon. Maar het lijkt altijd even te duren voor het echt doordringt en ik er echt last van heb. En ik kan de deur niet openstellen voor verdriet. Wenen is er bijvoorbeeld niet bij terwijl ik binnenin wel aan het "sterven" ben. Elke keer gaat er weer een stukje dood binnenin. Ik begin de stukjes moed terug te vinden tussen de brokstukken verdriet en wanhoop. Maar het is moeilijk zoeken.

Liefs,

Bokje

[Janne]

Bokje

je kan zo mooi omschrijven hoe moeilijk het is om de moed terug te vinden na een zoveelste tegenslag. Spijtig dat je niet kan wenen, want het helpt mij om alles van me af te schreeuwen. Ik hoop dat je je snel beter voelt en met volle moed kan beginnen aan je vierde poging!
Een hele dikke knuf!

[wat is er mis?]

Dank je Janne! Bedankt voor de knuffels, de moed die jullie me inspreken!
Het doet enorm veel deugd te weten dat jullie met me meeleven. Het neemt al een deel van de pijn weg. Ik ben blij dat ik jullie heb, want ook al ken ik jullie niet, jullie vormen toch mijn steunpilaar!

Liefs,

Bokje

[fluffie]

Bokje, we kennen mekaar hier inderdaad niet echt, maar we (her)kennen de gevoelens die iedereen heeft, en dat doet al veel! Ik hoop dat je snel je moed terug vind...

Dikke knuf,
Véro

[melika]

bokje, het blijft zeer doen hé ook al had je het min of meer verwacht
dat grote verdriet en jezelf weer bij elkaar puzzelen kennen we allemaal wel denk ik
hele hele dikke knuffel meid

janne, pff het wachtmonster had ik opgesloten maar het is ontsnapt en mijn roetsjbaanhormonen helpen niet echt om er niet mee bezig te zijn
maar hopen dat de tijd snel passeert hé
en we zekerheid hebben over waar we van dromen of waar we voor vrezen

loekie, jij nog steeds aan het pillen ? is ook vervelend om zo af te tellen hé
ook een beetje last van wachtmonster ?

[Loeki]

Ja meiden, soms zit er niks anders op dan een groepsknuffel te doen en eens goed te janken hé! Als dat lukt dan tenminste. Bokje, ik herken dat ook hoor, van dat doodgaan. Net alsof er iedere keer een stukje kapotgaat. Ik vraag me dan ook af hoeveel van die stukjes ik nog heb zitten. Het is niet écht zo dat het soms moeilijker is en soms makkelijker. Eigenlijk wordt het iedere keer moeilijker. De derde keer waren er bij mij ook geen traantjes, maar wel zo'n gevoel van "pffff, weer niks... en nu?" Dat vraagteken hé. Dan had ik niet bij de vorige pogingen. De eerste keer is het maar de eerste keer. De tweede keer denk je derde keer goeie keer. En de derde keer, tja, toen wist ik ook niet wat ik nu moest denken. Ik voelde me toen niet zozeer verdrietig, maar erg in de war. En boos. Zeker toen ik direct met pillen mocht beginnen. Ik had niet door dat ik nu echt met IVF gestart was. Dat gevoel begint nu pas te komen.
Ik word nog niet zozeer verdrietiger, maar wel bozer. Er zit heel wat woede verstopt in mij denk ik, van de oneerlijkheid, de onrechtvaardigheid... Ik hoop dat ik het niet ga ventileren naar mijn ventje toe... Soms durf ik wel eens denken "tis allemaal uw schuld". Nou ja, niet zijn schuld natuurlijk, maar wel dat van zijn zaadjes hé... Ik vind dat dan verschrikkelijk van mezelf, want hij kan er niet aan doen hé.

Ik moet nog pillen tot de 15e... Vanmorgen opgestaat met wat eczeem op m'n wang. Kan je ook krijgen van de pil... Allemaal niet zo erg, maar ik ben chronisch eczeem patient in een eczeemvrije periode, dus ik moet nu heel erg mijn best doen om niet in paniek te schieten. Vaak is zo'n plekje een voorbode van "meer". Een eczeemopstoot wil ik nu ECHT echt echt niet!!! De hoofdpijn is wel beter, maar blijft wel. Ik loop zo precies constant met een muts rond die te klein is, zo voelt het. Niet heel pijnlijk, wel vervelend.